Ang 855 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੫੫)

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਕੋਈ ਨਿੰਦਕੁ ਹੋਵੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਾ ਫਿਰਿ ਸਰਣਿ ਗੁਰ ਆਵੈ ॥koiee ni(n)dhak hovai satiguroo kaa fir saran gur aavai ||कोई निंदकु होवै सतिगुरू का फिरि सरणि गुर आवै ॥کوای نںدک هووَے ستگرُو کا پھرِ سرݨ گُر آوَے ۔۔

ਪਿਛਲੇ ਗੁਨਹ ਸਤਿਗੁਰੁ ਬਖਸਿ ਲਏ ਸਤਸੰਗਤਿ ਨਾਲਿ ਰਲਾਵੈ ॥pichhale guneh satigur bakhas le satasa(n)gat naal ralaavai ||पिछले गुनह सतिगुरु बखसि लए सतसंगति नालि रलावै ॥پِچھلے گُنه ستگر بکھس لاے ستسںگت نال رلاوَے ۔۔

ਜਿਉ ਮੀਹਿ ਵੁਠੈ ਗਲੀਆ ਨਾਲਿਆ ਟੋਭਿਆ ਕਾ ਜਲੁ ਜਾਇ ਪਵੈ ਵਿਚਿ ਸੁਰਸਰੀ ਸੁਰਸਰੀ ਮਿਲਤ ਪਵਿਤ੍ਰੁ ਪਾਵਨੁ ਹੋਇ ਜਾਵੈ ॥jiau meeh vuThai galeeaa naaliaa Tobhiaa kaa jal jai pavai vich surasaree surasaree milat pavitr paavan hoi jaavai ||जिउ मीहि वुठै गलीआ नालिआ टोभिआ का जलु जाइ पवै विचि सुरसरी सुरसरी मिलत पवित्रु पावनु होइ जावै ॥جِا میِه وُٹھَے گلیِآ نالآ ٹوبھآ کا جل جاا پوَے وچ سُرسریِ سُرسریِ ملت پوِترü پاون هوِا جاوَے ۔۔

ਏਹ ਵਡਿਆਈ ਸਤਿਗੁਰ ਨਿਰਵੈਰ ਵਿਚਿ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿਐ ਤਿਸਨਾ ਭੁਖ ਉਤਰੈ ਹਰਿ ਸਾਂਤਿ ਤੜ ਆਵੈ ॥eh vaddiaaiee satigur niravair vich jit miliaai tisanaa bhukh utarai har saa(n)t taR aavai ||एह वडिआई सतिगुर निरवैर विचि जितु मिलिऐ तिसना भुख उतरै हरि साँति तड़ आवै ॥اےه وڈآای ستِگر نروَےر وچِ جت ملِاَے تسنا بھُکھ اُترَے هرِ ساںت تڑ آوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਅਚਰਜੁ ਦੇਖਹੁ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਸਚੇ ਸਾਹ ਕਾ ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨੋ ਮੰਨੈ ਸੁ ਸਭਨਾਂ ਭਾਵੈ ॥੧੩॥੧॥ ਸੁਧੁ ॥naanak ih acharaj dhekhahu mere har sache saeh kaa j satiguroo no ma(n)nai su sabhanaa(n) bhaavai ||13||1|| sudh ||नानक इहु अचरजु देखहु मेरे हरि सचे साह का जि सतिगुरू नो मंनै सु सभनाँ भावै ॥१३॥१॥ सुधु ॥نانک اهُ اچرج دےکھهُ مےرے هر سچے ساه کا ج ستِگرُو نو منَّے سُ سبھناں بھاوَے ۔۔۱۳۔۔۱۔۔ سُدھ ۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਬਾਣੀ ਭਗਤਾ ਕੀ ॥bilaaval baanee bhagataa kee ||बिलावलु बाणी भगता की ॥بِلاول باݨیِ بھگتا کیِ ۔۔

ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੀkabeer jeeau keeकबीर जीउ कीکبیِر جیِا کیِ

ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar sat naam karataa purakh gur prasaadh ||ੴ सति नामु करता पुरखु गुर प्रसादि ॥اک اونکار ست نام کرتا پُرکھ گُر پرساد ۔۔

ਐਸੋ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਪੇਖਨਾ ਰਹਨੁ ਨ ਕੋਊ ਪਈਹੈ ਰੇ ॥aaiso ih sa(n)saar pekhanaa rahan na kouoo pieehai re ||ऐसो इहु संसारु पेखना रहनु न कोऊ पईहै रे ॥اَےسو اهُ سںسار پےکھنا رهن ن کواُو پایهَے رے ۔۔

ਸੂਧੇ ਸੂਧੇ ਰੇਗਿ ਚਲਹੁ ਤੁਮ ਨਤਰ ਕੁਧਕਾ ਦਿਵਈਹੈ ਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥soodhe soodhe reg chalahu tum natar kudhakaa dhivieehai re ||1|| rahaau ||सूधे सूधे रेगि चलहु तुम नतर कुधका दिवईहै रे ॥१॥ रहाउ ॥سُودھے سُودھے رےگ چلهُ تُم نتر کُدھکا دوایهَے رے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਾਰੇ ਬੂਢੇ ਤਰੁਨੇ ਭਈਆ ਸਭਹੂ ਜਮੁ ਲੈ ਜਈਹੈ ਰੇ ॥baare boodde tarune bhieeaa sabhahoo jam lai jieehai re ||बारे बूढे तरुने भईआ सभहू जमु लै जईहै रे ॥بارے بُوڈھے ترنے بھایآ سبھهُو جم لَے جایهَے رے ۔۔

ਮਾਨਸੁ ਬਪੁਰਾ ਮੂਸਾ ਕੀਨੋ ਮੀਚੁ ਬਿਲਈਆ ਖਈਹੈ ਰੇ ॥੧॥maanas bapuraa moosaa keeno meech bilieeaa khieehai re ||1||मानसु बपुरा मूसा कीनो मीचु बिलईआ खईहै रे ॥१॥مانس بپرا مُوسا کیٍنو میِچ بلایآ کھایهَے رے ۔۔۱۔۔

ਧਨਵੰਤਾ ਅਰੁ ਨਿਰਧਨ ਮਨਈ ਤਾ ਕੀ ਕਛੂ ਨ ਕਾਨੀ ਰੇ ॥dhanava(n)taa ar niradhan maniee taa kee kachhoo na kaanee re ||धनवंता अरु निरधन मनई ता की कछू न कानी रे ॥دھنوںتا ار نردھن منای تا کیِ کچھُو ن کانیِ رے ۔۔

ਰਾਜਾ ਪਰਜਾ ਸਮ ਕਰਿ ਮਾਰੈ ਐਸੋ ਕਾਲੁ ਬਡਾਨੀ ਰੇ ॥੨॥raajaa parajaa sam kar maarai aaiso kaal baddaanee re ||2||राजा परजा सम करि मारै ऐसो कालु बडानी रे ॥२॥راجا پرجا سم کر مارَے اَےسو کال بڈانیِ رے ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਸੇਵਕ ਜੋ ਹਰਿ ਭਾਏ ਤਿਨੑ ਕੀ ਕਥਾ ਨਿਰਾਰੀ ਰੇ ॥har ke sevak jo har bhaae tin(h) kee kathaa niraaree re ||हरि के सेवक जो हरि भाए तिन्न की कथा निरारी रे ॥هر کے سےوک جو هرِ بھااے تنھ کیِ کتھا نراریِ رے ۔۔

ਆਵਹਿ ਨ ਜਾਹਿ ਨ ਕਬਹੂ ਮਰਤੇ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਸੰਗਾਰੀ ਰੇ ॥੩॥aaveh na jaeh na kabahoo marate paarabraham sa(n)gaaree re ||3||आवहि न जाहि न कबहू मरते पारब्रहम संगारी रे ॥३॥آوه ن جاه ن کبهُو مرتے پاربرهم سںگاریِ رے ۔۔۳۔۔

ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰ ਲਛਿਮੀ ਮਾਇਆ ਇਹੈ ਤਜਹੁ ਜੀਅ ਜਾਨੀ ਰੇ ॥putr kalatr lachhimee maiaa ihai tajahu jeea jaanee re ||पुत्र कलत्र लछिमी माइआ इहै तजहु जीअ जानी रे ॥پُتر کلتر لچھمیِ مااآ اهَے تجهُ جیِا جانیِ رے ۔۔

ਕਹਤ ਕਬੀਰੁ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਮਿਲਿਹੈ ਸਾਰਿਗਪਾਨੀ ਰੇ ॥੪॥੧॥kahat kabeer sunahu re sa(n)tahu milihai saarigapaanee re ||4||1||कहत कबीरु सुनहु रे संतहु मिलिहै सारिगपानी रे ॥४॥१॥کهت کبیِر سُنهُ رے سںتهُ ملهَے سارگپانیِ رے ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ॥bilaaval ||बिलावलु ॥بِلاول ۔۔

ਬਿਦਿਆ ਨ ਪਰਉ ਬਾਦੁ ਨਹੀ ਜਾਨਉ ॥bidhiaa na parau baadh nahee jaanau ||बिदिआ न परउ बादु नही जानउ ॥بِدآ ن پرا باد نهیِ جانا ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਨ ਕਥਤ ਸੁਨਤ ਬਉਰਾਨੋ ॥੧॥har gun kathat sunat bauraano ||1||हरि गुन कथत सुनत बउरानो ॥१॥هر گُن کتھت سُنت بارانو ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਬਾਬਾ ਮੈ ਬਉਰਾ ਸਭ ਖਲਕ ਸੈਆਨੀ ਮੈ ਬਉਰਾ ॥mere baabaa mai bauraa sabh khalak saiaanee mai bauraa ||मेरे बाबा मै बउरा सभ खलक सैआनी मै बउरा ॥مےرے بابا مَے بارا سبھ کھلک سَےآنیِ مَے بارا ۔۔

ਮੈ ਬਿਗਰਿਓ ਬਿਗਰੈ ਮਤਿ ਅਉਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥mai bigario bigarai mat aauraa ||1|| rahaau ||मै बिगरिओ बिगरै मति अउरा ॥१॥ रहाउ ॥مَے بگراو بگرَے مت اارا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪਿ ਨ ਬਉਰਾ ਰਾਮ ਕੀਓ ਬਉਰਾ ॥aap na bauraa raam keeo bauraa ||आपि न बउरा राम कीओ बउरा ॥آپ ن بارا رام کیِاو بارا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਾਰਿ ਗਇਓ ਭ੍ਰਮੁ ਮੋਰਾ ॥੨॥satigur jaar gio bhram moraa ||2||सतिगुरु जारि गइओ भ्रमु मोरा ॥२॥ستگر جار گِااو بھرم مورا ۔۔۲۔۔

ਮੈ ਬਿਗਰੇ ਅਪਨੀ ਮਤਿ ਖੋਈ ॥mai bigare apanee mat khoiee ||मै बिगरे अपनी मति खोई ॥مَے بگرے اپنیِ مت کھوای ۔۔

ਮੇਰੇ ਭਰਮਿ ਭੂਲਉ ਮਤਿ ਕੋਈ ॥੩॥mere bharam bhoolau mat koiee ||3||मेरे भरमि भूलउ मति कोई ॥३॥مےرے بھرم بھُولا مت کوای ۔۔۳۔۔

ਸੋ ਬਉਰਾ ਜੋ ਆਪੁ ਨ ਪਛਾਨੈ ॥so bauraa jo aap na pachhaanai ||सो बउरा जो आपु न पछानै ॥سو بارا جو آپ ن پچھانَے ۔۔

ਆਪੁ ਪਛਾਨੈ ਤ ਏਕੈ ਜਾਨੈ ॥੪॥aap pachhaanai ta ekai jaanai ||4||आपु पछानै त एकै जानै ॥४॥آپ پچھانَے ت اےکَے جانَے ۔۔۴۔۔

ਅਬਹਿ ਨ ਮਾਤਾ ਸੁ ਕਬਹੁ ਨ ਮਾਤਾ ॥abeh na maataa su kabahu na maataa ||अबहि न माता सु कबहु न माता ॥ابه ن ماتا سُ کبهُ ن ماتا ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਰਾਮੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥੫॥੨॥keh kabeer raamai ra(n)g raataa ||5||2||कहि कबीर रामै रंगि राता ॥५॥२॥کهِ کبیِر رامَے رںگ راتا ۔۔۵۔۔۲۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ॥bilaaval ||बिलावलु ॥بِلاول ۔۔

ਗ੍ਰਿਹੁ ਤਜਿ ਬਨ ਖੰਡ ਜਾਈਐ ਚੁਨਿ ਖਾਈਐ ਕੰਦਾ ॥girahu taj ban kha(n)dd jaieeaai chun khaieeaai ka(n)dhaa ||गृहु तजि बन खंड जाईऐ चुनि खाईऐ कंदा ॥گِرهُ تج بن کھںڈ جاایاَے چُن کھاایاَے کںدا ۔۔

ਅਜਹੁ ਬਿਕਾਰ ਨ ਛੋਡਈ ਪਾਪੀ ਮਨੁ ਮੰਦਾ ॥੧॥ajahu bikaar na chhoddiee paapee man ma(n)dhaa ||1||अजहु बिकार न छोडई पापी मनु मंदा ॥१॥اجهُ بکار ن چھوڈای پاپیِ من مںدا ۔۔۱۔۔

ਕਿਉ ਛੂਟਉ ਕੈਸੇ ਤਰਉ ਭਵਜਲ ਨਿਧਿ ਭਾਰੀ ॥kiau chhooTau kaise tarau bhavajal nidh bhaaree ||किउ छूटउ कैसे तरउ भवजल निधि भारी ॥کِا چھُوٹا کَےسے ترا بھوجل ندھ بھاریِ ۔۔

ਰਾਖੁ ਰਾਖੁ ਮੇਰੇ ਬੀਠੁਲਾ ਜਨੁ ਸਰਨਿ ਤੁਮੑਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raakh raakh mere beeThulaa jan saran tum(h)aaree ||1|| rahaau ||राखु राखु मेरे बीठुला जनु सरनि तुम्मारी ॥१॥ रहाउ ॥راکھ راکھ مےرے بیِٹھلا جن سرن تُمھاریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਿਖੈ ਬਿਖੈ ਕੀ ਬਾਸਨਾ ਤਜੀਅ ਨਹ ਜਾਈ ॥bikhai bikhai kee baasanaa tajeea neh jaiee ||बिखै बिखै की बासना तजीअ नह जाई ॥بِکھَے بکھَے کیِ باسنا تجیِا نه جاای ۔۔

ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਰਾਖੀਐ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਲਪਟਾਈ ॥੨॥anik jatan kar raakheeaai fir fir lapaTaiee ||2||अनिक जतन करि राखीऐ फिरि फिरि लपटाई ॥२॥انک جتن کرِ راکھیِاَے پھرِ پھرِ لپٹاای ۔۔۲۔۔