Ang 841 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੪੧)

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ਵਾਰ ਸਤ ਘਰੁ ੧੦bilaaval mahalaa teejaa vaar sat ghar dasvaaबिलावलु महला ३ वार सत घरु १०بِلاول مهلا ۳ وار ست گھر ۱۰

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਆਦਿਤ ਵਾਰਿ ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਹੈ ਸੋਈ ॥aadhit vaar aadh purakh hai soiee ||आदित वारि आदि पुरखु है सोई ॥آدت وار آد پُرکھ هَے سوای ۔۔

ਆਪੇ ਵਰਤੈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥aape varatai avar na koiee ||आपे वरतै अवरु न कोई ॥آپے ورتَے اور ن کوای ۔۔

ਓਤਿ ਪੋਤਿ ਜਗੁ ਰਹਿਆ ਪਰੋਈ ॥ot pot jag rahiaa paroiee ||ओति पोति जगु रहिआ परोई ॥اوت پوت جگ رهِآ پروای ۔۔

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰੈ ਸੁ ਹੋਈ ॥aape karataa karai su hoiee ||आपे करता करै सु होई ॥آپے کرتا کرَے سُ هوای ۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥naam rate sadhaa sukh hoiee ||नामि रते सदा सुखु होई ॥نام رتے سدا سُکھ هوای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥੧॥gurmukh viralaa boojhai koiee ||1||गुरमुखि विरला बूझै कोई ॥१॥گُرمکھ ورلا بُوجھَے کوای ۔۔۱۔۔

ਹਿਰਦੈ ਜਪਨੀ ਜਪਉ ਗੁਣਤਾਸਾ ॥hiradhai japanee japau gunataasaa ||हिरदै जपनी जपउ गुणतासा ॥هِردَے جپنیِ جپا گُݨتاسا ۔۔

ਹਰਿ ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਅਪਰੰਪਰ ਸੁਆਮੀ ਜਨ ਪਗਿ ਲਗਿ ਧਿਆਵਉ ਹੋਇ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har agam agochar apara(n)par suaamee jan pag lag dhiaavau hoi dhaasan dhaasaa ||1|| rahaau ||हरि अगम अगोचरु अपरंपर सुआमी जन पगि लगि धिआवउ होइ दासनि दासा ॥१॥ रहाउ ॥هر اگم اگوچر اپرمپر سُآمیِ جن پگِ لگِ دھآوا هوا داسن داسا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੋਮਵਾਰਿ ਸਚਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥somavaar sach rahiaa samai ||सोमवारि सचि रहिआ समाइ ॥سوموار سچ رهِآ سماا ۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥tis kee keemat kahee na jai ||तिस की कीमति कही न जाइ ॥تِس کیِ کیِمت کهیِ ن جاا ۔۔

ਆਖਿ ਆਖਿ ਰਹੇ ਸਭਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥aakh aakh rahe sabh liv lai ||आखि आखि रहे सभि लिव लाइ ॥آکھ آکھ رهے سبھ لو لاا ۔۔

ਜਿਸੁ ਦੇਵੈ ਤਿਸੁ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥jis dhevai tis palai pai ||जिसु देवै तिसु पलै पाइ ॥جِس دےوَے تس پلَے پاا ۔۔

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਲਖਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥agam agochar lakhiaa na jai ||अगम अगोचरु लखिआ न जाइ ॥اگم اگوچر لکھآ ن جاا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੨॥gur kai sabadh har rahiaa samai ||2||गुर कै सबदि हरि रहिआ समाइ ॥२॥گُر کَے سبد هر رهِآ سماا ۔۔۲۔۔

ਮੰਗਲਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਉਪਾਇਆ ॥ma(n)gal maiaa moh upaiaa ||मंगलि माइआ मोहु उपाइआ ॥مںگل ماایا موهُ اُپاایا ۔۔

ਆਪੇ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥aape sir sir dha(n)dhai laiaa ||आपे सिरि सिरि धंधै लाइआ ॥آپے سر سرِ دھںدھَے لاایا ۔۔

ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ॥aap bujhaae soiee boojhai ||आपि बुझाए सोई बूझै ॥آپ بُجھااے سوای بُوجھَے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਦਰੁ ਘਰੁ ਸੂਝੈ ॥gur kai sabadh dhar ghar soojhai ||गुर कै सबदि दरु घरु सूझै ॥گُر کَے سبد در گھر سُوجھَے ۔۔

ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥prem bhagat kare liv lai ||प्रेम भगति करे लिव लाइ ॥پرےم بھگت کرے لو لاا ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥੩॥haumai mamataa sabadh jalai ||3||हउमै ममता सबदि जलाइ ॥३॥هامَے ممتا سبد جلاا ۔۔۳۔۔

ਬੁਧਵਾਰਿ ਆਪੇ ਬੁਧਿ ਸਾਰੁ ॥budhavaar aape budh saar ||बुधवारि आपे बुधि सारु ॥بُدھوار آپے بُدھ سار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਣੀ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥gurmukh karanee sabadh veechaar ||गुरमुखि करणी सबदु वीचारु ॥گُرمکھ کرݨیِ سبد ویِچار ۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥naam rate man niramal hoi ||नामि रते मनु निरमलु होइ ॥نام رتے من نرمل هوا ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਖੋਇ ॥har gun gaavai haumai mal khoi ||हरि गुण गावै हउमै मलु खोइ ॥هر گُݨ گاوَے هامَے مل کھوا ۔۔

ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਦ ਸੋਭਾ ਪਾਏ ॥dhar sachai sadh sobhaa paae ||दरि सचै सद सोभा पाए ॥در سچَے سد سوبھا پااے ۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥੪॥naam rate gur sabadh suhaae ||4||नामि रते गुर सबदि सुहाए ॥४॥نام رتے گُر سبد سُهااے ۔۔۴۔۔

ਲਾਹਾ ਨਾਮੁ ਪਾਏ ਗੁਰ ਦੁਆਰਿ ॥laahaa naam paae gur dhuaar ||लाहा नामु पाए गुर दुआरि ॥لاها نام پااے گُر دُآر ۔۔

ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥aape dhevai dhevanahaar ||आपे देवै देवणहारु ॥آپے دےوَے دےوݨهار ۔۔

ਜੋ ਦੇਵੈ ਤਿਸ ਕਉ ਬਲਿ ਜਾਈਐ ॥jo dhevai tis kau bal jaieeaai ||जो देवै तिस कउ बलि जाईऐ ॥جو دےوَے تس کا بل جاایاَے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਆਪੁ ਗਵਾਈਐ ॥gur parasaadhee aap gavaieeaai ||गुर परसादी आपु गवाईऐ ॥گُر پرسادیِ آپ گواایاَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਰਖਹੁ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥naanak naam rakhahu ur dhaar ||नानक नामु रखहु उर धारि ॥نانک نام رکھهُ اُر دھار ۔۔

ਦੇਵਣਹਾਰੇ ਕਉ ਜੈਕਾਰੁ ॥੫॥dhevanahaare kau jaikaar ||5||देवणहारे कउ जैकारु ॥५॥دےوݨهارے کا جَےکار ۔۔۵۔۔

ਵੀਰਵਾਰਿ ਵੀਰ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਏ ॥veeravaar veer bharam bhulaae ||वीरवारि वीर भरमि भुलाए ॥ویِروار ویِر بھرم بھُلااے ۔۔

ਪ੍ਰੇਤ ਭੂਤ ਸਭਿ ਦੂਜੈ ਲਾਏ ॥pret bhoot sabh dhoojai laae ||प्रेत भूत सभि दूजै लाए ॥پرےت بھُوت سبھ دُوجَے لااے ۔۔

ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਵੇਕਾ ॥aap upaae kar vekhai vekaa ||आपि उपाए करि वेखै वेका ॥آپ اُپااے کر وےکھَے وےکا ۔۔

ਸਭਨਾ ਕਰਤੇ ਤੇਰੀ ਟੇਕਾ ॥sabhanaa karate teree Tekaa ||सभना करते तेरी टेका ॥سبھنا کرتے تےریِ ٹےکا ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥jeea ja(n)t teree saranaiee ||जीअ जंत तेरी सरणाई ॥جیِا جںت تےریِ سرݨاای ۔۔

ਸੋ ਮਿਲੈ ਜਿਸੁ ਲੈਹਿ ਮਿਲਾਈ ॥੬॥so milai jis laih milaiee ||6||सो मिलै जिसु लैहि मिलाई ॥६॥سو ملَے جس لَےه ملاای ۔۔۶۔۔

ਸੁਕ੍ਰਵਾਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥sukaravaar prabh rahiaa samaiee ||सुक्रवारि प्रभु रहिआ समाई ॥سُک®وار پربھ رهِآ سماای ۔۔

ਆਪਿ ਉਪਾਇ ਸਭ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥aap upai sabh keemat paiee ||आपि उपाइ सभ कीमति पाई ॥آپ اُپاا سبھ کیِمت پاای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਕਰੈ ਬੀਚਾਰੁ ॥gurmukh hovai su karai beechaar ||गुरमुखि होवै सु करै बीचारु ॥گُرمکھ هووَے سُ کرَے بیِچار ۔۔

ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਕਰਣੀ ਹੈ ਕਾਰ ॥sach sa(n)jam karanee hai kaar ||सचु संजमु करणी है कार ॥سچ سںجم کرݨیِ هَے کار ۔۔

ਵਰਤੁ ਨੇਮੁ ਨਿਤਾਪ੍ਰਤਿ ਪੂਜਾ ॥ ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਸਭੁ ਭਾਉ ਹੈ ਦੂਜਾ ॥੭॥varat nem nitaaprat poojaa || bin boojhe sabh bhaau hai dhoojaa ||7||वरतु नेमु निताप्रति पूजा ॥ बिनु बूझे सभु भाउ है दूजा ॥७॥ورت نےم نتاپرت پُوجا ۔۔ بن بُوجھے سبھ بھااُ هَے دُوجا ۔۔۷۔۔

ਛਨਿਛਰਵਾਰਿ ਸਉਣ ਸਾਸਤ ਬੀਚਾਰੁ ॥chhanichharavaar saun saasat beechaar ||छनिछरवारि सउण सासत बीचारु ॥چھنچھروار ساݨ ساست بیِچار ۔۔

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਭਰਮੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥haumai meraa bharamai sa(n)saar ||हउमै मेरा भरमै संसारु ॥هامَے مےرا بھرمَے سںسار ۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਅੰਧਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥manmukh a(n)dhaa dhoojai bhai ||मनमुखु अंधा दूजै भाइ ॥منمکھ اںدھا دُوجَے بھاا ۔۔

ਜਮ ਦਰਿ ਬਾਧਾ ਚੋਟਾ ਖਾਇ ॥jam dhar baadhaa choTaa khai ||जम दरि बाधा चोटा खाइ ॥جم در بادھا چوٹا کھاا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥gur parasaadhee sadhaa sukh paae ||गुर परसादी सदा सुखु पाए ॥گُر پرسادیِ سدا سُکھ پااے ۔۔

ਸਚੁ ਕਰਣੀ ਸਾਚਿ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥੮॥sach karanee saach liv laae ||8||सचु करणी साचि लिव लाए ॥८॥سچ کرݨیِ ساچ لو لااے ۔۔۸۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ॥satigur seveh se vaddabhaagee ||सतिगुरु सेवहि से वडभागी ॥ستگر سےوه سے وڈبھاگیِ ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਚਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥haumai maar sach liv laagee ||हउमै मारि सचि लिव लागी ॥هامَے مار سچ لو لاگیِ ۔۔

ਤੇਰੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥terai ra(n)g raate sahaj subhai ||तेरै रंगि राते सहजि सुभाइ ॥تےرَے رںگ راتے سهج سُبھاا ۔۔