Ang 815 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੧੫)

ਨਾਨਕ ਕਉ ਕਿਰਪਾ ਭਈ ਦਾਸੁ ਅਪਨਾ ਕੀਨੁ ॥੪॥੨੫॥੫੫॥naanak kau kirapaa bhiee dhaas apanaa keen ||4||25||55||नानक कउ किरपा भई दासु अपना कीनु ॥४॥२५॥५५॥نانک کا کرپا بھای داس اپنا کیٍن ۔۔۴۔۔۲۵۔۔۵۵۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਕਾ ਆਸਰਾ ਅਨ ਨਾਹੀ ਠਾਉ ॥har bhagataa kaa aasaraa an naahee Thaau ||हरि भगता का आसरा अन नाही ठाउ ॥هر بھگتا کا آسرا ان ناهیِ ٹھاا ۔۔

ਤਾਣੁ ਦੀਬਾਣੁ ਪਰਵਾਰ ਧਨੁ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰਾ ਨਾਉ ॥੧॥taan dheebaan paravaar dhan prabh teraa naau ||1||ताणु दीबाणु परवार धनु प्रभ तेरा नाउ ॥१॥تاݨ دیِباݨ پروار دھن پربھ تےرا ناا ۔۔۱۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਣੀ ਅਪਨੇ ਦਾਸ ਰਖਿ ਲੀਏ ॥kar kirapaa prabh aapanee apane dhaas rakh le'ee ||करि किरपा प्रभि आपणी अपने दास रखि लीए ॥کر کرپا پربھ آپݨیِ اپنے داس رکھِ لیِاے ۔۔

ਨਿੰਦਕ ਨਿੰਦਾ ਕਰਿ ਪਚੇ ਜਮਕਾਲਿ ਗ੍ਰਸੀਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ni(n)dhak ni(n)dhaa kar pache jamakaal grase'ee ||1|| rahaau ||निंदक निंदा करि पचे जमकालि ग्रसीए ॥१॥ रहाउ ॥نِںدک نںدا کر پچے جمکال گرسیِاے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੰਤਾ ਏਕੁ ਧਿਆਵਨਾ ਦੂਸਰ ਕੋ ਨਾਹਿ ॥sa(n)taa ek dhiaavanaa dhoosar ko naeh ||संता एकु धिआवना दूसर को नाहि ॥سںتا اےک دھآونا دُوسر کو ناه ۔۔

ਏਕਸੁ ਆਗੈ ਬੇਨਤੀ ਰਵਿਆ ਸ੍ਰਬ ਥਾਇ ॥੨॥ekas aagai benatee raviaa srab thai ||2||एकसु आगै बेनती रविआ स्रब थाइ ॥२॥اےکس آگَے بےنتیِ روآ سرب تھاا ۔۔۲۔۔

ਕਥਾ ਪੁਰਾਤਨ ਇਉ ਸੁਣੀ ਭਗਤਨ ਕੀ ਬਾਨੀ ॥kathaa puraatan iau sunee bhagatan kee baanee ||कथा पुरातन इउ सुणी भगतन की बानी ॥کتھا پُراتن اا سُݨیِ بھگتن کیِ بانیِ ۔۔

ਸਗਲ ਦੁਸਟ ਖੰਡ ਖੰਡ ਕੀਏ ਜਨ ਲੀਏ ਮਾਨੀ ॥੩॥sagal dhusaT kha(n)dd kha(n)dd ke'ee jan le'ee maanee ||3||सगल दुसट खंड खंड कीए जन लीए मानी ॥३॥سگل دُسٹ کھںڈ کھںڈ کیِاے جن لیِاے مانیِ ۔۔۳۔۔

ਸਤਿ ਬਚਨ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਪਰਗਟ ਸਭ ਮਾਹਿ ॥sat bachan naanak kahai paragaT sabh maeh ||सति बचन नानकु कहै परगट सभ माहि ॥ست بچن نانک کهَے پرگٹ سبھ ماه ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਸਰਣਿ ਪ੍ਰਭ ਤਿਨ ਕਉ ਭਉ ਨਾਹਿ ॥੪॥੨੬॥੫੬॥prabh ke sevak saran prabh tin kau bhau naeh ||4||26||56||प्रभ के सेवक सरणि प्रभ तिन कउ भउ नाहि ॥४॥२६॥५६॥پربھ کے سےوک سرݨ پربھ تن کا بھا ناه ۔۔۴۔۔۲۶۔۔۵۶۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਬੰਧਨ ਕਾਟੈ ਸੋ ਪ੍ਰਭੂ ਜਾ ਕੈ ਕਲ ਹਾਥ ॥ba(n)dhan kaaTai so prabhoo jaa kai kal haath ||बंधन काटै सो प्रभू जा कै कल हाथ ॥بںدھن کاٹَے سو پربھُو جا کَے کل هاتھ ۔۔

ਅਵਰ ਕਰਮ ਨਹੀ ਛੂਟੀਐ ਰਾਖਹੁ ਹਰਿ ਨਾਥ ॥੧॥avar karam nahee chhooTeeaai raakhahu har naath ||1||अवर करम नही छूटीऐ राखहु हरि नाथ ॥१॥اور کرم نهیِ چھُوٹیِاَے راکھهُ هر ناتھ ۔۔۱۔۔

ਤਉ ਸਰਣਾਗਤਿ ਮਾਧਵੇ ਪੂਰਨ ਦਇਆਲ ॥tau saranaagat maadhave pooran dhiaal ||तउ सरणागति माधवे पूरन दइआल ॥تا سرݨاگت مادھوے پُورن دایال ۔۔

ਛੂਟਿ ਜਾਇ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਰਾਖੈ ਗੋਪਾਲ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥chhooT jai sa(n)saar te raakhai gopaal ||1|| rahaau ||छूटि जाइ संसार ते राखै गोपाल ॥१॥ रहाउ ॥چھُوٹ جاا سںسار تے راکھَے گوپال ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਸਾ ਭਰਮ ਬਿਕਾਰ ਮੋਹ ਇਨ ਮਹਿ ਲੋਭਾਨਾ ॥aasaa bharam bikaar moh in meh lobhaanaa ||आसा भरम बिकार मोह इन महि लोभाना ॥آسا بھرم بکار موه ان مهِ لوبھانا ۔۔

ਝੂਠੁ ਸਮਗ੍ਰੀ ਮਨਿ ਵਸੀ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਨ ਜਾਨਾ ॥੨॥jhooTh samagree man vasee paarabraham na jaanaa ||2||झूठु समग्री मनि वसी पारब्रहमु न जाना ॥२॥جھُوٹھ سمگریِ من وسیِ پاربرهم ن جانا ۔۔۲۔۔

ਪਰਮ ਜੋਤਿ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖ ਸਭਿ ਜੀਅ ਤੁਮੑਾਰੇ ॥param jot pooran purakh sabh jeea tum(h)aare ||परम जोति पूरन पुरख सभि जीअ तुम्मारे ॥پرم جوت پُورن پُرکھ سبھ جیِا تُمھارے ۔۔

ਜਿਉ ਤੂ ਰਾਖਹਿ ਤਿਉ ਰਹਾ ਪ੍ਰਭ ਅਗਮ ਅਪਾਰੇ ॥੩॥jiau too raakheh tiau rahaa prabh agam apaare ||3||जिउ तू राखहि तिउ रहा प्रभ अगम अपारे ॥३॥جِا تُو راکھه تا رها پربھ اگم اپارے ۔۔۳۔۔

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥ ਪ੍ਰਭ ਦੇਹਿ ਅਪਨਾ ਨਾਉ ॥karan kaaran samarath prabh dheh apanaa naau ||करण कारण समरथ प्रभ देहि अपना नाउ ॥کرݨ کارݨ سمرتھ پربھ دےه اپنا ناا ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਰੀਐ ਸਾਧਸੰਗਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਉ ॥੪॥੨੭॥੫੭॥naanak tareeaai saadhasa(n)g har har gun gaau ||4||27||57||नानक तरीऐ साधसंगि हरि हरि गुण गाउ ॥४॥२७॥५७॥نانک تریِاَے سادھسںگ هر هرِ گُݨ گاا ۔۔۴۔۔۲۷۔۔۵۷۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਕਵਨੁ ਕਵਨੁ ਨਹੀ ਪਤਰਿਆ ਤੁਮੑਰੀ ਪਰਤੀਤਿ ॥kavan kavan nahee patariaa tum(h)ree parateet ||कवनु कवनु नही पतरिआ तुम्मरी परतीति ॥کون کون نهیِ پترآ تُمھریِ پرتیِت ۔۔

ਮਹਾ ਮੋਹਨੀ ਮੋਹਿਆ ਨਰਕ ਕੀ ਰੀਤਿ ॥੧॥mahaa mohanee mohiaa narak kee reet ||1||महा मोहनी मोहिआ नरक की रीति ॥१॥مها موهنیِ موهآ نرک کیِ ریِت ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਖੁਟਹਰ ਤੇਰਾ ਨਹੀ ਬਿਸਾਸੁ ਤੂ ਮਹਾ ਉਦਮਾਦਾ ॥man khuTahar teraa nahee bisaas too mahaa udhamaadhaa ||मन खुटहर तेरा नही बिसासु तू महा उदमादा ॥من کھُٹهر تےرا نهیِ بساس تُو مها اُدمادا ۔۔

ਖਰ ਕਾ ਪੈਖਰੁ ਤਉ ਛੁਟੈ ਜਉ ਊਪਰਿ ਲਾਦਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥khar kaa paikhar tau chhuTai jau uoopar laadhaa ||1|| rahaau ||खर का पैखरु तउ छुटै जउ ऊपरि लादा ॥१॥ रहाउ ॥کھر کا پَےکھر تا چھُٹَے جا اُوپر لادا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਪ ਤਪ ਸੰਜਮ ਤੁਮੑ ਖੰਡੇ ਜਮ ਕੇ ਦੁਖ ਡਾਂਡ ॥jap tap sa(n)jam tum(h) kha(n)dde jam ke dhukh ddaa(n)dd ||जप तप संजम तुम्म खंडे जम के दुख डाँड ॥جپ تپ سںجم تُمھ کھںڈے جم کے دُکھ ڈاںڈ ۔۔

ਸਿਮਰਹਿ ਨਾਹੀ ਜੋਨਿ ਦੁਖ ਨਿਰਲਜੇ ਭਾਂਡ ॥੨॥simareh naahee jon dhukh niralaje bhaa(n)dd ||2||सिमरहि नाही जोनि दुख निरलजे भाँड ॥२॥سِمره ناهیِ جون دُکھ نرلجے بھاںڈ ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਸੰਗਿ ਸਹਾਈ ਮਹਾ ਮੀਤੁ ਤਿਸ ਸਿਉ ਤੇਰਾ ਭੇਦੁ ॥har sa(n)g sahaiee mahaa meet tis siau teraa bhedh ||हरि संगि सहाई महा मीतु तिस सिउ तेरा भेदु ॥هر سںگ سهاای مها میِت تس سا تےرا بھےد ۔۔

ਬੀਧਾ ਪੰਚ ਬਟਵਾਰਈ ਉਪਜਿਓ ਮਹਾ ਖੇਦੁ ॥੩॥beedhaa pa(n)ch baTavaariee upajio mahaa khedh ||3||बीधा पंच बटवारई उपजिओ महा खेदु ॥३॥بیِدھا پںچ بٹوارای اُپجاو مها کھےد ۔۔۳۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਸੰਤਨ ਸਰਣਾਗਤੀ ਜਿਨ ਮਨੁ ਵਸਿ ਕੀਨਾ ॥naanak tin sa(n)tan saranaagatee jin man vas keenaa ||नानक तिन संतन सरणागती जिन मनु वसि कीना ॥نانک تن سںتن سرݨاگتیِ جن من وس کیٍنا ۔۔

ਤਨੁ ਧਨੁ ਸਰਬਸੁ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਿ ਜਨ ਕਉ ਦੀਨੑਾ ॥੪॥੨੮॥੫੮॥tan dhan sarabas aapanaa prabh jan kau dheen(h)aa ||4||28||58||तनु धनु सरबसु आपणा प्रभि जन कउ दीन्ना ॥४॥२८॥५८॥تن دھن سربس آپݨا پربھ جن کا دیٍنھا ۔۔۴۔۔۲۸۔۔۵۸۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਉਦਮੁ ਕਰਤ ਆਨਦੁ ਭਇਆ ਸਿਮਰਤ ਸੁਖ ਸਾਰੁ ॥audham karat aanadh bhiaa simarat sukh saar ||उदमु करत आनदु भइआ सिमरत सुख सारु ॥اُدم کرت آند بھایا سمرت سُکھ سار ۔۔

ਜਪਿ ਜਪਿ ਨਾਮੁ ਗੋਬਿੰਦ ਕਾ ਪੂਰਨ ਬੀਚਾਰੁ ॥੧॥jap jap naam gobi(n)dh kaa pooran beechaar ||1||जपि जपि नामु गोबिंद का पूरन बीचारु ॥१॥جپ جپِ نام گوبںد کا پُورن بیِچار ۔۔۱۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਗੁਰ ਕੇ ਜਪਤ ਹਰਿ ਜਪਿ ਹਉ ਜੀਵਾ ॥charan kamal gur ke japat har jap hau jeevaa ||चरन कमल गुर के जपत हरि जपि हउ जीवा ॥چرن کمل گُر کے جپت هر جپِ ها جیِوا ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਆਰਾਧਤੇ ਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥paarabraham aaraadhate mukh a(n)mrit peevaa ||1|| rahaau ||पारब्रहमु आराधते मुखि अंमृतु पीवा ॥१॥ रहाउ ॥پاربرهم آرادھتے مُکھ اںمرت پیِوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਸੁਖਿ ਬਸੇ ਸਭ ਕੈ ਮਨਿ ਲੋਚ ॥jeea ja(n)t sabh sukh base sabh kai man loch ||जीअ जंत सभि सुखि बसे सभ कै मनि लोच ॥جیِا جںت سبھ سُکھ بسے سبھ کَے منِ لوچ ۔۔

ਪਰਉਪਕਾਰੁ ਨਿਤ ਚਿਤਵਤੇ ਨਾਹੀ ਕਛੁ ਪੋਚ ॥੨॥paraupakaar nit chitavate naahee kachh poch ||2||परउपकारु नित चितवते नाही कछु पोच ॥२॥پراپکار نت چتوتے ناهیِ کچھ پوچ ۔۔۲۔۔