Ang 862 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੬੨)

ਮਿਲੁ ਮਿਲੁ ਸਖੀ ਗੁਣ ਕਹੁ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਲੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਮਤਿ ਧੀਰ ॥੩॥mil mil sakhee gun kahu mere prabh ke le satigur kee mat dheer ||3||मिलु मिलु सखी गुण कहु मेरे प्रभ के ले सतिगुर की मति धीर ॥३॥مِل مل سکھیِ گُݨ کهُ مےرے پربھ کے لے ستگر کیِ متِ دھیِر ۔۔۳۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੀ ਹਰਿ ਆਸ ਪੁਜਾਵਹੁ ਹਰਿ ਦਰਸਨਿ ਸਾਂਤਿ ਸਰੀਰ ॥੪॥੬॥jan naanak kee har aas pujaavahu har dharasan saa(n)t sareer ||4||6||जन नानक की हरि आस पुजावहु हरि दरसनि साँति सरीर ॥४॥६॥جن نانک کیِ هر آس پُجاوهُ هرِ درسن ساںت سریِر ۔۔۴۔۔۶۔۔

ਛਕਾ ੧॥chhakaa 1||छका १॥چھکا ۱۔۔

ਰਾਗੁ ਗੋਂਡ ਮਹਲਾ ੫ ਚਉਪਦੇ ਘਰੁ ੧raag go(n)dd mahalaa panjavaa chaupadhe ghar pehilaaरागु गोंड महला ५ चउपदे घरु १راگ گوںڈ مهلا ۵ چاپدے گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਭੁ ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਭੁਗਤਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sabh karataa sabh bhugataa ||1|| rahaau ||सभु करता सभु भुगता ॥१॥ रहाउ ॥سبھ کرتا سبھ بھُگتا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੁਨਤੋ ਕਰਤਾ ਪੇਖਤ ਕਰਤਾ ॥sunato karataa pekhat karataa ||सुनतो करता पेखत करता ॥سُنتو کرتا پےکھت کرتا ۔۔

ਅਦ੍ਰਿਸਟੋ ਕਰਤਾ ਦ੍ਰਿਸਟੋ ਕਰਤਾ ॥adhirasaTo karataa dhirasaTo karataa ||अदृसटो करता दृसटो करता ॥ادرسٹو کرتا درسٹو کرتا ۔۔

ਓਪਤਿ ਕਰਤਾ ਪਰਲਉ ਕਰਤਾ ॥opat karataa paralau karataa ||ओपति करता परलउ करता ॥اوپت کرتا پرلا کرتا ۔۔

ਬਿਆਪਤ ਕਰਤਾ ਅਲਿਪਤੋ ਕਰਤਾ ॥੧॥biaapat karataa alipato karataa ||1||बिआपत करता अलिपतो करता ॥१॥بِآپت کرتا الپتو کرتا ۔۔۱۔۔

ਬਕਤੋ ਕਰਤਾ ਬੂਝਤ ਕਰਤਾ ॥bakato karataa boojhat karataa ||बकतो करता बूझत करता ॥بکتو کرتا بُوجھت کرتا ۔۔

ਆਵਤੁ ਕਰਤਾ ਜਾਤੁ ਭੀ ਕਰਤਾ ॥aavat karataa jaat bhee karataa ||आवतु करता जातु भी करता ॥آوت کرتا جات بھیِ کرتا ۔۔

ਨਿਰਗੁਨ ਕਰਤਾ ਸਰਗੁਨ ਕਰਤਾ ॥niragun karataa saragun karataa ||निरगुन करता सरगुन करता ॥نِرگن کرتا سرگن کرتا ۔۔

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਸਮਦ੍ਰਿਸਟਾ ॥੨॥੧॥gur prasaadh naanak samadhirasaTaa ||2||1||गुर प्रसादि नानक समदृसटा ॥२॥१॥گُر پرساد نانک سمدرسٹا ۔۔۲۔۔۱۔۔

ਗੋਂਡ ਮਹਲਾ ੫ ॥go(n)dd mahalaa panjavaa ||गोंड महला ५ ॥گوںڈ مهلا ۵ ۔۔

ਫਾਕਿਓ ਮੀਨ ਕਪਿਕ ਕੀ ਨਿਆਈ ਤੂ ਉਰਝਿ ਰਹਿਓ ਕਸੁੰਭਾਇਲੇ ॥faakio meen kapik kee niaaiee too urajh rahio kasu(n)bhaile ||फाकिओ मीन कपिक की निआई तू उरझि रहिओ कसुँभाइले ॥پھاکاو میٍن کپک کیِ نآای تُو اُرجھ رهِاو کسںبھاالے ۔۔

ਪਗ ਧਾਰਹਿ ਸਾਸੁ ਲੇਖੈ ਲੈ ਤਉ ਉਧਰਹਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇਲੇ ॥੧॥pag dhaareh saas lekhai lai tau udhareh har gun gaile ||1||पग धारहि सासु लेखै लै तउ उधरहि हरि गुण गाइले ॥१॥پگ دھاره ساس لےکھَے لَے تا اُدھره هر گُݨ گاالے ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਸਮਝੁ ਛੋਡਿ ਆਵਾਇਲੇ ॥man samajh chhodd aavaile ||मन समझु छोडि आवाइले ॥من سمجھ چھوڈ آواالے ۔۔

ਅਪਨੇ ਰਹਨ ਕਉ ਠਉਰੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਕਾਏ ਪਰ ਕੈ ਜਾਇਲੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥apane rahan kau Thaur na paaveh kaae par kai jaile ||1|| rahaau ||अपने रहन कउ ठउरु न पावहि काए पर कै जाइले ॥१॥ रहाउ ॥اپنے رهن کا ٹھار ن پاوه کااے پر کَے جاالے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਉ ਮੈਗਲੁ ਇੰਦ੍ਰੀ ਰਸਿ ਪ੍ਰੇਰਿਓ ਤੂ ਲਾਗਿ ਪਰਿਓ ਕੁਟੰਬਾਇਲੇ ॥jiau maigal i(n)dhree ras prerio too laag pario kuTa(n)baile ||जिउ मैगलु इंद्री रसि प्रेरिओ तू लागि परिओ कुटंबाइले ॥جِا مَےگل اںدریِ رس پرےراو تُو لاگ پرِاو کُٹںباالے ۔۔

ਜਿਉ ਪੰਖੀ ਇਕਤ੍ਰ ਹੋਇ ਫਿਰਿ ਬਿਛੁਰੈ ਥਿਰੁ ਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇਲੇ ॥੨॥jiau pa(n)khee ikatr hoi fir bichhurai thir sa(n)gat har har dhiaaile ||2||जिउ पंखी इकत्र होइ फिरि बिछुरै थिरु संगति हरि हरि धिआइले ॥२॥جِا پںکھیِ اکتر هوا پھر بچھرَے تھر سںگت هرِ هرِ دھآِالے ۔۔۲۔۔

ਜੈਸੇ ਮੀਨੁ ਰਸਨ ਸਾਦਿ ਬਿਨਸਿਓ ਓਹੁ ਮੂਠੌ ਮੂੜ ਲੋਭਾਇਲੇ ॥jaise meen rasan saadh binasio oh mooThau mooR lobhaile ||जैसे मीनु रसन सादि बिनसिओ ओहु मूठौ मूड़ लोभाइले ॥جَےسے میٍن رسن ساد بنساو اوهُ مُوٹھَو مُوڑ لوبھاالے ۔۔

ਤੂ ਹੋਆ ਪੰਚ ਵਾਸਿ ਵੈਰੀ ਕੈ ਛੂਟਹਿ ਪਰੁ ਸਰਨਾਇਲੇ ॥੩॥too hoaa pa(n)ch vaas vairee kai chhooTeh par saranaile ||3||तू होआ पंच वासि वैरी कै छूटहि परु सरनाइले ॥३॥تُو هوآ پںچ واس وَےریِ کَے چھُوٹه پر سرناالے ۔۔۳۔۔

ਹੋਹੁ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਦੀਨ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਸਭਿ ਤੁਮੑਰੇ ਜੀਅ ਜੰਤਾਇਲੇ ॥hoh kirapaal dheen dhukh bha(n)jan sabh tum(h)re jeea ja(n)taile ||होहु कृपाल दीन दुख भंजन सभि तुम्मरे जीअ जंताइले ॥هوهُ ک®پال دیٍن دُکھ بھںجن سبھ تُمھرے جیِا جںتاالے ۔۔

ਪਾਵਉ ਦਾਨੁ ਸਦਾ ਦਰਸੁ ਪੇਖਾ ਮਿਲੁ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਦਸਾਇਲੇ ॥੪॥੨॥paavau dhaan sadhaa dharas pekhaa mil naanak dhaas dhasaile ||4||2||पावउ दानु सदा दरसु पेखा मिलु नानक दास दसाइले ॥४॥२॥پاوا دان سدا درس پےکھا مل نانک داس دساالے ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਰਾਗੁ ਗੋਂਡ ਮਹਲਾ ੫ ਚਉਪਦੇ ਘਰੁ ੨raag go(n)dd mahalaa panjavaa chaupadhe ghar doojaaरागु गोंड महला ५ चउपदे घरु २راگ گوںڈ مهلا ۵ چاپدے گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਜੀਅ ਪ੍ਰਾਨ ਕੀਏ ਜਿਨਿ ਸਾਜਿ ॥jeea praan ke'ee jin saaj ||जीअ प्रान कीए जिनि साजि ॥جیِا پران کیِاے جن ساج ۔۔

ਮਾਟੀ ਮਹਿ ਜੋਤਿ ਰਖੀ ਨਿਵਾਜਿ ॥maaTee meh jot rakhee nivaaj ||माटी महि जोति रखी निवाजि ॥ماٹیِ مهِ جوت رکھیِ نواج ۔۔

ਬਰਤਨ ਕਉ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਭੋਜਨ ਭੋਗਾਇ ॥baratan kau sabh kichh bhojan bhogai ||बरतन कउ सभु किछु भोजन भोगाइ ॥برتن کا سبھ کچھ بھوجن بھوگاا ۔۔

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਤਜਿ ਮੂੜੇ ਕਤ ਜਾਇ ॥੧॥so prabh taj mooRe kat jai ||1||सो प्रभु तजि मूड़े कत जाइ ॥१॥سو پربھ تج مُوڑے کت جاا ۔۔۱۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੀ ਲਾਗਉ ਸੇਵ ॥paarabraham kee laagau sev ||पारब्रहम की लागउ सेव ॥پاربرهم کیِ لاگا سےو ۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਸੁਝੈ ਨਿਰੰਜਨ ਦੇਵ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur te sujhai nira(n)jan dhev ||1|| rahaau ||गुर ते सुझै निरंजन देव ॥१॥ रहाउ ॥گُر تے سُجھَے نرںجن دےو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਨਿ ਕੀਏ ਰੰਗ ਅਨਿਕ ਪਰਕਾਰ ॥jin ke'ee ra(n)g anik parakaar ||जिनि कीए रंग अनिक परकार ॥جٍن کیِاے رںگ انک پرکار ۔۔

ਓਪਤਿ ਪਰਲਉ ਨਿਮਖ ਮਝਾਰ ॥opat paralau nimakh majhaar ||ओपति परलउ निमख मझार ॥اوپت پرلا نمکھ مجھار ۔۔

ਜਾ ਕੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥jaa kee gat mit kahee na jai ||जा की गति मिति कही न जाइ ॥جا کیِ گت متِ کهیِ ن جاا ۔۔

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਧਿਆਇ ॥੨॥so prabh man mere sadhaa dhiaai ||2||सो प्रभु मन मेरे सदा धिआइ ॥२॥سو پربھ من مےرے سدا دھآا ۔۔۲۔۔

ਆਇ ਨ ਜਾਵੈ ਨਿਹਚਲੁ ਧਨੀ ॥aai na jaavai nihachal dhanee ||आइ न जावै निहचलु धनी ॥آا ن جاوَے نهچل دھنیِ ۔۔

ਬੇਅੰਤ ਗੁਨਾ ਤਾ ਕੇ ਕੇਤਕ ਗਨੀ ॥bea(n)t gunaa taa ke ketak ganee ||बेअंत गुना ता के केतक गनी ॥بےاںت گُنا تا کے کےتک گنیِ ۔۔