Ang 870 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੭੦)

ਰਾਗੁ ਗੋਂਡ ਬਾਣੀ ਭਗਤਾ ਕੀ ॥raag go(n)dd baanee bhagataa kee ||रागु गोंड बाणी भगता की ॥راگ گوںڈ باݨیِ بھگتا کیِ ۔۔

ਕਬੀਰ ਜੀ ਘਰੁ ੧kabeer jee ghar pehilaaकबीर जी घरु १کبیِر جیِ گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸੰਤੁ ਮਿਲੈ ਕਿਛੁ ਸੁਨੀਐ ਕਹੀਐ ॥sa(n)t milai kichh suneeaai kaheeaai ||संतु मिलै किछु सुनीऐ कहीऐ ॥سںت ملَے کچھ سُنیِاَے کهیِاَے ۔۔

ਮਿਲੈ ਅਸੰਤੁ ਮਸਟਿ ਕਰਿ ਰਹੀਐ ॥੧॥milai asa(n)t masaT kar raheeaai ||1||मिलै असंतु मसटि करि रहीऐ ॥१॥مِلَے اسںت مسٹ کر رهیِاَے ۔۔۱۔۔

ਬਾਬਾ ਬੋਲਨਾ ਕਿਆ ਕਹੀਐ ॥baabaa bolanaa kiaa kaheeaai ||बाबा बोलना किआ कहीऐ ॥بابا بولنا کآ کهیِاَے ۔۔

ਜੈਸੇ ਰਾਮ ਨਾਮ ਰਵਿ ਰਹੀਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jaise raam naam rav raheeaai ||1|| rahaau ||जैसे राम नाम रवि रहीऐ ॥१॥ रहाउ ॥جَےسے رام نام رو رهیِاَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੰਤਨ ਸਿਉ ਬੋਲੇ ਉਪਕਾਰੀ ॥sa(n)tan siau bole upakaaree ||संतन सिउ बोले उपकारी ॥سںتن سا بولے اُپکاریِ ۔۔

ਮੂਰਖ ਸਿਉ ਬੋਲੇ ਝਖ ਮਾਰੀ ॥੨॥moorakh siau bole jhakh maaree ||2||मूरख सिउ बोले झख मारी ॥२॥مُورکھ سا بولے جھکھ ماریِ ۔۔۲۔۔

ਬੋਲਤ ਬੋਲਤ ਬਢਹਿ ਬਿਕਾਰਾ ॥bolat bolat baddeh bikaaraa ||बोलत बोलत बढहि बिकारा ॥بولت بولت بڈھه بکارا ۔۔

ਬਿਨੁ ਬੋਲੇ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰਾ ॥੩॥bin bole kiaa kareh beechaaraa ||3||बिनु बोले किआ करहि बीचारा ॥३॥بٍن بولے کآ کره بیِچارا ۔۔۳۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਛੂਛਾ ਘਟੁ ਬੋਲੈ ॥kahu kabeer chhoochhaa ghaT bolai ||कहु कबीर छूछा घटु बोलै ॥کهُ کبیِر چھُوچھا گھٹ بولَے ۔۔

ਭਰਿਆ ਹੋਇ ਸੁ ਕਬਹੁ ਨ ਡੋਲੈ ॥੪॥੧॥bhariaa hoi su kabahu na ddolai ||4||1||भरिआ होइ सु कबहु न डोलै ॥४॥१॥بھرآ هوا سُ کبهُ ن ڈولَے ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਗੋਂਡ ॥go(n)dd ||गोंड ॥گوںڈ ۔۔

ਨਰੂ ਮਰੈ ਨਰੁ ਕਾਮਿ ਨ ਆਵੈ ॥naroo marai nar kaam na aavai ||नरू मरै नरु कामि न आवै ॥نرُو مرَے نر کام ن آوَے ۔۔

ਪਸੂ ਮਰੈ ਦਸ ਕਾਜ ਸਵਾਰੈ ॥੧॥pasoo marai dhas kaaj savaarai ||1||पसू मरै दस काज सवारै ॥१॥پسُو مرَے دس کاج سوارَے ۔۔۱۔۔

ਅਪਨੇ ਕਰਮ ਕੀ ਗਤਿ ਮੈ ਕਿਆ ਜਾਨਉ ॥apane karam kee gat mai kiaa jaanau ||अपने करम की गति मै किआ जानउ ॥اپنے کرم کیِ گت مَے کآ جانا ۔۔

ਮੈ ਕਿਆ ਜਾਨਉ ਬਾਬਾ ਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥mai kiaa jaanau baabaa re ||1|| rahaau ||मै किआ जानउ बाबा रे ॥१॥ रहाउ ॥مَے کآ جانا بابا رے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਾਡ ਜਲੇ ਜੈਸੇ ਲਕਰੀ ਕਾ ਤੂਲਾ ॥haadd jale jaise lakaree kaa toolaa ||हाड जले जैसे लकरी का तूला ॥هاڈ جلے جَےسے لکریِ کا تُولا ۔۔

ਕੇਸ ਜਲੇ ਜੈਸੇ ਘਾਸ ਕਾ ਪੂਲਾ ॥੨॥kes jale jaise ghaas kaa poolaa ||2||केस जले जैसे घास का पूला ॥२॥کےس جلے جَےسے گھاس کا پُولا ۔۔۲۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਤਬ ਹੀ ਨਰੁ ਜਾਗੈ ॥kahu kabeer tab hee nar jaagai ||कहु कबीर तब ही नरु जागै ॥کهُ کبیِر تب هیِ نر جاگَے ۔۔

ਜਮ ਕਾ ਡੰਡੁ ਮੂੰਡ ਮਹਿ ਲਾਗੈ ॥੩॥੨॥jam kaa dda(n)dd moo(n)dd meh laagai ||3||2||जम का डंडु मूँड महि लागै ॥३॥२॥جم کا ڈںڈ مُوںڈ مهِ لاگَے ۔۔۳۔۔۲۔۔

ਗੋਂਡ ॥go(n)dd ||गोंड ॥گوںڈ ۔۔

ਆਕਾਸਿ ਗਗਨੁ ਪਾਤਾਲਿ ਗਗਨੁ ਹੈ ਚਹੁ ਦਿਸਿ ਗਗਨੁ ਰਹਾਇਲੇ ॥aakaas gagan paataal gagan hai chahu dhis gagan rahaile ||आकासि गगनु पातालि गगनु है चहु दिसि गगनु रहाइले ॥آکاس گگن پاتال گگن هَے چهُ دس گگن رهاِالے ۔۔

ਆਨਦ ਮੂਲੁ ਸਦਾ ਪੁਰਖੋਤਮੁ ਘਟੁ ਬਿਨਸੈ ਗਗਨੁ ਨ ਜਾਇਲੇ ॥੧॥aanadh mool sadhaa purakhotam ghaT binasai gagan na jaile ||1||आनद मूलु सदा पुरखोतमु घटु बिनसै गगनु न जाइले ॥१॥آند مُول سدا پُرکھوتم گھٹ بنسَے گگن ن جاالے ۔۔۱۔۔

ਮੋਹਿ ਬੈਰਾਗੁ ਭਇਓ ॥moh bairaag bhio ||मोहि बैरागु भइओ ॥موه بَےراگ بھِااو ۔۔

ਇਹੁ ਜੀਉ ਆਇ ਕਹਾ ਗਇਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥eih jeeau aai kahaa gio ||1|| rahaau ||इहु जीउ आइ कहा गइओ ॥१॥ रहाउ ॥ِاهُ جیِا آا کها گِااو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪੰਚ ਤਤੁ ਮਿਲਿ ਕਾਇਆ ਕੀਨੑੀ ਤਤੁ ਕਹਾ ਤੇ ਕੀਨੁ ਰੇ ॥pa(n)ch tat mil kaiaa keen(h)ee tat kahaa te keen re ||पंच ततु मिलि काइआ कीन्नी ततु कहा ते कीनु रे ॥پںچ تت مل کاایا کیٍنھیِ تت کها تے کیٍن رے ۔۔

ਕਰਮ ਬਧ ਤੁਮ ਜੀਉ ਕਹਤ ਹੌ ਕਰਮਹਿ ਕਿਨਿ ਜੀਉ ਦੀਨੁ ਰੇ ॥੨॥karam badh tum jeeau kahat hau karameh kin jeeau dheen re ||2||करम बध तुम जीउ कहत हौ करमहि किनि जीउ दीनु रे ॥२॥کرم بدھ تُم جیِا کهت هَو کرمه کن جیِا دیٍن رے ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਮਹਿ ਤਨੁ ਹੈ ਤਨ ਮਹਿ ਹਰਿ ਹੈ ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਸੋਇ ਰੇ ॥har meh tan hai tan meh har hai sarab nira(n)tar soi re ||हरि महि तनु है तन महि हरि है सरब निरंतरि सोइ रे ॥هر مهِ تن هَے تن مهِ هرِ هَے سرب نرںتر سوا رے ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨ ਛੋਡਉ ਸਹਜੇ ਹੋਇ ਸੁ ਹੋਇ ਰੇ ॥੩॥੩॥keh kabeer raam naam na chhoddau sahaje hoi su hoi re ||3||3||कहि कबीर राम नामु न छोडउ सहजे होइ सु होइ रे ॥३॥३॥کهِ کبیِر رام نام ن چھوڈا سهجے هوا سُ هوا رے ۔۔۳۔۔۳۔۔

ਰਾਗੁ ਗੋਂਡ ਬਾਣੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੀ ਘਰੁ ੨raag go(n)dd baanee kabeer jeeau kee ghar doojaaरागु गोंड बाणी कबीर जीउ की घरु २راگ گوںڈ باݨیِ کبیِر جیِا کیِ گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਭੁਜਾ ਬਾਂਧਿ ਭਿਲਾ ਕਰਿ ਡਾਰਿਓ ॥bhujaa baa(n)dh bhilaa kar ddaario ||भुजा बाँधि भिला करि डारिओ ॥بھُجا باںدھ بھلا کر ڈاراو ۔۔

ਹਸਤੀ ਕ੍ਰੋਪਿ ਮੂੰਡ ਮਹਿ ਮਾਰਿਓ ॥hasatee karop moo(n)dd meh maario ||हसती क्रोपि मूँड महि मारिओ ॥هستیِ ک®وپ مُوںڈ مهِ ماراو ۔۔

ਹਸਤਿ ਭਾਗਿ ਕੈ ਚੀਸਾ ਮਾਰੈ ॥hasat bhaag kai cheesaa maarai ||हसति भागि कै चीसा मारै ॥هست بھاگ کَے چیِسا مارَے ۔۔

ਇਆ ਮੂਰਤਿ ਕੈ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੈ ॥੧॥eiaa moorat kai hau balihaarai ||1||इआ मूरति कै हउ बलिहारै ॥१॥ایا مُورت کَے ها بلهارَے ۔۔۱۔۔

ਆਹਿ ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਤੁਮਰਾ ਜੋਰੁ ॥aaeh mere Thaakur tumaraa jor ||आहि मेरे ठाकुर तुमरा जोरु ॥آه مےرے ٹھاکر تُمرا جور ۔۔

ਕਾਜੀ ਬਕਿਬੋ ਹਸਤੀ ਤੋਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kaajee bakibo hasatee tor ||1|| rahaau ||काजी बकिबो हसती तोरु ॥१॥ रहाउ ॥کاجیِ بکبو هستیِ تور ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਰੇ ਮਹਾਵਤ ਤੁਝੁ ਡਾਰਉ ਕਾਟਿ ॥re mahaavat tujh ddaarau kaaT ||रे महावत तुझु डारउ काटि ॥رے مهاوت تُجھ ڈارا کاٹ ۔۔

ਇਸਹਿ ਤੁਰਾਵਹੁ ਘਾਲਹੁ ਸਾਟਿ ॥eiseh turaavahu ghaalahu saaT ||इसहि तुरावहु घालहु साटि ॥ِاسه تُراوهُ گھالهُ ساٹ ۔۔

ਹਸਤਿ ਨ ਤੋਰੈ ਧਰੈ ਧਿਆਨੁ ॥hasat na torai dharai dhiaan ||हसति न तोरै धरै धिआनु ॥هست ن تورَے دھرَے دھآن ۔۔

ਵਾ ਕੈ ਰਿਦੈ ਬਸੈ ਭਗਵਾਨੁ ॥੨॥vaa kai ridhai basai bhagavaan ||2||वा कै रिदै बसै भगवानु ॥२॥وا کَے ردَے بسَے بھگوان ۔۔۲۔۔

ਕਿਆ ਅਪਰਾਧੁ ਸੰਤ ਹੈ ਕੀਨੑਾ ॥kiaa aparaadh sa(n)t hai keen(h)aa ||किआ अपराधु संत है कीन्ना ॥کِآ اپرادھ سںت هَے کیٍنھا ۔۔

ਬਾਂਧਿ ਪੋਟ ਕੁੰਚਰ ਕਉ ਦੀਨੑਾ ॥baa(n)dh poT ku(n)char kau dheen(h)aa ||बाँधि पोट कुँचर कउ दीन्ना ॥باںدھ پوٹ کُںچر کا دیٍنھا ۔۔

ਕੁੰਚਰੁ ਪੋਟ ਲੈ ਲੈ ਨਮਸਕਾਰੈ ॥ku(n)char poT lai lai namasakaarai ||कुँचरु पोट लै लै नमसकारै ॥کُںچر پوٹ لَے لَے نمسکارَے ۔۔

ਬੂਝੀ ਨਹੀ ਕਾਜੀ ਅੰਧਿਆਰੈ ॥੩॥boojhee nahee kaajee a(n)dhiaarai ||3||बूझी नही काजी अंधिआरै ॥३॥بُوجھیِ نهیِ کاجیِ اںدھآرَے ۔۔۳۔۔

ਤੀਨਿ ਬਾਰ ਪਤੀਆ ਭਰਿ ਲੀਨਾ ॥teen baar pateeaa bhar leenaa ||तीनि बार पतीआ भरि लीना ॥تیٍن بار پتیِآ بھر لیٍنا ۔۔