Ang 858 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੫੮)

ਦੁਖ ਬਿਸਾਰਿ ਸੁਖ ਅੰਤਰਿ ਲੀਨਾ ॥੧॥dhukh bisaar sukh a(n)tar leenaa ||1||दुख बिसारि सुख अंतरि लीना ॥१॥دُکھ بسار سُکھ اںتر لیٍنا ۔۔۱۔۔

ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਮੋ ਕਉ ਗੁਰਿ ਦੀਨਾ ॥giaan a(n)jan mo kau gur dheenaa ||गिआन अंजनु मो कउ गुरि दीना ॥گِآن اںجن مو کا گُر دیٍنا ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਜੀਵਨੁ ਮਨ ਹੀਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raam naam bin jeevan man heenaa ||1|| rahaau ||राम नाम बिनु जीवनु मन हीना ॥१॥ रहाउ ॥رام نام بن جیِون من هیٍنا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਾਮਦੇਇ ਸਿਮਰਨੁ ਕਰਿ ਜਾਨਾਂ ॥naamadhei simaran kar jaanaa(n) ||नामदेइ सिमरनु करि जानाँ ॥نامدےا سمرن کر جاناں ۔۔

ਜਗਜੀਵਨ ਸਿਉ ਜੀਉ ਸਮਾਨਾਂ ॥੨॥੧॥jagajeevan siau jeeau samaanaa(n) ||2||1||जगजीवन सिउ जीउ समानाँ ॥२॥१॥جگجیِون سا جیِا سماناں ۔۔۲۔۔۱۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਬਾਣੀ ਰਵਿਦਾਸ ਭਗਤ ਕੀbilaaval baanee ravidhaas bhagat keeबिलावलु बाणी रविदास भगत कीبِلاول باݨیِ روداس بھگت کیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਦਾਰਿਦੁ ਦੇਖਿ ਸਭ ਕੋ ਹਸੈ ਐਸੀ ਦਸਾ ਹਮਾਰੀ ॥dhaaridh dhekh sabh ko hasai aaisee dhasaa hamaaree ||दारिदु देखि सभ को हसै ऐसी दसा हमारी ॥دارد دےکھ سبھ کو هسَے اَےسیِ دسا هماریِ ۔۔

ਅਸਟ ਦਸਾ ਸਿਧਿ ਕਰ ਤਲੈ ਸਭ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੁਮਾਰੀ ॥੧॥asaT dhasaa sidh kar talai sabh kirapaa tumaaree ||1||असट दसा सिधि कर तलै सभ कृपा तुमारी ॥१॥اسٹ دسا سدھ کر تلَے سبھ ک®پا تُماریِ ۔۔۱۔۔

ਤੂ ਜਾਨਤ ਮੈ ਕਿਛੁ ਨਹੀ ਭਵ ਖੰਡਨ ਰਾਮ ॥too jaanat mai kichh nahee bhav kha(n)ddan raam ||तू जानत मै किछु नही भव खंडन राम ॥تُو جانت مَے کچھ نهیِ بھو کھںڈن رام ۔۔

ਸਗਲ ਜੀਅ ਸਰਨਾਗਤੀ ਪ੍ਰਭ ਪੂਰਨ ਕਾਮ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sagal jeea saranaagatee prabh pooran kaam ||1|| rahaau ||सगल जीअ सरनागती प्रभ पूरन काम ॥१॥ रहाउ ॥سگل جیِا سرناگتیِ پربھ پُورن کام ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਰਨਾਗਤਾ ਤਿਨ ਨਾਹੀ ਭਾਰੁ ॥jo teree saranaagataa tin naahee bhaar ||जो तेरी सरनागता तिन नाही भारु ॥جو تےریِ سرناگتا تن ناهیِ بھار ۔۔

ਊਚ ਨੀਚ ਤੁਮ ਤੇ ਤਰੇ ਆਲਜੁ ਸੰਸਾਰੁ ॥੨॥uooch neech tum te tare aalaj sa(n)saar ||2||ऊच नीच तुम ते तरे आलजु संसारु ॥२॥اُوچ نیِچ تُم تے ترے آلج سںسار ۔۔۲۔۔

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਅਕਥ ਕਥਾ ਬਹੁ ਕਾਇ ਕਰੀਜੈ ॥keh ravidhaas akath kathaa bahu kai kareejai ||कहि रविदास अकथ कथा बहु काइ करीजै ॥کهِ روداس اکتھ کتھا بهُ کاا کریِجَے ۔۔

ਜੈਸਾ ਤੂ ਤੈਸਾ ਤੁਹੀ ਕਿਆ ਉਪਮਾ ਦੀਜੈ ॥੩॥੧॥jaisaa too taisaa tuhee kiaa upamaa dheejai ||3||1||जैसा तू तैसा तुही किआ उपमा दीजै ॥३॥१॥جَےسا تُو تَےسا تُهیِ کآ اُپما دیِجَے ۔۔۳۔۔۱۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ॥bilaaval ||बिलावलु ॥بِلاول ۔۔

ਜਿਹ ਕੁਲ ਸਾਧੁ ਬੈਸਨੌ ਹੋਇ ॥jeh kul saadh baisanau hoi ||जिह कुल साधु बैसनौ होइ ॥جِه کُل سادھ بَےسنَو هوا ۔۔

ਬਰਨ ਅਬਰਨ ਰੰਕੁ ਨਹੀ ਈਸੁਰੁ ਬਿਮਲ ਬਾਸੁ ਜਾਨੀਐ ਜਗਿ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥baran abaran ra(n)k nahee ieesur bimal baas jaaneeaai jag soi ||1|| rahaau ||बरन अबरन रंकु नही ईसुरु बिमल बासु जानीऐ जगि सोइ ॥१॥ रहाउ ॥برن ابرن رںک نهیِ ایسر بمل باس جانیِاَے جگ سوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬ੍ਰਹਮਨ ਬੈਸ ਸੂਦ ਅਰੁ ਖੵਤ੍ਰੀ ਡੋਮ ਚੰਡਾਰ ਮਲੇਛ ਮਨ ਸੋਇ ॥brahaman bais soodh ar khayetree ddom cha(n)ddaar malechh man soi ||ब्रहमन बैस सूद अरु ख्यत्री डोम चंडार मलेछ मन सोइ ॥برهمن بَےس سُود ار کھےتریِ ڈوم چںڈار ملےچھ من سوا ۔۔

ਹੋਇ ਪੁਨੀਤ ਭਗਵੰਤ ਭਜਨ ਤੇ ਆਪੁ ਤਾਰਿ ਤਾਰੇ ਕੁਲ ਦੋਇ ॥੧॥hoi puneet bhagava(n)t bhajan te aap taar taare kul dhoi ||1||होइ पुनीत भगवंत भजन ते आपु तारि तारे कुल दोइ ॥१॥هوا پُنیِت بھگوںت بھجن تے آپ تار تارے کُل دوا ۔۔۱۔۔

ਧੰਨਿ ਸੁ ਗਾਉ ਧੰਨਿ ਸੋ ਠਾਉ ਧੰਨਿ ਪੁਨੀਤ ਕੁਟੰਬ ਸਭ ਲੋਇ ॥dha(n)n su gaau dha(n)n so Thaau dha(n)n puneet kuTa(n)b sabh loi ||धंनि सु गाउ धंनि सो ठाउ धंनि पुनीत कुटंब सभ लोइ ॥دھنّ سُ گاا دھنّ سو ٹھاا دھنّ پُنیِت کُٹںب سبھ لوا ۔۔

ਜਿਨਿ ਪੀਆ ਸਾਰ ਰਸੁ ਤਜੇ ਆਨ ਰਸ ਹੋਇ ਰਸ ਮਗਨ ਡਾਰੇ ਬਿਖੁ ਖੋਇ ॥੨॥jin peeaa saar ras taje aan ras hoi ras magan ddaare bikh khoi ||2||जिनि पीआ सार रसु तजे आन रस होइ रस मगन डारे बिखु खोइ ॥२॥جٍن پیِآ سار رس تجے آن رس هوا رس مگن ڈارے بکھ کھوا ۔۔۲۔۔

ਪੰਡਿਤ ਸੂਰ ਛਤ੍ਰਪਤਿ ਰਾਜਾ ਭਗਤ ਬਰਾਬਰਿ ਅਉਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥pa(n)ddit soor chhatrapat raajaa bhagat baraabar aaur na koi ||पंडित सूर छत्रपति राजा भगत बराबरि अउरु न कोइ ॥پںڈت سُور چھترپت راجا بھگت برابر اار ن کوا ۔۔

ਜੈਸੇ ਪੁਰੈਨ ਪਾਤ ਰਹੈ ਜਲ ਸਮੀਪ ਭਨਿ ਰਵਿਦਾਸ ਜਨਮੇ ਜਗਿ ਓਇ ॥੩॥੨॥jaise purain paat rahai jal sameep bhan ravidhaas janame jag oi ||3||2||जैसे पुरैन पात रहै जल समीप भनि रविदास जनमे जगि ओइ ॥३॥२॥جَےسے پُرَےن پات رهَے جل سمیِپ بھن روِداس جنمے جگِ اوِا ۔۔۳۔۔۲۔۔

ਬਾਣੀ ਸਧਨੇ ਕੀ ਰਾਗੁ ਬਿਲਾਵਲੁbaanee sadhane kee raag bilaavaluबाणी सधने की रागु बिलावलुباݨیِ سدھنے کیِ راگ بلاول

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਨ੍ਰਿਪ ਕੰਨਿਆ ਕੇ ਕਾਰਨੈ ਇਕੁ ਭਇਆ ਭੇਖਧਾਰੀ ॥nirap ka(n)niaa ke kaaranai ik bhiaa bhekhadhaaree ||नृप कंनिआ के कारनै इकु भइआ भेखधारी ॥نِرپ کنّآ کے کارنَے اک بھایا بھےکھدھاریِ ۔۔

ਕਾਮਾਰਥੀ ਸੁਆਰਥੀ ਵਾ ਕੀ ਪੈਜ ਸਵਾਰੀ ॥੧॥kaamaarathee suaarathee vaa kee paij savaaree ||1||कामारथी सुआरथी वा की पैज सवारी ॥१॥کامارتھیِ سُآرتھیِ وا کیِ پَےج سواریِ ۔۔۱۔۔

ਤਵ ਗੁਨ ਕਹਾ ਜਗਤ ਗੁਰਾ ਜਉ ਕਰਮੁ ਨ ਨਾਸੈ ॥tav gun kahaa jagat guraa jau karam na naasai ||तव गुन कहा जगत गुरा जउ करमु न नासै ॥تو گُن کها جگت گُرا جا کرم ن ناسَے ۔۔

ਸਿੰਘ ਸਰਨ ਕਤ ਜਾਈਐ ਜਉ ਜੰਬੁਕੁ ਗ੍ਰਾਸੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥si(n)gh saran kat jaieeaai jau ja(n)buk graasai ||1|| rahaau ||सिंघ सरन कत जाईऐ जउ जंबुकु ग्रासै ॥१॥ रहाउ ॥سِںگھ سرن کت جاایاَے جا جںبک گراسَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਏਕ ਬੂੰਦ ਜਲ ਕਾਰਨੇ ਚਾਤ੍ਰਿਕੁ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥ek boo(n)dh jal kaarane chaatirak dhukh paavai ||एक बूँद जल कारने चातृकु दुखु पावै ॥اےک بُوںد جل کارنے چاترک دُکھ پاوَے ۔۔

ਪ੍ਰਾਨ ਗਏ ਸਾਗਰੁ ਮਿਲੈ ਫੁਨਿ ਕਾਮਿ ਨ ਆਵੈ ॥੨॥praan ge saagar milai fun kaam na aavai ||2||प्रान गए सागरु मिलै फुनि कामि न आवै ॥२॥پران گاے ساگر ملَے پھُن کام ن آوَے ۔۔۲۔۔

ਪ੍ਰਾਨ ਜੁ ਥਾਕੇ ਥਿਰੁ ਨਹੀ ਕੈਸੇ ਬਿਰਮਾਵਉ ॥praan ju thaake thir nahee kaise biramaavau ||प्रान जु थाके थिरु नही कैसे बिरमावउ ॥پران جُ تھاکے تھر نهیِ کَےسے برماوا ۔۔

ਬੂਡਿ ਮੂਏ ਨਉਕਾ ਮਿਲੈ ਕਹੁ ਕਾਹਿ ਚਢਾਵਉ ॥੩॥boodd mooe naukaa milai kahu kaeh chaddaavau ||3||बूडि मूए नउका मिलै कहु काहि चढावउ ॥३॥بُوڈ مُواے ناکا ملَے کهُ کاه چڈھاوا ۔۔۳۔۔

ਮੈ ਨਾਹੀ ਕਛੁ ਹਉ ਨਹੀ ਕਿਛੁ ਆਹਿ ਨ ਮੋਰਾ ॥mai naahee kachh hau nahee kichh aaeh na moraa ||मै नाही कछु हउ नही किछु आहि न मोरा ॥مَے ناهیِ کچھ ها نهیِ کچھ آه ن مورا ۔۔

ਅਉਸਰ ਲਜਾ ਰਾਖਿ ਲੇਹੁ ਸਧਨਾ ਜਨੁ ਤੋਰਾ ॥੪॥੧॥aausar lajaa raakh leh sadhanaa jan toraa ||4||1||अउसर लजा राखि लेहु सधना जनु तोरा ॥४॥१॥ااسر لجا راکھ لےهُ سدھنا جن تورا ۔۔۴۔۔۱۔۔