Ang 853 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੫੩)

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਕ ਭਾਇ ਹਰਿ ਧਨੁ ਮਿਲੈ ਤਿਥਹੁ ਕਰਮਹੀਣ ਲੈ ਨ ਸਕਹਿ ਹੋਰ ਥੈ ਦੇਸ ਦਿਸੰਤਰਿ ਹਰਿ ਧਨੁ ਨਾਹਿ ॥੮॥gurmukh sevak bhai har dhan milai tithahu karamaheen lai na sakeh hor thai dhes dhisa(n)tar har dhan naeh ||8||गुरमुखि सेवक भाइ हरि धनु मिलै तिथहु करमहीण लै न सकहि होर थै देस दिसंतरि हरि धनु नाहि ॥८॥گُرمکھ سےوک بھاا هر دھن ملَے تتھهُ کرمهیِݨ لَے ن سکه هور تھَے دےس دسںتر هرِ دھن ناه ۔۔۸۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੰਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥gurmukh sa(n)saa mool na hoviee chi(n)taa vichahu jai ||गुरमुखि संसा मूलि न होवई चिंता विचहु जाइ ॥گُرمکھ سںسا مُول ن هووای چںتا وچهُ جاا ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ਸੁ ਸਹਜੇ ਹੋਇ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥jo kichh hoi su sahaje hoi kahanaa kichhoo na jai ||जो किछु होइ सु सहजे होइ कहणा किछू न जाइ ॥جو کچھ هوا سُ سهجے هوا کهݨا کچھُو ن جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕਾ ਆਖਿਆ ਆਪਿ ਸੁਣੇ ਜਿ ਲਇਅਨੁ ਪੰਨੈ ਪਾਇ ॥੧॥naanak tin kaa aakhiaa aap sune j lian pa(n)nai pai ||1||नानक तिन का आखिआ आपि सुणे जि लइअनु पंनै पाइ ॥१॥نانک تن کا آکھآ آپ سُݨے ج لِاان پنَّے پاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਕਾਲੁ ਮਾਰਿ ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਣੀ ਅੰਤਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਉ ॥kaal maar manasaa maneh samaanee a(n)tar niramal naau ||कालु मारि मनसा मनहि समाणी अंतरि निरमलु नाउ ॥کال مار منسا منه سماݨیِ اںتر نرمل ناا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੈ ਕਦੇ ਨ ਸੋਵੈ ਸਹਜੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਿਆਉ ॥anadhin jaagai kadhe na sovai sahaje a(n)mrit piaau ||अनदिनु जागै कदे न सोवै सहजे अंमृतु पिआउ ॥اندن جاگَے کدے ن سووَے سهجے اںمرت پآا ۔۔

ਮੀਠਾ ਬੋਲੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥meeThaa bole a(n)mirat baanee anadhin har gun gaau ||मीठा बोले अंमृत बाणी अनदिनु हरि गुण गाउ ॥میِٹھا بولے اںمرت باݨیِ اندن هر گُݨ گاا ۔۔

ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਸਦਾ ਸੋਹਦੇ ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਮਿਲਿਆ ਸੁਖੁ ਪਾਉ ॥੨॥nij ghar vaasaa sadhaa sohadhe naanak tin miliaa sukh paau ||2||निज घरि वासा सदा सोहदे नानक तिन मिलिआ सुखु पाउ ॥२॥نِج گھر واسا سدا سوهدے نانک تن ملِآ سُکھ پاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਧਨੁ ਰਤਨ ਜਵੇਹਰੀ ਸੋ ਗੁਰਿ ਹਰਿ ਧਨੁ ਹਰਿ ਪਾਸਹੁ ਦੇਵਾਇਆ ॥har dhan ratan javeharee so gur har dhan har paasahu dhevaiaa ||हरि धनु रतन जवेहरी सो गुरि हरि धनु हरि पासहु देवाइआ ॥هر دھن رتن جوےهریِ سو گُر هرِ دھن هرِ پاسهُ دےواایا ۔۔

ਜੇ ਕਿਸੈ ਕਿਹੁ ਦਿਸਿ ਆਵੈ ਤਾ ਕੋਈ ਕਿਹੁ ਮੰਗਿ ਲਏ ਅਕੈ ਕੋਈ ਕਿਹੁ ਦੇਵਾਏ ਏਹੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਜੋਰਿ ਕੀਤੈ ਕਿਸੈ ਨਾਲਿ ਨ ਜਾਇ ਵੰਡਾਇਆ ॥je kisai kih dhis aavai taa koiee kih ma(n)g le akai koiee kih dhevaae eh har dhan jor keetai kisai naal na jai va(n)ddaiaa ||जे किसै किहु दिसि आवै ता कोई किहु मंगि लए अकै कोई किहु देवाए एहु हरि धनु जोरि कीतै किसै नालि न जाइ वंडाइआ ॥جے کسَے کهُ دس آوَے تا کوای کهُ مںگ لاے اکَے کوای کهُ دےوااے اےهُ هرِ دھن جور کیِتَے کسَے نال ن جاِا وںڈاایا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਲਿ ਹਰਿ ਸਰਧਾ ਲਾਏ ਤਿਸੁ ਹਰਿ ਧਨ ਕੀ ਵੰਡ ਹਥਿ ਆਵੈ ਜਿਸ ਨੋ ਕਰਤੈ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥jis no satigur naal har saradhaa laae tis har dhan kee va(n)dd hath aavai jis no karatai dhur likh paiaa ||जिस नो सतिगुर नालि हरि सरधा लाए तिसु हरि धन की वंड हथि आवै जिस नो करतै धुरि लिखि पाइआ ॥جِس نو ستگر نال هرِ سردھا لااے تس هرِ دھن کیِ وںڈ هتھِ آوَے جس نو کرتَے دھُر لکھِ پاایا ۔۔

ਇਸੁ ਹਰਿ ਧਨ ਕਾ ਕੋਈ ਸਰੀਕੁ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਕਾ ਖਤੁ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਕੈ ਸੀਵ ਬੰਨੈ ਰੋਲੁ ਨਾਹੀ ਜੇ ਕੋ ਹਰਿ ਧਨ ਕੀ ਬਖੀਲੀ ਕਰੇ ਤਿਸ ਕਾ ਮੁਹੁ ਹਰਿ ਚਹੁ ਕੁੰਡਾ ਵਿਚਿ ਕਾਲਾ ਕਰਾਇਆ ॥eis har dhan kaa koiee sareek naahee kisai kaa khat naahee kisai kai seev ba(n)nai rol naahee je ko har dhan kee bakheelee kare tis kaa muh har chahu ku(n)ddaa vich kaalaa karaiaa ||इसु हरि धन का कोई सरीकु नाही किसै का खतु नाही किसै कै सीव बंनै रोलु नाही जे को हरि धन की बखीली करे तिस का मुहु हरि चहु कुँडा विचि काला कराइआ ॥ِاس هر دھن کا کوای سریِک ناهیِ کسَے کا کھت ناهیِ کسَے کَے سیِو بنَّے رول ناهیِ جے کو هرِ دھن کیِ بکھیِلیِ کرے تس کا مُهُ هرِ چهُ کُںڈا وچِ کالا کراایا ۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਦਿਤੇ ਨਾਲਿ ਕਿਸੈ ਜੋਰੁ ਬਖੀਲੀ ਨ ਚਲਈ ਦਿਹੁ ਦਿਹੁ ਨਿਤ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਇਆ ॥੯॥har ke dhite naal kisai jor bakheelee na chaliee dhih dhih nit nit chaRai savaiaa ||9||हरि के दिते नालि किसै जोरु बखीली न चलई दिहु दिहु नित नित चड़ै सवाइआ ॥९॥هر کے دتے نال کسَے جور بکھیِلیِ ن چلای دهُ دهُ نت نت چڑَے سواایا ۔۔۹۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਜਗਤੁ ਜਲੰਦਾ ਰਖਿ ਲੈ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥jagat jala(n)dhaa rakh lai aapanee kirapaa dhaar ||जगतु जलंदा रखि लै आपणी किरपा धारि ॥جگت جلµدا رکھ لَے آپݨیِ کرپا دھار ۔۔

ਜਿਤੁ ਦੁਆਰੈ ਉਬਰੈ ਤਿਤੈ ਲੈਹੁ ਉਬਾਰਿ ॥jit dhuaarai ubarai titai laih ubaar ||जितु दुआरै उबरै तितै लैहु उबारि ॥جِت دُآرَے اُبرَے تتَے لَےهُ اُبار ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੁਖੁ ਵੇਖਾਲਿਆ ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥satigur sukh vekhaaliaa sachaa sabadh beechaar ||सतिगुरि सुखु वेखालिआ सचा सबदु बीचारि ॥ستگر سُکھ وےکھالآ سچا سبد بیِچار ۔۔

ਨਾਨਕ ਅਵਰੁ ਨ ਸੁਝਈ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥੧॥naanak avar na sujhiee har bin bakhasanahaar ||1||नानक अवरु न सुझई हरि बिनु बखसणहारु ॥१॥نانک اور ن سُجھای هر بن بکھسݨهار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਮੋਹਣੀ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥haumai maiaa mohanee dhoojai lagai jai ||हउमै माइआ मोहणी दूजै लगै जाइ ॥هامَے ماایا موهݨیِ دُوجَے لگَے جاا ۔۔

ਨਾ ਇਹ ਮਾਰੀ ਨ ਮਰੈ ਨਾ ਇਹ ਹਟਿ ਵਿਕਾਇ ॥naa ieh maaree na marai naa ieh haT vikai ||ना इह मारी न मरै ना इह हटि विकाइ ॥نا اه ماریِ ن مرَے نا اه هٹ وکاا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਰਜਾਲੀਐ ਤਾ ਇਹ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥gur kai sabadh parajaaleeaai taa ieh vichahu jai ||गुर कै सबदि परजालीऐ ता इह विचहु जाइ ॥گُر کَے سبد پرجالیِاَے تا اه وچهُ جاا ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਹੋਵੈ ਉਜਲਾ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥tan man hovai ujalaa naam vasai man aai ||तनु मनु होवै उजला नामु वसै मनि आइ ॥تن من هووَے اُجلا نام وسَے من آا ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਾਇਆ ਕਾ ਮਾਰਣੁ ਸਬਦੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥੨॥naanak maiaa kaa maaran sabadh hai gurmukh paiaa jai ||2||नानक माइआ का मारणु सबदु है गुरमुखि पाइआ जाइ ॥२॥نانک مااآ کا مارݨ سبد هَے گُرمکھ پاایا جاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦਿਤੀ ਧੁਰਹੁ ਹੁਕਮੁ ਬੁਝਿ ਨੀਸਾਣੁ ॥satigur kee vaddiaaiee satigur dhitee dhurahu hukam bujh neesaan ||सतिगुर की वडिआई सतिगुरि दिती धुरहु हुकमु बुझि नीसाणु ॥ستگر کیِ وڈِآای ستِگر دتیِ دھُرهُ هُکم بُجھ نیِساݨ ۔۔

ਪੁਤੀ ਭਾਤੀਈ ਜਾਵਾਈ ਸਕੀ ਅਗਹੁ ਪਿਛਹੁ ਟੋਲਿ ਡਿਠਾ ਲਾਹਿਓਨੁ ਸਭਨਾ ਕਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥putee bhaateeiee jaavaiee sakee agahu pichhahu Tol ddiThaa laahion sabhanaa kaa abhimaan ||पुती भातीई जावाई सकी अगहु पिछहु टोलि डिठा लाहिओनु सभना का अभिमानु ॥پُتیِ بھاتیِای جاواای سکیِ اگهُ پچھهُ ٹول ڈٹھا لاهاون سبھنا کا ابھمان ۔۔

ਜਿਥੈ ਕੋ ਵੇਖੈ ਤਿਥੈ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਹਰਿ ਬਖਸਿਓਸੁ ਸਭੁ ਜਹਾਨੁ ॥jithai ko vekhai tithai meraa satiguroo har bakhasios sabh jahaan ||जिथै को वेखै तिथै मेरा सतिगुरू हरि बखसिओसु सभु जहानु ॥جِتھَے کو وےکھَے تتھَے مےرا ستگرُو هرِ بکھساوس سبھ جهان ۔۔

ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਨੋ ਮਿਲਿ ਮੰਨੇ ਸੁ ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਸਿਝੈ ਜਿ ਵੇਮੁਖੁ ਹੋਵੈ ਸੁ ਫਿਰੈ ਭਰਿਸਟ ਥਾਨੁ ॥j satigur no mil ma(n)ne su halat palat sijhai j vemukh hovai su firai bharisaT thaan ||जि सतिगुर नो मिलि मंने सु हलति पलति सिझै जि वेमुखु होवै सु फिरै भरिसट थानु ॥جِ ستگر نو ملِ منّے سُ هلت پلت سجھَے ج وےمکھ هووَے سُ پھرَے بھرِسٹ تھان ۔۔