Ang 825 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੨੫)

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਭ ਦਾਤੇ ਨਿਰਮਲ ਜਸੁ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਕਹੇ ॥੨॥੧੭॥੧੦੩॥kar kirapaa pooran prabh dhaate niramal jas naanak dhaas kahe ||2||17||103||करि किरपा पूरन प्रभ दाते निरमल जसु नानक दास कहे ॥२॥१७॥१०३॥کر کرپا پُورن پربھ داتے نرمل جس نانک داس کهے ۔۔۲۔۔۱۷۔۔۱۰۳۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਸੁਲਹੀ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਰਾਖੁ ॥sulahee te naarain raakh ||सुलही ते नाराइण राखु ॥سُلهیِ تے نارااݨ راکھ ۔۔

ਸੁਲਹੀ ਕਾ ਹਾਥੁ ਕਹੀ ਨ ਪਹੁਚੈ ਸੁਲਹੀ ਹੋਇ ਮੂਆ ਨਾਪਾਕੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sulahee kaa haath kahee na pahuchai sulahee hoi mooaa naapaak ||1|| rahaau ||सुलही का हाथु कही न पहुचै सुलही होइ मूआ नापाकु ॥१॥ रहाउ ॥سُلهیِ کا هاتھ کهیِ ن پهُچَے سُلهیِ هوا مُوآ ناپاک ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਢਿ ਕੁਠਾਰੁ ਖਸਮਿ ਸਿਰੁ ਕਾਟਿਆ ਖਿਨ ਮਹਿ ਹੋਇ ਗਇਆ ਹੈ ਖਾਕੁ ॥kaadd kuThaar khasam sir kaaTiaa khin meh hoi giaa hai khaak ||काढि कुठारु खसमि सिरु काटिआ खिन महि होइ गइआ है खाकु ॥کاڈھ کُٹھار کھسم سر کاٹآ کھن مهِ هوِا گایا هَے کھاک ۔۔

ਮੰਦਾ ਚਿਤਵਤ ਚਿਤਵਤ ਪਚਿਆ ਜਿਨਿ ਰਚਿਆ ਤਿਨਿ ਦੀਨਾ ਧਾਕੁ ॥੧॥ma(n)dhaa chitavat chitavat pachiaa jin rachiaa tin dheenaa dhaak ||1||मंदा चितवत चितवत पचिआ जिनि रचिआ तिनि दीना धाकु ॥१॥مںدا چتوت چتوت پچآ جنِ رچِآ تنِ دیٍنا دھاک ۔۔۱۔۔

ਪੁਤ੍ਰ ਮੀਤ ਧਨੁ ਕਿਛੂ ਨ ਰਹਿਓ ਸੁ ਛੋਡਿ ਗਇਆ ਸਭ ਭਾਈ ਸਾਕੁ ॥putr meet dhan kichhoo na rahio su chhodd giaa sabh bhaiee saak ||पुत्र मीत धनु किछू न रहिओ सु छोडि गइआ सभ भाई साकु ॥پُتر میِت دھن کچھُو ن رهِاو سُ چھوڈ گایا سبھ بھاای ساک ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਪ੍ਰਭ ਬਲਿਹਾਰੀ ਜਿਨਿ ਜਨ ਕਾ ਕੀਨੋ ਪੂਰਨ ਵਾਕੁ ॥੨॥੧੮॥੧੦੪॥kahu naanak tis prabh balihaaree jin jan kaa keeno pooran vaak ||2||18||104||कहु नानक तिसु प्रभ बलिहारी जिनि जन का कीनो पूरन वाकु ॥२॥१८॥१०४॥کهُ نانک تس پربھ بلهاریِ جنِ جن کا کیٍنو پُورن واک ۔۔۲۔۔۱۸۔۔۱۰۴۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਪੂਰੀ ਸੇਵ ॥poore gur kee pooree sev ||पूरे गुर की पूरी सेव ॥پُورے گُر کیِ پُوریِ سےو ۔۔

ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤੈ ਸੁਆਮੀ ਕਾਰਜੁ ਰਾਸਿ ਕੀਆ ਗੁਰਦੇਵ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aape aap varatai suaamee kaaraj raas keeaa gurdhev ||1|| rahaau ||आपे आपि वरतै सुआमी कारजु रासि कीआ गुरदेव ॥१॥ रहाउ ॥آپے آپ ورتَے سُآمیِ کارج راس کیِآ گُردےو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਦਿ ਮਧਿ ਪ੍ਰਭੁ ਅੰਤਿ ਸੁਆਮੀ ਅਪਨਾ ਥਾਟੁ ਬਨਾਇਓ ਆਪਿ ॥aadh madh prabh a(n)t suaamee apanaa thaaT banaio aap ||आदि मधि प्रभु अंति सुआमी अपना थाटु बनाइओ आपि ॥آد مدھ پربھ اںت سُآمیِ اپنا تھاٹ بناااو آپ ۔۔

ਅਪਨੇ ਸੇਵਕ ਕੀ ਆਪੇ ਰਾਖੈ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਕੋ ਵਡ ਪਰਤਾਪੁ ॥੧॥apane sevak kee aape raakhai prabh mere ko vadd parataap ||1||अपने सेवक की आपे राखै प्रभ मेरे को वड परतापु ॥१॥اپنے سےوک کیِ آپے راکھَے پربھ مےرے کو وڈ پرتاپ ۔۔۱۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪਰਮੇਸੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਵਸਿ ਕੀਨੑੇ ਜਿਨਿ ਸਗਲੇ ਜੰਤ ॥paarabraham paramesur satigur vas keen(h)e jin sagale ja(n)t ||पारब्रहम परमेसुर सतिगुर वसि कीन्ने जिनि सगले जंत ॥پاربرهم پرمےسر ستگر وسِ کیٍنھے جنِ سگلے جںت ۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਨਾਨਕ ਸਰਣਾਈ ਰਾਮ ਨਾਮ ਜਪਿ ਨਿਰਮਲ ਮੰਤ ॥੨॥੧੯॥੧੦੫॥charan kamal naanak saranaiee raam naam jap niramal ma(n)t ||2||19||105||चरन कमल नानक सरणाई राम नाम जपि निरमल मंत ॥२॥१९॥१०५॥چرن کمل نانک سرݨاای رام نام جپ نرمل مںت ۔۔۲۔۔۱۹۔۔۱۰۵۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਤਾਪ ਪਾਪ ਤੇ ਰਾਖੇ ਆਪ ॥taap paap te raakhe aap ||ताप पाप ते राखे आप ॥تاپ پاپ تے راکھے آپ ۔۔

ਸੀਤਲ ਭਏ ਗੁਰ ਚਰਨੀ ਲਾਗੇ ਰਾਮ ਨਾਮ ਹਿਰਦੇ ਮਹਿ ਜਾਪ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥seetal bhe gur charanee laage raam naam hiradhe meh jaap ||1|| rahaau ||सीतल भए गुर चरनी लागे राम नाम हिरदे महि जाप ॥१॥ रहाउ ॥سیِتل بھاے گُر چرنیِ لاگے رام نام هردے مهِ جاپ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਹਸਤ ਪ੍ਰਭਿ ਦੀਨੇ ਜਗਤ ਉਧਾਰ ਨਵ ਖੰਡ ਪ੍ਰਤਾਪ ॥kar kirapaa hasat prabh dheene jagat udhaar nav kha(n)dd prataap ||करि किरपा हसत प्रभि दीने जगत उधार नव खंड प्रताप ॥کر کرپا هست پربھ دیٍنے جگت اُدھار نو کھںڈ پرتاپ ۔۔

ਦੁਖ ਬਿਨਸੇ ਸੁਖ ਅਨਦ ਪ੍ਰਵੇਸਾ ਤ੍ਰਿਸਨ ਬੁਝੀ ਮਨ ਤਨ ਸਚੁ ਧ੍ਰਾਪ ॥੧॥dhukh binase sukh anadh pravesaa tirasan bujhee man tan sach dhraap ||1||दुख बिनसे सुख अनद प्रवेसा तृसन बुझी मन तन सचु ध्राप ॥१॥دُکھ بنسے سُکھ اند پروےسا ترسن بُجھیِ من تن سچ دھراپ ۔۔۱۔۔

ਅਨਾਥ ਕੋ ਨਾਥੁ ਸਰਣਿ ਸਮਰਥਾ ਸਗਲ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕੋ ਮਾਈ ਬਾਪੁ ॥anaath ko naath saran samarathaa sagal sirasaT ko maiee baap ||अनाथ को नाथु सरणि समरथा सगल सृसटि को माई बापु ॥اناتھ کو ناتھ سرݨ سمرتھا سگل سرسٹ کو ماای باپ ۔۔

ਭਗਤਿ ਵਛਲ ਭੈ ਭੰਜਨ ਸੁਆਮੀ ਗੁਣ ਗਾਵਤ ਨਾਨਕ ਆਲਾਪ ॥੨॥੨੦॥੧੦੬॥bhagat vachhal bhai bha(n)jan suaamee gun gaavat naanak aalaap ||2||20||106||भगति वछल भै भंजन सुआमी गुण गावत नानक आलाप ॥२॥२०॥१०६॥بھگت وچھل بھَے بھںجن سُآمیِ گُݨ گاوت نانک آلاپ ۔۔۲۔۔۲۰۔۔۱۰۶۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਜਿਸ ਤੇ ਉਪਜਿਆ ਤਿਸਹਿ ਪਛਾਨੁ ॥jis te upajiaa tiseh pachhaan ||जिस ते उपजिआ तिसहि पछानु ॥جِس تے اُپجآ تسه پچھان ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਧਿਆਇਆ ਕੁਸਲ ਖੇਮ ਹੋਏ ਕਲਿਆਨ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥paarabraham paramesar dhiaaiaa kusal khem hoe kaliaan ||1|| rahaau ||पारब्रहमु परमेसरु धिआइआ कुसल खेम होए कलिआन ॥१॥ रहाउ ॥پاربرهم پرمےسر دھآایا کُسل کھےم هواے کلآن ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਭੇਟਿਓ ਬਡ ਭਾਗੀ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਸੁਘੜੁ ਸੁਜਾਨੁ ॥gur pooraa bheTio badd bhaagee a(n)tarajaamee sughaR sujaan ||गुरु पूरा भेटिओ बड भागी अंतरजामी सुघड़ु सुजानु ॥گُر پُورا بھےٹاو بڈ بھاگیِ اںترجامیِ سُگھڑ سُجان ۔۔

ਹਾਥ ਦੇਇ ਰਾਖੇ ਕਰਿ ਅਪਨੇ ਬਡ ਸਮਰਥੁ ਨਿਮਾਣਿਆ ਕੋ ਮਾਨੁ ॥੧॥haath dhei raakhe kar apane badd samarath nimaaniaa ko maan ||1||हाथ देइ राखे करि अपने बड समरथु निमाणिआ को मानु ॥१॥هاتھ دےا راکھے کر اپنے بڈ سمرتھ نماݨآ کو مان ۔۔۱۔۔

ਭ੍ਰਮ ਭੈ ਬਿਨਸਿ ਗਏ ਖਿਨ ਭੀਤਰਿ ਅੰਧਕਾਰ ਪ੍ਰਗਟੇ ਚਾਨਾਣੁ ॥bhram bhai binas ge khin bheetar a(n)dhakaar pragaTe chaanaan ||भ्रम भै बिनसि गए खिन भीतरि अंधकार प्रगटे चानाणु ॥بھرم بھَے بنس گاے کھن بھیِتر اںدھکار پرگٹے چاناݨ ۔۔

ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਆਰਾਧੈ ਨਾਨਕੁ ਸਦਾ ਸਦਾ ਜਾਈਐ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੨॥੨੧॥੧੦੭॥saas saas aaraadhai naanak sadhaa sadhaa jaieeaai kurabaan ||2||21||107||सासि सासि आराधै नानकु सदा सदा जाईऐ कुरबाणु ॥२॥२१॥१०७॥ساس ساس آرادھَے نانک سدا سدا جاایاَے کُرباݨ ۔۔۲۔۔۲۱۔۔۱۰۷۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਦੋਵੈ ਥਾਵ ਰਖੇ ਗੁਰ ਸੂਰੇ ॥dhovai thaav rakhe gur soore ||दोवै थाव रखे गुर सूरे ॥دووَے تھاو رکھے گُر سُورے ۔۔

ਹਲਤ ਪਲਤ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ ਸਵਾਰੇ ਕਾਰਜ ਹੋਏ ਸਗਲੇ ਪੂਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥halat palat paarabraham savaare kaaraj hoe sagale poore ||1|| rahaau ||हलत पलत पारब्रहमि सवारे कारज होए सगले पूरे ॥१॥ रहाउ ॥هلت پلت پاربرهم سوارے کارج هواے سگلے پُورے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਸੁਖ ਸਹਜੇ ਮਜਨੁ ਹੋਵਤ ਸਾਧੂ ਧੂਰੇ ॥har har naam japat sukh sahaje majan hovat saadhoo dhoore ||हरि हरि नामु जपत सुख सहजे मजनु होवत साधू धूरे ॥هر هرِ نام جپت سُکھ سهجے مجن هووت سادھُو دھُورے ۔۔

ਆਵਣ ਜਾਣ ਰਹੇ ਥਿਤਿ ਪਾਈ ਜਨਮ ਮਰਣ ਕੇ ਮਿਟੇ ਬਿਸੂਰੇ ॥੧॥aavan jaan rahe thit paiee janam maran ke miTe bisoore ||1||आवण जाण रहे थिति पाई जनम मरण के मिटे बिसूरे ॥१॥آوݨ جاݨ رهے تھت پاای جنم مرݨ کے مٹے بسُورے ۔۔۱۔۔

ਭ੍ਰਮ ਭੈ ਤਰੇ ਛੁਟੇ ਭੈ ਜਮ ਕੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਏਕੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ॥bhram bhai tare chhuTe bhai jam ke ghaT ghaT ek rahiaa bharapoore ||भ्रम भै तरे छुटे भै जम के घटि घटि एकु रहिआ भरपूरे ॥بھرم بھَے ترے چھُٹے بھَے جم کے گھٹ گھٹِ اےک رهِآ بھرپُورے ۔۔