Ang 854 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੫੪)

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੈ ਵਲਿ ਹੋਆ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਹਰਿ ਸਜਣ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਨੁ ॥jan naanak kai val hoaa meraa suaamee har sajan purakh sujaan ||जन नानक कै वलि होआ मेरा सुआमी हरि सजण पुरखु सुजानु ॥جن نانک کَے ول هوآ مےرا سُآمیِ هرِ سجݨ پُرکھ سُجان ۔۔

ਪਉਦੀ ਭਿਤਿ ਦੇਖਿ ਕੈ ਸਭਿ ਆਇ ਪਏ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਪੈਰੀ ਲਾਹਿਓਨੁ ਸਭਨਾ ਕਿਅਹੁ ਮਨਹੁ ਗੁਮਾਨੁ ॥੧੦॥paudhee bhit dhekh kai sabh aai pe satigur kee pairee laahion sabhanaa kiahu manahu gumaan ||10||पउदी भिति देखि कै सभि आइ पए सतिगुर की पैरी लाहिओनु सभना किअहु मनहु गुमानु ॥१०॥پادیِ بھت دےکھ کَے سبھِ آا پاے ستِگر کیِ پَےریِ لاهاون سبھنا کاهُ منهُ گُمان ۔۔۱۰۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਕੋਈ ਵਾਹੇ ਕੋ ਲੁਣੈ ਕੋ ਪਾਏ ਖਲਿਹਾਨਿ ॥koiee vaahe ko lunai ko paae khalihaan ||कोई वाहे को लुणै को पाए खलिहानि ॥کوای واهے کو لُݨَے کو پااے کھلهان ۔۔

ਨਾਨਕ ਏਵ ਨ ਜਾਪਈ ਕੋਈ ਖਾਇ ਨਿਦਾਨਿ ॥੧॥naanak ev na jaapiee koiee khai nidhaan ||1||नानक एव न जापई कोई खाइ निदानि ॥१॥نانک اےو ن جاپای کوای کھاا ندان ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਜਿਸੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਤਰਿਆ ਸੋਇ ॥jis man vasiaa tariaa soi ||जिसु मनि वसिआ तरिआ सोइ ॥جِس من وسِآ ترِآ سوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੋ ਭਾਵੈ ਸੋ ਹੋਇ ॥੨॥naanak jo bhaavai so hoi ||2||नानक जो भावै सो होइ ॥२॥نانک جو بھاوَے سو هوا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ ਦਇਆਲਿ ਸਾਗਰੁ ਤਾਰਿਆ ॥paarabraham dhiaal saagar taariaa ||पारब्रहमि दइआलि सागरु तारिआ ॥پاربرهم دایال ساگر تارآ ۔۔

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਮਿਹਰਵਾਨਿ ਭਰਮੁ ਭਉ ਮਾਰਿਆ ॥gur poorai miharavaan bharam bhau maariaa ||गुरि पूरै मिहरवानि भरमु भउ मारिआ ॥گُر پُورَے مهروان بھرم بھا مارآ ۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧੁ ਬਿਕਰਾਲੁ ਦੂਤ ਸਭਿ ਹਾਰਿਆ ॥kaam karodh bikaraal dhoot sabh haariaa ||काम क्रोधु बिकरालु दूत सभि हारिआ ॥کام ک®ودھ بکرال دُوت سبھ هارآ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਕੰਠਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿਆ ॥a(n)mirat naam nidhaan ka(n)Th ur dhaariaa ||अंमृत नामु निधानु कंठि उरि धारिआ ॥اںمرت نام ندھان کںٹھ اُر دھارآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਜਨਮੁ ਮਰਣੁ ਸਵਾਰਿਆ ॥੧੧॥naanak saadhoo sa(n)g janam maran savaariaa ||11||नानक साधू संगि जनमु मरणु सवारिआ ॥११॥نانک سادھُو سںگ جنم مرݨ سوارآ ۔۔۱۱۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਜਿਨੑੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਕੂੜੇ ਕਹਣ ਕਹੰਨਿੑ ॥jin(h)ee naam visaariaa kooRe kahan kaha(n)ni(h) ||जिन्नी नामु विसारिआ कूड़े कहण कहंनि्ि ॥جٍنھیِ نام وسارآ کُوڑے کهݨ کهنّھ ۔۔

ਪੰਚ ਚੋਰ ਤਿਨਾ ਘਰੁ ਮੁਹਨਿੑ ਹਉਮੈ ਅੰਦਰਿ ਸੰਨਿੑ ॥pa(n)ch chor tinaa ghar muhani(h) haumai a(n)dhar sa(n)ni(h) ||पंच चोर तिना घरु मुहनि्ि हउमै अंदरि संनि्ि ॥پںچ چور تنا گھر مُهنھ هامَے اںدر سنّھ ۔۔

ਸਾਕਤ ਮੁਠੇ ਦੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਨ ਜਾਣੰਨਿੑ ॥saakat muThe dhuramatee har ras na jaana(n)ni(h) ||साकत मुठे दुरमती हरि रसु न जाणंनि्ि ॥ساکت مُٹھے دُرمتیِ هر رس ن جاݨنّھ ۔۔

ਜਿਨੑੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਭਰਮਿ ਲੁਟਾਇਆ ਬਿਖੁ ਸਿਉ ਰਚਹਿ ਰਚੰਨਿੑ ॥jin(h)ee a(n)mrit bharam luTaiaa bikh siau racheh racha(n)ni(h) ||जिन्नी अंमृतु भरमि लुटाइआ बिखु सिउ रचहि रचंनि्ि ॥جٍنھیِ اںمرت بھرم لُٹاایا بکھ سا رچه رچںنھ ۔۔

ਦੁਸਟਾ ਸੇਤੀ ਪਿਰਹੜੀ ਜਨ ਸਿਉ ਵਾਦੁ ਕਰੰਨਿੑ ॥dhusaTaa setee pirahaRee jan siau vaadh kara(n)ni(h) ||दुसटा सेती पिरहड़ी जन सिउ वादु करंनि्ि ॥دُسٹا سےتیِ پرهڑیِ جن سا واد کرنّھ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾਕਤ ਨਰਕ ਮਹਿ ਜਮਿ ਬਧੇ ਦੁਖ ਸਹੰਨਿੑ ॥naanak saakat narak meh jam badhe dhukh saha(n)ni(h) ||नानक साकत नरक महि जमि बधे दुख सहंनि्ि ॥نانک ساکت نرک مهِ جم بدھے دُکھ سهنّھ ۔۔

ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਵਦੇ ਜਿਵ ਰਾਖਹਿ ਤਿਵੈ ਰਹੰਨਿੑ ॥੧॥piaai kirat kamaavadhe jiv raakheh tivai raha(n)ni(h) ||1||पइऐ किरति कमावदे जिव राखहि तिवै रहंनि्ि ॥१॥پِااَے کرت کماودے جو راکھه توَے رهںنھ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਜਿਨੑੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਤਾਣੁ ਨਿਤਾਣੇ ਤਿਸੁ ॥jin(h)ee satigur seviaa taan nitaane tis ||जिन्नी सतिगुरु सेविआ ताणु निताणे तिसु ॥جٍنھیِ ستگر سےوآ تاݨ نتاݨے تس ۔۔

ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਸਦਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਜਮੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਕੈ ਤਿਸੁ ॥saas giraas sadhaa man vasai jam joh na sakai tis ||सासि गिरासि सदा मनि वसै जमु जोहि न सकै तिसु ॥ساس گراس سدا من وسَے جم جوه ن سکَے تس ۔۔

ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਰਸੁ ਕਵਲਾ ਸੇਵਕਿ ਤਿਸੁ ॥hiradhai har har naam ras kavalaa sevak tis ||हिरदै हरि हरि नाम रसु कवला सेवकि तिसु ॥هِردَے هر هرِ نام رس کولا سےوک تس ۔۔

ਹਰਿ ਦਾਸਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੋਇ ਪਰਮ ਪਦਾਰਥੁ ਤਿਸੁ ॥har dhaasaa kaa dhaas hoi param padhaarath tis ||हरि दासा का दासु होइ परम पदारथु तिसु ॥هر داسا کا داس هوا پرم پدارتھ تس ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਤਨਿ ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਭੁ ਵਸੈ ਹਉ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੈ ਤਿਸੁ ॥naanak man tan jis prabh vasai hau sadh kurabaanai tis ||नानक मनि तनि जिसु प्रभु वसै हउ सद कुरबाणै तिसु ॥نانک من تنِ جس پربھ وسَے ها سد کُرباݨَے تس ۔۔

ਜਿਨੑ ਕਉ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਰਸੁ ਸੰਤ ਜਨਾ ਸਿਉ ਤਿਸੁ ॥੨॥jin(h) kau poorab likhiaa ras sa(n)t janaa siau tis ||2||जिन्न कउ पूरबि लिखिआ रसु संत जना सिउ तिसु ॥२॥جٍنھ کا پُورب لکھآ رس سںت جنا سا تس ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜੋ ਬੋਲੇ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸੋ ਪਰਮੇਸਰਿ ਸੁਣਿਆ ॥jo bole pooraa satiguroo so paramesar suniaa ||जो बोले पूरा सतिगुरू सो परमेसरि सुणिआ ॥جو بولے پُورا ستگرُو سو پرمےسر سُݨآ ۔۔

ਸੋਈ ਵਰਤਿਆ ਜਗਤ ਮਹਿ ਘਟਿ ਘਟਿ ਮੁਖਿ ਭਣਿਆ ॥soiee varatiaa jagat meh ghaT ghaT mukh bhaniaa ||सोई वरतिआ जगत महि घटि घटि मुखि भणिआ ॥سوای ورتآ جگت مهِ گھٹ گھٹِ مُکھ بھݨِآ ۔۔

ਬਹੁਤੁ ਵਡਿਆਈਆ ਸਾਹਿਬੈ ਨਹ ਜਾਹੀ ਗਣੀਆ ॥bahut vaddiaaieeaa saahibai neh jaahee ganeeaa ||बहुतु वडिआईआ साहिबै नह जाही गणीआ ॥بهُت وڈآایآ ساهبَے نه جاهیِ گݨیِآ ۔۔

ਸਚੁ ਸਹਜੁ ਅਨਦੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਾਸਿ ਸਚੀ ਗੁਰ ਮਣੀਆ ॥sach sahaj anadh satiguroo paas sachee gur maneeaa ||सचु सहजु अनदु सतिगुरू पासि सची गुर मणीआ ॥سچ سهج اند ستگرُو پاس سچیِ گُر مݨیِآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੰਤ ਸਵਾਰੇ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ ਸਚੇ ਜਿਉ ਬਣਿਆ ॥੧੨॥naanak sa(n)t savaare paarabraham sache jiau baniaa ||12||नानक संत सवारे पारब्रहमि सचे जिउ बणिआ ॥१२॥نانک سںت سوارے پاربرهم سچے جا بݨِآ ۔۔۱۲۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਅਪਣਾ ਆਪੁ ਨ ਪਛਾਣਈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ਦੂਰਿ ॥apanaa aap na pachhaaniee har prabh jaataa dhoor ||अपणा आपु न पछाणई हरि प्रभु जाता दूरि ॥اپݨا آپ ن پچھاݨای هر پربھ جاتا دُور ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਵਿਸਰੀ ਕਿਉ ਮਨੁ ਰਹੈ ਹਜੂਰਿ ॥gur kee sevaa visaree kiau man rahai hajoor ||गुर की सेवा विसरी किउ मनु रहै हजूरि ॥گُر کیِ سےوا وسریِ کا من رهَے هجُور ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਝੂਠੈ ਲਾਲਚਿ ਕੂਰਿ ॥manmukh janam gavaiaa jhooThai laalach koor ||मनमुखि जनमु गवाइआ झूठै लालचि कूरि ॥منمکھ جنم گواایا جھُوٹھَے لالچ کُور ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਹਦੂਰਿ ॥੧॥naanak bakhas milaian sachai sabadh hadhoor ||1||नानक बखसि मिलाइअनु सचै सबदि हदूरि ॥१॥نانک بکھس ملااان سچَے سبد هدُور ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸਚਾ ਸੋਹਿਲਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਗੋਵਿੰਦੁ ॥har prabh sachaa sohilaa gurmukh naam govi(n)dh ||हरि प्रभु सचा सोहिला गुरमुखि नामु गोविंदु ॥هر پربھ سچا سوهلا گُرمکھ نام گووںد ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਣਾ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ॥anadhin naam salaahanaa har japiaa man aana(n)dh ||अनदिनु नामु सलाहणा हरि जपिआ मनि आनंदु ॥اندن نام سلاهݨا هر جپِآ منِ آنµد ۔۔

ਵਡਭਾਗੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਪੂਰਨੁ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥vaddabhaagee har paiaa pooran paramaana(n)dh ||वडभागी हरि पाइआ पूरनु परमानंदु ॥وڈبھاگیِ هر پااآ پُورن پرمانµد ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿਆ ਬਹੁੜਿ ਨ ਮਨਿ ਤਨਿ ਭੰਗੁ ॥੨॥jan naanak naam salaahiaa bahuR na man tan bha(n)g ||2||जन नानक नामु सलाहिआ बहुड़ि न मनि तनि भंगु ॥२॥جن نانک نام سلاهآ بهُڑ ن من تنِ بھںگ ۔۔۲۔۔