Ang 821 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੨੧)

ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਏ ਪੇਖਿ ਪ੍ਰਭ ਦਰਸਨੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹਰਿ ਰਸੁ ਭੋਜਨੁ ਖਾਤ ॥tirapat aghaae pekh prabh dharasan a(n)mirat har ras bhojan khaat ||तृपति अघाए पेखि प्रभ दरसनु अंमृत हरि रसु भोजनु खात ॥تِرپت اگھااے پےکھ پربھ درسن اںمرت هر رس بھوجن کھات ۔۔

ਚਰਨ ਸਰਨ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਸੰਤਸੰਗਿ ਮਿਲਾਤ ॥੨॥੪॥੮੪॥charan saran naanak prabh teree kar kirapaa sa(n)tasa(n)g milaat ||2||4||84||चरन सरन नानक प्रभ तेरी करि किरपा संतसंगि मिलात ॥२॥४॥८४॥چرن سرن نانک پربھ تےریِ کر کرپا سںتسںگ ملات ۔۔۲۔۔۴۔۔۸۴۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਰਾਖਿ ਲੀਏ ਅਪਨੇ ਜਨ ਆਪ ॥raakh le'ee apane jan aap ||राखि लीए अपने जन आप ॥راکھ لیِاے اپنے جن آپ ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਨੋ ਬਿਨਸਿ ਗਏ ਸਭ ਸੋਗ ਸੰਤਾਪ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kar kirapaa har har naam dheeno binas ge sabh sog sa(n)taap ||1|| rahaau ||करि किरपा हरि हरि नामु दीनो बिनसि गए सभ सोग संताप ॥१॥ रहाउ ॥کر کرپا هرِ هرِ نام دیٍنو بنس گاے سبھ سوگ سںتاپ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਣ ਗੋਵਿੰਦ ਗਾਵਹੁ ਸਭਿ ਹਰਿ ਜਨ ਰਾਗ ਰਤਨ ਰਸਨਾ ਆਲਾਪ ॥gun govi(n)dh gaavahu sabh har jan raag ratan rasanaa aalaap ||गुण गोविंद गावहु सभि हरि जन राग रतन रसना आलाप ॥گُݨ گووںد گاوهُ سبھ هرِ جن راگ رتن رسنا آلاپ ۔۔

ਕੋਟਿ ਜਨਮ ਕੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਨਿਵਰੀ ਰਾਮ ਰਸਾਇਣਿ ਆਤਮ ਧ੍ਰਾਪ ॥੧॥koT janam kee tirasanaa nivaree raam rasain aatam dhraap ||1||कोटि जनम की तृसना निवरी राम रसाइणि आतम ध्राप ॥१॥کوٹ جنم کیِ ترسنا نوریِ رام رسااݨ آتم دھراپ ۔۔۱۔۔

ਚਰਣ ਗਹੇ ਸਰਣਿ ਸੁਖਦਾਤੇ ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਜਪੇ ਹਰਿ ਜਾਪ ॥charan gahe saran sukhadhaate gur kai bachan jape har jaap ||चरण गहे सरणि सुखदाते गुर कै बचनि जपे हरि जाप ॥چرݨ گهے سرݨ سُکھداتے گُر کَے بچن جپے هر جاپ ۔۔

ਸਾਗਰ ਤਰੇ ਭਰਮ ਭੈ ਬਿਨਸੇ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਠਾਕੁਰ ਪਰਤਾਪ ॥੨॥੫॥੮੫॥saagar tare bharam bhai binase kahu naanak Thaakur parataap ||2||5||85||सागर तरे भरम भै बिनसे कहु नानक ठाकुर परताप ॥२॥५॥८५॥ساگر ترے بھرم بھَے بنسے کهُ نانک ٹھاکر پرتاپ ۔۔۲۔۔۵۔۔۸۵۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਤਾਪੁ ਲਾਹਿਆ ਗੁਰ ਸਿਰਜਨਹਾਰਿ ॥taap laahiaa gur sirajanahaar ||तापु लाहिआ गुर सिरजनहारि ॥تاپ لاهآ گُر سرجنهار ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਅਪਨੇ ਕਉ ਬਲਿ ਜਾਈ ਜਿਨਿ ਪੈਜ ਰਖੀ ਸਾਰੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satigur apane kau bal jaiee jin paij rakhee saarai sa(n)saar ||1|| rahaau ||सतिगुर अपने कउ बलि जाई जिनि पैज रखी सारै संसारि ॥१॥ रहाउ ॥ستگر اپنے کا بلِ جاای جنِ پَےج رکھیِ سارَے سںسار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਰੁ ਮਸਤਕਿ ਧਾਰਿ ਬਾਲਿਕੁ ਰਖਿ ਲੀਨੋ ॥kar masatak dhaar baalik rakh leeno ||करु मसतकि धारि बालिकु रखि लीनो ॥کر مستک دھار بالک رکھ لیٍنو ۔۔

ਪ੍ਰਭਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਦੀਨੋ ॥੧॥prabh a(n)mirat naam mahaa ras dheeno ||1||प्रभि अंमृत नामु महा रसु दीनो ॥१॥پربھ اںمرت نام مها رس دیٍنو ۔۔۱۔۔

ਦਾਸ ਕੀ ਲਾਜ ਰਖੈ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ॥dhaas kee laaj rakhai miharavaan ||दास की लाज रखै मिहरवानु ॥داس کیِ لاج رکھَے مهروان ۔۔

ਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਬੋਲੈ ਦਰਗਹ ਪਰਵਾਨੁ ॥੨॥੬॥੮੬॥gur naanak bolai dharageh paravaan ||2||6||86||गुरु नानकु बोलै दरगह परवानु ॥२॥६॥८६॥گُر نانک بولَے درگه پروان ۔۔۲۔۔۶۔۔۸۶۔۔

ਰਾਗੁ ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ਚਉਪਦੇ ਦੁਪਦੇ ਘਰੁ ੭raag bilaaval mahalaa panjavaa chaupadhe dhupadhe ghar satvaaरागु बिलावलु महला ५ चउपदे दुपदे घरु ७راگ بلاول مهلا ۵ چاپدے دُپدے گھر ۷

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਸਬਦਿ ਉਜਾਰੋ ਦੀਪਾ ॥satigur sabadh ujaaro dheepaa ||सतिगुर सबदि उजारो दीपा ॥ستگر سبد اُجارو دیِپا ۔۔

ਬਿਨਸਿਓ ਅੰਧਕਾਰ ਤਿਹ ਮੰਦਰਿ ਰਤਨ ਕੋਠੜੀ ਖੁਲੑੀ ਅਨੂਪਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥binasio a(n)dhakaar teh ma(n)dhar ratan koThaRee khul(h)ee anoopaa ||1|| rahaau ||बिनसिओ अंधकार तिह मंदरि रतन कोठड़ी खुल्ली अनूपा ॥१॥ रहाउ ॥بٍنساو اںدھکار ته مںدر رتن کوٹھڑیِ کھُلھیِ انُوپا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਿਸਮਨ ਬਿਸਮ ਭਏ ਜਉ ਪੇਖਿਓ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਇ ਵਡਿਆਈ ॥bisaman bisam bhe jau pekhio kahan na jai vaddiaaiee ||बिसमन बिसम भए जउ पेखिओ कहनु न जाइ वडिआई ॥بِسمن بسم بھاے جا پےکھاو کهن ن جاا وڈآای ۔۔

ਮਗਨ ਭਏ ਊਹਾ ਸੰਗਿ ਮਾਤੇ ਓਤਿ ਪੋਤਿ ਲਪਟਾਈ ॥੧॥magan bhe uoohaa sa(n)g maate ot pot lapaTaiee ||1||मगन भए ऊहा संगि माते ओति पोति लपटाई ॥१॥مگن بھاے اُوها سںگ ماتے اوت پوت لپٹاای ۔۔۱۔۔

ਆਲ ਜਾਲ ਨਹੀ ਕਛੂ ਜੰਜਾਰਾ ਅਹੰਬੁਧਿ ਨਹੀ ਭੋਰਾ ॥aal jaal nahee kachhoo ja(n)jaaraa aha(n)budh nahee bhoraa ||आल जाल नही कछू जंजारा अहंबुधि नही भोरा ॥آل جال نهیِ کچھُو جںجارا اهںبدھ نهیِ بھورا ۔۔

ਊਚਨ ਊਚਾ ਬੀਚੁ ਨ ਖੀਚਾ ਹਉ ਤੇਰਾ ਤੂੰ ਮੋਰਾ ॥੨॥uoochan uoochaa beech na kheechaa hau teraa too(n) moraa ||2||ऊचन ऊचा बीचु न खीचा हउ तेरा तूँ मोरा ॥२॥اُوچن اُوچا بیِچ ن کھیِچا ها تےرا تُوں مورا ۔۔۲۔۔

ਏਕੰਕਾਰੁ ਏਕੁ ਪਾਸਾਰਾ ਏਕੈ ਅਪਰ ਅਪਾਰਾ ॥eka(n)kaar ek paasaaraa ekai apar apaaraa ||एकंकारु एकु पासारा एकै अपर अपारा ॥اےکںکار اےک پاسارا اےکَے اپر اپارا ۔۔

ਏਕੁ ਬਿਸਥੀਰਨੁ ਏਕੁ ਸੰਪੂਰਨੁ ਏਕੈ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰਾ ॥੩॥ek bisatheeran ek sa(n)pooran ekai praan adhaaraa ||3||एकु बिसथीरनु एकु संपूरनु एकै प्रान अधारा ॥३॥اےک بستھیِرن اےک سمپُورن اےکَے پران ادھارا ۔۔۳۔۔

ਨਿਰਮਲ ਨਿਰਮਲ ਸੂਚਾ ਸੂਚੋ ਸੂਚਾ ਸੂਚੋ ਸੂਚਾ ॥niramal niramal soochaa soocho soochaa soocho soochaa ||निरमल निरमल सूचा सूचो सूचा सूचो सूचा ॥نِرمل نرمل سُوچا سُوچو سُوچا سُوچو سُوچا ۔۔

ਅੰਤ ਨ ਅੰਤਾ ਸਦਾ ਬੇਅੰਤਾ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਊਚੋ ਊਚਾ ॥੪॥੧॥੮੭॥a(n)t na a(n)taa sadhaa bea(n)taa kahu naanak uoocho uoochaa ||4||1||87||अंत न अंता सदा बेअंता कहु नानक ऊचो ऊचा ॥४॥१॥८७॥اںت ن اںتا سدا بےاںتا کهُ نانک اُوچو اُوچا ۔۔۴۔۔۱۔۔۸۷۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਕਾਮਿ ਨ ਆਵਤ ਹੇ ॥bin har kaam na aavat he ||बिनु हरि कामि न आवत हे ॥بٍن هر کام ن آوت هے ۔۔

ਜਾ ਸਿਉ ਰਾਚਿ ਮਾਚਿ ਤੁਮੑ ਲਾਗੇ ਓਹ ਮੋਹਨੀ ਮੋਹਾਵਤ ਹੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jaa siau raach maach tum(h) laage oh mohanee mohaavat he ||1|| rahaau ||जा सिउ राचि माचि तुम्म लागे ओह मोहनी मोहावत हे ॥१॥ रहाउ ॥جا سا راچ ماچ تُمھ لاگے اوه موهنیِ موهاوت هے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਨਿਕ ਕਾਮਿਨੀ ਸੇਜ ਸੋਹਨੀ ਛੋਡਿ ਖਿਨੈ ਮਹਿ ਜਾਵਤ ਹੇ ॥kanik kaaminee sej sohanee chhodd khinai meh jaavat he ||कनिक कामिनी सेज सोहनी छोडि खिनै महि जावत हे ॥کنک کامنیِ سےج سوهنیِ چھوڈ کھنَے مهِ جاوت هے ۔۔

ਉਰਝਿ ਰਹਿਓ ਇੰਦ੍ਰੀ ਰਸ ਪ੍ਰੇਰਿਓ ਬਿਖੈ ਠਗਉਰੀ ਖਾਵਤ ਹੇ ॥੧॥aurajh rahio i(n)dhree ras prerio bikhai Thagauree khaavat he ||1||उरझि रहिओ इंद्री रस प्रेरिओ बिखै ठगउरी खावत हे ॥१॥اُرجھ رهِاو اںدریِ رس پرےراو بکھَے ٹھگاریِ کھاوت هے ۔۔۱۔۔

ਤ੍ਰਿਣ ਕੋ ਮੰਦਰੁ ਸਾਜਿ ਸਵਾਰਿਓ ਪਾਵਕੁ ਤਲੈ ਜਰਾਵਤ ਹੇ ॥tiran ko ma(n)dhar saaj savaario paavak talai jaraavat he ||तृण को मंदरु साजि सवारिओ पावकु तलै जरावत हे ॥تِرݨ کو مںدر ساج سواراو پاوک تلَے جراوت هے ۔۔

ਐਸੇ ਗੜ ਮਹਿ ਐਠਿ ਹਠੀਲੋ ਫੂਲਿ ਫੂਲਿ ਕਿਆ ਪਾਵਤ ਹੇ ॥੨॥aaise gaR meh aaiTh haTheelo fool fool kiaa paavat he ||2||ऐसे गड़ महि ऐठि हठीलो फूलि फूलि किआ पावत हे ॥२॥اَےسے گڑ مهِ اَےٹھ هٹھیِلو پھُول پھُول کآ پاوت هے ۔۔۲۔۔

ਪੰਚ ਦੂਤ ਮੂਡ ਪਰਿ ਠਾਢੇ ਕੇਸ ਗਹੇ ਫੇਰਾਵਤ ਹੇ ॥pa(n)ch dhoot moodd par Thaadde kes gahe feraavat he ||पंच दूत मूड परि ठाढे केस गहे फेरावत हे ॥پںچ دُوت مُوڈ پر ٹھاڈھے کےس گهے پھےراوت هے ۔۔