Ang 826 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੨੬)

ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਪਰਿਓ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਪੇਖਿ ਹਜੂਰੇ ॥੨॥੨੨॥੧੦੮॥naanak saran pario dhukh bha(n)jan a(n)tar baahar pekh hajoore ||2||22||108||नानक सरणि परिओ दुख भंजन अंतरि बाहरि पेखि हजूरे ॥२॥२२॥१०८॥نانک سرݨ پراو دُکھ بھںجن اںتر باهرِ پےکھ هجُورے ۔۔۲۔۔۲۲۔۔۱۰۸۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਤ ਦੋਖ ਨਸੇ ॥dharasan dhekhat dhokh nase ||दरसनु देखत दोख नसे ॥درسن دےکھت دوکھ نسے ۔۔

ਕਬਹੁ ਨ ਹੋਵਹੁ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਅਗੋਚਰ ਜੀਅ ਕੈ ਸੰਗਿ ਬਸੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kabahu na hovahu dhirasaT agochar jeea kai sa(n)g base ||1|| rahaau ||कबहु न होवहु दृसटि अगोचर जीअ कै संगि बसे ॥१॥ रहाउ ॥کبهُ ن هووهُ درسٹ اگوچر جیِا کَے سںگ بسے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰ ਸੁਆਮੀ ॥preetam praan adhaar suaamee ||प्रीतम प्रान अधार सुआमी ॥پریِتم پران ادھار سُآمیِ ۔۔

ਪੂਰਿ ਰਹੇ ਪ੍ਰਭ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥੧॥poor rahe prabh a(n)tarajaamee ||1||पूरि रहे प्रभ अंतरजामी ॥१॥پُور رهے پربھ اںترجامیِ ۔۔۱۔۔

ਕਿਆ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਸਾਰਿ ਸਮੑਾਰੀ ॥kiaa gun tere saar sam(h)aaree ||किआ गुण तेरे सारि सम्मारी ॥کِآ گُݨ تےرے سار سمھاریِ ۔۔

ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਪ੍ਰਭ ਤੁਝਹਿ ਚਿਤਾਰੀ ॥੨॥saas saas prabh tujheh chitaaree ||2||सासि सासि प्रभ तुझहि चितारी ॥२॥ساس ساس پربھ تُجھه چتاریِ ۔۔۲۔۔

ਕਿਰਪਾ ਨਿਧਿ ਪ੍ਰਭ ਦੀਨ ਦਇਆਲਾ ॥kirapaa nidh prabh dheen dhiaalaa ||किरपा निधि प्रभ दीन दइआला ॥کِرپا ندھ پربھ دیٍن دایالا ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਕੀ ਕਰਹੁ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥੩॥jeea ja(n)t kee karahu pratipaalaa ||3||जीअ जंत की करहु प्रतिपाला ॥३॥جیِا جںت کیِ کرهُ پرتپالا ۔۔۳۔۔

ਆਠ ਪਹਰ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਜਨੁ ਜਾਪੇ ॥aaTh pahar teraa naam jan jaape ||आठ पहर तेरा नामु जनु जापे ॥آٹھ پهر تےرا نام جن جاپے ۔۔

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਈ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪੇ ॥੪॥੨੩॥੧੦੯॥naanak preet laiee prabh aape ||4||23||109||नानक प्रीति लाई प्रभि आपे ॥४॥२३॥१०९॥نانک پریِت لاای پربھ آپے ۔۔۴۔۔۲۳۔۔۱۰۹۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਤਨੁ ਧਨੁ ਜੋਬਨੁ ਚਲਤ ਗਇਆ ॥tan dhan joban chalat giaa ||तनु धनु जोबनु चलत गइआ ॥تن دھن جوبن چلت گایا ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਕਾ ਭਜਨੁ ਨ ਕੀਨੋ ਕਰਤ ਬਿਕਾਰ ਨਿਸਿ ਭੋਰੁ ਭਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥raam naam kaa bhajan na keeno karat bikaar nis bhor bhiaa ||1|| rahaau ||राम नाम का भजनु न कीनो करत बिकार निसि भोरु भइआ ॥१॥ रहाउ ॥رام نام کا بھجن ن کیٍنو کرت بکار نس بھور بھایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਨਿਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਭੋਜਨ ਨਿਤ ਖਾਤੇ ਮੁਖ ਦੰਤਾ ਘਸਿ ਖੀਨ ਖਇਆ ॥anik prakaar bhojan nit khaate mukh dha(n)taa ghas kheen khiaa ||अनिक प्रकार भोजन नित खाते मुख दंता घसि खीन खइआ ॥انک پرکار بھوجن نت کھاتے مُکھ دںتا گھسِ کھیٍن کھایا ۔۔

ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਿ ਕਰਿ ਮੂਠਉ ਪਾਪ ਕਰਤ ਨਹ ਪਰੀ ਦਇਆ ॥੧॥meree meree kar kar mooThau paap karat neh paree dhiaa ||1||मेरी मेरी करि करि मूठउ पाप करत नह परी दइआ ॥१॥مےریِ مےریِ کر کرِ مُوٹھا پاپ کرت نه پریِ دایا ۔۔۱۔۔

ਮਹਾ ਬਿਕਾਰ ਘੋਰ ਦੁਖ ਸਾਗਰ ਤਿਸੁ ਮਹਿ ਪ੍ਰਾਣੀ ਗਲਤੁ ਪਇਆ ॥mahaa bikaar ghor dhukh saagar tis meh praanee galat piaa ||महा बिकार घोर दुख सागर तिसु महि प्राणी गलतु पइआ ॥مها بکار گھور دُکھ ساگر تس مهِ پراݨیِ گلت پایا ۔۔

ਸਰਨਿ ਪਰੇ ਨਾਨਕ ਸੁਆਮੀ ਕੀ ਬਾਹ ਪਕਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਕਾਢਿ ਲਇਆ ॥੨॥੨੪॥੧੧੦॥saran pare naanak suaamee kee baeh pakar prabh kaadd liaa ||2||24||110||सरनि परे नानक सुआमी की बाह पकरि प्रभि काढि लइआ ॥२॥२४॥११०॥سرن پرے نانک سُآمیِ کیِ باه پکر پربھ کاڈھ لایا ۔۔۲۔۔۲۴۔۔۱۱۰۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਆਪਨਾ ਪ੍ਰਭੁ ਆਇਆ ਚੀਤਿ ॥aapanaa prabh aaiaa cheet ||आपना प्रभु आइआ चीति ॥آپنا پربھ آایا چیِت ۔۔

ਦੁਸਮਨ ਦੁਸਟ ਰਹੇ ਝਖ ਮਾਰਤ ਕੁਸਲੁ ਭਇਆ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਮੀਤ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhusaman dhusaT rahe jhakh maarat kusal bhiaa mere bhaiee meet ||1|| rahaau ||दुसमन दुसट रहे झख मारत कुसलु भइआ मेरे भाई मीत ॥१॥ रहाउ ॥دُسمن دُسٹ رهے جھکھ مارت کُسل بھایا مےرے بھاای میِت ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗਈ ਬਿਆਧਿ ਉਪਾਧਿ ਸਭ ਨਾਸੀ ਅੰਗੀਕਾਰੁ ਕੀਓ ਕਰਤਾਰਿ ॥giee biaadh upaadh sabh naasee a(n)geekaar keeo karataar ||गई बिआधि उपाधि सभ नासी अंगीकारु कीओ करतारि ॥گای بآدھ اُپادھ سبھ ناسیِ اںگیِکار کیِاو کرتار ۔۔

ਸਾਂਤਿ ਸੂਖ ਅਰੁ ਅਨਦ ਘਨੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਉਰ ਹਾਰਿ ॥੧॥saa(n)t sookh ar anadh ghanere preetam naam ridhai ur haar ||1||साँति सूख अरु अनद घनेरे प्रीतम नामु रिदै उर हारि ॥१॥ساںت سُوکھ ار اند گھنےرے پریِتم نام ردَے اُر هار ۔۔۱۔۔

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਧਨੁ ਰਾਸਿ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ਤੂੰ ਸਮਰਥੁ ਸੁਆਮੀ ਮੇਰਾ ॥jeeau pi(n)dd dhan raas prabh teree too(n) samarath suaamee meraa ||जीउ पिंडु धनु रासि प्रभ तेरी तूँ समरथु सुआमी मेरा ॥جیِا پںڈ دھن راس پربھ تےریِ تُوں سمرتھ سُآمیِ مےرا ۔۔

ਦਾਸ ਅਪੁਨੇ ਕਉ ਰਾਖਨਹਾਰਾ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਸਦਾ ਹੈ ਚੇਰਾ ॥੨॥੨੫॥੧੧੧॥dhaas apune kau raakhanahaaraa naanak dhaas sadhaa hai cheraa ||2||25||111||दास अपुने कउ राखनहारा नानक दास सदा है चेरा ॥२॥२५॥१११॥داس اپنے کا راکھنهارا نانک داس سدا هَے چےرا ۔۔۲۔۔۲۵۔۔۱۱۱۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਗੋਬਿਦੁ ਸਿਮਰਿ ਹੋਆ ਕਲਿਆਣੁ ॥gobidh simar hoaa kaliaan ||गोबिदु सिमरि होआ कलिआणु ॥گوبد سمر هوآ کلآݨ ۔۔

ਮਿਟੀ ਉਪਾਧਿ ਭਇਆ ਸੁਖੁ ਸਾਚਾ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਸਿਮਰਿਆ ਜਾਣੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥miTee upaadh bhiaa sukh saachaa a(n)tarajaamee simariaa jaan ||1|| rahaau ||मिटी उपाधि भइआ सुखु साचा अंतरजामी सिमरिआ जाणु ॥१॥ रहाउ ॥مِٹیِ اُپادھ بھایا سُکھ ساچا اںترجامیِ سمرآ جاݨ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਸ ਕੇ ਜੀਅ ਤਿਨਿ ਕੀਏ ਸੁਖਾਲੇ ਭਗਤ ਜਨਾ ਕਉ ਸਾਚਾ ਤਾਣੁ ॥jis ke jeea tin ke'ee sukhaale bhagat janaa kau saachaa taan ||जिस के जीअ तिनि कीए सुखाले भगत जना कउ साचा ताणु ॥جِس کے جیِا تن کیِاے سُکھالے بھگت جنا کا ساچا تاݨ ۔۔

ਦਾਸ ਅਪੁਨੇ ਕੀ ਆਪੇ ਰਾਖੀ ਭੈ ਭੰਜਨ ਊਪਰਿ ਕਰਤੇ ਮਾਣੁ ॥੧॥dhaas apune kee aape raakhee bhai bha(n)jan uoopar karate maan ||1||दास अपुने की आपे राखी भै भंजन ऊपरि करते माणु ॥१॥داس اپنے کیِ آپے راکھیِ بھَے بھںجن اُوپر کرتے ماݨ ۔۔۱۔۔

ਭਈ ਮਿਤ੍ਰਾਈ ਮਿਟੀ ਬੁਰਾਈ ਦ੍ਰੁਸਟ ਦੂਤ ਹਰਿ ਕਾਢੇ ਛਾਣਿ ॥bhiee mitraiee miTee buraiee dhrusaT dhoot har kaadde chhaan ||भई मित्राई मिटी बुराई द्रुसट दूत हरि काढे छाणि ॥بھای متراای مٹیِ بُراای درüسٹ دُوت هر کاڈھے چھاݨ ۔۔

ਸੂਖ ਸਹਜ ਆਨੰਦ ਘਨੇਰੇ ਨਾਨਕ ਜੀਵੈ ਹਰਿ ਗੁਣਹ ਵਖਾਣਿ ॥੨॥੨੬॥੧੧੨॥sookh sahaj aana(n)dh ghanere naanak jeevai har guneh vakhaan ||2||26||112||सूख सहज आनंद घनेरे नानक जीवै हरि गुणह वखाणि ॥२॥२६॥११२॥سُوکھ سهج آنµد گھنےرے نانک جیِوَے هر گُݨه وکھاݨ ۔۔۲۔۔۲۶۔۔۱۱۲۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪ੍ਰਭ ਭਏ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ॥paarabraham prabh bhe kirapaal ||पारब्रहम प्रभ भए कृपाल ॥پاربرهم پربھ بھاے ک®پال ۔۔

ਕਾਰਜ ਸਗਲ ਸਵਾਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਜਪਿ ਜਪਿ ਸਾਧੂ ਭਏ ਨਿਹਾਲ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kaaraj sagal savaare satigur jap jap saadhoo bhe nihaal ||1|| rahaau ||कारज सगल सवारे सतिगुर जपि जपि साधू भए निहाल ॥१॥ रहाउ ॥کارج سگل سوارے ستگر جپِ جپِ سادھُو بھاے نهال ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅੰਗੀਕਾਰੁ ਕੀਆ ਪ੍ਰਭਿ ਅਪਨੈ ਦੋਖੀ ਸਗਲੇ ਭਏ ਰਵਾਲ ॥a(n)geekaar keeaa prabh apanai dhokhee sagale bhe ravaal ||अंगीकारु कीआ प्रभि अपनै दोखी सगले भए रवाल ॥اںگیِکار کیِآ پربھ اپنَے دوکھیِ سگلے بھاے روال ۔۔

ਕੰਠਿ ਲਾਇ ਰਾਖੇ ਜਨ ਅਪਨੇ ਉਧਰਿ ਲੀਏ ਲਾਇ ਅਪਨੈ ਪਾਲ ॥੧॥ka(n)Th lai raakhe jan apane udhar le'ee lai apanai paal ||1||कंठि लाइ राखे जन अपने उधरि लीए लाइ अपनै पाल ॥१॥کںٹھ لاا راکھے جن اپنے اُدھر لیِاے لاا اپنَے پال ۔۔۱۔۔