Ang 872 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੭੨)

ਗੋਂਡ ॥go(n)dd ||गोंड ॥گوںڈ ۔۔

ਗ੍ਰਿਹਿ ਸੋਭਾ ਜਾ ਕੈ ਰੇ ਨਾਹਿ ॥gireh sobhaa jaa kai re naeh ||गृहि सोभा जा कै रे नाहि ॥گِره سوبھا جا کَے رے ناه ۔۔

ਆਵਤ ਪਹੀਆ ਖੂਧੇ ਜਾਹਿ ॥aavat paheeaa khoodhe jaeh ||आवत पहीआ खूधे जाहि ॥آوت پهیِآ کھُودھے جاه ۔۔

ਵਾ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਨਹੀ ਸੰਤੋਖੁ ॥vaa kai a(n)tar nahee sa(n)tokh ||वा कै अंतरि नही संतोखु ॥وا کَے اںتر نهیِ سںتوکھ ۔۔

ਬਿਨੁ ਸੋਹਾਗਨਿ ਲਾਗੈ ਦੋਖੁ ॥੧॥bin sohaagan laagai dhokh ||1||बिनु सोहागनि लागै दोखु ॥१॥بٍن سوهاگن لاگَے دوکھ ۔۔۱۔۔

ਧਨੁ ਸੋਹਾਗਨਿ ਮਹਾ ਪਵੀਤ ॥ ਤਪੇ ਤਪੀਸਰ ਡੋਲੈ ਚੀਤ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhan sohaagan mahaa paveet || tape tapeesar ddolai cheet ||1|| rahaau ||धनु सोहागनि महा पवीत ॥ तपे तपीसर डोलै चीत ॥१॥ रहाउ ॥دھن سوهاگن مها پویِت ۔۔ تپے تپیِسر ڈولَے چیِت ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੋਹਾਗਨਿ ਕਿਰਪਨ ਕੀ ਪੂਤੀ ॥sohaagan kirapan kee pootee ||सोहागनि किरपन की पूती ॥سوهاگن کرپن کیِ پُوتیِ ۔۔

ਸੇਵਕ ਤਜਿ ਜਗਤ ਸਿਉ ਸੂਤੀ ॥sevak taj jagat siau sootee ||सेवक तजि जगत सिउ सूती ॥سےوک تج جگت سا سُوتیِ ۔۔

ਸਾਧੂ ਕੈ ਠਾਢੀ ਦਰਬਾਰਿ ॥saadhoo kai Thaaddee dharabaar ||साधू कै ठाढी दरबारि ॥سادھُو کَے ٹھاڈھیِ دربار ۔۔

ਸਰਨਿ ਤੇਰੀ ਮੋ ਕਉ ਨਿਸਤਾਰਿ ॥੨॥saran teree mo kau nisataar ||2||सरनि तेरी मो कउ निसतारि ॥२॥سرن تےریِ مو کا نستار ۔۔۲۔۔

ਸੋਹਾਗਨਿ ਹੈ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰੀ ॥sohaagan hai at su(n)dharee ||सोहागनि है अति सुँदरी ॥سوهاگن هَے ات سُںدریِ ۔۔

ਪਗ ਨੇਵਰ ਛਨਕ ਛਨਹਰੀ ॥pag nevar chhanak chhanaharee ||पग नेवर छनक छनहरी ॥پگ نےور چھنک چھنهریِ ۔۔

ਜਉ ਲਗੁ ਪ੍ਰਾਨ ਤਊ ਲਗੁ ਸੰਗੇ ॥jau lag praan tuoo lag sa(n)ge ||जउ लगु प्रान तऊ लगु संगे ॥جا لگ پران تاُو لگ سںگے ۔۔

ਨਾਹਿ ਤ ਚਲੀ ਬੇਗਿ ਉਠਿ ਨੰਗੇ ॥੩॥naeh ta chalee beg uTh na(n)ge ||3||नाहि त चली बेगि उठि नंगे ॥३॥ناه ت چلیِ بےگ اُٹھ نµگے ۔۔۳۔۔

ਸੋਹਾਗਨਿ ਭਵਨ ਤ੍ਰੈ ਲੀਆ ॥sohaagan bhavan trai leeaa ||सोहागनि भवन त्रै लीआ ॥سوهاگن بھون ترَے لیِآ ۔۔

ਦਸ ਅਠ ਪੁਰਾਣ ਤੀਰਥ ਰਸ ਕੀਆ ॥dhas aTh puraan teerath ras keeaa ||दस अठ पुराण तीरथ रस कीआ ॥دس اٹھ پُراݨ تیِرتھ رس کیِآ ۔۔

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸਰ ਬੇਧੇ ॥brahamaa bisan mahesar bedhe ||ब्रहमा बिसनु महेसर बेधे ॥برهما بسن مهےسر بےدھے ۔۔

ਬਡੇ ਭੂਪਤਿ ਰਾਜੇ ਹੈ ਛੇਧੇ ॥੪॥badde bhoopat raaje hai chhedhe ||4||बडे भूपति राजे है छेधे ॥४॥بڈے بھُوپت راجے هَے چھےدھے ۔۔۴۔۔

ਸੋਹਾਗਨਿ ਉਰਵਾਰਿ ਨ ਪਾਰਿ ॥sohaagan uravaar na paar ||सोहागनि उरवारि न पारि ॥سوهاگن اُروار ن پار ۔۔

ਪਾਂਚ ਨਾਰਦ ਕੈ ਸੰਗਿ ਬਿਧਵਾਰਿ ॥paa(n)ch naaradh kai sa(n)g bidhavaar ||पाँच नारद कै संगि बिधवारि ॥پاںچ نارد کَے سںگ بدھوار ۔۔

ਪਾਂਚ ਨਾਰਦ ਕੇ ਮਿਟਵੇ ਫੂਟੇ ॥paa(n)ch naaradh ke miTave fooTe ||पाँच नारद के मिटवे फूटे ॥پاںچ نارد کے مٹوے پھُوٹے ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਛੂਟੇ ॥੫॥੫॥੮॥kahu kabeer gur kirapaa chhooTe ||5||5||8||कहु कबीर गुर किरपा छूटे ॥५॥५॥८॥کهُ کبیِر گُر کرپا چھُوٹے ۔۔۵۔۔۵۔۔۸۔۔

ਗੋਂਡ ॥go(n)dd ||गोंड ॥گوںڈ ۔۔

ਜੈਸੇ ਮੰਦਰ ਮਹਿ ਬਲਹਰ ਨਾ ਠਾਹਰੈ ॥jaise ma(n)dhar meh balahar naa Thaaharai ||जैसे मंदर महि बलहर ना ठाहरै ॥جَےسے مںدر مهِ بلهر نا ٹھاهرَے ۔۔

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਕੈਸੇ ਪਾਰਿ ਉਤਰੈ ॥naam binaa kaise paar utarai ||नाम बिना कैसे पारि उतरै ॥نام بنا کَےسے پار اُترَے ۔۔

ਕੁੰਭ ਬਿਨਾ ਜਲੁ ਨਾ ਟੀਕਾਵੈ ॥ku(n)bh binaa jal naa Teekaavai ||कुँभ बिना जलु ना टीकावै ॥کُںبھ بنا جل نا ٹیِکاوَے ۔۔

ਸਾਧੂ ਬਿਨੁ ਐਸੇ ਅਬਗਤੁ ਜਾਵੈ ॥੧॥saadhoo bin aaise abagat jaavai ||1||साधू बिनु ऐसे अबगतु जावै ॥१॥سادھُو بن اَےسے ابگت جاوَے ۔۔۱۔۔

ਜਾਰਉ ਤਿਸੈ ਜੁ ਰਾਮੁ ਨ ਚੇਤੈ ॥jaarau tisai ju raam na chetai ||जारउ तिसै जु रामु न चेतै ॥جارا تسَے جُ رام ن چےتَے ۔۔

ਤਨ ਮਨ ਰਮਤ ਰਹੈ ਮਹਿ ਖੇਤੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tan man ramat rahai meh khetai ||1|| rahaau ||तन मन रमत रहै महि खेतै ॥१॥ रहाउ ॥تن من رمت رهَے مهِ کھےتَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੈਸੇ ਹਲਹਰ ਬਿਨਾ ਜਿਮੀ ਨਹੀ ਬੋਈਐ ॥jaise halahar binaa jimee nahee boieeaai ||जैसे हलहर बिना जिमी नही बोईऐ ॥جَےسے هلهر بنا جمیِ نهیِ بوایاَے ۔۔

ਸੂਤ ਬਿਨਾ ਕੈਸੇ ਮਣੀ ਪਰੋਈਐ ॥soot binaa kaise manee paroieeaai ||सूत बिना कैसे मणी परोईऐ ॥سُوت بنا کَےسے مݨیِ پروایاَے ۔۔

ਘੁੰਡੀ ਬਿਨੁ ਕਿਆ ਗੰਠਿ ਚੜ੍ਹਾਈਐ ॥ghu(n)ddee bin kiaa ga(n)Th chaRhaieeaai ||घुँडी बिनु किआ गंठि चड़्हाईऐ ॥گھُںڈیِ بن کآ گںٹھ چڑھاایاَے ۔۔

ਸਾਧੂ ਬਿਨੁ ਤੈਸੇ ਅਬਗਤੁ ਜਾਈਐ ॥੨॥saadhoo bin taise abagat jaieeaai ||2||साधू बिनु तैसे अबगतु जाईऐ ॥२॥سادھُو بن تَےسے ابگت جاایاَے ۔۔۲۔۔

ਜੈਸੇ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਬਿਨੁ ਬਾਲੁ ਨ ਹੋਈ ॥jaise maat pitaa bin baal na hoiee ||जैसे मात पिता बिनु बालु न होई ॥جَےسے مات پتا بن بال ن هوای ۔۔

ਬਿੰਬ ਬਿਨਾ ਕੈਸੇ ਕਪਰੇ ਧੋਈ ॥bi(n)b binaa kaise kapare dhoiee ||बिंब बिना कैसे कपरे धोई ॥بِںب بنا کَےسے کپرے دھوای ۔۔

ਘੋਰ ਬਿਨਾ ਕੈਸੇ ਅਸਵਾਰ ॥ghor binaa kaise asavaar ||घोर बिना कैसे असवार ॥گھور بنا کَےسے اسوار ۔۔

ਸਾਧੂ ਬਿਨੁ ਨਾਹੀ ਦਰਵਾਰ ॥੩॥saadhoo bin naahee dharavaar ||3||साधू बिनु नाही दरवार ॥३॥سادھُو بن ناهیِ دروار ۔۔۳۔۔

ਜੈਸੇ ਬਾਜੇ ਬਿਨੁ ਨਹੀ ਲੀਜੈ ਫੇਰੀ ॥jaise baaje bin nahee leejai feree ||जैसे बाजे बिनु नही लीजै फेरी ॥جَےسے باجے بن نهیِ لیِجَے پھےریِ ۔۔

ਖਸਮਿ ਦੁਹਾਗਨਿ ਤਜਿ ਅਉਹੇਰੀ ॥khasam dhuhaagan taj aauheree ||खसमि दुहागनि तजि अउहेरी ॥کھسم دُهاگن تج ااهےریِ ۔۔

ਕਹੈ ਕਬੀਰੁ ਏਕੈ ਕਰਿ ਕਰਨਾ ॥kahai kabeer ekai kar karanaa ||कहै कबीरु एकै करि करना ॥کهَے کبیِر اےکَے کر کرنا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਬਹੁਰਿ ਨਹੀ ਮਰਨਾ ॥੪॥੬॥੯॥gurmukh hoi bahur nahee maranaa ||4||6||9||गुरमुखि होइ बहुरि नही मरना ॥४॥६॥९॥گُرمکھ هوا بهُر نهیِ مرنا ۔۔۴۔۔۶۔۔۹۔۔

ਗੋਂਡ ॥go(n)dd ||गोंड ॥گوںڈ ۔۔

ਕੂਟਨੁ ਸੋਇ ਜੁ ਮਨ ਕਉ ਕੂਟੈ ॥kooTan soi ju man kau kooTai ||कूटनु सोइ जु मन कउ कूटै ॥کُوٹن سوا جُ من کا کُوٹَے ۔۔

ਮਨ ਕੂਟੈ ਤਉ ਜਮ ਤੇ ਛੂਟੈ ॥man kooTai tau jam te chhooTai ||मन कूटै तउ जम ते छूटै ॥من کُوٹَے تا جم تے چھُوٹَے ۔۔

ਕੁਟਿ ਕੁਟਿ ਮਨੁ ਕਸਵਟੀ ਲਾਵੈ ॥kuT kuT man kasavaTee laavai ||कुटि कुटि मनु कसवटी लावै ॥کُٹ کُٹ من کسوٹیِ لاوَے ۔۔

ਸੋ ਕੂਟਨੁ ਮੁਕਤਿ ਬਹੁ ਪਾਵੈ ॥੧॥so kooTan mukat bahu paavai ||1||सो कूटनु मुकति बहु पावै ॥१॥سو کُوٹن مُکت بهُ پاوَے ۔۔۱۔۔

ਕੂਟਨੁ ਕਿਸੈ ਕਹਹੁ ਸੰਸਾਰ ॥kooTan kisai kahahu sa(n)saar ||कूटनु किसै कहहु संसार ॥کُوٹن کسَے کههُ سںسار ۔۔

ਸਗਲ ਬੋਲਨ ਕੇ ਮਾਹਿ ਬੀਚਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sagal bolan ke maeh beechaar ||1|| rahaau ||सगल बोलन के माहि बीचार ॥१॥ रहाउ ॥سگل بولن کے ماه بیِچار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਾਚਨੁ ਸੋਇ ਜੁ ਮਨ ਸਿਉ ਨਾਚੈ ॥naachan soi ju man siau naachai ||नाचनु सोइ जु मन सिउ नाचै ॥ناچن سوا جُ من سا ناچَے ۔۔

ਝੂਠਿ ਨ ਪਤੀਐ ਪਰਚੈ ਸਾਚੈ ॥jhooTh na pateeaai parachai saachai ||झूठि न पतीऐ परचै साचै ॥جھُوٹھ ن پتیِاَے پرچَے ساچَے ۔۔

ਇਸੁ ਮਨ ਆਗੇ ਪੂਰੈ ਤਾਲ ॥eis man aage poorai taal ||इसु मन आगे पूरै ताल ॥ِاس من آگے پُورَے تال ۔۔

ਇਸੁ ਨਾਚਨ ਕੇ ਮਨ ਰਖਵਾਲ ॥੨॥eis naachan ke man rakhavaal ||2||इसु नाचन के मन रखवाल ॥२॥ِاس ناچن کے من رکھوال ۔۔۲۔۔

ਬਜਾਰੀ ਸੋ ਜੁ ਬਜਾਰਹਿ ਸੋਧੈ ॥bajaaree so ju bajaareh sodhai ||बजारी सो जु बजारहि सोधै ॥بجاریِ سو جُ بجاره سودھَے ۔۔

ਪਾਂਚ ਪਲੀਤਹ ਕਉ ਪਰਬੋਧੈ ॥paa(n)ch paleeteh kau parabodhai ||पाँच पलीतह कउ परबोधै ॥پاںچ پلیِته کا پربودھَے ۔۔

ਨਉ ਨਾਇਕ ਕੀ ਭਗਤਿ ਪਛਾਨੈ ॥nau naik kee bhagat pachhaanai ||नउ नाइक की भगति पछानै ॥نا نااک کیِ بھگت پچھانَے ۔۔

ਸੋ ਬਾਜਾਰੀ ਹਮ ਗੁਰ ਮਾਨੇ ॥੩॥so baajaaree ham gur maane ||3||सो बाजारी हम गुर माने ॥३॥سو باجاریِ هم گُر مانے ۔۔۳۔۔

ਤਸਕਰੁ ਸੋਇ ਜਿ ਤਾਤਿ ਨ ਕਰੈ ॥tasakar soi j taat na karai ||तसकरु सोइ जि ताति न करै ॥تسکر سوا ج تات ن کرَے ۔۔

ਇੰਦ੍ਰੀ ਕੈ ਜਤਨਿ ਨਾਮੁ ਉਚਰੈ ॥ei(n)dhree kai jatan naam ucharai ||इंद्री कै जतनि नामु उचरै ॥ِاںدریِ کَے جتن نام اُچرَے ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਹਮ ਐਸੇ ਲਖਨ ॥kahu kabeer ham aaise lakhan ||कहु कबीर हम ऐसे लखन ॥کهُ کبیِر هم اَےسے لکھن ۔۔

ਧੰਨੁ ਗੁਰਦੇਵ ਅਤਿ ਰੂਪ ਬਿਚਖਨ ॥੪॥੭॥੧੦॥dha(n)n gurdhev at roop bichakhan ||4||7||10||धंनु गुरदेव अति रूप बिचखन ॥४॥७॥१०॥دھنّ گُردےو ات رُوپ بچکھن ۔۔۴۔۔۷۔۔۱۰۔۔