Ang 849 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੪੯)

ਬਿਲਾਵਲੁ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲਾ ੪bilaaval kee vaar mahalaa chauthhaaबिलावलु की वार महला ४بِلاول کیِ وار مهلا ۴

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥salok mahalaa chauthhaa ||सलोक म: ४ ॥سلوک مÚ ۴ ۔۔

ਹਰਿ ਉਤਮੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਗਾਵਿਆ ਕਰਿ ਨਾਦੁ ਬਿਲਾਵਲੁ ਰਾਗੁ ॥har utam har prabh gaaviaa kar naadh bilaaval raag ||हरि उतमु हरि प्रभु गाविआ करि नादु बिलावलु रागु ॥هر اُتم هرِ پربھ گاوآ کرِ ناد بلاول راگ ۔۔

ਉਪਦੇਸੁ ਗੁਰੂ ਸੁਣਿ ਮੰਨਿਆ ਧੁਰਿ ਮਸਤਕਿ ਪੂਰਾ ਭਾਗੁ ॥aupadhes guroo sun ma(n)niaa dhur masatak pooraa bhaag ||उपदेसु गुरू सुणि मंनिआ धुरि मसतकि पूरा भागु ॥اُپدےس گُرُو سُݨ منّآ دھُر مستک پُورا بھاگ ۔۔

ਸਭ ਦਿਨਸੁ ਰੈਣਿ ਗੁਣ ਉਚਰੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਉਰਿ ਲਿਵ ਲਾਗੁ ॥sabh dhinas rain gun ucharai har har har ur liv laag ||सभ दिनसु रैणि गुण उचरै हरि हरि हरि उरि लिव लागु ॥سبھ دنس رَےݨ گُݨ اُچرَے هر هرِ هرِ اُر لو لاگ ۔۔

ਸਭੁ ਤਨੁ ਮਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁ ਖਿੜਿਆ ਹਰਿਆ ਬਾਗੁ ॥sabh tan man hariaa hoiaa man khiRiaa hariaa baag ||सभु तनु मनु हरिआ होइआ मनु खिड़िआ हरिआ बागु ॥سبھ تن من هرآ هوایا من کھڑِآ هرِآ باگ ۔۔

ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰਾ ਮਿਟਿ ਗਇਆ ਗੁਰ ਚਾਨਣੁ ਗਿਆਨੁ ਚਰਾਗੁ ॥agiaan a(n)dheraa miT giaa gur chaanan giaan charaag ||अगिआनु अंधेरा मिटि गइआ गुर चानणु गिआनु चरागु ॥اگآن اںدھےرا مٹِ گایا گُر چانݨ گآن چراگ ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਜੀਵੈ ਦੇਖਿ ਹਰਿ ਇਕ ਨਿਮਖ ਘੜੀ ਮੁਖਿ ਲਾਗੁ ॥੧॥jan naanak jeevai dhekh har ik nimakh ghaRee mukh laag ||1||जनु नानकु जीवै देखि हरि इक निमख घड़ी मुखि लागु ॥१॥جن نانک جیِوَے دےکھ هر اک نمکھ گھڑیِ مُکھ لاگ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਤਬ ਹੀ ਕੀਜੀਐ ਜਬ ਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਨਾਮੁ ॥bilaaval tab hee keejeeaai jab mukh hovai naam ||बिलावलु तब ही कीजीऐ जब मुखि होवै नामु ॥بِلاول تب هیِ کیِجیِاَے جب مُکھ هووَے نام ۔۔

ਰਾਗ ਨਾਦ ਸਬਦਿ ਸੋਹਣੇ ਜਾ ਲਾਗੈ ਸਹਜਿ ਧਿਆਨੁ ॥raag naadh sabadh sohane jaa laagai sahaj dhiaan ||राग नाद सबदि सोहणे जा लागै सहजि धिआनु ॥راگ ناد سبد سوهݨے جا لاگَے سهج دھآن ۔۔

ਰਾਗ ਨਾਦ ਛੋਡਿ ਹਰਿ ਸੇਵੀਐ ਤਾ ਦਰਗਹ ਪਾਈਐ ਮਾਨੁ ॥raag naadh chhodd har seveeaai taa dharageh paieeaai maan ||राग नाद छोडि हरि सेवीऐ ता दरगह पाईऐ मानु ॥راگ ناد چھوڈ هر سےویِاَے تا درگه پاایاَے مان ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬੀਚਾਰੀਐ ਚੂਕੈ ਮਨਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥੨॥naanak gurmukh braham beechaareeaai chookai man abhimaan ||2||नानक गुरमुखि ब्रहमु बीचारीऐ चूकै मनि अभिमानु ॥२॥نانک گُرمکھ برهم بیِچاریِاَے چُوکَے من ابھِمان ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤੂ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਸਭਿ ਤੁਧੁ ਉਪਾਇਆ ॥too har prabh aap aga(n)m hai sabh tudh upaiaa ||तू हरि प्रभु आपि अगंमु है सभि तुधु उपाइआ ॥تُو هر پربھ آپ اگںم هَے سبھِ تُدھ اُپاایا ۔۔

ਤੂ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਸਬਾਇਆ ॥too aape aap varatadhaa sabh jagat sabaiaa ||तू आपे आपि वरतदा सभु जगतु सबाइआ ॥تُو آپے آپ ورتدا سبھ جگت سباایا ۔۔

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਤਾੜੀ ਲਾਈਐ ਆਪੇ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥tudh aape taaRee laieeaai aape gun gaiaa ||तुधु आपे ताड़ी लाईऐ आपे गुण गाइआ ॥تُدھ آپے تاڑیِ لاایاَے آپے گُݨ گاایا ۔۔

ਹਰਿ ਧਿਆਵਹੁ ਭਗਤਹੁ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਅੰਤਿ ਲਏ ਛਡਾਇਆ ॥har dhiaavahu bhagatahu dhinas raat a(n)t le chhaddaiaa ||हरि धिआवहु भगतहु दिनसु राति अंति लए छडाइआ ॥هر دھآوهُ بھگتهُ دنس رات اںت لاے چھڈاایا ۔۔

ਜਿਨਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧॥jin seviaa tin sukh paiaa har naam samaiaa ||1||जिनि सेविआ तिनि सुखु पाइआ हरि नामि समाइआ ॥१॥جٍن سےوآ تن سُکھ پاایا هرِ نام سماایا ۔۔۱۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਿਲਾਵਲੁ ਨ ਹੋਵਈ ਮਨਮੁਖਿ ਥਾਇ ਨ ਪਾਇ ॥dhoojai bhai bilaaval na hoviee manmukh thai na pai ||दूजै भाइ बिलावलु न होवई मनमुखि थाइ न पाइ ॥دُوجَے بھاا بلاول ن هووای منمکھ تھاا ن پاِا ۔۔

ਪਾਖੰਡਿ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥paakha(n)dd bhagat na hoviee paarabraham na paiaa jai ||पाखंडि भगति न होवई पारब्रहमु न पाइआ जाइ ॥پاکھںڈ بھگت ن هووای پاربرهم ن پاایا جاا ۔۔

ਮਨਹਠਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਥਾਇ ਨ ਕੋਈ ਪਾਇ ॥manahaTh karam kamaavane thai na koiee pai ||मनहठि करम कमावणे थाइ न कोई पाइ ॥منهٹھ کرم کماوݨے تھاا ن کوای پاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਬੀਚਾਰੀਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥naanak gurmukh aap beechaareeaai vichahu aap gavai ||नानक गुरमुखि आपु बीचारीऐ विचहु आपु गवाइ ॥نانک گُرمکھ آپ بیِچاریِاَے وچهُ آپ گواا ۔۔

ਆਪੇ ਆਪਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਹੈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥aape aap paarabraham hai paarabraham vasiaa man aai ||आपे आपि पारब्रहमु है पारब्रहमु वसिआ मनि आइ ॥آپے آپ پاربرهم هَے پاربرهم وسآ منِ آا ۔۔

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਕਟਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥ja(n)man maranaa kaTiaa jotee jot milai ||1||जंमणु मरणा कटिआ जोती जोति मिलाइ ॥१॥جںمݨ مرݨا کٹآ جوتیِ جوت ملاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਕਰਿਹੁ ਤੁਮੑ ਪਿਆਰਿਹੋ ਏਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥bilaaval karih tum(h) piaariho ekas siau liv lai ||बिलावलु करिहु तुम्म पिआरिहो एकसु सिउ लिव लाइ ॥بِلاول کرهُ تُمھ پآرهو اےکس سا لو لاِا ۔۔

ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਕਟੀਐ ਸਚੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥janam maran dhukh kaTeeaai sache rahai samai ||जनम मरण दुखु कटीऐ सचे रहै समाइ ॥جنم مرݨ دُکھ کٹیِاَے سچے رهَے سماا ۔۔

ਸਦਾ ਬਿਲਾਵਲੁ ਅਨੰਦੁ ਹੈ ਜੇ ਚਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥sadhaa bilaaval ana(n)dh hai je chaleh satigur bhai ||सदा बिलावलु अनंदु है जे चलहि सतिगुर भाइ ॥سدا بلاول انµد هَے جے چله ستگر بھاا ۔۔

ਸਤਸੰਗਤੀ ਬਹਿ ਭਾਉ ਕਰਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥satasa(n)gatee beh bhaau kar sadhaa har ke gun gai ||सतसंगती बहि भाउ करि सदा हरि के गुण गाइ ॥ستسںگتیِ بهِ بھاا کر سدا هرِ کے گُݨ گاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੇ ਜਨ ਸੋਹਣੇ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥naanak se jan sohane j gurmukh mel milai ||2||नानक से जन सोहणे जि गुरमुखि मेलि मिलाइ ॥२॥نانک سے جن سوهݨے ج گُرمکھ مےل ملاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਵਿਚਿ ਹਰਿ ਆਪਿ ਸੋ ਭਗਤਾ ਕਾ ਮਿਤੁ ਹਰਿ ॥sabhanaa jeeaa vich har aap so bhagataa kaa mit har ||सभना जीआ विचि हरि आपि सो भगता का मितु हरि ॥سبھنا جیِآ وچ هرِ آپ سو بھگتا کا مت هرِ ۔۔

ਸਭੁ ਕੋਈ ਹਰਿ ਕੈ ਵਸਿ ਭਗਤਾ ਕੈ ਅਨੰਦੁ ਘਰਿ ॥sabh koiee har kai vas bhagataa kai ana(n)dh ghar ||सभु कोई हरि कै वसि भगता कै अनंदु घरि ॥سبھ کوای هر کَے وسِ بھگتا کَے انµد گھرِ ۔۔

ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਕਾ ਮੇਲੀ ਸਰਬਤ ਸਉ ਨਿਸੁਲ ਜਨ ਟੰਗ ਧਰਿ ॥har bhagataa kaa melee sarabat sau nisul jan Ta(n)g dhar ||हरि भगता का मेली सरबत सउ निसुल जन टंग धरि ॥هر بھگتا کا مےلیِ سربت سا نسل جن ٹںگ دھرِ ۔۔

ਹਰਿ ਸਭਨਾ ਕਾ ਹੈ ਖਸਮੁ ਸੋ ਭਗਤ ਜਨ ਚਿਤਿ ਕਰਿ ॥har sabhanaa kaa hai khasam so bhagat jan chit kar ||हरि सभना का है खसमु सो भगत जन चिति करि ॥هر سبھنا کا هَے کھسم سو بھگت جن چتِ کرِ ۔۔

ਤੁਧੁ ਅਪੜਿ ਕੋਇ ਨ ਸਕੈ ਸਭ ਝਖਿ ਝਖਿ ਪਵੈ ਝੜਿ ॥੨॥tudh apaR koi na sakai sabh jhakh jhakh pavai jhaR ||2||तुधु अपड़ि कोइ न सकै सभ झखि झखि पवै झड़ि ॥२॥تُدھ اپڑ کوا ن سکَے سبھ جھکھ جھکھِ پوَے جھڑِ ۔۔۲۔۔