Ang 877 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੭੭)

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੩॥jeh dhekhaa teh rahiaa samai ||3||जह देखा तह रहिआ समाइ ॥३॥جه دےکھا ته رهِآ سماا ۔۔۳۔۔

ਅੰਤਰਿ ਸਹਸਾ ਬਾਹਰਿ ਮਾਇਆ ਨੈਣੀ ਲਾਗਸਿ ਬਾਣੀ ॥a(n)tar sahasaa baahar maiaa nainee laagas baanee ||अंतरि सहसा बाहरि माइआ नैणी लागसि बाणी ॥اںتر سهسا باهر ماایا نَےݨیِ لاگس باݨیِ ۔۔

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ਪਰਤਾਪਹਿਗਾ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥੪॥੨॥pranavat naanak dhaasan dhaasaa parataapahigaa praanee ||4||2||प्रणवति नानकु दासनि दासा परतापहिगा प्राणी ॥४॥२॥پرݨوت نانک داسن داسا پرتاپهگا پراݨیِ ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥raamakalee mahalaa pehilaa ||रामकली महला १ ॥رامکلیِ مهلا ۱ ۔۔

ਜਿਤੁ ਦਰਿ ਵਸਹਿ ਕਵਨੁ ਦਰੁ ਕਹੀਐ ਦਰਾ ਭੀਤਰਿ ਦਰੁ ਕਵਨੁ ਲਹੈ ॥jit dhar vaseh kavan dhar kaheeaai dharaa bheetar dhar kavan lahai ||जितु दरि वसहि कवनु दरु कहीऐ दरा भीतरि दरु कवनु लहै ॥جِت در وسه کون در کهیِاَے درا بھیِتر در کون لهَے ۔۔

ਜਿਸੁ ਦਰ ਕਾਰਣਿ ਫਿਰਾ ਉਦਾਸੀ ਸੋ ਦਰੁ ਕੋਈ ਆਇ ਕਹੈ ॥੧॥jis dhar kaaran firaa udhaasee so dhar koiee aai kahai ||1||जिसु दर कारणि फिरा उदासी सो दरु कोई आइ कहै ॥१॥جِس در کارݨ پھرا اُداسیِ سو در کوای آا کهَے ۔۔۱۔۔

ਕਿਨ ਬਿਧਿ ਸਾਗਰੁ ਤਰੀਐ ॥kin bidh saagar tareeaai ||किन बिधि सागरु तरीऐ ॥کٍن بدھ ساگر تریِاَے ۔۔

ਜੀਵਤਿਆ ਨਹ ਮਰੀਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jeevatiaa neh mareeaai ||1|| rahaau ||जीवतिआ नह मरीऐ ॥१॥ रहाउ ॥جیِوتآ نه مریِاَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਦੁਖੁ ਦਰਵਾਜਾ ਰੋਹੁ ਰਖਵਾਲਾ ਆਸਾ ਅੰਦੇਸਾ ਦੁਇ ਪਟ ਜੜੇ ॥dhukh dharavaajaa roh rakhavaalaa aasaa a(n)dhesaa dhui paT jaRe ||दुखु दरवाजा रोहु रखवाला आसा अंदेसा दुइ पट जड़े ॥دُکھ درواجا روهُ رکھوالا آسا اںدےسا دُا پٹ جڑے ۔۔

ਮਾਇਆ ਜਲੁ ਖਾਈ ਪਾਣੀ ਘਰੁ ਬਾਧਿਆ ਸਤ ਕੈ ਆਸਣਿ ਪੁਰਖੁ ਰਹੈ ॥੨॥maiaa jal khaiee paanee ghar baadhiaa sat kai aasan purakh rahai ||2||माइआ जलु खाई पाणी घरु बाधिआ सत कै आसणि पुरखु रहै ॥२॥مااآ جل کھاای پاݨیِ گھر بادھآ ست کَے آسݨ پُرکھ رهَے ۔۔۲۔۔

ਕਿੰਤੇ ਨਾਮਾ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣਿਆ ਤੁਮ ਸਰਿ ਨਾਹੀ ਅਵਰੁ ਹਰੇ ॥ki(n)te naamaa a(n)t na jaaniaa tum sar naahee avar hare ||किंते नामा अंतु न जाणिआ तुम सरि नाही अवरु हरे ॥کِںتے ناما اںت ن جاݨآ تُم سر ناهیِ اور هرے ۔۔

ਊਚਾ ਨਹੀ ਕਹਣਾ ਮਨ ਮਹਿ ਰਹਣਾ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਆਪਿ ਕਰੇ ॥੩॥uoochaa nahee kahanaa man meh rahanaa aape jaanai aap kare ||3||ऊचा नही कहणा मन महि रहणा आपे जाणै आपि करे ॥३॥اُوچا نهیِ کهݨا من مهِ رهݨا آپے جاݨَے آپ کرے ۔۔۳۔۔

ਜਬ ਆਸਾ ਅੰਦੇਸਾ ਤਬ ਹੀ ਕਿਉ ਕਰਿ ਏਕੁ ਕਹੈ ॥jab aasaa a(n)dhesaa tab hee kiau kar ek kahai ||जब आसा अंदेसा तब ही किउ करि एकु कहै ॥جب آسا اںدےسا تب هیِ کا کر اےک کهَے ۔۔

ਆਸਾ ਭੀਤਰਿ ਰਹੈ ਨਿਰਾਸਾ ਤਉ ਨਾਨਕ ਏਕੁ ਮਿਲੈ ॥੪॥aasaa bheetar rahai niraasaa tau naanak ek milai ||4||आसा भीतरि रहै निरासा तउ नानक एकु मिलै ॥४॥آسا بھیِتر رهَے نراسا تا نانک اےک ملَے ۔۔۴۔۔

ਇਨ ਬਿਧਿ ਸਾਗਰੁ ਤਰੀਐ ॥ein bidh saagar tareeaai ||इन बिधि सागरु तरीऐ ॥ِان بدھ ساگر تریِاَے ۔۔

ਜੀਵਤਿਆ ਇਉ ਮਰੀਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਦੂਜਾ ॥੩॥jeevatiaa iau mareeaai ||1|| rahaau dhoojaa ||3||जीवतिआ इउ मरीऐ ॥१॥ रहाउ दूजा ॥३॥جیِوتآ اا مریِاَے ۔۔۱۔۔ رهاا دُوجا ۔۔۳۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥raamakalee mahalaa pehilaa ||रामकली महला १ ॥رامکلیِ مهلا ۱ ۔۔

ਸੁਰਤਿ ਸਬਦੁ ਸਾਖੀ ਮੇਰੀ ਸਿੰਙੀ ਬਾਜੈ ਲੋਕੁ ਸੁਣੇ ॥surat sabadh saakhee meree si(n)n(g)ee baajai lok sune ||सुरति सबदु साखी मेरी सिंङी बाजै लोकु सुणे ॥سُرت سبد ساکھیِ مےریِ سںنگیِ باجَے لوک سُݨے ۔۔

ਪਤੁ ਝੋਲੀ ਮੰਗਣ ਕੈ ਤਾਈ ਭੀਖਿਆ ਨਾਮੁ ਪੜੇ ॥੧॥pat jholee ma(n)gan kai taiee bheekhiaa naam paRe ||1||पतु झोली मंगण कै ताई भीखिआ नामु पड़े ॥१॥پت جھولیِ مںگݨ کَے تاای بھیِکھآ نام پڑے ۔۔۱۔۔

ਬਾਬਾ ਗੋਰਖੁ ਜਾਗੈ ॥baabaa gorakh jaagai ||बाबा गोरखु जागै ॥بابا گورکھ جاگَے ۔۔

ਗੋਰਖੁ ਸੋ ਜਿਨਿ ਗੋਇ ਉਠਾਲੀ ਕਰਤੇ ਬਾਰ ਨ ਲਾਗੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gorakh so jin goi uThaalee karate baar na laagai ||1|| rahaau ||गोरखु सो जिनि गोइ उठाली करते बार न लागै ॥१॥ रहाउ ॥گورکھ سو جن گوا اُٹھالیِ کرتے بار ن لاگَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪਾਣੀ ਪ੍ਰਾਣ ਪਵਣਿ ਬੰਧਿ ਰਾਖੇ ਚੰਦੁ ਸੂਰਜੁ ਮੁਖਿ ਦੀਏ ॥paanee praan pavan ba(n)dh raakhe cha(n)dh sooraj mukh dhe'ee ||पाणी प्राण पवणि बंधि राखे चंदु सूरजु मुखि दीए ॥پاݨیِ پراݨ پوݨ بںدھ راکھے چںد سُورج مُکھ دیِاے ۔۔

ਮਰਣ ਜੀਵਣ ਕਉ ਧਰਤੀ ਦੀਨੀ ਏਤੇ ਗੁਣ ਵਿਸਰੇ ॥੨॥maran jeevan kau dharatee dheenee ete gun visare ||2||मरण जीवण कउ धरती दीनी एते गुण विसरे ॥२॥مرݨ جیِوݨ کا دھرتیِ دیٍنیِ اےتے گُݨ وسرے ۔۔۲۔۔

ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਅਰੁ ਜੋਗੀ ਜੰਗਮ ਪੀਰ ਪੁਰਸ ਬਹੁਤੇਰੇ ॥sidh saadhik ar jogee ja(n)gam peer puras bahutere ||सिध साधिक अरु जोगी जंगम पीर पुरस बहुतेरे ॥سِدھ سادھک ار جوگیِ جںگم پیِر پُرس بهُتےرے ۔۔

ਜੇ ਤਿਨ ਮਿਲਾ ਤ ਕੀਰਤਿ ਆਖਾ ਤਾ ਮਨੁ ਸੇਵ ਕਰੇ ॥੩॥je tin milaa ta keerat aakhaa taa man sev kare ||3||जे तिन मिला त कीरति आखा ता मनु सेव करे ॥३॥جے تن ملا ت کیِرت آکھا تا من سےو کرے ۔۔۳۔۔

ਕਾਗਦੁ ਲੂਣੁ ਰਹੈ ਘ੍ਰਿਤ ਸੰਗੇ ਪਾਣੀ ਕਮਲੁ ਰਹੈ ॥kaagadh loon rahai ghirat sa(n)ge paanee kamal rahai ||कागदु लूणु रहै घृत संगे पाणी कमलु रहै ॥کاگد لُوݨ رهَے گھرت سںگے پاݨیِ کمل رهَے ۔۔

ਐਸੇ ਭਗਤ ਮਿਲਹਿ ਜਨ ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਜਮੁ ਕਿਆ ਕਰੈ ॥੪॥੪॥aaise bhagat mileh jan naanak tin jam kiaa karai ||4||4||ऐसे भगत मिलहि जन नानक तिन जमु किआ करै ॥४॥४॥اَےسے بھگت مله جن نانک تن جم کآ کرَے ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥raamakalee mahalaa pehilaa ||रामकली महला १ ॥رامکلیِ مهلا ۱ ۔۔

ਸੁਣਿ ਮਾਛਿੰਦ੍ਰਾ ਨਾਨਕੁ ਬੋਲੈ ॥sun maachhi(n)dhraa naanak bolai ||सुणि माछिंद्रा नानकु बोलै ॥سُݨ ماچھںدرا نانک بولَے ۔۔

ਵਸਗਤਿ ਪੰਚ ਕਰੇ ਨਹ ਡੋਲੈ ॥vasagat pa(n)ch kare neh ddolai ||वसगति पंच करे नह डोलै ॥وسگت پںچ کرے نه ڈولَے ۔۔

ਐਸੀ ਜੁਗਤਿ ਜੋਗ ਕਉ ਪਾਲੇ ॥aaisee jugat jog kau paale ||ऐसी जुगति जोग कउ पाले ॥اَےسیِ جُگت جوگ کا پالے ۔۔

ਆਪਿ ਤਰੈ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰੇ ॥੧॥aap tarai sagale kul taare ||1||आपि तरै सगले कुल तारे ॥१॥آپ ترَے سگلے کُل تارے ۔۔۱۔۔

ਸੋ ਅਉਧੂਤੁ ਐਸੀ ਮਤਿ ਪਾਵੈ ॥so aaudhoot aaisee mat paavai ||सो अउधूतु ऐसी मति पावै ॥سو اادھُوت اَےسیِ مت پاوَے ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਸੁੰਨਿ ਸਮਾਧਿ ਸਮਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ahinis su(n)n samaadh samaavai ||1|| rahaau ||अहिनिसि सुँनि समाधि समावै ॥१॥ रहाउ ॥اهٍنس سُنّ سمادھ سماوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਭਿਖਿਆ ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਭੈ ਚਲੈ ॥bhikhiaa bhai bhagat bhai chalai ||भिखिआ भाइ भगति भै चलै ॥بھِکھآ بھاا بھگت بھَے چلَے ۔۔

ਹੋਵੈ ਸੁ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਸੰਤੋਖਿ ਅਮੁਲੈ ॥hovai su tirapat sa(n)tokh amulai ||होवै सु तृपति संतोखि अमुलै ॥هووَے سُ ترپت سںتوکھ املَے ۔۔

ਧਿਆਨ ਰੂਪਿ ਹੋਇ ਆਸਣੁ ਪਾਵੈ ॥dhiaan roop hoi aasan paavai ||धिआन रूपि होइ आसणु पावै ॥دھِآن رُوپ هوا آسݨ پاوَے ۔۔

ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਤਾੜੀ ਚਿਤੁ ਲਾਵੈ ॥੨॥sach naam taaRee chit laavai ||2||सचि नामि ताड़ी चितु लावै ॥२॥سچ نام تاڑیِ چت لاوَے ۔۔۲۔۔

ਨਾਨਕੁ ਬੋਲੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ॥naanak bolai a(n)mirat baanee ||नानकु बोलै अंमृत बाणी ॥نانک بولَے اںمرت باݨیِ ۔۔

ਸੁਣਿ ਮਾਛਿੰਦ੍ਰਾ ਅਉਧੂ ਨੀਸਾਣੀ ॥sun maachhi(n)dhraa aaudhoo neesaanee ||सुणि माछिंद्रा अउधू नीसाणी ॥سُݨ ماچھںدرا اادھُو نیِساݨیِ ۔۔

ਆਸਾ ਮਾਹਿ ਨਿਰਾਸੁ ਵਲਾਏ ॥aasaa maeh niraas valaae ||आसा माहि निरासु वलाए ॥آسا ماه نراس ولااے ۔۔

ਨਿਹਚਉ ਨਾਨਕ ਕਰਤੇ ਪਾਏ ॥੩॥nihachau naanak karate paae ||3||निहचउ नानक करते पाए ॥३॥نِهچا نانک کرتے پااے ۔۔۳۔۔

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕੁ ਅਗਮੁ ਸੁਣਾਏ ॥pranavat naanak agam sunaae ||प्रणवति नानकु अगमु सुणाए ॥پرݨوت نانک اگم سُݨااے ۔۔

ਗੁਰ ਚੇਲੇ ਕੀ ਸੰਧਿ ਮਿਲਾਏ ॥gur chele kee sa(n)dh milaae ||गुर चेले की संधि मिलाए ॥گُر چےلے کیِ سںدھ ملااے ۔۔

ਦੀਖਿਆ ਦਾਰੂ ਭੋਜਨੁ ਖਾਇ ॥dheekhiaa dhaaroo bhojan khai ||दीखिआ दारू भोजनु खाइ ॥دیِکھآ دارُو بھوجن کھاا ۔۔