Ang 850 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੫੦)

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦਹਿ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾ ਜੇ ਚਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥braham bi(n)dheh te braahamanaa je chaleh satigur bhai ||ब्रहमु बिंदहि ते ब्राहमणा जे चलहि सतिगुर भाइ ॥برهم بںده تے براهمݨا جے چله ستگر بھاا ۔۔

ਜਿਨ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਗਵਾਇ ॥jin kai hiradhai har vasai haumai rog gavai ||जिन कै हिरदै हरि वसै हउमै रोगु गवाइ ॥جٍن کَے هردَے هر وسَے هامَے روگ گواا ۔۔

ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਗੁਣ ਸੰਗ੍ਰਹਹਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥gun raveh gun sa(n)graheh jotee jot milai ||गुण रवहि गुण संग्रहहि जोती जोति मिलाइ ॥گُݨ روه گُݨ سںگرههِ جوتیِ جوت ملاا ۔۔

ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਵਿਰਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਿੰਦਹਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥eis jug meh virale braahaman braham bi(n)dheh chit lai ||इसु जुग महि विरले ब्राहमण ब्रहमु बिंदहि चितु लाइ ॥ِاس جُگ مهِ ورلے براهمݨ برهم بںده چت لاِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਨੑ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਹਰਿ ਸਚਾ ਸੇ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥naanak jin(h) kau nadhar kare har sachaa se naam rahe liv lai ||1||नानक जिन्न कउ नदरि करे हरि सचा से नामि रहे लिव लाइ ॥१॥نانک جنھ کا ندر کرے هر سچا سے نام رهے لو لاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਕੀਤੀਆ ਸਬਦਿ ਨ ਲਗੋ ਭਾਉ ॥satigur kee sev na keeteeaa sabadh na lago bhaau ||सतिगुर की सेव न कीतीआ सबदि न लगो भाउ ॥ستگر کیِ سےو ن کیِتیِآ سبد ن لگو بھاا ۔۔

ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਕਮਾਵਣਾ ਅਤਿ ਦੀਰਘੁ ਬਹੁ ਸੁਆਉ ॥haumai rog kamaavanaa at dheeragh bahu suaau ||हउमै रोगु कमावणा अति दीरघु बहु सुआउ ॥هامَے روگ کماوݨا ات دیِرگھ بهُ سُآا ۔۔

ਮਨਹਠਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਇ ॥manahaTh karam kamaavane fir fir jonee pai ||मनहठि करम कमावणे फिरि फिरि जोनी पाइ ॥منهٹھ کرم کماوݨے پھرِ پھرِ جونیِ پاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥gurmukh janam safal hai jis no aape le milai ||गुरमुखि जनमु सफलु है जिस नो आपे लए मिलाइ ॥گُرمکھ جنم سپھل هَے جس نو آپے لاے ملاِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਨਾਮ ਧਨੁ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੨॥naanak nadharee nadhar kare taa naam dhan palai pai ||2||नानक नदरी नदरि करे ता नाम धनु पलै पाइ ॥२॥نانک ندریِ ندر کرے تا نام دھن پلَے پاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਭ ਵਡਿਆਈਆ ਹਰਿ ਨਾਮ ਵਿਚਿ ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਿਆਈਐ ॥sabh vaddiaaieeaa har naam vich har gurmukh dhiaaieeaai ||सभ वडिआईआ हरि नाम विचि हरि गुरमुखि धिआईऐ ॥سبھ وڈآایآ هرِ نام وچِ هرِ گُرمکھ دھآایاَے ۔۔

ਜਿ ਵਸਤੁ ਮੰਗੀਐ ਸਾਈ ਪਾਈਐ ਜੇ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਈਐ ॥j vasat ma(n)geeaai saiee paieeaai je naam chit laieeaai ||जि वसतु मंगीऐ साई पाईऐ जे नामि चितु लाईऐ ॥جِ وست مںگیِاَے ساای پاایاَے جے نام چت لاایاَے ۔۔

ਗੁਹਜ ਗਲ ਜੀਅ ਕੀ ਕੀਚੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਾਸਿ ਤਾ ਸਰਬ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ॥guhaj gal jeea kee keechai satiguroo paas taa sarab sukh paieeaai ||गुहज गल जीअ की कीचै सतिगुरू पासि ता सरब सुखु पाईऐ ॥گُهج گل جیِا کیِ کیِچَے ستگرُو پاس تا سرب سُکھ پاایاَے ۔۔

ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਹਰਿ ਉਪਦੇਸੁ ਦੇਇ ਸਭ ਭੁਖ ਲਹਿ ਜਾਈਐ ॥gur pooraa har upadhes dhei sabh bhukh leh jaieeaai ||गुरु पूरा हरि उपदेसु देइ सभ भुख लहि जाईऐ ॥گُر پُورا هر اُپدےس دےا سبھ بھُکھ لهِ جاایاَے ۔۔

ਜਿਸੁ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ॥੩॥jis poorab hovai likhiaa so har gun gaieeaai ||3||जिसु पूरबि होवै लिखिआ सो हरि गुण गाईऐ ॥३॥جِس پُورب هووَے لکھآ سو هرِ گُݨ گاایاَے ۔۔۳۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਖਾਲੀ ਕੋ ਨਹੀ ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥satigur te khaalee ko nahee merai prabh mel milaae ||सतिगुर ते खाली को नही मेरै प्रभि मेलि मिलाए ॥ستگر تے کھالیِ کو نهیِ مےرَے پربھ مےل ملااے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਦਰਸਨੁ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੇਹਾ ਕੋ ਇਛੇ ਤੇਹਾ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥satigur kaa dharasan safal hai jehaa ko ichhe tehaa fal paae ||सतिगुर का दरसनु सफलु है जेहा को इछे तेहा फलु पाए ॥ستگر کا درسن سپھل هَے جےها کو اچھے تےها پھل پااے ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਸਭ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੁਖ ਗਵਾਏ ॥gur kaa sabadh a(n)mrit hai sabh tirasanaa bhukh gavaae ||गुर का सबदु अंमृतु है सभ तृसना भुख गवाए ॥گُر کا سبد اںمرت هَے سبھ ترسنا بھُکھ گوااے ۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀ ਸੰਤੋਖੁ ਹੋਆ ਸਚੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਏ ॥har ras pee sa(n)tokh hoaa sach vasiaa man aae ||हरि रसु पी संतोखु होआ सचु वसिआ मनि आए ॥هر رس پیِ سںتوکھ هوآ سچ وسِآ منِ آاے ۔۔

ਸਚੁ ਧਿਆਇ ਅਮਰਾ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਵਜਾਏ ॥sach dhiaai amaraa padh paiaa anahadh sabadh vajaae ||सचु धिआइ अमरा पदु पाइआ अनहद सबद वजाए ॥سچ دھآا امرا پد پاایا انهد سبد وجااے ۔۔

ਸਚੋ ਦਹ ਦਿਸਿ ਪਸਰਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥sacho dheh dhis pasariaa gur kai sahaj subhaae ||सचो दह दिसि पसरिआ गुर कै सहजि सुभाए ॥سچو ده دس پسرآ گُر کَے سهجِ سُبھااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਸਚੁ ਹੈ ਸੇ ਜਨ ਛਪਹਿ ਨ ਕਿਸੈ ਦੇ ਛਪਾਏ ॥੧॥naanak jin a(n)dhar sach hai se jan chhapeh na kisai dhe chhapaae ||1||नानक जिन अंदरि सचु है से जन छपहि न किसै दे छपाए ॥१॥نانک جن اںدر سچ هَے سے جن چھپه ن کسَے دے چھپااے ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥gur sevaa te har paieeaai jaa kau nadhar karei ||गुर सेवा ते हरि पाईऐ जा कउ नदरि करेइ ॥گُر سےوا تے هر پاایاَے جا کا ندر کرےا ۔۔

ਮਾਨਸ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਭਏ ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਜਿਸੁ ਦੇਇ ॥maanas te dhevate bhe sachee bhagat jis dhei ||मानस ते देवते भए सची भगति जिसु देइ ॥مانس تے دےوتے بھاے سچیِ بھگت جس دےا ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲਾਇਅਨੁ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਚੇਇ ॥haumai maar milaian gur kai sabadh suchei ||हउमै मारि मिलाइअनु गुर कै सबदि सुचेइ ॥هامَے مار ملااان گُر کَے سبد سُچےِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਨਾਮੁ ਵਡਿਆਈ ਦੇਇ ॥੨॥naanak sahaje mil rahe naam vaddiaaiee dhei ||2||नानक सहजे मिलि रहे नामु वडिआई देइ ॥२॥نانک سهجے مل رهے نام وڈِآای دےا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਵਿਚਿ ਨਾਵੈ ਕੀ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਹਰਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਵਧਾਈ ॥gur satigur vich naavai kee vaddee vaddiaaiee har karatai aap vadhaiee ||गुर सतिगुर विचि नावै की वडी वडिआई हरि करतै आपि वधाई ॥گُر ستگر وچِ ناوَے کیِ وڈیِ وڈِآای هرِ کرتَے آپ ودھاای ۔۔

ਸੇਵਕ ਸਿਖ ਸਭਿ ਵੇਖਿ ਵੇਖਿ ਜੀਵਨਿੑ ਓਨੑਾ ਅੰਦਰਿ ਹਿਰਦੈ ਭਾਈ ॥sevak sikh sabh vekh vekh jeevani(h) on(h)aa a(n)dhar hiradhai bhaiee ||सेवक सिख सभि वेखि वेखि जीवनि्ि ओन्ना अंदरि हिरदै भाई ॥سےوک سکھ سبھ وےکھ وےکھ جیِونھ اونھا اںدر هردَے بھاای ۔۔

ਨਿੰਦਕ ਦੁਸਟ ਵਡਿਆਈ ਵੇਖਿ ਨ ਸਕਨਿ ਓਨੑਾ ਪਰਾਇਆ ਭਲਾ ਨ ਸੁਖਾਈ ॥ni(n)dhak dhusaT vaddiaaiee vekh na sakan on(h)aa paraiaa bhalaa na sukhaiee ||निंदक दुसट वडिआई वेखि न सकनि ओन्ना पराइआ भला न सुखाई ॥نِںدک دُسٹ وڈآای وےکھ ن سکن اونھا پراایا بھلا ن سُکھاای ۔۔

ਕਿਆ ਹੋਵੈ ਕਿਸ ਹੀ ਕੀ ਝਖ ਮਾਰੀ ਜਾ ਸਚੇ ਸਿਉ ਬਣਿ ਆਈ ॥kiaa hovai kis hee kee jhakh maaree jaa sache siau ban aaiee ||किआ होवै किस ही की झख मारी जा सचे सिउ बणि आई ॥کِآ هووَے کس هیِ کیِ جھکھ ماریِ جا سچے سا بݨ آای ۔۔

ਜਿ ਗਲ ਕਰਤੇ ਭਾਵੈ ਸਾ ਨਿਤ ਨਿਤ ਚੜੈ ਸਵਾਈ ਸਭ ਝਖਿ ਝਖਿ ਮਰੈ ਲੋਕਾਈ ॥੪॥j gal karate bhaavai saa nit nit chaRai savaiee sabh jhakh jhakh marai lokaiee ||4||जि गल करते भावै सा नित नित चड़ै सवाई सभ झखि झखि मरै लोकाई ॥४॥جِ گل کرتے بھاوَے سا نت نت چڑَے سواای سبھ جھکھ جھکھِ مرَے لوکاای ۔۔۴۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਧ੍ਰਿਗੁ ਏਹ ਆਸਾ ਦੂਜੇ ਭਾਵ ਕੀ ਜੋ ਮੋਹਿ ਮਾਇਆ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥dhirag eh aasaa dhooje bhaav kee jo moh maiaa chit laae ||धृगु एह आसा दूजे भाव की जो मोहि माइआ चितु लाए ॥دھِرگ اےه آسا دُوجے بھاو کیِ جو موه ماایا چت لااے ۔۔

ਹਰਿ ਸੁਖੁ ਪਲੑਰਿ ਤਿਆਗਿਆ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥har sukh pal(h)r tiaagiaa naam visaar dhukh paae ||हरि सुखु पल्लरि तिआगिआ नामु विसारि दुखु पाए ॥هر سُکھ پلھر تآگآ نام وسار دُکھ پااے ۔۔