Ang 836 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੩੬)

ਮਨ ਕੀ ਬਿਰਥਾ ਮਨ ਹੀ ਜਾਣੈ ਅਵਰੁ ਕਿ ਜਾਣੈ ਕੋ ਪੀਰ ਪਰਈਆ ॥੧॥man kee birathaa man hee jaanai avar k jaanai ko peer parieeaa ||1||मन की बिरथा मन ही जाणै अवरु कि जाणै को पीर परईआ ॥१॥من کیِ برتھا من هیِ جاݨَے اور ک جاݨَے کو پیِر پرایآ ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਗੁਰਿ ਮੋਹਨਿ ਮੋਹਿ ਮਨੁ ਲਈਆ ॥raam gur mohan moh man lieeaa ||राम गुरि मोहनि मोहि मनु लईआ ॥رام گُر موهن موه من لایآ ۔۔

ਹਉ ਆਕਲ ਬਿਕਲ ਭਈ ਗੁਰ ਦੇਖੇ ਹਉ ਲੋਟ ਪੋਟ ਹੋਇ ਪਈਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hau aakal bikal bhiee gur dhekhe hau loT poT hoi pieeaa ||1|| rahaau ||हउ आकल बिकल भई गुर देखे हउ लोट पोट होइ पईआ ॥१॥ रहाउ ॥ها آکل بکل بھای گُر دےکھے ها لوٹ پوٹ هوا پایآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਉ ਨਿਰਖਤ ਫਿਰਉ ਸਭਿ ਦੇਸ ਦਿਸੰਤਰ ਮੈ ਪ੍ਰਭ ਦੇਖਨ ਕੋ ਬਹੁਤੁ ਮਨਿ ਚਈਆ ॥hau nirakhat firau sabh dhes dhisa(n)tar mai prabh dhekhan ko bahut man chieeaa ||हउ निरखत फिरउ सभि देस दिसंतर मै प्रभ देखन को बहुतु मनि चईआ ॥ها نرکھت پھرا سبھ دےس دسںتر مَے پربھ دےکھن کو بهُت منِ چایآ ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਕਾਟਿ ਦੇਉ ਗੁਰ ਆਗੈ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮਾਰਗੁ ਪੰਥੁ ਦਿਖਈਆ ॥੨॥man tan kaaT dheau gur aagai jin har prabh maarag pa(n)th dhikhieeaa ||2||मनु तनु काटि देउ गुर आगै जिनि हरि प्रभ मारगु पंथु दिखईआ ॥२॥من تن کاٹ دےا گُر آگَے جن هرِ پربھ مارگ پںتھ دکھایآ ۔۔۲۔۔

ਕੋਈ ਆਣਿ ਸਦੇਸਾ ਦੇਇ ਪ੍ਰਭ ਕੇਰਾ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੀਠ ਲਗਈਆ ॥koiee aan sadhesaa dhei prabh keraa ridh a(n)tar man tan meeTh lagieeaa ||कोई आणि सदेसा देइ प्रभ केरा रिद अंतरि मनि तनि मीठ लगईआ ॥کوای آݨ سدےسا دےا پربھ کےرا رد اںتر من تنِ میِٹھ لگایآ ۔۔

ਮਸਤਕੁ ਕਾਟਿ ਦੇਉ ਚਰਣਾ ਤਲਿ ਜੋ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਈਆ ॥੩॥masatak kaaT dheau charanaa tal jo har prabh mele mel milieeaa ||3||मसतकु काटि देउ चरणा तलि जो हरि प्रभु मेले मेलि मिलईआ ॥३॥مستک کاٹ دےا چرݨا تل جو هرِ پربھ مےلے مےل ملایآ ۔۔۳۔۔

ਚਲੁ ਚਲੁ ਸਖੀ ਹਮ ਪ੍ਰਭੁ ਪਰਬੋਧਹ ਗੁਣ ਕਾਮਣ ਕਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਲਹੀਆ ॥chal chal sakhee ham prabh parabodheh gun kaaman kar har prabh laheeaa ||चलु चलु सखी हम प्रभु परबोधह गुण कामण करि हरि प्रभु लहीआ ॥چل چل سکھیِ هم پربھ پربودھه گُݨ کامݨ کر هرِ پربھ لهیِآ ۔۔

ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਉਆ ਕੋ ਨਾਮੁ ਕਹੀਅਤੁ ਹੈ ਸਰਣਿ ਪ੍ਰਭੂ ਤਿਸੁ ਪਾਛੈ ਪਈਆ ॥੪॥bhagat vachhal uaa ko naam kaheeat hai saran prabhoo tis paachhai pieeaa ||4||भगति वछलु उआ को नामु कहीअतु है सरणि प्रभू तिसु पाछै पईआ ॥४॥بھگت وچھل اُآ کو نام کهیِات هَے سرݨ پربھُو تس پاچھَے پایآ ۔۔۴۔۔

ਖਿਮਾ ਸੀਗਾਰ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭ ਖੁਸੀਆ ਮਨਿ ਦੀਪਕ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਬਲਈਆ ॥khimaa seegaar kare prabh khuseeaa man dheepak gur giaan balieeaa ||खिमा सीगार करे प्रभ खुसीआ मनि दीपक गुर गिआनु बलईआ ॥کھِما سیِگار کرے پربھ کھُسیِآ من دیِپک گُر گآن بلایآ ۔۔

ਰਸਿ ਰਸਿ ਭੋਗ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਹਮ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਜੀਉ ਕਟਿ ਕਟਿ ਪਈਆ ॥੫॥ras ras bhog kare prabh meraa ham tis aagai jeeau kaT kaT pieeaa ||5||रसि रसि भोग करे प्रभु मेरा हम तिसु आगै जीउ कटि कटि पईआ ॥५॥رس رسِ بھوگ کرے پربھ مےرا هم تس آگَے جیِا کٹِ کٹِ پایآ ۔۔۵۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਾਰੁ ਕੰਠਿ ਹੈ ਬਨਿਆ ਮਨੁ ਮੋਤੀਚੂਰੁ ਵਡ ਗਹਨ ਗਹਨਈਆ ॥har har haar ka(n)Th hai baniaa man moteechoor vadd gahan gahanieeaa ||हरि हरि हारु कंठि है बनिआ मनु मोतीचूरु वड गहन गहनईआ ॥هر هرِ هار کںٹھ هَے بنِآ من موتیِچُور وڈ گهن گهنایآ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਰਧਾ ਸੇਜ ਵਿਛਾਈ ਪ੍ਰਭੁ ਛੋਡਿ ਨ ਸਕੈ ਬਹੁਤੁ ਮਨਿ ਭਈਆ ॥੬॥har har saradhaa sej vichhaiee prabh chhodd na sakai bahut man bhieeaa ||6||हरि हरि सरधा सेज विछाई प्रभु छोडि न सकै बहुतु मनि भईआ ॥६॥هر هرِ سردھا سےج وچھاای پربھ چھوڈ ن سکَے بهُت منِ بھایآ ۔۔۶۔۔

ਕਹੈ ਪ੍ਰਭੁ ਅਵਰੁ ਅਵਰੁ ਕਿਛੁ ਕੀਜੈ ਸਭੁ ਬਾਦਿ ਸੀਗਾਰੁ ਫੋਕਟ ਫੋਕਟਈਆ ॥kahai prabh avar avar kichh keejai sabh baadh seegaar fokaT fokaTieeaa ||कहै प्रभु अवरु अवरु किछु कीजै सभु बादि सीगारु फोकट फोकटईआ ॥کهَے پربھ اور اور کچھ کیِجَے سبھ باد سیِگار پھوکٹ پھوکٹایآ ۔۔

ਕੀਓ ਸੀਗਾਰੁ ਮਿਲਣ ਕੈ ਤਾਈ ਪ੍ਰਭੁ ਲੀਓ ਸੁਹਾਗਨਿ ਥੂਕ ਮੁਖਿ ਪਈਆ ॥੭॥keeo seegaar milan kai taiee prabh leeo suhaagan thook mukh pieeaa ||7||कीओ सीगारु मिलण कै ताई प्रभु लीओ सुहागनि थूक मुखि पईआ ॥७॥کیِاو سیِگار ملݨ کَے تاای پربھ لیِاو سُهاگن تھُوک مُکھ پایآ ۔۔۷۔۔

ਹਮ ਚੇਰੀ ਤੂ ਅਗਮ ਗੁਸਾਈ ਕਿਆ ਹਮ ਕਰਹ ਤੇਰੈ ਵਸਿ ਪਈਆ ॥ham cheree too agam gusaiee kiaa ham kareh terai vas pieeaa ||हम चेरी तू अगम गुसाई किआ हम करह तेरै वसि पईआ ॥هم چےریِ تُو اگم گُساای کآ هم کره تےرَے وس پایآ ۔۔

ਦਇਆ ਦੀਨ ਕਰਹੁ ਰਖਿ ਲੇਵਹੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਰ ਸਰਣਿ ਸਮਈਆ ॥੮॥੫॥੮॥dhiaa dheen karahu rakh levahu naanak har gur saran samieeaa ||8||5||8||दइआ दीन करहु रखि लेवहु नानक हरि गुर सरणि समईआ ॥८॥५॥८॥دایا دیٍن کرهُ رکھ لےوهُ نانک هرِ گُر سرݨ سمایآ ۔۔۸۔۔۵۔۔۸۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥bilaaval mahalaa chauthhaa ||बिलावलु महला ४ ॥بِلاول مهلا ۴ ۔۔

ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਅਗਮ ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਸਰਧਾ ਮਨਿ ਬਹੁਤੁ ਉਠਈਆ ॥mai man tan prem agam Thaakur kaa khin khin saradhaa man bahut uThieeaa ||मै मनि तनि प्रेमु अगम ठाकुर का खिनु खिनु सरधा मनि बहुतु उठईआ ॥مَے من تنِ پرےم اگم ٹھاکر کا کھن کھن سردھا منِ بهُت اُٹھایآ ۔۔

ਗੁਰ ਦੇਖੇ ਸਰਧਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਜਿਉ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਪ੍ਰਿਉ ਪ੍ਰਿਉ ਬੂੰਦ ਮੁਖਿ ਪਈਆ ॥੧॥gur dhekhe saradhaa man pooree jiau chaatirak priau priau boo(n)dh mukh pieeaa ||1||गुर देखे सरधा मन पूरी जिउ चातृक पृउ पृउ बूँद मुखि पईआ ॥१॥گُر دےکھے سردھا من پُوریِ جا چاترک پرا پرا بُوںد مُکھ پایآ ۔۔۱۔۔

ਮਿਲੁ ਮਿਲੁ ਸਖੀ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਨਈਆ ॥mil mil sakhee har kathaa sunieeaa ||मिलु मिलु सखी हरि कथा सुनईआ ॥مِل مل سکھیِ هر کتھا سُنایآ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਇਆ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਲੇ ਮੈ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਸਿਰੁ ਕਟਿ ਕਟਿ ਪਈਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satigur dhiaa kare prabh mele mai tis aagai sir kaT kaT pieeaa ||1|| rahaau ||सतिगुरु दइआ करे प्रभु मेले मै तिसु आगै सिरु कटि कटि पईआ ॥१॥ रहाउ ॥ستگر دایا کرے پربھ مےلے مَے تس آگَے سر کٹِ کٹِ پایآ ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਰੋਮਿ ਰੋਮਿ ਮਨਿ ਤਨਿ ਇਕ ਬੇਦਨ ਮੈ ਪ੍ਰਭ ਦੇਖੇ ਬਿਨੁ ਨੀਦ ਨ ਪਈਆ ॥rom rom man tan ik bedhan mai prabh dhekhe bin needh na pieeaa ||रोमि रोमि मनि तनि इक बेदन मै प्रभ देखे बिनु नीद न पईआ ॥روم روم من تنِ اک بےدن مَے پربھ دےکھے بن نیِد ن پایآ ۔۔

ਬੈਦਕ ਨਾਟਿਕ ਦੇਖਿ ਭੁਲਾਨੇ ਮੈ ਹਿਰਦੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮ ਪੀਰ ਲਗਈਆ ॥੨॥baidhak naaTik dhekh bhulaane mai hiradhai man tan prem peer lagieeaa ||2||बैदक नाटिक देखि भुलाने मै हिरदै मनि तनि प्रेम पीर लगईआ ॥२॥بَےدک ناٹک دےکھ بھُلانے مَے هردَے من تنِ پرےم پیِر لگایآ ۔۔۲۔۔

ਹਉ ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਰਹਿ ਨ ਸਕਉ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰੀਤਮ ਜਿਉ ਬਿਨੁ ਅਮਲੈ ਅਮਲੀ ਮਰਿ ਗਈਆ ॥hau khin pal reh na sakau bin preetam jiau bin amalai amalee mar gieeaa ||हउ खिनु पलु रहि न सकउ बिनु प्रीतम जिउ बिनु अमलै अमली मरि गईआ ॥ها کھن پل رهِ ن سکا بن پریِتم جاُ بن املَے املیِ مر گایآ ۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਪਿਆਸ ਹੋਇ ਪ੍ਰਭ ਕੇਰੀ ਤਿਨੑ ਅਵਰੁ ਨ ਭਾਵੈ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਕੋ ਦੁਈਆ ॥੩॥jin kau piaas hoi prabh keree tin(h) avar na bhaavai bin har ko dhuieeaa ||3||जिन कउ पिआस होइ प्रभ केरी तिन्न अवरु न भावै बिनु हरि को दुईआ ॥३॥جٍن کا پآس هوا پربھ کےریِ تنھ اور ن بھاوَے بن هر کو دُایآ ۔۔۳۔۔

ਕੋਈ ਆਨਿ ਆਨਿ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮਿਲਾਵੈ ਹਉ ਤਿਸੁ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਬਲਿ ਘੁਮਿ ਗਈਆ ॥koiee aan aan meraa prabhoo milaavai hau tis viTahu bal bal ghum gieeaa ||कोई आनि आनि मेरा प्रभू मिलावै हउ तिसु विटहु बलि बलि घुमि गईआ ॥کوای آن آن مےرا پربھُو ملاوَے ها تس وٹهُ بل بلِ گھُم گایآ ۔۔

ਅਨੇਕ ਜਨਮ ਕੇ ਵਿਛੁੜੇ ਜਨ ਮੇਲੇ ਜਾ ਸਤਿ ਸਤਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਿ ਪਵਈਆ ॥੪॥anek janam ke vichhuRe jan mele jaa sat sat satigur saran pavieeaa ||4||अनेक जनम के विछुड़े जन मेले जा सति सति सतिगुर सरणि पवईआ ॥४॥انےک جنم کے وچھڑے جن مےلے جا ست ستِ ستِگر سرݨ پوایآ ۔۔۴۔۔