Ang 834 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੩੪)

ਮਿਲਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਮੈ ਹਿਰਡ ਪਲਾਸ ਸੰਗਿ ਹਰਿ ਬੁਹੀਆ ॥੧॥mil satasa(n)gat param padh paiaa mai hiradd palaas sa(n)g har buheeaa ||1||मिलि सतसंगति परम पदु पाइआ मै हिरड पलास संगि हरि बुहीआ ॥१॥مِل ستسںگت پرم پد پاایا مَے هرڈ پلاس سںگ هر بُهیِآ ۔۔۱۔۔

ਜਪਿ ਜਗੰਨਾਥ ਜਗਦੀਸ ਗੁਸਈਆ ॥jap jaga(n)naath jagadhees gusieeaa ||जपि जगंनाथ जगदीस गुसईआ ॥جپ جگنّاتھ جگدیِس گُسایآ ۔۔

ਸਰਣਿ ਪਰੇ ਸੇਈ ਜਨ ਉਬਰੇ ਜਿਉ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਉਧਾਰਿ ਸਮਈਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saran pare seiee jan ubare jiau prahilaadh udhaar samieeaa ||1|| rahaau ||सरणि परे सेई जन उबरे जिउ प्रहिलाद उधारि समईआ ॥१॥ रहाउ ॥سرݨ پرے سےای جن اُبرے جا پرهلاد اُدھار سمایآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਭਾਰ ਅਠਾਰਹ ਮਹਿ ਚੰਦਨੁ ਊਤਮ ਚੰਦਨ ਨਿਕਟਿ ਸਭ ਚੰਦਨੁ ਹੁਈਆ ॥bhaar aThaareh meh cha(n)dhan uootam cha(n)dhan nikaT sabh cha(n)dhan huieeaa ||भार अठारह महि चंदनु ऊतम चंदन निकटि सभ चंदनु हुईआ ॥بھار اٹھاره مهِ چںدن اُوتم چںدن نکٹ سبھ چںدن هُایآ ۔۔

ਸਾਕਤ ਕੂੜੇ ਊਭ ਸੁਕ ਹੂਏ ਮਨਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ਵਿਛੁੜਿ ਦੂਰਿ ਗਈਆ ॥੨॥saakat kooRe uoobh suk hooe man abhimaan vichhuR dhoor gieeaa ||2||साकत कूड़े ऊभ सुक हूए मनि अभिमानु विछुड़ि दूरि गईआ ॥२॥ساکت کُوڑے اُوبھ سُک هُواے من ابھِمان وچھڑ دُور گایآ ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਸਭ ਬਿਧਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਆਪਿ ਬਨਈਆ ॥har gat mit karataa aape jaanai sabh bidh har har aap banieeaa ||हरि गति मिति करता आपे जाणै सभ बिधि हरि हरि आपि बनईआ ॥هر گتِ متِ کرتا آپے جاݨَے سبھ بدھِ هرِ هرِ آپ بنایآ ۔۔

ਜਿਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਸੁ ਕੰਚਨੁ ਹੋਵੈ ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਮਿਟੈ ਨ ਮਿਟਈਆ ॥੩॥jis satigur bheTe su ka(n)chan hovai jo dhur likhiaa su miTai na miTieeaa ||3||जिसु सतिगुरु भेटे सु कंचनु होवै जो धुरि लिखिआ सु मिटै न मिटईआ ॥३॥جِس ستگر بھےٹے سُ کںچن هووَے جو دھُر لکھِآ سُ مٹَے ن مٹایآ ۔۔۳۔۔

ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਵੈ ਸਾਗਰ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰ ਖੁਲੑਈਆ ॥ratan padhaarath gurmat paavai saagar bhagat bha(n)ddaar khul(h)ieeaa ||रतन पदारथ गुरमति पावै सागर भगति भंडार खुल्लईआ ॥رتن پدارتھ گُرمت پاوَے ساگر بھگت بھںڈار کھُلھایآ ۔۔

ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਇਕ ਸਰਧਾ ਉਪਜੀ ਮੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਕਹਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਨ ਭਈਆ ॥੪॥gur charanee ik saradhaa upajee mai har gun kahate tirapat na bhieeaa ||4||गुर चरणी इक सरधा उपजी मै हरि गुण कहते तृपति न भईआ ॥४॥گُر چرݨیِ اک سردھا اُپجیِ مَے هر گُݨ کهتے ترپت ن بھایآ ۔۔۴۔۔

ਪਰਮ ਬੈਰਾਗੁ ਨਿਤ ਨਿਤ ਹਰਿ ਧਿਆਏ ਮੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਕਹਤੇ ਭਾਵਨੀ ਕਹੀਆ ॥param bairaag nit nit har dhiaae mai har gun kahate bhaavanee kaheeaa ||परम बैरागु नित नित हरि धिआए मै हरि गुण कहते भावनी कहीआ ॥پرم بَےراگ نت نت هر دھآاے مَے هرِ گُݨ کهتے بھاونیِ کهیِآ ۔۔

ਬਾਰ ਬਾਰ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਕਹੀਐ ਹਰਿ ਪਾਰੁ ਨ ਪਾਵੈ ਪਰੈ ਪਰਈਆ ॥੫॥baar baar khin khin pal kaheeaai har paar na paavai parai parieeaa ||5||बार बार खिनु खिनु पलु कहीऐ हरि पारु न पावै परै परईआ ॥५॥بار بار کھن کھن پل کهیِاَے هر پار ن پاوَے پرَے پرایآ ۔۔۵۔۔

ਸਾਸਤ ਬੇਦ ਪੁਰਾਣ ਪੁਕਾਰਹਿ ਧਰਮੁ ਕਰਹੁ ਖਟੁ ਕਰਮ ਦ੍ਰਿੜਈਆ ॥saasat bedh puraan pukaareh dharam karahu khaT karam dhiraRieeaa ||सासत बेद पुराण पुकारहि धरमु करहु खटु करम दृड़ईआ ॥ساست بےد پُراݨ پُکاره دھرم کرهُ کھٹ کرم درڑایآ ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਪਾਖੰਡਿ ਭਰਮਿ ਵਿਗੂਤੇ ਲੋਭ ਲਹਰਿ ਨਾਵ ਭਾਰਿ ਬੁਡਈਆ ॥੬॥manmukh paakha(n)dd bharam vigoote lobh lahar naav bhaar buddieeaa ||6||मनमुख पाखंडि भरमि विगूते लोभ लहरि नाव भारि बुडईआ ॥६॥منمکھ پاکھںڈ بھرم وگُوتے لوبھ لهر ناو بھار بُڈایآ ۔۔۶۔۔

ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਨਾਮੇ ਗਤਿ ਪਾਵਹੁ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਈਆ ॥naam japahu naame gat paavahu simirat saasatr naam dhiraRieeaa ||नामु जपहु नामे गति पावहु सिमृति सासत्र नामु दृड़ईआ ॥نام جپهُ نامے گت پاوهُ سمِرت ساستر نام درڑایآ ۔۔

ਹਉਮੈ ਜਾਇ ਤ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਚੈ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਈਆ ॥੭॥haumai jai ta niramal hovai gurmukh parachai param padh pieeaa ||7||हउमै जाइ त निरमलु होवै गुरमुखि परचै परम पदु पईआ ॥७॥هامَے جاا ت نرمل هووَے گُرمکھ پرچَے پرم پد پایآ ۔۔۷۔۔

ਇਹੁ ਜਗੁ ਵਰਨੁ ਰੂਪੁ ਸਭੁ ਤੇਰਾ ਜਿਤੁ ਲਾਵਹਿ ਸੇ ਕਰਮ ਕਮਈਆ ॥eih jag varan roop sabh teraa jit laaveh se karam kamieeaa ||इहु जगु वरनु रूपु सभु तेरा जितु लावहि से करम कमईआ ॥ِاهُ جگ ورن رُوپ سبھ تےرا جت لاوه سے کرم کمایآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੰਤ ਵਜਾਏ ਵਾਜਹਿ ਜਿਤੁ ਭਾਵੈ ਤਿਤੁ ਰਾਹਿ ਚਲਈਆ ॥੮॥੨॥੫॥naanak ja(n)t vajaae vaajeh jit bhaavai tit raeh chalieeaa ||8||2||5||नानक जंत वजाए वाजहि जितु भावै तितु राहि चलईआ ॥८॥२॥५॥نانک جںت وجااے واجه جت بھاوَے تت راه چلایآ ۔۔۸۔۔۲۔۔۵۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥bilaaval mahalaa chauthhaa ||बिलावलु महला ४ ॥بِلاول مهلا ۴ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਧਿਆਇਆ ਹਉ ਬਲਿ ਬਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸਤਿ ਪੁਰਖਈਆ ॥gurmukh agam agochar dhiaaiaa hau bal bal satigur sat purakhieeaa ||गुरमुखि अगम अगोचरु धिआइआ हउ बलि बलि सतिगुर सति पुरखईआ ॥گُرمکھ اگم اگوچر دھآایا ها بل بلِ ستِگر ستِ پُرکھایآ ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਾਣਿ ਵਸਾਏ ਸਤਿਗੁਰ ਪਰਸਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਈਆ ॥੧॥raam naam merai praan vasaae satigur paras har naam samieeaa ||1||राम नामु मेरै प्राणि वसाए सतिगुर परसि हरि नामि समईआ ॥१॥رام نام مےرَے پراݨ وسااے ستگر پرس هرِ نام سمایآ ۔۔۱۔۔

ਜਨ ਕੀ ਟੇਕ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਟਿਕਈਆ ॥jan kee Tek har naam Tikieeaa ||जन की टेक हरि नामु टिकईआ ॥جن کیِ ٹےک هر نام ٹکایآ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਧਰ ਲਾਗਾ ਜਾਵਾ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਦਰੁ ਲਹੀਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satigur kee dhar laagaa jaavaa gur kirapaa te har dhar laheeaa ||1|| rahaau ||सतिगुर की धर लागा जावा गुर किरपा ते हरि दरु लहीआ ॥१॥ रहाउ ॥ستگر کیِ دھر لاگا جاوا گُر کرپا تے هرِ در لهیِآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਹੁ ਸਰੀਰੁ ਕਰਮ ਕੀ ਧਰਤੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਥਿ ਮਥਿ ਤਤੁ ਕਢਈਆ ॥eih sareer karam kee dharatee gurmukh math math tat kaddieeaa ||इहु सरीरु करम की धरती गुरमुखि मथि मथि ततु कढईआ ॥ِاهُ سریِر کرم کیِ دھرتیِ گُرمکھ متھ متھِ تت کڈھایآ ۔۔

ਲਾਲੁ ਜਵੇਹਰ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਗਾਸਿਆ ਭਾਂਡੈ ਭਾਉ ਪਵੈ ਤਿਤੁ ਅਈਆ ॥੨॥laal javehar naam pragaasiaa bhaa(n)ddai bhaau pavai tit ieeaa ||2||लालु जवेहर नामु प्रगासिआ भाँडै भाउ पवै तितु अईआ ॥२॥لال جوےهر نام پرگاسآ بھاںڈَے بھاا پوَے تت اایآ ۔۔۲۔۔

ਦਾਸਨਿ ਦਾਸ ਦਾਸ ਹੋਇ ਰਹੀਐ ਜੋ ਜਨ ਰਾਮ ਭਗਤ ਨਿਜ ਭਈਆ ॥dhaasan dhaas dhaas hoi raheeaai jo jan raam bhagat nij bhieeaa ||दासनि दास दास होइ रहीऐ जो जन राम भगत निज भईआ ॥داسن داس داس هوا رهیِاَے جو جن رام بھگت نج بھایآ ۔۔

ਮਨੁ ਬੁਧਿ ਅਰਪਿ ਧਰਉ ਗੁਰ ਆਗੈ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮੈ ਅਕਥੁ ਕਥਈਆ ॥੩॥man budh arap dharau gur aagai gur parasaadhee mai akath kathieeaa ||3||मनु बुधि अरपि धरउ गुर आगै गुर परसादी मै अकथु कथईआ ॥३॥من بُدھ ارپ دھرا گُر آگَے گُر پرسادیِ مَے اکتھ کتھایآ ۔۔۳۔۔

ਮਨਮੁਖ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪੇ ਇਹੁ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਜਲਤ ਤਿਖਈਆ ॥manmukh maiaa moh viaape ih man tirasanaa jalat tikhieeaa ||मनमुख माइआ मोहि विआपे इहु मनु तृसना जलत तिखईआ ॥منمکھ ماایا موه وآپے اهُ من ترسنا جلت تکھایآ ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਲੁ ਪਾਇਆ ਅਗਨਿ ਬੁਝੀ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੁਝਈਆ ॥੪॥gurmat naam a(n)mirat jal paiaa agan bujhee gur sabadh bujhieeaa ||4||गुरमति नामु अंमृत जलु पाइआ अगनि बुझी गुर सबदि बुझईआ ॥४॥گُرمت نام اںمرت جل پاایا اگن بُجھیِ گُر سبد بُجھایآ ۔۔۴۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਨਾਚੈ ਸਤਿਗੁਰ ਆਗੈ ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਧੁਨਿ ਤੂਰ ਵਜਈਆ ॥eih man naachai satigur aagai anahadh sabadh dhun toor vajieeaa ||इहु मनु नाचै सतिगुर आगै अनहद सबद धुनि तूर वजईआ ॥ِاهُ من ناچَے ستگر آگَے انهد سبد دھُن تُور وجایآ ۔۔