Ang 820 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੨੦)

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੀ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ॥bhagat janaa kee benatee sunee prabh aap ||भगत जना की बेनती सुणी प्रभि आपि ॥بھگت جنا کیِ بےنتیِ سُݨیِ پربھ آپ ۔۔

ਰੋਗ ਮਿਟਾਇ ਜੀਵਾਲਿਅਨੁ ਜਾ ਕਾ ਵਡ ਪਰਤਾਪੁ ॥੧॥rog miTai jeevaalian jaa kaa vadd parataap ||1||रोग मिटाइ जीवालिअनु जा का वड परतापु ॥१॥روگ مٹاا جیِوالان جا کا وڈ پرتاپ ۔۔۱۔۔

ਦੋਖ ਹਮਾਰੇ ਬਖਸਿਅਨੁ ਅਪਣੀ ਕਲ ਧਾਰੀ ॥dhokh hamaare bakhasian apanee kal dhaaree ||दोख हमारे बखसिअनु अपणी कल धारी ॥دوکھ همارے بکھسان اپݨیِ کل دھاریِ ۔۔

ਮਨ ਬਾਂਛਤ ਫਲ ਦਿਤਿਅਨੁ ਨਾਨਕ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥੨॥੧੬॥੮੦॥man baa(n)chhat fal dhitian naanak balihaaree ||2||16||80||मन बाँछत फल दितिअनु नानक बलिहारी ॥२॥१६॥८०॥من باںچھت پھل دتان نانک بلِهاریِ ۔۔۲۔۔۱۶۔۔۸۰۔۔

ਰਾਗੁ ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ਚਉਪਦੇ ਦੁਪਦੇ ਘਰੁ ੬raag bilaaval mahalaa panjavaa chaupadhe dhupadhe ghar chhayvaaरागु बिलावलु महला ५ चउपदे दुपदे घरु ६راگ بلاول مهلا ۵ چاپدے دُپدے گھر ۶

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮੇਰੇ ਮੋਹਨ ਸ੍ਰਵਨੀ ਇਹ ਨ ਸੁਨਾਏ ॥ ਸਾਕਤ ਗੀਤ ਨਾਦ ਧੁਨਿ ਗਾਵਤ ਬੋਲਤ ਬੋਲ ਅਜਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥mere mohan sravanee ieh na sunaae || saakat geet naadh dhun gaavat bolat bol ajaae ||1|| rahaau ||मेरे मोहन स्रवनी इह न सुनाए ॥ साकत गीत नाद धुनि गावत बोलत बोल अजाए ॥१॥ रहाउ ॥مےرے موهن سرونیِ اه ن سُنااے ۔۔ ساکت گیِت ناد دھُن گاوت بولت بول اجااے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੇਵਤ ਸੇਵਿ ਸੇਵਿ ਸਾਧ ਸੇਵਉ ਸਦਾ ਕਰਉ ਕਿਰਤਾਏ ॥sevat sev sev saadh sevau sadhaa karau kirataae ||सेवत सेवि सेवि साध सेवउ सदा करउ किरताए ॥سےوت سےو سےو سادھ سےوا سدا کرا کرتااے ۔۔

ਅਭੈ ਦਾਨੁ ਪਾਵਉ ਪੁਰਖ ਦਾਤੇ ਮਿਲਿ ਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥੧॥abhai dhaan paavau purakh dhaate mil sa(n)gat har gun gaae ||1||अभै दानु पावउ पुरख दाते मिलि संगति हरि गुण गाए ॥१॥ابھَے دان پاوا پُرکھ داتے مل سںگت هرِ گُݨ گااے ۔۔۱۔۔

ਰਸਨਾ ਅਗਹ ਅਗਹ ਗੁਨ ਰਾਤੀ ਨੈਨ ਦਰਸ ਰੰਗੁ ਲਾਏ ॥rasanaa ageh ageh gun raatee nain dharas ra(n)g laae ||रसना अगह अगह गुन राती नैन दरस रंगु लाए ॥رسنا اگه اگه گُن راتیِ نَےن درس رںگ لااے ۔۔

ਹੋਹੁ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਦੀਨ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਮੋਹਿ ਚਰਣ ਰਿਦੈ ਵਸਾਏ ॥੨॥hoh kirapaal dheen dhukh bha(n)jan moh charan ridhai vasaae ||2||होहु कृपाल दीन दुख भंजन मोहि चरण रिदै वसाए ॥२॥هوهُ ک®پال دیٍن دُکھ بھںجن موه چرݨ ردَے وسااے ۔۔۲۔۔

ਸਭਹੂ ਤਲੈ ਤਲੈ ਸਭ ਊਪਰਿ ਏਹ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਦ੍ਰਿਸਟਾਏ ॥sabhahoo talai talai sabh uoopar eh dhirasaT dhirasaTaae ||सभहू तलै तलै सभ ऊपरि एह दृसटि दृसटाए ॥سبھهُو تلَے تلَے سبھ اُوپر اےه درسٹ درسٹااے ۔۔

ਅਭਿਮਾਨੁ ਖੋਇ ਖੋਇ ਖੋਇ ਖੋਈ ਹਉ ਮੋ ਕਉ ਸਤਿਗੁਰ ਮੰਤ੍ਰੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥੩॥abhimaan khoi khoi khoi khoiee hau mo kau satigur ma(n)tr dhiraRaae ||3||अभिमानु खोइ खोइ खोइ खोई हउ मो कउ सतिगुर मंत्रु दृड़ाए ॥३॥ابھمان کھوا کھوا کھوا کھوای ها مو کا ستِگر مںترü درڑااے ۔۔۳۔۔

ਅਤੁਲੁ ਅਤੁਲੁ ਅਤੁਲੁ ਨਹ ਤੁਲੀਐ ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਕਿਰਪਾਏ ॥atul atul atul neh tuleeaai bhagat vachhal kirapaae ||अतुलु अतुलु अतुलु नह तुलीऐ भगति वछलु किरपाए ॥اتل اتل اتل نه تُلیِاَے بھگت وچھل کرپااے ۔۔

ਜੋ ਜੋ ਸਰਣਿ ਪਰਿਓ ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਅਭੈ ਦਾਨੁ ਸੁਖ ਪਾਏ ॥੪॥੧॥੮੧॥jo jo saran pario gur naanak abhai dhaan sukh paae ||4||1||81||जो जो सरणि परिओ गुर नानक अभै दानु सुख पाए ॥४॥१॥८१॥جو جو سرݨ پراو گُر نانک ابھَے دان سُکھ پااے ۔۔۴۔۔۱۔۔۸۱۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਤੂ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰੈ ॥prabh jee too mere praan adhaarai ||प्रभ जी तू मेरे प्रान अधारै ॥پربھ جیِ تُو مےرے پران ادھارَے ۔۔

ਨਮਸਕਾਰ ਡੰਡਉਤਿ ਬੰਦਨਾ ਅਨਿਕ ਬਾਰ ਜਾਉ ਬਾਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥namasakaar dda(n)ddaut ba(n)dhanaa anik baar jaau baarai ||1|| rahaau ||नमसकार डंडउति बंदना अनिक बार जाउ बारै ॥१॥ रहाउ ॥نمسکار ڈںڈات بںدنا انک بار جاا بارَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਊਠਤ ਬੈਠਤ ਸੋਵਤ ਜਾਗਤ ਇਹੁ ਮਨੁ ਤੁਝਹਿ ਚਿਤਾਰੈ ॥uooThat baiThat sovat jaagat ih man tujheh chitaarai ||ऊठत बैठत सोवत जागत इहु मनु तुझहि चितारै ॥اُوٹھت بَےٹھت سووت جاگت اهُ من تُجھه چتارَے ۔۔

ਸੂਖ ਦੂਖ ਇਸੁ ਮਨ ਕੀ ਬਿਰਥਾ ਤੁਝ ਹੀ ਆਗੈ ਸਾਰੈ ॥੧॥sookh dhookh is man kee birathaa tujh hee aagai saarai ||1||सूख दूख इसु मन की बिरथा तुझ ही आगै सारै ॥१॥سُوکھ دُوکھ اس من کیِ برتھا تُجھ هیِ آگَے سارَے ۔۔۱۔۔

ਤੂ ਮੇਰੀ ਓਟ ਬਲ ਬੁਧਿ ਧਨੁ ਤੁਮ ਹੀ ਤੁਮਹਿ ਮੇਰੈ ਪਰਵਾਰੈ ॥too meree oT bal budh dhan tum hee tumeh merai paravaarai ||तू मेरी ओट बल बुधि धनु तुम ही तुमहि मेरै परवारै ॥تُو مےریِ اوٹ بل بُدھ دھن تُم هیِ تُمه مےرَے پروارَے ۔۔

ਜੋ ਤੁਮ ਕਰਹੁ ਸੋਈ ਭਲ ਹਮਰੈ ਪੇਖਿ ਨਾਨਕ ਸੁਖ ਚਰਨਾਰੈ ॥੨॥੨॥੮੨॥jo tum karahu soiee bhal hamarai pekh naanak sukh charanaarai ||2||2||82||जो तुम करहु सोई भल हमरै पेखि नानक सुख चरनारै ॥२॥२॥८२॥جو تُم کرهُ سوای بھل همرَے پےکھ نانک سُکھ چرنارَے ۔۔۲۔۔۲۔۔۸۲۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਸੁਨੀਅਤ ਪ੍ਰਭ ਤਉ ਸਗਲ ਉਧਾਰਨ ॥suneeat prabh tau sagal udhaaran ||सुनीअत प्रभ तउ सगल उधारन ॥سُنیِات پربھ تا سگل اُدھارن ۔۔

ਮੋਹ ਮਗਨ ਪਤਿਤ ਸੰਗਿ ਪ੍ਰਾਨੀ ਐਸੇ ਮਨਹਿ ਬਿਸਾਰਨ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥moh magan patit sa(n)g praanee aaise maneh bisaaran ||1|| rahaau ||मोह मगन पतित संगि प्रानी ऐसे मनहि बिसारन ॥१॥ रहाउ ॥موه مگن پتت سںگ پرانیِ اَےسے منه بسارن ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੰਚਿ ਬਿਖਿਆ ਲੇ ਗ੍ਰਾਹਜੁ ਕੀਨੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮਨ ਤੇ ਡਾਰਨ ॥sa(n)ch bikhiaa le graahaj keenee a(n)mrit man te ddaaran ||संचि बिखिआ ले ग्राहजु कीनी अंमृतु मन ते डारन ॥سںچ بکھآ لے گراهج کیٍنیِ اںمرت من تے ڈارن ۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਲੋਭ ਰਤੁ ਨਿੰਦਾ ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਬਿਦਾਰਨ ॥੧॥kaam karodh lobh rat ni(n)dhaa sat sa(n)tokh bidhaaran ||1||काम क्रोध लोभ रतु निंदा सतु संतोखु बिदारन ॥१॥کام ک®ودھ لوبھ رت نںدا ست سںتوکھ بدارن ۔۔۱۔۔

ਇਨ ਤੇ ਕਾਢਿ ਲੇਹੁ ਮੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ਹਾਰਿ ਪਰੇ ਤੁਮੑ ਸਾਰਨ ॥ein te kaadd leh mere suaamee haar pare tum(h) saaran ||इन ते काढि लेहु मेरे सुआमी हारि परे तुम्म सारन ॥ِان تے کاڈھ لےهُ مےرے سُآمیِ هار پرے تُمھ سارن ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੀ ਬੇਨੰਤੀ ਪ੍ਰਭ ਪਹਿ ਸਾਧਸੰਗਿ ਰੰਕ ਤਾਰਨ ॥੨॥੩॥੮੩॥naanak kee bena(n)tee prabh peh saadhasa(n)g ra(n)k taaran ||2||3||83||नानक की बेनंती प्रभ पहि साधसंगि रंक तारन ॥२॥३॥८३॥نانک کیِ بےنµتیِ پربھ پهِ سادھسںگ رںک تارن ۔۔۲۔۔۳۔۔۸۳۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਸੰਤਨ ਕੈ ਸੁਨੀਅਤ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਬਾਤ ॥sa(n)tan kai suneeat prabh kee baat ||संतन कै सुनीअत प्रभ की बात ॥سںتن کَے سُنیِات پربھ کیِ بات ۔۔

ਕਥਾ ਕੀਰਤਨੁ ਆਨੰਦ ਮੰਗਲ ਧੁਨਿ ਪੂਰਿ ਰਹੀ ਦਿਨਸੁ ਅਰੁ ਰਾਤਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kathaa keeratan aana(n)dh ma(n)gal dhun poor rahee dhinas ar raat ||1|| rahaau ||कथा कीरतनु आनंद मंगल धुनि पूरि रही दिनसु अरु राति ॥१॥ रहाउ ॥کتھا کیِرتن آنµد مںگل دھُن پُور رهیِ دنس ار رات ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਅਪਨੇ ਪ੍ਰਭਿ ਕੀਨੇ ਨਾਮ ਅਪੁਨੇ ਕੀ ਕੀਨੀ ਦਾਤਿ ॥kar kirapaa apane prabh keene naam apune kee keenee dhaat ||करि किरपा अपने प्रभि कीने नाम अपुने की कीनी दाति ॥کر کرپا اپنے پربھ کیٍنے نام اپنے کیِ کیٍنیِ دات ۔۔

ਆਠ ਪਹਰ ਗੁਨ ਗਾਵਤ ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਇਸੁ ਤਨ ਤੇ ਜਾਤ ॥੧॥aaTh pahar gun gaavat prabh ke kaam karodh is tan te jaat ||1||आठ पहर गुन गावत प्रभ के काम क्रोध इसु तन ते जात ॥१॥آٹھ پهر گُن گاوت پربھ کے کام ک®ودھ اس تن تے جات ۔۔۱۔۔