Ang 85 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੫)

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥੧॥naanak gurmukh ubare saachaa naam samaal ||1||नानक गुरमुखि उबरे साचा नामु समालि ॥१॥نانک گُرمکھ اُبرے ساچا نام سمال ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਗਲਂੀ ਅਸੀ ਚੰਗੀਆ ਆਚਾਰੀ ਬੁਰੀਆਹ ॥gala(n)ee asee cha(n)geeaa aachaaree bureeaaeh ||गलीं असी चंगीआ आचारी बुरीआह ॥گلˆØیِ اسیِ چںگیِآ آچاریِ بُریِآه ۔۔

ਮਨਹੁ ਕੁਸੁਧਾ ਕਾਲੀਆ ਬਾਹਰਿ ਚਿਟਵੀਆਹ ॥manahu kusudhaa kaaleeaa baahar chiTaveeaaeh ||मनहु कुसुधा कालीआ बाहरि चिटवीआह ॥منهُ کُسدھا کالیِآ باهر چٹویِآه ۔۔

ਰੀਸਾ ਕਰਿਹ ਤਿਨਾੜੀਆ ਜੋ ਸੇਵਹਿ ਦਰੁ ਖੜੀਆਹ ॥reesaa kareh tinaaReeaa jo seveh dhar khaReeaaeh ||रीसा करिह तिनाड़ीआ जो सेवहि दरु खड़ीआह ॥ریِسا کره تناڑیِآ جو سےوه در کھڑیِآه ۔۔

ਨਾਲਿ ਖਸਮੈ ਰਤੀਆ ਮਾਣਹਿ ਸੁਖਿ ਰਲੀਆਹ ॥naal khasamai rateeaa maaneh sukh raleeaaeh ||नालि खसमै रतीआ माणहि सुखि रलीआह ॥نال کھسمَے رتیِآ ماݨه سُکھ رلیِآه ۔۔

ਹੋਦੈ ਤਾਣਿ ਨਿਤਾਣੀਆ ਰਹਹਿ ਨਿਮਾਨਣੀਆਹ ॥hodhai taan nitaaneeaa raheh nimaananeeaaeh ||होदै ताणि निताणीआ रहहि निमानणीआह ॥هودَے تاݨ نتاݨیِآ رههِ نمانݨیِآه ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਨਮੁ ਸਕਾਰਥਾ ਜੇ ਤਿਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਮਿਲਾਹ ॥੨॥naanak janam sakaarathaa je tin kai sa(n)g milaeh ||2||नानक जनमु सकारथा जे तिन कै संगि मिलाह ॥२॥نانک جنم سکارتھا جے تن کَے سںگ ملاه ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤੂੰ ਆਪੇ ਜਲੁ ਮੀਨਾ ਹੈ ਆਪੇ ਆਪੇ ਹੀ ਆਪਿ ਜਾਲੁ ॥too(n) aape jal meenaa hai aape aape hee aap jaal ||तूँ आपे जलु मीना है आपे आपे ही आपि जालु ॥تُوں آپے جل میٍنا هَے آپے آپے هیِ آپ جال ۔۔

ਤੂੰ ਆਪੇ ਜਾਲੁ ਵਤਾਇਦਾ ਆਪੇ ਵਿਚਿ ਸੇਬਾਲੁ ॥too(n) aape jaal vataidhaa aape vich sebaal ||तूँ आपे जालु वताइदा आपे विचि सेबालु ॥تُوں آپے جال وتاادا آپے وچ سےبال ۔۔

ਤੂੰ ਆਪੇ ਕਮਲੁ ਅਲਿਪਤੁ ਹੈ ਸੈ ਹਥਾ ਵਿਚਿ ਗੁਲਾਲੁ ॥too(n) aape kamal alipat hai sai hathaa vich gulaal ||तूँ आपे कमलु अलिपतु है सै हथा विचि गुलालु ॥تُوں آپے کمل الپت هَے سَے هتھا وچِ گُلال ۔۔

ਤੂੰ ਆਪੇ ਮੁਕਤਿ ਕਰਾਇਦਾ ਇਕ ਨਿਮਖ ਘੜੀ ਕਰਿ ਖਿਆਲੁ ॥too(n) aape mukat karaidhaa ik nimakh ghaRee kar khiaal ||तूँ आपे मुकति कराइदा इक निमख घड़ी करि खिआलु ॥تُوں آپے مُکت کراادا اک نمکھ گھڑیِ کر کھآل ۔۔

ਹਰਿ ਤੁਧਹੁ ਬਾਹਰਿ ਕਿਛੁ ਨਹੀ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਵੇਖਿ ਨਿਹਾਲੁ ॥੭॥har tudhahu baahar kichh nahee gur sabadhee vekh nihaal ||7||हरि तुधहु बाहरि किछु नही गुर सबदी वेखि निहालु ॥७॥هر تُدھهُ باهرِ کچھ نهیِ گُر سبدیِ وےکھ نهال ۔۔۷۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਣੈ ਬਹੁਤਾ ਰੋਵੈ ॥hukam na jaanai bahutaa rovai ||हुकमु न जाणै बहुता रोवै ॥هُکم ن جاݨَے بهُتا رووَے ۔۔

ਅੰਦਰਿ ਧੋਖਾ ਨੀਦ ਨ ਸੋਵੈ ॥a(n)dhar dhokhaa needh na sovai ||अंदरि धोखा नीद न सोवै ॥اںدر دھوکھا نیِد ن سووَے ۔۔

ਜੇ ਧਨ ਖਸਮੈ ਚਲੈ ਰਜਾਈ ॥ ਦਰਿ ਘਰਿ ਸੋਭਾ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਈ ॥je dhan khasamai chalai rajaiee || dhar ghar sobhaa mahal bulaiee ||जे धन खसमै चलै रजाई ॥ दरि घरि सोभा महलि बुलाई ॥جے دھن کھسمَے چلَے رجاای ۔۔ در گھرِ سوبھا مهلِ بُلاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਰਮੀ ਇਹ ਮਤਿ ਪਾਈ ॥naanak karamee ieh mat paiee ||नानक करमी इह मति पाई ॥نانک کرمیِ اه مت پاای ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਚਿ ਸਮਾਈ ॥੧॥gur parasaadhee sach samaiee ||1||गुर परसादी सचि समाई ॥१॥گُر پرسادیِ سچ سماای ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣਿਆ ਰੰਗੁ ਕਸੁੰਭਾ ਦੇਖਿ ਨ ਭੁਲੁ ॥manmukh naam vihooniaa ra(n)g kasu(n)bhaa dhekh na bhul ||मनमुख नाम विहूणिआ रंगु कसुँभा देखि न भुलु ॥منمکھ نام وهُوݨآ رںگ کسںبھا دےکھ ن بھُل ۔۔

ਇਸ ਕਾ ਰੰਗੁ ਦਿਨ ਥੋੜਿਆ ਛੋਛਾ ਇਸ ਦਾ ਮੁਲੁ ॥eis kaa ra(n)g dhin thoRiaa chhochhaa is dhaa mul ||इस का रंगु दिन थोड़िआ छोछा इस दा मुलु ॥ِاس کا رںگ دن تھوڑآ چھوچھا اس دا مُل ۔۔

ਦੂਜੈ ਲਗੇ ਪਚਿ ਮੁਏ ਮੂਰਖ ਅੰਧ ਗਵਾਰ ॥dhoojai lage pach mue moorakh a(n)dh gavaar ||दूजै लगे पचि मुए मूरख अंध गवार ॥دُوجَے لگے پچ مُاے مُورکھ اںدھ گوار ۔۔

ਬਿਸਟਾ ਅੰਦਰਿ ਕੀਟ ਸੇ ਪਇ ਪਚਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥bisaTaa a(n)dhar keeT se pi pacheh vaaro vaar ||बिसटा अंदरि कीट से पइ पचहि वारो वार ॥بِسٹا اںدر کیِٹ سے پِا پچه وارو وار ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਰਤੇ ਸੇ ਰੰਗੁਲੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥naanak naam rate se ra(n)gule gur kai sahaj subhai ||नानक नाम रते से रंगुले गुर कै सहजि सुभाइ ॥نانک نام رتے سے رںگلے گُر کَے سهج سُبھاا ۔۔

ਭਗਤੀ ਰੰਗੁ ਨ ਉਤਰੈ ਸਹਜੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੨॥bhagatee ra(n)g na utarai sahaje rahai samai ||2||भगती रंगु न उतरै सहजे रहै समाइ ॥२॥بھگتیِ رںگ ن اُترَے سهجے رهَے سماا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਿਸਟਿ ਉਪਾਈ ਸਭ ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿਆ ॥sisaT upaiee sabh tudh aape rijak sa(n)baahiaa ||सिसटि उपाई सभ तुधु आपे रिजकु संबाहिआ ॥سِسٹ اُپاای سبھ تُدھ آپے رجک سںباهآ ۔۔

ਇਕਿ ਵਲੁ ਛਲੁ ਕਰਿ ਕੈ ਖਾਵਦੇ ਮੁਹਹੁ ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਤਿਨੀ ਢਾਹਿਆ ॥eik val chhal kar kai khaavadhe muhahu kooR kusat tinee ddaahiaa ||इकि वलु छलु करि कै खावदे मुहहु कूड़ु कुसतु तिनी ढाहिआ ॥ِاک ول چھل کر کَے کھاودے مُههُ کُوڑ کُست تنیِ ڈھاهآ ۔۔

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਰਹਿ ਤੁਧੁ ਓਤੈ ਕੰਮਿ ਓਇ ਲਾਇਆ ॥tudh aape bhaavai so kareh tudh otai ka(n)m oi laiaa ||तुधु आपे भावै सो करहि तुधु ओतै कंमि ओइ लाइआ ॥تُدھ آپے بھاوَے سو کره تُدھ اوتَے کںم اوِا لاایا ۔۔

ਇਕਨਾ ਸਚੁ ਬੁਝਾਇਓਨੁ ਤਿਨਾ ਅਤੁਟ ਭੰਡਾਰ ਦੇਵਾਇਆ ॥eikanaa sach bujhaion tinaa atuT bha(n)ddaar dhevaiaa ||इकना सचु बुझाइओनु तिना अतुट भंडार देवाइआ ॥ِاکنا سچ بُجھاااون تنا اتٹ بھںڈار دےواایا ۔۔

ਹਰਿ ਚੇਤਿ ਖਾਹਿ ਤਿਨਾ ਸਫਲੁ ਹੈ ਅਚੇਤਾ ਹਥ ਤਡਾਇਆ ॥੮॥har chet khaeh tinaa safal hai achetaa hath taddaiaa ||8||हरि चेति खाहि तिना सफलु है अचेता हथ तडाइआ ॥८॥هر چےت کھاه تنا سپھل هَے اچےتا هتھ تڈاایا ۔۔۸۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਬੇਦ ਵਖਾਣਹਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਸੁਆਇ ॥paR paR pa(n)ddit bedh vakhaaneh maiaa moh suaai ||पड़ि पड़ि पंडित बेद वखाणहि माइआ मोह सुआइ ॥پڑ پڑِ پںڈت بےد وکھاݨه ماایا موه سُآا ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਮਨ ਮੂਰਖ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥dhoojai bhai har naam visaariaa man moorakh milai sajai ||दूजै भाइ हरि नामु विसारिआ मन मूरख मिलै सजाइ ॥دُوجَے بھاا هر نام وسارآ من مُورکھ ملَے سجاا ۔۔

ਜਿਨਿ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਦਿਤਾ ਤਿਸੁ ਕਬਹੂੰ ਨ ਚੇਤੈ ਜੋ ਦੇਂਦਾ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿ ॥jin jeeau pi(n)dd dhitaa tis kabahoo(n) na chetai jo dhe(n)dhaa rijak sa(n)baeh ||जिनि जीउ पिंडु दिता तिसु कबहूँ न चेतै जो देंदा रिजकु संबाहि ॥جٍن جیِا پںڈ دتا تس کبهُوں ن چےتَے جو دےںدا رجک سںباه ۔۔

ਜਮ ਕਾ ਫਾਹਾ ਗਲਹੁ ਨ ਕਟੀਐ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥jam kaa faahaa galahu na kaTeeaai fir fir aavai jai ||जम का फाहा गलहु न कटीऐ फिरि फिरि आवै जाइ ॥جم کا پھاها گلهُ ن کٹیِاَے پھر پھرِ آوَے جاا ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਕਿਛੂ ਨ ਸੂਝੈ ਅੰਧੁਲੇ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਇ ॥manmukh kichhoo na soojhai a(n)dhule poorab likhiaa kamai ||मनमुखि किछू न सूझै अंधुले पूरबि लिखिआ कमाइ ॥منمکھ کچھُو ن سُوجھَے اںدھلے پُورب لکھآ کماِا ۔۔

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸੁਖਦਾਤਾ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥poorai bhaag satigur milai sukhadhaataa naam vasai man aai ||पूरै भागि सतिगुरु मिलै सुखदाता नामु वसै मनि आइ ॥پُورَے بھاگ ستگر ملَے سُکھداتا نام وسَے منِ آا ۔۔

ਸੁਖੁ ਮਾਣਹਿ ਸੁਖੁ ਪੈਨਣਾ ਸੁਖੇ ਸੁਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥sukh maaneh sukh painanaa sukhe sukh vihai ||सुखु माणहि सुखु पैनणा सुखे सुखि विहाइ ॥سُکھ ماݨه سُکھ پَےنݨا سُکھے سُکھ وهاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੋ ਨਾਉ ਮਨਹੁ ਨ ਵਿਸਾਰੀਐ ਜਿਤੁ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਇ ॥੧॥naanak so naau manahu na visaareeaai jit dhar sachai sobhaa pai ||1||नानक सो नाउ मनहु न विसारीऐ जितु दरि सचै सोभा पाइ ॥१॥نانک سو ناا منهُ ن وساریِاَے جت در سچَے سوبھا پاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥satigur sev sukh paiaa sach naam gunataas ||सतिगुरु सेवि सुखु पाइआ सचु नामु गुणतासु ॥ستگر سےو سُکھ پاایا سچ نام گُݨتاس ۔۔