Ang 871 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੭੧)

ਮਨ ਕਠੋਰੁ ਅਜਹੂ ਨ ਪਤੀਨਾ ॥man kaThor ajahoo na pateenaa ||मन कठोरु अजहू न पतीना ॥من کٹھور اجهُو ن پتیٍنا ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਹਮਰਾ ਗੋਬਿੰਦੁ ॥keh kabeer hamaraa gobi(n)dh ||कहि कबीर हमरा गोबिंदु ॥کهِ کبیِر همرا گوبںد ۔۔

ਚਉਥੇ ਪਦ ਮਹਿ ਜਨ ਕੀ ਜਿੰਦੁ ॥੪॥੧॥੪॥chauthe padh meh jan kee ji(n)dh ||4||1||4||चउथे पद महि जन की जिंदु ॥४॥१॥४॥چاتھے پد مهِ جن کیِ جںد ۔۔۴۔۔۱۔۔۴۔۔

ਗੋਂਡ ॥go(n)dd ||गोंड ॥گوںڈ ۔۔

ਨਾ ਇਹੁ ਮਾਨਸੁ ਨਾ ਇਹੁ ਦੇਉ ॥naa ih maanas naa ih dheau ||ना इहु मानसु ना इहु देउ ॥نا اهُ مانس نا اهُ دےا ۔۔

ਨਾ ਇਹੁ ਜਤੀ ਕਹਾਵੈ ਸੇਉ ॥naa ih jatee kahaavai seau ||ना इहु जती कहावै सेउ ॥نا اهُ جتیِ کهاوَے سےا ۔۔

ਨਾ ਇਹੁ ਜੋਗੀ ਨਾ ਅਵਧੂਤਾ ॥naa ih jogee naa avadhootaa ||ना इहु जोगी ना अवधूता ॥نا اهُ جوگیِ نا اودھُوتا ۔۔

ਨਾ ਇਸੁ ਮਾਇ ਨ ਕਾਹੂ ਪੂਤਾ ॥੧॥naa is mai na kaahoo pootaa ||1||ना इसु माइ न काहू पूता ॥१॥نا اس ماا ن کاهُو پُوتا ۔۔۱۔۔

ਇਆ ਮੰਦਰ ਮਹਿ ਕੌਨ ਬਸਾਈ ॥eiaa ma(n)dhar meh kauan basaiee ||इआ मंदर महि कौन बसाई ॥ایا مںدر مهِ کَون بساای ۔۔

ਤਾ ਕਾ ਅੰਤੁ ਨ ਕੋਊ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥taa kaa a(n)t na kouoo paiee ||1|| rahaau ||ता का अंतु न कोऊ पाई ॥१॥ रहाउ ॥تا کا اںت ن کواُو پاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਾ ਇਹੁ ਗਿਰਹੀ ਨਾ ਓਦਾਸੀ ॥naa ih girahee naa odhaasee ||ना इहु गिरही ना ओदासी ॥نا اهُ گرهیِ نا اوداسیِ ۔۔

ਨਾ ਇਹੁ ਰਾਜ ਨ ਭੀਖ ਮੰਗਾਸੀ ॥naa ih raaj na bheekh ma(n)gaasee ||ना इहु राज न भीख मंगासी ॥نا اهُ راج ن بھیِکھ مںگاسیِ ۔۔

ਨਾ ਇਸੁ ਪਿੰਡੁ ਨ ਰਕਤੂ ਰਾਤੀ ॥naa is pi(n)dd na rakatoo raatee ||ना इसु पिंडु न रकतू राती ॥نا اس پںڈ ن رکتُو راتیِ ۔۔

ਨਾ ਇਹੁ ਬ੍ਰਹਮਨੁ ਨਾ ਇਹੁ ਖਾਤੀ ॥੨॥naa ih brahaman naa ih khaatee ||2||ना इहु ब्रहमनु ना इहु खाती ॥२॥نا اهُ برهمن نا اهُ کھاتیِ ۔۔۲۔۔

ਨਾ ਇਹੁ ਤਪਾ ਕਹਾਵੈ ਸੇਖੁ ॥naa ih tapaa kahaavai sekh ||ना इहु तपा कहावै सेखु ॥نا اهُ تپا کهاوَے سےکھ ۔۔

ਨਾ ਇਹੁ ਜੀਵੈ ਨ ਮਰਤਾ ਦੇਖੁ ॥naa ih jeevai na marataa dhekh ||ना इहु जीवै न मरता देखु ॥نا اهُ جیِوَے ن مرتا دےکھ ۔۔

ਇਸੁ ਮਰਤੇ ਕਉ ਜੇ ਕੋਊ ਰੋਵੈ ॥eis marate kau je kouoo rovai ||इसु मरते कउ जे कोऊ रोवै ॥ِاس مرتے کا جے کواُو رووَے ۔۔

ਜੋ ਰੋਵੈ ਸੋਈ ਪਤਿ ਖੋਵੈ ॥੩॥jo rovai soiee pat khovai ||3||जो रोवै सोई पति खोवै ॥३॥جو رووَے سوای پت کھووَے ۔۔۳۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਮੈ ਡਗਰੋ ਪਾਇਆ ॥gur prasaadh mai ddagaro paiaa ||गुर प्रसादि मै डगरो पाइआ ॥گُر پرساد مَے ڈگرو پاایا ۔۔

ਜੀਵਨ ਮਰਨੁ ਦੋਊ ਮਿਟਵਾਇਆ ॥jeevan maran dhouoo miTavaiaa ||जीवन मरनु दोऊ मिटवाइआ ॥جیِون مرن دواُو مٹواایا ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਇਹੁ ਰਾਮ ਕੀ ਅੰਸੁ ॥kahu kabeer ih raam kee a(n)s ||कहु कबीर इहु राम की अंसु ॥کهُ کبیِر اهُ رام کیِ اںس ۔۔

ਜਸ ਕਾਗਦ ਪਰ ਮਿਟੈ ਨ ਮੰਸੁ ॥੪॥੨॥੫॥jas kaagadh par miTai na ma(n)s ||4||2||5||जस कागद पर मिटै न मंसु ॥४॥२॥५॥جس کاگد پر مٹَے ن مںس ۔۔۴۔۔۲۔۔۵۔۔

ਗੋਂਡ ॥go(n)dd ||गोंड ॥گوںڈ ۔۔

ਤੂਟੇ ਤਾਗੇ ਨਿਖੁਟੀ ਪਾਨਿ ॥tooTe taage nikhuTee paan ||तूटे तागे निखुटी पानि ॥تُوٹے تاگے نکھٹیِ پان ۔۔

ਦੁਆਰ ਊਪਰਿ ਝਿਲਕਾਵਹਿ ਕਾਨ ॥dhuaar uoopar jhilakaaveh kaan ||दुआर ऊपरि झिलकावहि कान ॥دُآر اُوپر جھلکاوه کان ۔۔

ਕੂਚ ਬਿਚਾਰੇ ਫੂਏ ਫਾਲ ॥kooch bichaare fooe faal ||कूच बिचारे फूए फाल ॥کُوچ بچارے پھُواے پھال ۔۔

ਇਆ ਮੁੰਡੀਆ ਸਿਰਿ ਚਢਿਬੋ ਕਾਲ ॥੧॥eiaa mu(n)ddeeaa sir chaddibo kaal ||1||इआ मुँडीआ सिरि चढिबो काल ॥१॥ایا مُںڈیِآ سر چڈھِبو کال ۔۔۱۔۔

ਇਹੁ ਮੁੰਡੀਆ ਸਗਲੋ ਦ੍ਰਬੁ ਖੋਈ ॥eih mu(n)ddeeaa sagalo dhrab khoiee ||इहु मुँडीआ सगलो द्रबु खोई ॥ِاهُ مُںڈیِآ سگلو درب کھوای ۔۔

ਆਵਤ ਜਾਤ ਨਾਕ ਸਰ ਹੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aavat jaat naak sar hoiee ||1|| rahaau ||आवत जात नाक सर होई ॥१॥ रहाउ ॥آوت جات ناک سر هوای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੁਰੀ ਨਾਰਿ ਕੀ ਛੋਡੀ ਬਾਤਾ ॥turee naar kee chhoddee baataa ||तुरी नारि की छोडी बाता ॥تُریِ نار کیِ چھوڈیِ باتا ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਵਾ ਕਾ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ॥raam naam vaa kaa man raataa ||राम नाम वा का मनु राता ॥رام نام وا کا من راتا ۔۔

ਲਰਿਕੀ ਲਰਿਕਨ ਖੈਬੋ ਨਾਹਿ ॥larikee larikan khaibo naeh ||लरिकी लरिकन खैबो नाहि ॥لرکیِ لرِکن کھَےبو ناه ۔۔

ਮੁੰਡੀਆ ਅਨਦਿਨੁ ਧਾਪੇ ਜਾਹਿ ॥੨॥mu(n)ddeeaa anadhin dhaape jaeh ||2||मुँडीआ अनदिनु धापे जाहि ॥२॥مُںڈیِآ اندن دھاپے جاه ۔۔۲۔۔

ਇਕ ਦੁਇ ਮੰਦਰਿ ਇਕ ਦੁਇ ਬਾਟ ॥eik dhui ma(n)dhar ik dhui baaT ||इक दुइ मंदरि इक दुइ बाट ॥ِاک دُا مںدر اک دُا باٹ ۔۔

ਹਮ ਕਉ ਸਾਥਰੁ ਉਨ ਕਉ ਖਾਟ ॥ham kau saathar un kau khaaT ||हम कउ साथरु उन कउ खाट ॥هم کا ساتھر اُن کا کھاٹ ۔۔

ਮੂਡ ਪਲੋਸਿ ਕਮਰ ਬਧਿ ਪੋਥੀ ॥moodd palos kamar badh pothee ||मूड पलोसि कमर बधि पोथी ॥مُوڈ پلوس کمر بدھ پوتھیِ ۔۔

ਹਮ ਕਉ ਚਾਬਨੁ ਉਨ ਕਉ ਰੋਟੀ ॥੩॥ham kau chaaban un kau roTee ||3||हम कउ चाबनु उन कउ रोटी ॥३॥هم کا چابن اُن کا روٹیِ ۔۔۳۔۔

ਮੁੰਡੀਆ ਮੁੰਡੀਆ ਹੂਏ ਏਕ ॥mu(n)ddeeaa mu(n)ddeeaa hooe ek ||मुँडीआ मुँडीआ हूए एक ॥مُںڈیِآ مُںڈیِآ هُواے اےک ۔۔

ਏ ਮੁੰਡੀਆ ਬੂਡਤ ਕੀ ਟੇਕ ॥e mu(n)ddeeaa booddat kee Tek ||ए मुँडीआ बूडत की टेक ॥اے مُںڈیِآ بُوڈت کیِ ٹےک ۔۔

ਸੁਨਿ ਅੰਧਲੀ ਲੋਈ ਬੇਪੀਰਿ ॥sun a(n)dhalee loiee bepeer ||सुनि अंधली लोई बेपीरि ॥سُن اںدھلیِ لوای بےپیِر ۔۔

ਇਨੑ ਮੁੰਡੀਅਨ ਭਜਿ ਸਰਨਿ ਕਬੀਰ ॥੪॥੩॥੬॥ein(h) mu(n)ddeean bhaj saran kabeer ||4||3||6||इन्न मुँडीअन भजि सरनि कबीर ॥४॥३॥६॥ِانھ مُںڈیِان بھج سرن کبیِر ۔۔۴۔۔۳۔۔۶۔۔

ਗੋਂਡ ॥go(n)dd ||गोंड ॥گوںڈ ۔۔

ਖਸਮੁ ਮਰੈ ਤਉ ਨਾਰਿ ਨ ਰੋਵੈ ॥khasam marai tau naar na rovai ||खसमु मरै तउ नारि न रोवै ॥کھسم مرَے تا نار ن رووَے ۔۔

ਉਸੁ ਰਖਵਾਰਾ ਅਉਰੋ ਹੋਵੈ ॥aus rakhavaaraa aauro hovai ||उसु रखवारा अउरो होवै ॥اُس رکھوارا اارو هووَے ۔۔

ਰਖਵਾਰੇ ਕਾ ਹੋਇ ਬਿਨਾਸ ॥rakhavaare kaa hoi binaas ||रखवारे का होइ बिनास ॥رکھوارے کا هوا بناس ۔۔

ਆਗੈ ਨਰਕੁ ਈਹਾ ਭੋਗ ਬਿਲਾਸ ॥੧॥aagai narak ieehaa bhog bilaas ||1||आगै नरकु ईहा भोग बिलास ॥१॥آگَے نرک ایها بھوگ بلاس ۔۔۱۔۔

ਏਕ ਸੁਹਾਗਨਿ ਜਗਤ ਪਿਆਰੀ ॥ek suhaagan jagat piaaree ||एक सुहागनि जगत पिआरी ॥اےک سُهاگن جگت پآریِ ۔۔

ਸਗਲੇ ਜੀਅ ਜੰਤ ਕੀ ਨਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sagale jeea ja(n)t kee naaree ||1|| rahaau ||सगले जीअ जंत की नारी ॥१॥ रहाउ ॥سگلے جیِا جںت کیِ ناریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੋਹਾਗਨਿ ਗਲਿ ਸੋਹੈ ਹਾਰੁ ॥sohaagan gal sohai haar ||सोहागनि गलि सोहै हारु ॥سوهاگن گل سوهَے هار ۔۔

ਸੰਤ ਕਉ ਬਿਖੁ ਬਿਗਸੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥sa(n)t kau bikh bigasai sa(n)saar ||संत कउ बिखु बिगसै संसारु ॥سںت کا بکھ بگسَے سںسار ۔۔

ਕਰਿ ਸੀਗਾਰੁ ਬਹੈ ਪਖਿਆਰੀ ॥kar seegaar bahai pakhiaaree ||करि सीगारु बहै पखिआरी ॥کر سیِگار بهَے پکھِآریِ ۔۔

ਸੰਤ ਕੀ ਠਿਠਕੀ ਫਿਰੈ ਬਿਚਾਰੀ ॥੨॥sa(n)t kee ThiThakee firai bichaaree ||2||संत की ठिठकी फिरै बिचारी ॥२॥سںت کیِ ٹھٹھکیِ پھرَے بچاریِ ۔۔۲۔۔

ਸੰਤ ਭਾਗਿ ਓਹ ਪਾਛੈ ਪਰੈ ॥sa(n)t bhaag oh paachhai parai ||संत भागि ओह पाछै परै ॥سںت بھاگ اوه پاچھَے پرَے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਾਰਹੁ ਡਰੈ ॥gur parasaadhee maarahu ddarai ||गुर परसादी मारहु डरै ॥گُر پرسادیِ مارهُ ڈرَے ۔۔

ਸਾਕਤ ਕੀ ਓਹ ਪਿੰਡ ਪਰਾਇਣਿ ॥saakat kee oh pi(n)dd parain ||साकत की ओह पिंड पराइणि ॥ساکت کیِ اوه پںڈ پرااݨ ۔۔

ਹਮ ਕਉ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਪਰੈ ਤ੍ਰਖਿ ਡਾਇਣਿ ॥੩॥ham kau dhirasaT parai trakh ddain ||3||हम कउ दृसटि परै त्रखि डाइणि ॥३॥هم کا درسٹ پرَے ترکھ ڈااݨ ۔۔۳۔۔

ਹਮ ਤਿਸ ਕਾ ਬਹੁ ਜਾਨਿਆ ਭੇਉ ॥ham tis kaa bahu jaaniaa bheau ||हम तिस का बहु जानिआ भेउ ॥هم تس کا بهُ جانآ بھےا ۔۔

ਜਬ ਹੂਏ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਮਿਲੇ ਗੁਰਦੇਉ ॥jab hooe kirapaal mile gurdheau ||जब हूए कृपाल मिले गुरदेउ ॥جب هُواے ک®پال ملے گُردےا ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਅਬ ਬਾਹਰਿ ਪਰੀ ॥kahu kabeer ab baahar paree ||कहु कबीर अब बाहरि परी ॥کهُ کبیِر اب باهر پریِ ۔۔

ਸੰਸਾਰੈ ਕੈ ਅੰਚਲਿ ਲਰੀ ॥੪॥੪॥੭॥sa(n)saarai kai a(n)chal laree ||4||4||7||संसारै कै अंचलि लरी ॥४॥४॥७॥سںسارَے کَے اںچل لریِ ۔۔۴۔۔۴۔۔۷۔۔