Ang 822 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੨੨)

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਨ ਆਵਹਿ ਅੰਧ ਅਗਿਆਨੀ ਸੋਇ ਰਹਿਓ ਮਦ ਮਾਵਤ ਹੇ ॥੩॥dhirasaT na aaveh a(n)dh agiaanee soi rahio madh maavat he ||3||दृसटि न आवहि अंध अगिआनी सोइ रहिओ मद मावत हे ॥३॥دِرسٹ ن آوه اںدھ اگآنیِ سوا رهِاو مد ماوت هے ۔۔۳۔۔

ਜਾਲੁ ਪਸਾਰਿ ਚੋਗ ਬਿਸਥਾਰੀ ਪੰਖੀ ਜਿਉ ਫਾਹਾਵਤ ਹੇ ॥jaal pasaar chog bisathaaree pa(n)khee jiau faahaavat he ||जालु पसारि चोग बिसथारी पंखी जिउ फाहावत हे ॥جال پسار چوگ بستھاریِ پںکھیِ جا پھاهاوت هے ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਬੰਧਨ ਕਾਟਨ ਕਉ ਮੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਧਿਆਵਤ ਹੇ ॥੪॥੨॥੮੮॥kahu naanak ba(n)dhan kaaTan kau mai satigur purakh dhiaavat he ||4||2||88||कहु नानक बंधन काटन कउ मै सतिगुरु पुरखु धिआवत हे ॥४॥२॥८८॥کهُ نانک بںدھن کاٹن کا مَے ستگر پُرکھ دھآوت هے ۔۔۴۔۔۲۔۔۸۸۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰ ਅਮੋਲੀ ॥har har naam apaar amolee ||हरि हरि नामु अपार अमोली ॥هر هرِ نام اپار امولیِ ۔۔

ਪ੍ਰਾਨ ਪਿਆਰੋ ਮਨਹਿ ਅਧਾਰੋ ਚੀਤਿ ਚਿਤਵਉ ਜੈਸੇ ਪਾਨ ਤੰਬੋਲੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥praan piaaro maneh adhaaro cheet chitavau jaise paan ta(n)bolee ||1|| rahaau ||प्रान पिआरो मनहि अधारो चीति चितवउ जैसे पान तंबोली ॥१॥ रहाउ ॥پران پآرو منه ادھارو چیِت چتوا جَےسے پان تںبولیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਓ ਗੁਰਹਿ ਬਤਾਇਓ ਰੰਗਿ ਰੰਗੀ ਮੇਰੇ ਤਨ ਕੀ ਚੋਲੀ ॥sahaj samaio gureh bataio ra(n)g ra(n)gee mere tan kee cholee ||सहजि समाइओ गुरहि बताइओ रंगि रंगी मेरे तन की चोली ॥سهج سماااو گُره بتاااو رںگ رںگیِ مےرے تن کیِ چولیِ ۔۔

ਪ੍ਰਿਅ ਮੁਖਿ ਲਾਗੋ ਜਉ ਵਡਭਾਗੋ ਸੁਹਾਗੁ ਹਮਾਰੋ ਕਤਹੁ ਨ ਡੋਲੀ ॥੧॥pria mukh laago jau vaddabhaago suhaag hamaaro katahu na ddolee ||1||पृअ मुखि लागो जउ वडभागो सुहागु हमारो कतहु न डोली ॥१॥پِرا مُکھ لاگو جا وڈبھاگو سُهاگ همارو کتهُ ن ڈولیِ ۔۔۱۔۔

ਰੂਪ ਨ ਧੂਪ ਨ ਗੰਧ ਨ ਦੀਪਾ ਓਤਿ ਪੋਤਿ ਅੰਗ ਅੰਗ ਸੰਗਿ ਮਉਲੀ ॥roop na dhoop na ga(n)dh na dheepaa ot pot a(n)g a(n)g sa(n)g maulee ||रूप न धूप न गंध न दीपा ओति पोति अंग अंग संगि मउली ॥رُوپ ن دھُوپ ن گںدھ ن دیِپا اوت پوت اںگ اںگ سںگ مالیِ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਿਅ ਰਵੀ ਸੁਹਾਗਨਿ ਅਤਿ ਨੀਕੀ ਮੇਰੀ ਬਨੀ ਖਟੋਲੀ ॥੨॥੩॥੮੯॥kahu naanak pria ravee suhaagan at neekee meree banee khaTolee ||2||3||89||कहु नानक पृअ रवी सुहागनि अति नीकी मेरी बनी खटोली ॥२॥३॥८९॥کهُ نانک پرا رویِ سُهاگن ات نیِکیِ مےریِ بنیِ کھٹولیِ ۔۔۲۔۔۳۔۔۸۹۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਗੋਬਿੰਦ ਗੋਬਿੰਦ ਗੋਬਿੰਦ ਮਈ ॥gobi(n)dh gobi(n)dh gobi(n)dh miee ||गोबिंद गोबिंद गोबिंद मई ॥گوبںد گوبںد گوبںد مای ۔۔

ਜਬ ਤੇ ਭੇਟੇ ਸਾਧ ਦਇਆਰਾ ਤਬ ਤੇ ਦੁਰਮਤਿ ਦੂਰਿ ਭਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jab te bheTe saadh dhiaaraa tab te dhuramat dhoor bhiee ||1|| rahaau ||जब ते भेटे साध दइआरा तब ते दुरमति दूरि भई ॥१॥ रहाउ ॥جب تے بھےٹے سادھ دایارا تب تے دُرمت دُور بھای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪੂਰਨ ਪੂਰਿ ਰਹਿਓ ਸੰਪੂਰਨ ਸੀਤਲ ਸਾਂਤਿ ਦਇਆਲ ਦਈ ॥pooran poor rahio sa(n)pooran seetal saa(n)t dhiaal dhiee ||पूरन पूरि रहिओ संपूरन सीतल साँति दइआल दई ॥پُورن پُور رهِاو سمپُورن سیِتل ساںت دایال دای ۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਹੰਕਾਰਾ ਤਨ ਤੇ ਹੋਏ ਸਗਲ ਖਈ ॥੧॥kaam karodh tirasanaa aha(n)kaaraa tan te hoe sagal khiee ||1||काम क्रोध तृसना अहंकारा तन ते होए सगल खई ॥१॥کام ک®ودھ ترسنا اهںکارا تن تے هواے سگل کھای ۔۔۱۔۔

ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਦਇਆ ਧਰਮੁ ਸੁਚਿ ਸੰਤਨ ਤੇ ਇਹੁ ਮੰਤੁ ਲਈ ॥sat sa(n)tokh dhiaa dharam such sa(n)tan te ih ma(n)t liee ||सतु संतोखु दइआ धरमु सुचि संतन ते इहु मंतु लई ॥ست سںتوکھ دایا دھرم سُچ سںتن تے اهُ مںت لای ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਿਨਿ ਮਨਹੁ ਪਛਾਨਿਆ ਤਿਨ ਕਉ ਸਗਲੀ ਸੋਝ ਪਈ ॥੨॥੪॥੯੦॥kahu naanak jin manahu pachhaaniaa tin kau sagalee sojh piee ||2||4||90||कहु नानक जिनि मनहु पछानिआ तिन कउ सगली सोझ पई ॥२॥४॥९०॥کهُ نانک جن منهُ پچھانآ تن کا سگلیِ سوجھ پای ۔۔۲۔۔۴۔۔۹۰۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਕਿਆ ਹਮ ਜੀਅ ਜੰਤ ਬੇਚਾਰੇ ਬਰਨਿ ਨ ਸਾਕਹ ਏਕ ਰੋਮਾਈ ॥kiaa ham jeea ja(n)t bechaare baran na saakeh ek romaiee ||किआ हम जीअ जंत बेचारे बरनि न साकह एक रोमाई ॥کِآ هم جیِا جںت بےچارے برن ن ساکه اےک روماای ۔۔

ਬ੍ਰਹਮ ਮਹੇਸ ਸਿਧ ਮੁਨਿ ਇੰਦ੍ਰਾ ਬੇਅੰਤ ਠਾਕੁਰ ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥੧॥braham mahes sidh mun i(n)dhraa bea(n)t Thaakur teree gat nahee paiee ||1||ब्रहम महेस सिध मुनि इंद्रा बेअंत ठाकुर तेरी गति नही पाई ॥१॥برهم مهےس سدھ مُن اںدرا بےاںت ٹھاکر تےریِ گت نهیِ پاای ۔۔۱۔۔

ਕਿਆ ਕਥੀਐ ਕਿਛੁ ਕਥਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥kiaa katheeaai kichh kathan na jaiee ||किआ कथीऐ किछु कथनु न जाई ॥کِآ کتھیِاَے کچھ کتھن ن جاای ۔۔

ਜਹ ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jeh jeh dhekhaa teh rahiaa samaiee ||1|| rahaau ||जह जह देखा तह रहिआ समाई ॥१॥ रहाउ ॥جه جه دےکھا ته رهِآ سماای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਹ ਮਹਾ ਭਇਆਨ ਦੂਖ ਜਮ ਸੁਨੀਐ ਤਹ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਤੂਹੈ ਸਹਾਈ ॥jeh mahaa bhiaan dhookh jam suneeaai teh mere prabh toohai sahaiee ||जह महा भइआन दूख जम सुनीऐ तह मेरे प्रभ तूहै सहाई ॥جه مها بھایان دُوکھ جم سُنیِاَے ته مےرے پربھ تُوهَے سهاای ۔۔

ਸਰਨਿ ਪਰਿਓ ਹਰਿ ਚਰਨ ਗਹੇ ਪ੍ਰਭ ਗੁਰਿ ਨਾਨਕ ਕਉ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥੨॥੫॥੯੧॥saran pario har charan gahe prabh gur naanak kau boojh bujhaiee ||2||5||91||सरनि परिओ हरि चरन गहे प्रभ गुरि नानक कउ बूझ बुझाई ॥२॥५॥९१॥سرن پراو هرِ چرن گهے پربھ گُر نانک کا بُوجھ بُجھاای ۔۔۲۔۔۵۔۔۹۱۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਅਗਮ ਰੂਪ ਅਬਿਨਾਸੀ ਕਰਤਾ ਪਤਿਤ ਪਵਿਤ ਇਕ ਨਿਮਖ ਜਪਾਈਐ ॥agam roop abinaasee karataa patit pavit ik nimakh japaieeaai ||अगम रूप अबिनासी करता पतित पवित इक निमख जपाईऐ ॥اگم رُوپ ابناسیِ کرتا پتِت پوِت اک نمکھ جپاایاَے ۔۔

ਅਚਰਜੁ ਸੁਨਿਓ ਪਰਾਪਤਿ ਭੇਟੁਲੇ ਸੰਤ ਚਰਨ ਚਰਨ ਮਨੁ ਲਾਈਐ ॥੧॥acharaj sunio paraapat bheTule sa(n)t charan charan man laieeaai ||1||अचरजु सुनिओ परापति भेटुले संत चरन चरन मनु लाईऐ ॥१॥اچرج سُناو پراپت بھےٹلے سںت چرن چرن من لاایاَے ۔۔۱۔۔

ਕਿਤੁ ਬਿਧੀਐ ਕਿਤੁ ਸੰਜਮਿ ਪਾਈਐ ॥kit bidheeaai kit sa(n)jam paieeaai ||कितु बिधीऐ कितु संजमि पाईऐ ॥کِت بدھیِاَے کت سںجم پاایاَے ۔۔

ਕਹੁ ਸੁਰਜਨ ਕਿਤੁ ਜੁਗਤੀ ਧਿਆਈਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kahu surajan kit jugatee dhiaaieeaai ||1|| rahaau ||कहु सुरजन कितु जुगती धिआईऐ ॥१॥ रहाउ ॥کهُ سُرجن کت جُگتیِ دھآایاَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੋ ਮਾਨੁਖੁ ਮਾਨੁਖ ਕੀ ਸੇਵਾ ਓਹੁ ਤਿਸ ਕੀ ਲਈ ਲਈ ਫੁਨਿ ਜਾਈਐ ॥jo maanukh maanukh kee sevaa oh tis kee liee liee fun jaieeaai ||जो मानुखु मानुख की सेवा ओहु तिस की लई लई फुनि जाईऐ ॥جو مانکھ مانکھ کیِ سےوا اوهُ تس کیِ لای لای پھُن جاایاَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਰਨਿ ਸਰਣਿ ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਮੋਹਿ ਟੇਕ ਤੇਰੋ ਇਕ ਨਾਈਐ ॥੨॥੬॥੯੨॥naanak saran saran sukh saagar moh Tek tero ik naieeaai ||2||6||92||नानक सरनि सरणि सुख सागर मोहि टेक तेरो इक नाईऐ ॥२॥६॥९२॥نانک سرن سرݨ سُکھ ساگر موه ٹےک تےرو اک ناایاَے ۔۔۲۔۔۶۔۔۹۲۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਸੰਤ ਸਰਣਿ ਸੰਤ ਟਹਲ ਕਰੀ ॥sa(n)t saran sa(n)t Tahal karee ||संत सरणि संत टहल करी ॥سںت سرݨ سںت ٹهل کریِ ۔۔

ਧੰਧੁ ਬੰਧੁ ਅਰੁ ਸਗਲ ਜੰਜਾਰੋ ਅਵਰ ਕਾਜ ਤੇ ਛੂਟਿ ਪਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dha(n)dh ba(n)dh ar sagal ja(n)jaaro avar kaaj te chhooT paree ||1|| rahaau ||धंधु बंधु अरु सगल जंजारो अवर काज ते छूटि परी ॥१॥ रहाउ ॥دھںدھ بںدھ ار سگل جںجارو اور کاج تے چھُوٹ پریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੂਖ ਸਹਜ ਅਰੁ ਘਨੋ ਅਨੰਦਾ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਇਓ ਨਾਮੁ ਹਰੀ ॥sookh sahaj ar ghano ana(n)dhaa gur te paio naam haree ||सूख सहज अरु घनो अनंदा गुर ते पाइओ नामु हरी ॥سُوکھ سهج ار گھنو انµدا گُر تے پاااو نام هریِ ۔۔