Ang 87 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੭)

ਗੁਰਮਤੀ ਜਮੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਾਕੈ ਸਾਚੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥gurmatee jam joh na saakai saachai naam samaiaa ||गुरमती जमु जोहि न साकै साचै नामि समाइआ ॥گُرمتیِ جم جوه ن ساکَے ساچَے نام سماایا ۔۔

ਸਭੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤੈ ਕਰਤਾ ਜੋ ਭਾਵੈ ਸੋ ਨਾਇ ਲਾਇਆ ॥sabh aape aap varatai karataa jo bhaavai so nai laiaa ||सभु आपे आपि वरतै करता जो भावै सो नाइ लाइआ ॥سبھ آپے آپ ورتَے کرتا جو بھاوَے سو ناا لاایا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਨਾਮੁ ਲਏ ਤਾ ਜੀਵੈ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਖਿਨੁ ਮਰਿ ਜਾਇਆ ॥੨॥jan naanak naam le taa jeevai bin naavai khin mar jaiaa ||2||जन नानकु नामु लए ता जीवै बिनु नावै खिनु मरि जाइआ ॥२॥جن نانک نام لاے تا جیِوَے بن ناوَے کھن مر جاایا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜੋ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਦੀਬਾਣ ਸਿਉ ਸੋ ਸਭਨੀ ਦੀਬਾਣੀ ਮਿਲਿਆ ॥jo miliaa har dheebaan siau so sabhanee dheebaanee miliaa ||जो मिलिआ हरि दीबाण सिउ सो सभनी दीबाणी मिलिआ ॥جو ملآ هرِ دیِباݨ سا سو سبھنیِ دیِباݨیِ ملِآ ۔۔

ਜਿਥੈ ਓਹੁ ਜਾਇ ਤਿਥੈ ਓਹੁ ਸੁਰਖਰੂ ਉਸ ਕੈ ਮੁਹਿ ਡਿਠੈ ਸਭ ਪਾਪੀ ਤਰਿਆ ॥jithai oh jai tithai oh surakharoo us kai muh ddiThai sabh paapee tariaa ||जिथै ओहु जाइ तिथै ओहु सुरखरू उस कै मुहि डिठै सभ पापी तरिआ ॥جِتھَے اوهُ جاا تتھَے اوهُ سُرکھرُو اُس کَے مُه ڈٹھَے سبھ پاپیِ ترآ ۔۔

ਓਸੁ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਨਾਮੋ ਪਰਵਰਿਆ ॥os a(n)tar naam nidhaan hai naamo paravariaa ||ओसु अंतरि नामु निधानु है नामो परवरिआ ॥اوس اںتر نام ندھان هَے نامو پرورآ ۔۔

ਨਾਉ ਪੂਜੀਐ ਨਾਉ ਮੰਨੀਐ ਨਾਇ ਕਿਲਵਿਖ ਸਭ ਹਿਰਿਆ ॥naau poojeeaai naau ma(n)neeaai nai kilavikh sabh hiriaa ||नाउ पूजीऐ नाउ मंनीऐ नाइ किलविख सभ हिरिआ ॥ناا پُوجیِاَے ناا منّیِاَے ناا کلوکھ سبھ هرآ ۔۔

ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਇਕ ਮਨਿ ਇਕ ਚਿਤਿ ਸੇ ਅਸਥਿਰੁ ਜਗਿ ਰਹਿਆ ॥੧੧॥jinee naam dhiaaiaa ik man ik chit se asathir jag rahiaa ||11||जिनी नामु धिआइआ इक मनि इक चिति से असथिरु जगि रहिआ ॥११॥جٍنیِ نام دھآایا اک من اک چتِ سے استھر جگِ رهِآ ۔۔۱۱۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਆਤਮਾ ਦੇਉ ਪੂਜੀਐ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥aatamaa dheau poojeeaai gur kai sahaj subhai ||आतमा देउ पूजीऐ गुर कै सहजि सुभाइ ॥آتما دےا پُوجیِاَے گُر کَے سهج سُبھاا ۔۔

ਆਤਮੇ ਨੋ ਆਤਮੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਤਿ ਹੋਇ ਤਾ ਘਰ ਹੀ ਪਰਚਾ ਪਾਇ ॥aatame no aatame dhee prateet hoi taa ghar hee parachaa pai ||आतमे नो आतमे दी प्रतीति होइ ता घर ही परचा पाइ ॥آتمے نو آتمے دیِ پرتیِت هوا تا گھر هیِ پرچا پاا ۔۔

ਆਤਮਾ ਅਡੋਲੁ ਨ ਡੋਲਈ ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਇ ਸੁਭਾਇ ॥aatamaa addol na ddoliee gur kai bhai subhai ||आतमा अडोलु न डोलई गुर कै भाइ सुभाइ ॥آتما اڈول ن ڈولای گُر کَے بھاا سُبھاا ۔۔

ਗੁਰ ਵਿਣੁ ਸਹਜੁ ਨ ਆਵਈ ਲੋਭੁ ਮੈਲੁ ਨ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥gur vin sahaj na aaviee lobh mail na vichahu jai ||गुर विणु सहजु न आवई लोभु मैलु न विचहु जाइ ॥گُر وݨ سهج ن آوای لوبھ مَےل ن وچهُ جاِا ۔۔

ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਭ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਇ ॥khin pal har naam man vasai sabh aThasaTh teerath nai ||खिनु पलु हरि नामु मनि वसै सभ अठसठि तीरथ नाइ ॥کھٍن پل هر نام منِ وسَے سبھ اٹھسٹھ تیِرتھ ناا ۔۔

ਸਚੇ ਮੈਲੁ ਨ ਲਗਈ ਮਲੁ ਲਾਗੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥sache mail na lagiee mal laagai dhoojai bhai ||सचे मैलु न लगई मलु लागै दूजै भाइ ॥سچے مَےل ن لگای مل لاگَے دُوجَے بھاا ۔۔

ਧੋਤੀ ਮੂਲਿ ਨ ਉਤਰੈ ਜੇ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਇ ॥dhotee mool na utarai je aThasaTh teerath nai ||धोती मूलि न उतरै जे अठसठि तीरथ नाइ ॥دھوتیِ مُول ن اُترَے جے اٹھسٹھ تیِرتھ ناا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਕਰਮ ਕਰੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਸਭੁ ਦੁਖੋ ਦੁਖੁ ਕਮਾਇ ॥manmukh karam kare aha(n)kaaree sabh dhukho dhukh kamai ||मनमुख करम करे अहंकारी सभु दुखो दुखु कमाइ ॥منمکھ کرم کرے اهںکاریِ سبھ دُکھو دُکھ کماا ۔۔

ਨਾਨਕ ਮੈਲਾ ਊਜਲੁ ਤਾ ਥੀਐ ਜਾ ਸਤਿਗੁਰ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥naanak mailaa uoojal taa theeaai jaa satigur maeh samai ||1||नानक मैला ऊजलु ता थीऐ जा सतिगुर माहि समाइ ॥१॥نانک مَےلا اُوجل تا تھیِاَے جا ستگر ماه سماا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਲੋਕੁ ਸਮਝਾਈਐ ਕਦਹੁ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾਇ ॥manmukh lok samajhaieeaai kadhahu samajhaiaa jai ||मनमुखु लोकु समझाईऐ कदहु समझाइआ जाइ ॥منمکھ لوک سمجھاایاَے کدهُ سمجھاایا جاا ۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਰਲਾਇਆ ਨਾ ਰਲੈ ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਫਿਰਾਇ ॥manmukh ralaiaa naa ralai piaai kirat firai ||मनमुखु रलाइआ ना रलै पइऐ किरति फिराइ ॥منمکھ رلاایا نا رلَے پِااَے کرت پھراا ۔۔

ਲਿਵ ਧਾਤੁ ਦੁਇ ਰਾਹ ਹੈ ਹੁਕਮੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥liv dhaat dhui raeh hai hukamee kaar kamai ||लिव धातु दुइ राह है हुकमी कार कमाइ ॥لِو دھات دُا راه هَے هُکمیِ کار کماا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪਣਾ ਮਨੁ ਮਾਰਿਆ ਸਬਦਿ ਕਸਵਟੀ ਲਾਇ ॥gurmukh aapanaa man maariaa sabadh kasavaTee lai ||गुरमुखि आपणा मनु मारिआ सबदि कसवटी लाइ ॥گُرمکھ آپݨا من مارآ سبد کسوٹیِ لاا ۔۔

ਮਨ ਹੀ ਨਾਲਿ ਝਗੜਾ ਮਨ ਹੀ ਨਾਲਿ ਸਥ ਮਨ ਹੀ ਮੰਝਿ ਸਮਾਇ ॥man hee naal jhagaRaa man hee naal sath man hee ma(n)jh samai ||मन ही नालि झगड़ा मन ही नालि सथ मन ही मंझि समाइ ॥من هیِ نال جھگڑا من هیِ نال ستھ من هیِ مںجھ سماا ۔۔

ਮਨੁ ਜੋ ਇਛੇ ਸੋ ਲਹੈ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਇ ॥man jo ichhe so lahai sachai sabadh subhai ||मनु जो इछे सो लहै सचै सबदि सुभाइ ॥من جو اچھے سو لهَے سچَے سبد سُبھاا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸਦ ਭੁੰਚੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥a(n)mirat naam sadh bhu(n)cheeaai gurmukh kaar kamai ||अंमृत नामु सद भुँचीऐ गुरमुखि कार कमाइ ॥اںمرت نام سد بھُںچیِاَے گُرمکھ کار کماا ۔۔

ਵਿਣੁ ਮਨੈ ਜਿ ਹੋਰੀ ਨਾਲਿ ਲੁਝਣਾ ਜਾਸੀ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥vin manai j horee naal lujhanaa jaasee janam gavai ||विणु मनै जि होरी नालि लुझणा जासी जनमु गवाइ ॥وِݨ منَے ج هوریِ نال لُجھݨا جاسیِ جنم گواا ۔۔

ਮਨਮੁਖੀ ਮਨਹਠਿ ਹਾਰਿਆ ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਕਮਾਇ ॥manmukhee manahaTh haariaa kooR kusat kamai ||मनमुखी मनहठि हारिआ कूड़ु कुसतु कमाइ ॥منمکھیِ منهٹھ هارآ کُوڑ کُست کماا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਨੁ ਜਿਣੈ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥gur parasaadhee man jinai har setee liv lai ||गुर परसादी मनु जिणै हरि सेती लिव लाइ ॥گُر پرسادیِ من جݨَے هر سےتیِ لو لاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ਮਨਮੁਖਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥੨॥naanak gurmukh sach kamaavai manmukh aavai jai ||2||नानक गुरमुखि सचु कमावै मनमुखि आवै जाइ ॥२॥نانک گُرمکھ سچ کماوَے منمکھ آوَے جاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਸੁਣਹੁ ਜਨ ਭਾਈ ਹਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਇਕ ਸਾਖੀ ॥har ke sa(n)t sunahu jan bhaiee har satigur kee ik saakhee ||हरि के संत सुणहु जन भाई हरि सतिगुर की इक साखी ॥هر کے سںت سُݨهُ جن بھاای هرِ ستِگر کیِ اک ساکھیِ ۔۔

ਜਿਸੁ ਧੁਰਿ ਭਾਗੁ ਹੋਵੈ ਮੁਖਿ ਮਸਤਕਿ ਤਿਨਿ ਜਨਿ ਲੈ ਹਿਰਦੈ ਰਾਖੀ ॥jis dhur bhaag hovai mukh masatak tin jan lai hiradhai raakhee ||जिसु धुरि भागु होवै मुखि मसतकि तिनि जनि लै हिरदै राखी ॥جِس دھُر بھاگ هووَے مُکھ مستک تن جنِ لَے هردَے راکھیِ ۔۔

ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਥਾ ਸਰੇਸਟ ਊਤਮ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਸਹਜੇ ਚਾਖੀ ॥har a(n)mirat kathaa saresaT uootam gur bachanee sahaje chaakhee ||हरि अंमृत कथा सरेसट ऊतम गुर बचनी सहजे चाखी ॥هر اںمرت کتھا سرےسٹ اُوتم گُر بچنیِ سهجے چاکھیِ ۔۔

ਤਹ ਭਇਆ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਮਿਟਿਆ ਅੰਧਿਆਰਾ ਜਿਉ ਸੂਰਜ ਰੈਣਿ ਕਿਰਾਖੀ ॥teh bhiaa pragaas miTiaa a(n)dhiaaraa jiau sooraj rain kiraakhee ||तह भइआ प्रगासु मिटिआ अंधिआरा जिउ सूरज रैणि किराखी ॥ته بھایا پرگاس مٹآ اںدھآرا جا سُورج رَےݨ کراکھیِ ۔۔

ਅਦਿਸਟੁ ਅਗੋਚਰੁ ਅਲਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸੋ ਦੇਖਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਖੀ ॥੧੨॥adhisaT agochar alakh nira(n)jan so dhekhiaa gurmukh aakhee ||12||अदिसटु अगोचरु अलखु निरंजनु सो देखिआ गुरमुखि आखी ॥१२॥ادسٹ اگوچر الکھ نرںجن سو دےکھآ گُرمکھ آکھیِ ۔۔۱۲۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔