Ang 816 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੧੬)

ਧੰਨੁ ਸੁ ਥਾਨੁ ਬਸੰਤ ਧੰਨੁ ਜਹ ਜਪੀਐ ਨਾਮੁ ॥dha(n)nu su thaan basa(n)t dha(n)n jeh japeeaai naam ||धंनु सु थानु बसंत धंनु जह जपीऐ नामु ॥دھنّ سُ تھان بسںت دھنّ جه جپیِاَے نام ۔۔

ਕਥਾ ਕੀਰਤਨੁ ਹਰਿ ਅਤਿ ਘਨਾ ਸੁਖ ਸਹਜ ਬਿਸ੍ਰਾਮੁ ॥੩॥kathaa keeratan har at ghanaa sukh sahaj bisraam ||3||कथा कीरतनु हरि अति घना सुख सहज बिस्रामु ॥३॥کتھا کیِرتن هر اتِ گھنا سُکھ سهج بسرام ۔۔۳۔۔

ਮਨ ਤੇ ਕਦੇ ਨ ਵੀਸਰੈ ਅਨਾਥ ਕੋ ਨਾਥ ॥man te kadhe na veesarai anaath ko naath ||मन ते कदे न वीसरै अनाथ को नाथ ॥من تے کدے ن ویِسرَے اناتھ کو ناتھ ۔۔

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਸਰਣਾਗਤੀ ਜਾ ਕੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹਾਥ ॥੪॥੨੯॥੫੯॥naanak prabh saranaagatee jaa kai sabh kichh haath ||4||29||59||नानक प्रभ सरणागती जा कै सभु किछु हाथ ॥४॥२९॥५९॥نانک پربھ سرݨاگتیِ جا کَے سبھ کچھ هاتھ ۔۔۴۔۔۲۹۔۔۵۹۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਜਿਨਿ ਤੂ ਬੰਧਿ ਕਰਿ ਛੋਡਿਆ ਫੁਨਿ ਸੁਖ ਮਹਿ ਪਾਇਆ ॥jin too ba(n)dh kar chhoddiaa fun sukh meh paiaa ||जिनि तू बंधि करि छोडिआ फुनि सुख महि पाइआ ॥جٍن تُو بںدھ کر چھوڈآ پھُن سُکھ مهِ پاایا ۔۔

ਸਦਾ ਸਿਮਰਿ ਚਰਣਾਰਬਿੰਦ ਸੀਤਲ ਹੋਤਾਇਆ ॥੧॥sadhaa simar charanaarabi(n)dh seetal hotaiaa ||1||सदा सिमरि चरणारबिंद सीतल होताइआ ॥१॥سدا سمر چرݨاربںد سیِتل هوتاایا ۔۔۱۔۔

ਜੀਵਤਿਆ ਅਥਵਾ ਮੁਇਆ ਕਿਛੁ ਕਾਮਿ ਨ ਆਵੈ ॥jeevatiaa athavaa muiaa kichh kaam na aavai ||जीवतिआ अथवा मुइआ किछु कामि न आवै ॥جیِوتآ اتھوا مُایا کچھ کام ن آوَے ۔۔

ਜਿਨਿ ਏਹੁ ਰਚਨੁ ਰਚਾਇਆ ਕੋਊ ਤਿਸ ਸਿਉ ਰੰਗੁ ਲਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jin eh rachan rachaiaa kouoo tis siau ra(n)g laavai ||1|| rahaau ||जिनि एहु रचनु रचाइआ कोऊ तिस सिउ रंगु लावै ॥१॥ रहाउ ॥جٍن اےهُ رچن رچاایا کواُو تس سا رںگ لاوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਉਸਨ ਸੀਤ ਕਰਤਾ ਕਰੈ ਘਾਮ ਤੇ ਕਾਢੈ ॥re praanee usan seet karataa karai ghaam te kaaddai ||रे प्राणी उसन सीत करता करै घाम ते काढै ॥رے پراݨیِ اُسن سیِت کرتا کرَے گھام تے کاڈھَے ۔۔

ਕੀਰੀ ਤੇ ਹਸਤੀ ਕਰੈ ਟੂਟਾ ਲੇ ਗਾਢੈ ॥੨॥keeree te hasatee karai TooTaa le gaaddai ||2||कीरी ते हसती करै टूटा ले गाढै ॥२॥کیِریِ تے هستیِ کرَے ٹُوٹا لے گاڈھَے ۔۔۲۔۔

ਅੰਡਜ ਜੇਰਜ ਸੇਤਜ ਉਤਭੁਜਾ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਇਹ ਕਿਰਤਿ ॥a(n)ddaj jeraj setaj utabhujaa prabh kee ieh kirat ||अंडज जेरज सेतज उतभुजा प्रभ की इह किरति ॥اںڈج جےرج سےتج اُتبھجا پربھ کیِ اه کرت ۔۔

ਕਿਰਤ ਕਮਾਵਨ ਸਰਬ ਫਲ ਰਵੀਐ ਹਰਿ ਨਿਰਤਿ ॥੩॥kirat kamaavan sarab fal raveeaai har nirat ||3||किरत कमावन सरब फल रवीऐ हरि निरति ॥३॥کِرت کماون سرب پھل رویِاَے هر نرت ۔۔۳۔۔

ਹਮ ਤੇ ਕਛੂ ਨ ਹੋਵਨਾ ਸਰਣਿ ਪ੍ਰਭ ਸਾਧ ॥ham te kachhoo na hovanaa saran prabh saadh ||हम ते कछू न होवना सरणि प्रभ साध ॥هم تے کچھُو ن هوونا سرݨ پربھ سادھ ۔۔

ਮੋਹ ਮਗਨ ਕੂਪ ਅੰਧ ਤੇ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਕਾਢ ॥੪॥੩੦॥੬੦॥moh magan koop a(n)dh te naanak gur kaadd ||4||30||60||मोह मगन कूप अंध ते नानक गुर काढ ॥४॥३०॥६०॥موه مگن کُوپ اںدھ تے نانک گُر کاڈھ ۔۔۴۔۔۳۰۔۔۶۰۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਮੈ ਫਿਰਾ ਖੋਜਉ ਬਨ ਥਾਨ ॥khojat khojat mai firaa khojau ban thaan ||खोजत खोजत मै फिरा खोजउ बन थान ॥کھوجت کھوجت مَے پھرا کھوجا بن تھان ۔۔

ਅਛਲ ਅਛੇਦ ਅਭੇਦ ਪ੍ਰਭ ਐਸੇ ਭਗਵਾਨ ॥੧॥achhal achhedh abhedh prabh aaise bhagavaan ||1||अछल अछेद अभेद प्रभ ऐसे भगवान ॥१॥اچھل اچھےد ابھےد پربھ اَےسے بھگوان ۔۔۱۔۔

ਕਬ ਦੇਖਉ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਨਾ ਆਤਮ ਕੈ ਰੰਗਿ ॥kab dhekhau prabh aapanaa aatam kai ra(n)g ||कब देखउ प्रभु आपना आतम कै रंगि ॥کب دےکھا پربھ آپنا آتم کَے رںگ ۔۔

ਜਾਗਨ ਤੇ ਸੁਪਨਾ ਭਲਾ ਬਸੀਐ ਪ੍ਰਭ ਸੰਗਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jaagan te supanaa bhalaa baseeaai prabh sa(n)g ||1|| rahaau ||जागन ते सुपना भला बसीऐ प्रभ संगि ॥१॥ रहाउ ॥جاگن تے سُپنا بھلا بسیِاَے پربھ سںگ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਰਨ ਆਸ੍ਰਮ ਸਾਸਤ੍ਰ ਸੁਨਉ ਦਰਸਨ ਕੀ ਪਿਆਸ ॥baran aasram saasatr sunau dharasan kee piaas ||बरन आस्रम सासत्र सुनउ दरसन की पिआस ॥برن آسرم ساستر سُنا درسن کیِ پآس ۔۔

ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖ ਨ ਪੰਚ ਤਤ ਠਾਕੁਰ ਅਬਿਨਾਸ ॥੨॥roop na rekh na pa(n)ch tat Thaakur abinaas ||2||रूपु न रेख न पंच तत ठाकुर अबिनास ॥२॥رُوپ ن رےکھ ن پںچ تت ٹھاکر ابناس ۔۔۲۔۔

ਓਹੁ ਸਰੂਪੁ ਸੰਤਨ ਕਹਹਿ ਵਿਰਲੇ ਜੋਗੀਸੁਰ ॥oh saroop sa(n)tan kaheh virale jogeesur ||ओहु सरूपु संतन कहहि विरले जोगीसुर ॥اوهُ سرُوپ سںتن کههِ ورلے جوگیِسر ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਾ ਕਉ ਮਿਲੇ ਧਨਿ ਧਨਿ ਤੇ ਈਸੁਰ ॥੩॥kar kirapaa jaa kau mile dhan dhan te ieesur ||3||करि किरपा जा कउ मिले धनि धनि ते ईसुर ॥३॥کر کرپا جا کا ملے دھنِ دھنِ تے ایسر ۔۔۳۔۔

ਸੋ ਅੰਤਰਿ ਸੋ ਬਾਹਰੇ ਬਿਨਸੇ ਤਹ ਭਰਮਾ ॥so a(n)tar so baahare binase teh bharamaa ||सो अंतरि सो बाहरे बिनसे तह भरमा ॥سو اںتر سو باهرے بنسے ته بھرما ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਪ੍ਰਭੁ ਭੇਟਿਆ ਜਾ ਕੇ ਪੂਰਨ ਕਰਮਾ ॥੪॥੩੧॥੬੧॥naanak tis prabh bheTiaa jaa ke pooran karamaa ||4||31||61||नानक तिसु प्रभु भेटिआ जा के पूरन करमा ॥४॥३१॥६१॥نانک تس پربھ بھےٹآ جا کے پُورن کرما ۔۔۴۔۔۳۱۔۔۶۱۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨ ਭਏ ਦੇਖਿ ਪ੍ਰਭ ਪਰਤਾਪ ॥jeea ja(n)t suprasa(n)n bhe dhekh prabh parataap ||जीअ जंत सुप्रसंन भए देखि प्रभ परताप ॥جیِا جںت سُپرسنّ بھاے دےکھ پربھ پرتاپ ۔۔

ਕਰਜੁ ਉਤਾਰਿਆ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕਰਿ ਆਹਰੁ ਆਪ ॥੧॥karaj utaariaa satiguroo kar aahar aap ||1||करजु उतारिआ सतिगुरू करि आहरु आप ॥१॥کرج اُتارآ ستگرُو کرِ آهر آپ ۔۔۱۔۔

ਖਾਤ ਖਰਚਤ ਨਿਬਹਤ ਰਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਅਖੂਟ ॥khaat kharachat nibahat rahai gur sabadh akhooT ||खात खरचत निबहत रहै गुर सबदु अखूट ॥کھات کھرچت نبهت رهَے گُر سبد اکھُوٹ ۔۔

ਪੂਰਨ ਭਈ ਸਮਗਰੀ ਕਬਹੂ ਨਹੀ ਤੂਟ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥pooran bhiee samagaree kabahoo nahee tooT ||1|| rahaau ||पूरन भई समगरी कबहू नही तूट ॥१॥ रहाउ ॥پُورن بھای سمگریِ کبهُو نهیِ تُوٹ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਆਰਾਧਨਾ ਹਰਿ ਨਿਧਿ ਆਪਾਰ ॥saadhasa(n)g aaraadhanaa har nidh aapaar ||साधसंगि आराधना हरि निधि आपार ॥سادھسںگ آرادھنا هر ندھِ آپار ۔۔

ਧਰਮ ਅਰਥ ਅਰੁ ਕਾਮ ਮੋਖ ਦੇਤੇ ਨਹੀ ਬਾਰ ॥੨॥dharam arath ar kaam mokh dhete nahee baar ||2||धरम अरथ अरु काम मोख देते नही बार ॥२॥دھرم ارتھ ار کام موکھ دےتے نهیِ بار ۔۔۲۔۔

ਭਗਤ ਅਰਾਧਹਿ ਏਕ ਰੰਗਿ ਗੋਬਿੰਦ ਗੁਪਾਲ ॥bhagat araadheh ek ra(n)g gobi(n)dh gupaal ||भगत अराधहि एक रंगि गोबिंद गुपाल ॥بھگت ارادھه اےک رںگ گوبںد گُپال ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਧਨੁ ਸੰਚਿਆ ਜਾ ਕਾ ਨਹੀ ਸੁਮਾਰੁ ॥੩॥raam naam dhan sa(n)chiaa jaa kaa nahee sumaar ||3||राम नाम धनु संचिआ जा का नही सुमारु ॥३॥رام نام دھن سںچآ جا کا نهیِ سُمار ۔۔۳۔۔

ਸਰਨਿ ਪਰੇ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀਆ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥saran pare prabh tereeaa prabh kee vaddiaaiee ||सरनि परे प्रभ तेरीआ प्रभ की वडिआई ॥سرن پرے پربھ تےریِآ پربھ کیِ وڈآای ۔۔

ਨਾਨਕ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਈਐ ਬੇਅੰਤ ਗੁਸਾਈ ॥੪॥੩੨॥੬੨॥naanak a(n)t na paieeaai bea(n)t gusaiee ||4||32||62||नानक अंतु न पाईऐ बेअंत गुसाई ॥४॥३२॥६२॥نانک اںت ن پاایاَے بےاںت گُساای ۔۔۴۔۔۳۲۔۔۶۲۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਭੂ ਕਾਰਜ ਭਏ ਰਾਸਿ ॥simar simar pooran prabhoo kaaraj bhe raas ||सिमरि सिमरि पूरन प्रभू कारज भए रासि ॥سِمر سمر پُورن پربھُو کارج بھاے راس ۔۔

ਕਰਤਾਰ ਪੁਰਿ ਕਰਤਾ ਵਸੈ ਸੰਤਨ ਕੈ ਪਾਸਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥karataar pur karataa vasai sa(n)tan kai paas ||1|| rahaau ||करतार पुरि करता वसै संतन कै पासि ॥१॥ रहाउ ॥کرتار پُر کرتا وسَے سںتن کَے پاس ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਿਘਨੁ ਨ ਕੋਊ ਲਾਗਤਾ ਗੁਰ ਪਹਿ ਅਰਦਾਸਿ ॥bighan na kouoo laagataa gur peh aradhaas ||बिघनु न कोऊ लागता गुर पहि अरदासि ॥بِگھن ن کواُو لاگتا گُر پهِ ارداس ۔۔

ਰਖਵਾਲਾ ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਇ ਭਗਤਨ ਕੀ ਰਾਸਿ ॥੧॥rakhavaalaa gobi(n)dh rai bhagatan kee raas ||1||रखवाला गोबिंद राइ भगतन की रासि ॥१॥رکھوالا گوبںد راا بھگتن کیِ راس ۔۔۱۔۔