Ang 827 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੨੭)

ਸਹੀ ਸਲਾਮਤਿ ਮਿਲਿ ਘਰਿ ਆਏ ਨਿੰਦਕ ਕੇ ਮੁਖ ਹੋਏ ਕਾਲ ॥sahee salaamat mil ghar aae ni(n)dhak ke mukh hoe kaal ||सही सलामति मिलि घरि आए निंदक के मुख होए काल ॥سهیِ سلامت مل گھرِ آاے نںدک کے مُکھ هواے کال ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਪ੍ਰਭ ਭਏ ਨਿਹਾਲ ॥੨॥੨੭॥੧੧੩॥kahu naanak meraa satigur pooraa gur prasaadh prabh bhe nihaal ||2||27||113||कहु नानक मेरा सतिगुरु पूरा गुर प्रसादि प्रभ भए निहाल ॥२॥२७॥११३॥کهُ نانک مےرا ستگر پُورا گُر پرساد پربھ بھاے نهال ۔۔۲۔۔۲۷۔۔۱۱۳۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਮੂ ਲਾਲਨ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਨੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥moo laalan siau preet banee || rahaau ||मू लालन सिउ प्रीति बनी ॥ रहाउ ॥مُو لالن سا پریِت بنیِ ۔۔ رهاا ۔۔

ਤੋਰੀ ਨ ਤੂਟੈ ਛੋਰੀ ਨ ਛੂਟੈ ਐਸੀ ਮਾਧੋ ਖਿੰਚ ਤਨੀ ॥੧॥toree na tooTai chhoree na chhooTai aaisee maadho khi(n)ch tanee ||1||तोरी न तूटै छोरी न छूटै ऐसी माधो खिंच तनी ॥१॥توریِ ن تُوٹَے چھوریِ ن چھُوٹَے اَےسیِ مادھو کھںچ تنیِ ۔۔۱۔۔

ਦਿਨਸੁ ਰੈਨਿ ਮਨ ਮਾਹਿ ਬਸਤੁ ਹੈ ਤੂ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭ ਅਪਨੀ ॥੨॥dhinas rain man maeh basat hai too kar kirapaa prabh apanee ||2||दिनसु रैनि मन माहि बसतु है तू करि किरपा प्रभ अपनी ॥२॥دٍنس رَےن من ماه بست هَے تُو کر کرپا پربھ اپنیِ ۔۔۲۔۔

ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਉ ਸਿਆਮ ਸੁੰਦਰ ਕਉ ਅਕਥ ਕਥਾ ਜਾ ਕੀ ਬਾਤ ਸੁਨੀ ॥੩॥bal bal jaau siaam su(n)dhar kau akath kathaa jaa kee baat sunee ||3||बलि बलि जाउ सिआम सुँदर कउ अकथ कथा जा की बात सुनी ॥३॥بل بلِ جاا سآم سُںدر کا اکتھ کتھا جا کیِ بات سُنیِ ۔۔۳۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸੁ ਕਹੀਅਤ ਹੈ ਮੋਹਿ ਕਰਹੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਠਾਕੁਰ ਅਪੁਨੀ ॥੪॥੨੮॥੧੧੪॥jan naanak dhaasan dhaas kaheeat hai moh karahu kirapaa Thaakur apunee ||4||28||114||जन नानक दासनि दासु कहीअत है मोहि करहु कृपा ठाकुर अपुनी ॥४॥२८॥११४॥جن نانک داسن داس کهیِات هَے موه کرهُ ک®پا ٹھاکر اپنیِ ۔۔۴۔۔۲۸۔۔۱۱۴۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਨ ਜਪਿ ਜਾਂਉ ਕੁਰਬਾਨੁ ॥har ke charan jap jaa(n)au kurabaan ||हरि के चरन जपि जाँउ कुरबानु ॥هر کے چرن جپِ جاںا کُربان ۔۔

ਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪਰਮੇਸੁਰੁ ਤਾ ਕਾ ਹਿਰਦੈ ਧਰਿ ਮਨ ਧਿਆਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur meraa paarabraham paramesur taa kaa hiradhai dhar man dhiaan ||1|| rahaau ||गुरु मेरा पारब्रहम परमेसुरु ता का हिरदै धरि मन धिआनु ॥१॥ रहाउ ॥گُر مےرا پاربرهم پرمےسر تا کا هردَے دھر من دھآن ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਜਾ ਕਾ ਕੀਆ ਸਗਲ ਜਹਾਨੁ ॥simar simar simar sukhadhaataa jaa kaa keeaa sagal jahaan ||सिमरि सिमरि सिमरि सुखदाता जा का कीआ सगल जहानु ॥سِمر سمر سمر سُکھداتا جا کا کیِآ سگل جهان ۔۔

ਰਸਨਾ ਰਵਹੁ ਏਕੁ ਨਾਰਾਇਣੁ ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਪਾਵਹੁ ਮਾਨੁ ॥੧॥rasanaa ravahu ek naarain saachee dharageh paavahu maan ||1||रसना रवहु एकु नाराइणु साची दरगह पावहु मानु ॥१॥رسنا روهُ اےک نارااݨ ساچیِ درگه پاوهُ مان ۔۔۱۔۔

ਸਾਧੂ ਸੰਗੁ ਪਰਾਪਤਿ ਜਾ ਕਉ ਤਿਨ ਹੀ ਪਾਇਆ ਏਹੁ ਨਿਧਾਨੁ ॥saadhoo sa(n)g paraapat jaa kau tin hee paiaa eh nidhaan ||साधू संगु परापति जा कउ तिन ही पाइआ एहु निधानु ॥سادھُو سںگ پراپت جا کا تن هیِ پاایا اےهُ ندھان ۔۔

ਗਾਵਉ ਗੁਣ ਕੀਰਤਨੁ ਨਿਤ ਸੁਆਮੀ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਨਾਨਕ ਦੀਜੈ ਦਾਨੁ ॥੨॥੨੯॥੧੧੫॥gaavau gun keeratan nit suaamee kar kirapaa naanak dheejai dhaan ||2||29||115||गावउ गुण कीरतनु नित सुआमी करि किरपा नानक दीजै दानु ॥२॥२९॥११५॥گاوا گُݨ کیِرتن نت سُآمیِ کر کرپا نانک دیِجَے دان ۔۔۲۔۔۲۹۔۔۱۱۵۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਰਾਖਿ ਲੀਏ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣ ॥raakh le'ee satigur kee saran ||राखि लीए सतिगुर की सरण ॥راکھ لیِاے ستگر کیِ سرݨ ۔۔

ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ ਹੋਆ ਜਗ ਅੰਤਰਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਮੇਰੋ ਤਾਰਣ ਤਰਣ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jai jai kaar hoaa jag a(n)tar paarabraham mero taaran taran ||1|| rahaau ||जै जै कारु होआ जग अंतरि पारब्रहमु मेरो तारण तरण ॥१॥ रहाउ ॥جَے جَے کار هوآ جگ اںتر پاربرهم مےرو تارݨ ترݨ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਿਸ੍ਵੰਭਰ ਪੂਰਨ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਗਲ ਸਮਗ੍ਰੀ ਪੋਖਣ ਭਰਣ ॥bisavai(n)bhar pooran sukhadhaataa sagal samagree pokhan bharan ||बिस्वंभर पूरन सुखदाता सगल समग्री पोखण भरण ॥بِسوںبھر پُورن سُکھداتا سگل سمگریِ پوکھݨ بھرݨ ۔۔

ਥਾਨ ਥਨੰਤਰਿ ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਂਈ ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਣ ॥੧॥thaan thana(n)tar sarab nira(n)tar bal bal jaa(n)iee har ke charan ||1||थान थनंतरि सरब निरंतरि बलि बलि जाँई हरि के चरण ॥१॥تھان تھنµتر سرب نرںتر بل بلِ جاںای هرِ کے چرݨ ۔۔۱۔۔

ਜੀਅ ਜੁਗਤਿ ਵਸਿ ਮੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ਸਰਬ ਸਿਧਿ ਤੁਮ ਕਾਰਣ ਕਰਣ ॥jeea jugat vas mere suaamee sarab sidh tum kaaran karan ||जीअ जुगति वसि मेरे सुआमी सरब सिधि तुम कारण करण ॥جیِا جُگت وس مےرے سُآمیِ سرب سدھِ تُم کارݨ کرݨ ۔۔

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਪ੍ਰਭੁ ਰਖਦਾ ਆਇਆ ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਨਾਨਕ ਨਹੀ ਡਰਣ ॥੨॥੩੦॥੧੧੬॥aadh jugaadh prabh rakhadhaa aaiaa har simarat naanak nahee ddaran ||2||30||116||आदि जुगादि प्रभु रखदा आइआ हरि सिमरत नानक नही डरण ॥२॥३०॥११६॥آد جُگاد پربھ رکھدا آایا هر سمرت نانک نهیِ ڈرݨ ۔۔۲۔۔۳۰۔۔۱۱۶۔۔

ਰਾਗੁ ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ਦੁਪਦੇ ਘਰੁ ੮raag bilaaval mahalaa panjavaa dhupadhe ghar atthvaaरागु बिलावलु महला ५ दुपदे घरु ८راگ بلاول مهلا ۵ دُپدے گھر ۸

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮੈ ਨਾਹੀ ਪ੍ਰਭ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੇਰਾ ॥mai naahee prabh sabh kichh teraa ||मै नाही प्रभ सभु किछु तेरा ॥مَے ناهیِ پربھ سبھ کچھ تےرا ۔۔

ਈਘੈ ਨਿਰਗੁਨ ਊਘੈ ਸਰਗੁਨ ਕੇਲ ਕਰਤ ਬਿਚਿ ਸੁਆਮੀ ਮੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥e'eeghai niragun uooghai saragun kel karat bich suaamee meraa ||1|| rahaau ||ईघै निरगुन ऊघै सरगुन केल करत बिचि सुआमी मेरा ॥१॥ रहाउ ॥ایگھَے نرگن اُوگھَے سرگن کےل کرت بچ سُآمیِ مےرا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਗਰ ਮਹਿ ਆਪਿ ਬਾਹਰਿ ਫੁਨਿ ਆਪਨ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਕੋ ਸਗਲ ਬਸੇਰਾ ॥nagar meh aap baahar fun aapan prabh mere ko sagal baseraa ||नगर महि आपि बाहरि फुनि आपन प्रभ मेरे को सगल बसेरा ॥نگر مهِ آپ باهر پھُن آپن پربھ مےرے کو سگل بسےرا ۔۔

ਆਪੇ ਹੀ ਰਾਜਨੁ ਆਪੇ ਹੀ ਰਾਇਆ ਕਹ ਕਹ ਠਾਕੁਰੁ ਕਹ ਕਹ ਚੇਰਾ ॥੧॥aape hee raajan aape hee raiaa keh keh Thaakur keh keh cheraa ||1||आपे ही राजनु आपे ही राइआ कह कह ठाकुरु कह कह चेरा ॥१॥آپے هیِ راجن آپے هیِ راایا که که ٹھاکر که که چےرا ۔۔۱۔۔

ਕਾ ਕਉ ਦੁਰਾਉ ਕਾ ਸਿਉ ਬਲਬੰਚਾ ਜਹ ਜਹ ਪੇਖਉ ਤਹ ਤਹ ਨੇਰਾ ॥kaa kau dhuraau kaa siau balaba(n)chaa jeh jeh pekhau teh teh neraa ||का कउ दुराउ का सिउ बलबंचा जह जह पेखउ तह तह नेरा ॥کا کا دُراا کا سا بلبںچا جه جه پےکھا ته ته نےرا ۔۔

ਸਾਧ ਮੂਰਤਿ ਗੁਰੁ ਭੇਟਿਓ ਨਾਨਕ ਮਿਲਿ ਸਾਗਰ ਬੂੰਦ ਨਹੀ ਅਨ ਹੇਰਾ ॥੨॥੧॥੧੧੭॥saadh moorat gur bheTio naanak mil saagar boo(n)dh nahee an heraa ||2||1||117||साध मूरति गुरु भेटिओ नानक मिलि सागर बूँद नही अन हेरा ॥२॥१॥११७॥سادھ مُورت گُر بھےٹاو نانک مل ساگر بُوںد نهیِ ان هےرا ۔۔۲۔۔۱۔۔۱۱۷۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔