Ang 861 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੬੧)

ਜਿਸ ਤੇ ਸੁਖ ਪਾਵਹਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਸੋ ਸਦਾ ਧਿਆਇ ਨਿਤ ਕਰ ਜੁਰਨਾ ॥jis te sukh paaveh man mere so sadhaa dhiaai nit kar juranaa ||जिस ते सुख पावहि मन मेरे सो सदा धिआइ नित कर जुरना ॥جِس تے سُکھ پاوه من مےرے سو سدا دھآا نت کر جُرنا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਹਰਿ ਦਾਨੁ ਇਕੁ ਦੀਜੈ ਨਿਤ ਬਸਹਿ ਰਿਦੈ ਹਰੀ ਮੋਹਿ ਚਰਨਾ ॥੪॥੩॥jan naanak kau har dhaan ik dheejai nit baseh ridhai haree moh charanaa ||4||3||जन नानक कउ हरि दानु इकु दीजै नित बसहि रिदै हरी मोहि चरना ॥४॥३॥جن نانک کا هر دان اک دیِجَے نت بسه ردَے هریِ موه چرنا ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਗੋਂਡ ਮਹਲਾ ੪ ॥go(n)dd mahalaa chauthhaa ||गोंड महला ४ ॥گوںڈ مهلا ۴ ۔۔

ਜਿਤਨੇ ਸਾਹ ਪਾਤਿਸਾਹ ਉਮਰਾਵ ਸਿਕਦਾਰ ਚਉਧਰੀ ਸਭਿ ਮਿਥਿਆ ਝੂਠੁ ਭਾਉ ਦੂਜਾ ਜਾਣੁ ॥jitane saeh paatisaeh umaraav sikadhaar chaudharee sabh mithiaa jhooTh bhaau dhoojaa jaan ||जितने साह पातिसाह उमराव सिकदार चउधरी सभि मिथिआ झूठु भाउ दूजा जाणु ॥جِتنے ساه پاتساه اُمراو سکدار چادھریِ سبھ متھِآ جھُوٹھ بھاا دُوجا جاݨ ۔۔

ਹਰਿ ਅਬਿਨਾਸੀ ਸਦਾ ਥਿਰੁ ਨਿਹਚਲੁ ਤਿਸੁ ਮੇਰੇ ਮਨ ਭਜੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥੧॥har abinaasee sadhaa thir nihachal tis mere man bhaj paravaan ||1||हरि अबिनासी सदा थिरु निहचलु तिसु मेरे मन भजु परवाणु ॥१॥هر ابٍناسیِ سدا تھر نهچل تس مےرے من بھج پرواݨ ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਨਾਮੁ ਹਰੀ ਭਜੁ ਸਦਾ ਦੀਬਾਣੁ ॥mere man naam haree bhaj sadhaa dheebaan ||मेरे मन नामु हरी भजु सदा दीबाणु ॥مےرے من نام هریِ بھج سدا دیِباݨ ۔۔

ਜੋ ਹਰਿ ਮਹਲੁ ਪਾਵੈ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਤਿਸੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਦਾ ਤਾਣੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jo har mahal paavai gur bachanee tis jevadd avar naahee kisai dhaa taan ||1|| rahaau ||जो हरि महलु पावै गुर बचनी तिसु जेवडु अवरु नाही किसै दा ताणु ॥१॥ रहाउ ॥جو هر مهل پاوَے گُر بچنیِ تس جےوڈ اور ناهیِ کسَے دا تاݨ ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਜਿਤਨੇ ਧਨਵੰਤ ਕੁਲਵੰਤ ਮਿਲਖਵੰਤ ਦੀਸਹਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਭਿ ਬਿਨਸਿ ਜਾਹਿ ਜਿਉ ਰੰਗੁ ਕਸੁੰਭ ਕਚਾਣੁ ॥jitane dhanava(n)t kulava(n)t milakhava(n)t dheeseh man mere sabh binas jaeh jiau ra(n)g kasu(n)bh kachaan ||जितने धनवंत कुलवंत मिलखवंत दीसहि मन मेरे सभि बिनसि जाहि जिउ रंगु कसुँभ कचाणु ॥جِتنے دھنوںت کُلوںت ملکھوںت دیِسه من مےرے سبھ بنس جاه جا رںگ کسںبھ کچاݨ ۔۔

ਹਰਿ ਸਤਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸਦਾ ਸੇਵਿ ਮਨ ਮੇਰੇ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਪਾਵਹਿ ਤੂ ਮਾਣੁ ॥੨॥har sat nira(n)jan sadhaa sev man mere jit har dharageh paaveh too maan ||2||हरि सति निरंजनु सदा सेवि मन मेरे जितु हरि दरगह पावहि तू माणु ॥२॥هر ستِ نرںجن سدا سےو من مےرے جت هرِ درگه پاوه تُو ماݨ ۔۔۲۔۔

ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਖਤ੍ਰੀ ਸੂਦ ਵੈਸ ਚਾਰਿ ਵਰਨ ਚਾਰਿ ਆਸ੍ਰਮ ਹਹਿ ਜੋ ਹਰਿ ਧਿਆਵੈ ਸੋ ਪਰਧਾਨੁ ॥braahaman khatree soodh vais chaar varan chaar aasram heh jo har dhiaavai so paradhaan ||ब्राहमणु खत्री सूद वैस चारि वरन चारि आस्रम हहि जो हरि धिआवै सो परधानु ॥براهمݨ کھتریِ سُود وَےس چار ورن چار آسرم ههِ جو هر دھآوَے سو پردھان ۔۔

ਜਿਉ ਚੰਦਨ ਨਿਕਟਿ ਵਸੈ ਹਿਰਡੁ ਬਪੁੜਾ ਤਿਉ ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਪਤਿਤ ਪਰਵਾਣੁ ॥੩॥jiau cha(n)dhan nikaT vasai hiradd bapuRaa tiau satasa(n)gat mil patit paravaan ||3||जिउ चंदन निकटि वसै हिरडु बपुड़ा तिउ सतसंगति मिलि पतित परवाणु ॥३॥جِا چںدن نکٹ وسَے هرڈ بپڑا تاُ ستسںگت مل پتِت پرواݨ ۔۔۳۔۔

ਓਹੁ ਸਭ ਤੇ ਊਚਾ ਸਭ ਤੇ ਸੂਚਾ ਜਾ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਵਸਿਆ ਭਗਵਾਨੁ ॥oh sabh te uoochaa sabh te soochaa jaa kai hiradhai vasiaa bhagavaan ||ओहु सभ ते ऊचा सभ ते सूचा जा कै हिरदै वसिआ भगवानु ॥اوهُ سبھ تے اُوچا سبھ تے سُوچا جا کَے هردَے وسآ بھگوان ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕੁ ਤਿਸ ਕੇ ਚਰਨ ਪਖਾਲੈ ਜੋ ਹਰਿ ਜਨੁ ਨੀਚੁ ਜਾਤਿ ਸੇਵਕਾਣੁ ॥੪॥੪॥jan naanak tis ke charan pakhaalai jo har jan neech jaat sevakaan ||4||4||जन नानकु तिस के चरन पखालै जो हरि जनु नीचु जाति सेवकाणु ॥४॥४॥جن نانک تس کے چرن پکھالَے جو هر جن نیِچ جات سےوکاݨ ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਗੋਂਡ ਮਹਲਾ ੪ ॥go(n)dd mahalaa chauthhaa ||गोंड महला ४ ॥گوںڈ مهلا ۴ ۔۔

ਹਰਿ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਸਭਤੈ ਵਰਤੈ ਜੇਹਾ ਹਰਿ ਕਰਾਏ ਤੇਹਾ ਕੋ ਕਰਈਐ ॥har a(n)tarajaamee sabhatai varatai jehaa har karaae tehaa ko karieeaai ||हरि अंतरजामी सभतै वरतै जेहा हरि कराए तेहा को करईऐ ॥هر اںترجامیِ سبھتَے ورتَے جےها هرِ کرااے تےها کو کرایاَے ۔۔

ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਜੋ ਤੁਧਨੋ ਸਭ ਦੂ ਰਖਿ ਲਈਐ ॥੧॥so aaisaa har sev sadhaa man mere jo tudhano sabh dhoo rakh lieeaai ||1||सो ऐसा हरि सेवि सदा मन मेरे जो तुधनो सभ दू रखि लईऐ ॥१॥سو اَےسا هر سےو سدا من مےرے جو تُدھنو سبھ دُو رکھِ لایاَے ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਹਰਿ ਜਪਿ ਹਰਿ ਨਿਤ ਪੜਈਐ ॥mere man har jap har nit paRieeaai ||मेरे मन हरि जपि हरि नित पड़ईऐ ॥مےرے من هر جپِ هرِ نت پڑایاَے ۔۔

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕੋ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲਿ ਨ ਸਾਕੈ ਤਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਕਾਇਤੁ ਕੜਈਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har bin ko maar jeevaal na saakai taa mere man kait kaRieeaai ||1|| rahaau ||हरि बिनु को मारि जीवालि न साकै ता मेरे मन काइतु कड़ईऐ ॥१॥ रहाउ ॥هر بن کو مار جیِوال ن ساکَے تا مےرے من کاات کڑایاَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਪਰਪੰਚੁ ਕੀਆ ਸਭੁ ਕਰਤੈ ਵਿਚਿ ਆਪੇ ਆਪਣੀ ਜੋਤਿ ਧਰਈਐ ॥har parapa(n)ch keeaa sabh karatai vich aape aapanee jot dharieeaai ||हरि परपंचु कीआ सभु करतै विचि आपे आपणी जोति धरईऐ ॥هر پرپںچ کیِآ سبھ کرتَے وچِ آپے آپݨیِ جوت دھرایاَے ۔۔

ਹਰਿ ਏਕੋ ਬੋਲੈ ਹਰਿ ਏਕੁ ਬੁਲਾਏ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਏਕੁ ਦਿਖਈਐ ॥੨॥har eko bolai har ek bulaae gur poorai har ek dhikhieeaai ||2||हरि एको बोलै हरि एकु बुलाए गुरि पूरै हरि एकु दिखईऐ ॥२॥هر اےکو بولَے هرِ اےک بُلااے گُر پُورَے هرِ اےک دکھایاَے ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਅੰਤਰਿ ਨਾਲੇ ਬਾਹਰਿ ਨਾਲੇ ਕਹੁ ਤਿਸੁ ਪਾਸਹੁ ਮਨ ਕਿਆ ਚੋਰਈਐ ॥har a(n)tar naale baahar naale kahu tis paasahu man kiaa chorieeaai ||हरि अंतरि नाले बाहरि नाले कहु तिसु पासहु मन किआ चोरईऐ ॥هر اںتر نالے باهرِ نالے کهُ تس پاسهُ من کآ چورایاَے ۔۔

ਨਿਹਕਪਟ ਸੇਵਾ ਕੀਜੈ ਹਰਿ ਕੇਰੀ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਸਰਬ ਸੁਖ ਪਈਐ ॥੩॥nihakapaT sevaa keejai har keree taa(n) mere man sarab sukh pieeaai ||3||निहकपट सेवा कीजै हरि केरी ताँ मेरे मन सरब सुख पईऐ ॥३॥نِهکپٹ سےوا کیِجَے هر کےریِ تاں مےرے من سرب سُکھ پایاَے ۔۔۳۔۔

ਜਿਸ ਦੈ ਵਸਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੋ ਸਭ ਦੂ ਵਡਾ ਸੋ ਮੇਰੇ ਮਨ ਸਦਾ ਧਿਅਈਐ ॥jis dhai vas sabh kichh so sabh dhoo vaddaa so mere man sadhaa dhieeaai ||जिस दै वसि सभु किछु सो सभ दू वडा सो मेरे मन सदा धिअईऐ ॥جِس دَے وس سبھ کچھ سو سبھ دُو وڈا سو مےرے من سدا دھاایاَے ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਸੋ ਹਰਿ ਨਾਲਿ ਹੈ ਤੇਰੈ ਹਰਿ ਸਦਾ ਧਿਆਇ ਤੂ ਤੁਧੁ ਲਏ ਛਡਈਐ ॥੪॥੫॥jan naanak so har naal hai terai har sadhaa dhiaai too tudh le chhaddieeaai ||4||5||जन नानक सो हरि नालि है तेरै हरि सदा धिआइ तू तुधु लए छडईऐ ॥४॥५॥جن نانک سو هر نال هَے تےرَے هرِ سدا دھآا تُو تُدھ لاے چھڈایاَے ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਗੋਂਡ ਮਹਲਾ ੪ ॥go(n)dd mahalaa chauthhaa ||गोंड महला ४ ॥گوںڈ مهلا ۴ ۔۔

ਹਰਿ ਦਰਸਨ ਕਉ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਬਹੁ ਤਪਤੈ ਜਿਉ ਤ੍ਰਿਖਾਵੰਤੁ ਬਿਨੁ ਨੀਰ ॥੧॥har dharasan kau meraa man bahu tapatai jiau tirakhaava(n)t bin neer ||1||हरि दरसन कउ मेरा मनु बहु तपतै जिउ तृखावंतु बिनु नीर ॥१॥هر درسن کا مےرا من بهُ تپتَے جا ترکھاوںت بن نیِر ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਲਗੋ ਹਰਿ ਤੀਰ ॥merai man prem lago har teer ||मेरै मनि प्रेमु लगो हरि तीर ॥مےرَے من پرےم لگو هرِ تیِر ۔۔

ਹਮਰੀ ਬੇਦਨ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਨੈ ਮੇਰੇ ਮਨ ਅੰਤਰ ਕੀ ਪੀਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hamaree bedhan har prabh jaanai mere man a(n)tar kee peer ||1|| rahaau ||हमरी बेदन हरि प्रभु जानै मेरे मन अंतर की पीर ॥१॥ रहाउ ॥همریِ بےدن هر پربھ جانَے مےرے من اںتر کیِ پیِر ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕੀ ਕੋਈ ਬਾਤ ਸੁਨਾਵੈ ਸੋ ਭਾਈ ਸੋ ਮੇਰਾ ਬੀਰ ॥੨॥mere har preetam kee koiee baat sunaavai so bhaiee so meraa beer ||2||मेरे हरि प्रीतम की कोई बात सुनावै सो भाई सो मेरा बीर ॥२॥مےرے هر پریِتم کیِ کوای بات سُناوَے سو بھاای سو مےرا بیِر ۔۔۲۔۔