Ang 84 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੪)

ਵਖਤੁ ਵੀਚਾਰੇ ਸੁ ਬੰਦਾ ਹੋਇ ॥vakhat veechaare su ba(n)dhaa hoi ||वखतु वीचारे सु बंदा होइ ॥وکھت ویِچارے سُ بںدا هوا ۔۔

ਕੁਦਰਤਿ ਹੈ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਇ ॥kudharat hai keemat nahee pai ||कुदरति है कीमति नही पाइ ॥کُدرت هَے کیِمت نهیِ پاا ۔۔

ਜਾ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇ ਤ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥jaa keemat pai ta kahee na jai ||जा कीमति पाइ त कही न जाइ ॥جا کیِمت پاا ت کهیِ ن جاا ۔۔

ਸਰੈ ਸਰੀਅਤਿ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥sarai sareeat kareh beechaar ||सरै सरीअति करहि बीचारु ॥سرَے سریِات کره بیِچار ۔۔

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਕੈਸੇ ਪਾਵਹਿ ਪਾਰੁ ॥bin boojhe kaise paaveh paar ||बिनु बूझे कैसे पावहि पारु ॥بٍن بُوجھے کَےسے پاوه پار ۔۔

ਸਿਦਕੁ ਕਰਿ ਸਿਜਦਾ ਮਨੁ ਕਰਿ ਮਖਸੂਦੁ ॥sidhak kar sijadhaa man kar makhasoodh ||सिदकु करि सिजदा मनु करि मखसूदु ॥سِدک کر سجدا من کرِ مکھسُود ۔۔

ਜਿਹ ਧਿਰਿ ਦੇਖਾ ਤਿਹ ਧਿਰਿ ਮਉਜੂਦੁ ॥੧॥jeh dhir dhekhaa teh dhir maujoodh ||1||जिह धिरि देखा तिह धिरि मउजूदु ॥१॥جِه دھر دےکھا ته دھرِ ماجُود ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਗੁਰ ਸਭਾ ਏਵ ਨ ਪਾਈਐ ਨਾ ਨੇੜੈ ਨਾ ਦੂਰਿ ॥gur sabhaa ev na paieeaai naa neRai naa dhoor ||गुर सभा एव न पाईऐ ना नेड़ै ना दूरि ॥گُر سبھا اےو ن پاایاَے نا نےڑَے نا دُور ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਾਂ ਮਿਲੈ ਜਾ ਮਨੁ ਰਹੈ ਹਦੂਰਿ ॥੨॥naanak satigur taa(n) milai jaa man rahai hadhoor ||2||नानक सतिगुरु ताँ मिलै जा मनु रहै हदूरि ॥२॥نانک ستگر تاں ملَے جا من رهَے هدُور ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਪਤ ਦੀਪ ਸਪਤ ਸਾਗਰਾ ਨਵ ਖੰਡ ਚਾਰਿ ਵੇਦ ਦਸ ਅਸਟ ਪੁਰਾਣਾ ॥sapat dheep sapat saagaraa nav kha(n)dd chaar vedh dhas asaT puraanaa ||सपत दीप सपत सागरा नव खंड चारि वेद दस असट पुराणा ॥سپت دیِپ سپت ساگرا نو کھںڈ چار وےد دس اسٹ پُراݨا ۔۔

ਹਰਿ ਸਭਨਾ ਵਿਚਿ ਤੂੰ ਵਰਤਦਾ ਹਰਿ ਸਭਨਾ ਭਾਣਾ ॥har sabhanaa vich too(n) varatadhaa har sabhanaa bhaanaa ||हरि सभना विचि तूँ वरतदा हरि सभना भाणा ॥هر سبھنا وچِ تُوں ورتدا هرِ سبھنا بھاݨا ۔۔

ਸਭਿ ਤੁਝੈ ਧਿਆਵਹਿ ਜੀਅ ਜੰਤ ਹਰਿ ਸਾਰਗ ਪਾਣਾ ॥sabh tujhai dhiaaveh jeea ja(n)t har saarag paanaa ||सभि तुझै धिआवहि जीअ जंत हरि सारग पाणा ॥سبھ تُجھَے دھآوه جیِا جںت هرِ سارگ پاݨا ۔۔

ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਆਰਾਧਦੇ ਤਿਨ ਹਉ ਕੁਰਬਾਣਾ ॥jo gurmukh har aaraadhadhe tin hau kurabaanaa ||जो गुरमुखि हरि आराधदे तिन हउ कुरबाणा ॥جو گُرمکھ هر آرادھدے تن ها کُرباݨا ۔۔

ਤੂੰ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਕਰਿ ਚੋਜ ਵਿਡਾਣਾ ॥੪॥too(n) aape aap varatadhaa kar choj viddaanaa ||4||तूँ आपे आपि वरतदा करि चोज विडाणा ॥४॥تُوں آپے آپ ورتدا کر چوج وڈاݨا ۔۔۴۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਕਲਉ ਮਸਾਜਨੀ ਕਿਆ ਸਦਾਈਐ ਹਿਰਦੈ ਹੀ ਲਿਖਿ ਲੇਹੁ ॥kalau masaajanee kiaa sadhaieeaai hiradhai hee likh leh ||कलउ मसाजनी किआ सदाईऐ हिरदै ही लिखि लेहु ॥کلا مساجنیِ کآ سداایاَے هردَے هیِ لکھ لےهُ ۔۔

ਸਦਾ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਹੈ ਕਬਹੂੰ ਨ ਤੂਟਸਿ ਨੇਹੁ ॥sadhaa saahib kai ra(n)g rahai kabahoo(n) na tooTas neh ||सदा साहिब कै रंगि रहै कबहूँ न तूटसि नेहु ॥سدا ساهب کَے رںگ رهَے کبهُوں ن تُوٹس نےهُ ۔۔

ਕਲਉ ਮਸਾਜਨੀ ਜਾਇਸੀ ਲਿਖਿਆ ਭੀ ਨਾਲੇ ਜਾਇ ॥kalau masaajanee jaisee likhiaa bhee naale jai ||कलउ मसाजनी जाइसी लिखिआ भी नाले जाइ ॥کلا مساجنیِ جااسیِ لکھآ بھیِ نالے جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਹ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਜਾਇਸੀ ਜੋ ਧੁਰਿ ਛੋਡੀ ਸਚੈ ਪਾਇ ॥੧॥naanak seh preet na jaisee jo dhur chhoddee sachai pai ||1||नानक सह प्रीति न जाइसी जो धुरि छोडी सचै पाइ ॥१॥نانک سه پریِت ن جااسیِ جو دھُر چھوڈیِ سچَے پاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਨਦਰੀ ਆਵਦਾ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲਈ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਵਿਉਪਾਇ ॥nadharee aavadhaa naal na chaliee vekhahu ko viaupai ||नदरी आवदा नालि न चलई वेखहु को विउपाइ ॥ندریِ آودا نال ن چلای وےکھهُ کو واپاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਸਚਿ ਰਹਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥satigur sach dhiraRaiaa sach rahahu liv lai ||सतिगुरि सचु दृड़ाइआ सचि रहहु लिव लाइ ॥ستگر سچ درڑاایا سچِ رههُ لو لاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਬਦੀ ਸਚੁ ਹੈ ਕਰਮੀ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੨॥naanak sabadhee sach hai karamee palai pai ||2||नानक सबदी सचु है करमी पलै पाइ ॥२॥نانک سبدیِ سچ هَے کرمیِ پلَے پاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਅੰਦਰਿ ਬਾਹਰਿ ਇਕੁ ਤੂੰ ਤੂੰ ਜਾਣਹਿ ਭੇਤੁ ॥har a(n)dhar baahar ik too(n) too(n) jaaneh bhet ||हरि अंदरि बाहरि इकु तूँ तूँ जाणहि भेतु ॥هر اںدر باهرِ اک تُوں تُوں جاݨه بھےت ۔۔

ਜੋ ਕੀਚੈ ਸੋ ਹਰਿ ਜਾਣਦਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਹਰਿ ਚੇਤੁ ॥jo keechai so har jaanadhaa mere man har chet ||जो कीचै सो हरि जाणदा मेरे मन हरि चेतु ॥جو کیِچَے سو هر جاݨدا مےرے من هرِ چےت ۔۔

ਸੋ ਡਰੈ ਜਿ ਪਾਪ ਕਮਾਵਦਾ ਧਰਮੀ ਵਿਗਸੇਤੁ ॥so ddarai j paap kamaavadhaa dharamee vigaset ||सो डरै जि पाप कमावदा धरमी विगसेतु ॥سو ڈرَے ج پاپ کماودا دھرمیِ وگسےت ۔۔

ਤੂੰ ਸਚਾ ਆਪਿ ਨਿਆਉ ਸਚੁ ਤਾ ਡਰੀਐ ਕੇਤੁ ॥too(n) sachaa aap niaau sach taa ddareeaai ket ||तूँ सचा आपि निआउ सचु ता डरीऐ केतु ॥تُوں سچا آپ نآا سچ تا ڈریِاَے کےت ۔۔

ਜਿਨਾ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ਸੇ ਸਚਿ ਰਲੇਤੁ ॥੫॥jinaa naanak sach pachhaaniaa se sach ralet ||5||जिना नानक सचु पछाणिआ से सचि रलेतु ॥५॥جٍنا نانک سچ پچھاݨآ سے سچ رلےت ۔۔۵۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਕਲਮ ਜਲਉ ਸਣੁ ਮਸਵਾਣੀਐ ਕਾਗਦੁ ਭੀ ਜਲਿ ਜਾਉ ॥kalam jalau san masavaaneeaai kaagadh bhee jal jaau ||कलम जलउ सणु मसवाणीऐ कागदु भी जलि जाउ ॥کلم جلا سݨ مسواݨیِاَے کاگد بھیِ جل جاا ۔۔

ਲਿਖਣ ਵਾਲਾ ਜਲਿ ਬਲਉ ਜਿਨਿ ਲਿਖਿਆ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ॥likhan vaalaa jal balau jin likhiaa dhoojaa bhaau ||लिखण वाला जलि बलउ जिनि लिखिआ दूजा भाउ ॥لِکھݨ والا جل بلا جنِ لکھِآ دُوجا بھاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਇ ॥੧॥naanak poorab likhiaa kamaavanaa avar na karanaa jai ||1||नानक पूरबि लिखिआ कमावणा अवरु न करणा जाइ ॥१॥نانک پُورب لکھآ کماوݨا اور ن کرݨا جاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਹੋਰੁ ਕੂੜੁ ਪੜਣਾ ਕੂੜੁ ਬੋਲਣਾ ਮਾਇਆ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥hor kooR paRanaa kooR bolanaa maiaa naal piaar ||होरु कूड़ु पड़णा कूड़ु बोलणा माइआ नालि पिआरु ॥هور کُوڑ پڑݨا کُوڑ بولݨا ماایا نال پآر ۔۔

ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕੋ ਥਿਰੁ ਨਹੀ ਪੜਿ ਪੜਿ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥੨॥naanak vin naavai ko thir nahee paR paR hoi khuaar ||2||नानक विणु नावै को थिरु नही पड़ि पड़ि होइ खुआरु ॥२॥نانک وݨ ناوَے کو تھر نهیِ پڑ پڑِ هوا کھُآر ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਹੈ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਹਰਿ ਕਾ ॥har kee vaddiaaiee vaddee hai har keeratan har kaa ||हरि की वडिआई वडी है हरि कीरतनु हरि का ॥هر کیِ وڈِآای وڈیِ هَے هرِ کیِرتن هرِ کا ۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਹੈ ਜਾ ਨਿਆਉ ਹੈ ਧਰਮ ਕਾ ॥har kee vaddiaaiee vaddee hai jaa niaau hai dharam kaa ||हरि की वडिआई वडी है जा निआउ है धरम का ॥هر کیِ وڈِآای وڈیِ هَے جا نآا هَے دھرم کا ۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਹੈ ਜਾ ਫਲੁ ਹੈ ਜੀਅ ਕਾ ॥har kee vaddiaaiee vaddee hai jaa fal hai jeea kaa ||हरि की वडिआई वडी है जा फलु है जीअ का ॥هر کیِ وڈِآای وڈیِ هَے جا پھل هَے جیِا کا ۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਹੈ ਜਾ ਨ ਸੁਣਈ ਕਹਿਆ ਚੁਗਲ ਕਾ ॥har kee vaddiaaiee vaddee hai jaa na suniee kahiaa chugal kaa ||हरि की वडिआई वडी है जा न सुणई कहिआ चुगल का ॥هر کیِ وڈِآای وڈیِ هَے جا ن سُݨای کهِآ چُگل کا ۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਵਡੀ ਹੈ ਅਪੁਛਿਆ ਦਾਨੁ ਦੇਵਕਾ ॥੬॥har kee vaddiaaiee vaddee hai apuchhiaa dhaan dhevakaa ||6||हरि की वडिआई वडी है अपुछिआ दानु देवका ॥६॥هر کیِ وڈِآای وڈیِ هَے اپچھآ دان دےوکا ۔۔۶۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਹਉ ਹਉ ਕਰਤੀ ਸਭ ਮੁਈ ਸੰਪਉ ਕਿਸੈ ਨ ਨਾਲਿ ॥hau hau karatee sabh muiee sa(n)pau kisai na naal ||हउ हउ करती सभ मुई संपउ किसै न नालि ॥ها ها کرتیِ سبھ مُای سمپا کسَے ن نال ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਭ ਜੋਹੀ ਜਮਕਾਲਿ ॥dhoojai bhai dhukh paiaa sabh johee jamakaal ||दूजै भाइ दुखु पाइआ सभ जोही जमकालि ॥دُوجَے بھاا دُکھ پاایا سبھ جوهیِ جمکال ۔۔