Ang 813 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੧੩)

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧੇ ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਸਮੑਾਰੈ ॥੨॥dheen dhiaal kirapaa nidhe saas saas sam(h)aarai ||2||दीन दइआल कृपा निधे सासि सासि सम्मारै ॥२॥دیٍن دایال ک®پا ندھے ساس ساس سمھارَے ۔۔۲۔۔

ਕਰਣਹਾਰੁ ਜੋ ਕਰਿ ਰਹਿਆ ਸਾਈ ਵਡਿਆਈ ॥karanahaar jo kar rahiaa saiee vaddiaaiee ||करणहारु जो करि रहिआ साई वडिआई ॥کرݨهار جو کر رهِآ ساای وڈِآای ۔۔

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਉਪਦੇਸਿਆ ਸੁਖੁ ਖਸਮ ਰਜਾਈ ॥੩॥gur poorai upadhesiaa sukh khasam rajaiee ||3||गुरि पूरै उपदेसिआ सुखु खसम रजाई ॥३॥گُر پُورَے اُپدےسآ سُکھ کھسم رجاای ۔۔۳۔۔

ਚਿੰਤ ਅੰਦੇਸਾ ਗਣਤ ਤਜਿ ਜਨਿ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਤਾ ॥chi(n)t a(n)dhesaa ganat taj jan hukam pachhaataa ||चिंत अंदेसा गणत तजि जनि हुकमु पछाता ॥چِںت اںدےسا گݨت تج جنِ هُکم پچھاتا ۔۔

ਨਹ ਬਿਨਸੈ ਨਹ ਛੋਡਿ ਜਾਇ ਨਾਨਕ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥੪॥੧੮॥੪੮॥neh binasai neh chhodd jai naanak ra(n)g raataa ||4||18||48||नह बिनसै नह छोडि जाइ नानक रंगि राता ॥४॥१८॥४८॥نه بنسَے نه چھوڈ جاا نانک رںگ راتا ۔۔۴۔۔۱۸۔۔۴۸۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਮਹਾ ਤਪਤਿ ਤੇ ਭਈ ਸਾਂਤਿ ਪਰਸਤ ਪਾਪ ਨਾਠੇ ॥mahaa tapat te bhiee saa(n)t parasat paap naaThe ||महा तपति ते भई साँति परसत पाप नाठे ॥مها تپت تے بھای ساںت پرست پاپ ناٹھے ۔۔

ਅੰਧ ਕੂਪ ਮਹਿ ਗਲਤ ਥੇ ਕਾਢੇ ਦੇ ਹਾਥੇ ॥੧॥a(n)dh koop meh galat the kaadde dhe haathe ||1||अंध कूप महि गलत थे काढे दे हाथे ॥१॥اںدھ کُوپ مهِ گلت تھے کاڈھے دے هاتھے ۔۔۱۔۔

ਓਇ ਹਮਾਰੇ ਸਾਜਨਾ ਹਮ ਉਨ ਕੀ ਰੇਨ ॥oi hamaare saajanaa ham un kee ren ||ओइ हमारे साजना हम उन की रेन ॥اوِا همارے ساجنا هم اُن کیِ رےن ۔۔

ਜਿਨ ਭੇਟਤ ਹੋਵਤ ਸੁਖੀ ਜੀਅ ਦਾਨੁ ਦੇਨ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jin bheTat hovat sukhee jeea dhaan dhen ||1|| rahaau ||जिन भेटत होवत सुखी जीअ दानु देन ॥१॥ रहाउ ॥جٍن بھےٹت هووت سُکھیِ جیِا دان دےن ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪਰਾ ਪੂਰਬਲਾ ਲੀਖਿਆ ਮਿਲਿਆ ਅਬ ਆਇ ॥paraa poorabalaa leekhiaa miliaa ab aai ||परा पूरबला लीखिआ मिलिआ अब आइ ॥پرا پُوربلا لیِکھآ ملآ اب آا ۔۔

ਬਸਤ ਸੰਗਿ ਹਰਿ ਸਾਧ ਕੈ ਪੂਰਨ ਆਸਾਇ ॥੨॥basat sa(n)g har saadh kai pooran aasai ||2||बसत संगि हरि साध कै पूरन आसाइ ॥२॥بست سںگ هر سادھ کَے پُورن آساا ۔۔۲۔۔

ਭੈ ਬਿਨਸੇ ਤਿਹੁ ਲੋਕ ਕੇ ਪਾਏ ਸੁਖ ਥਾਨ ॥bhai binase tih lok ke paae sukh thaan ||भै बिनसे तिहु लोक के पाए सुख थान ॥بھَے بنسے تهُ لوک کے پااے سُکھ تھان ۔۔

ਦਇਆ ਕਰੀ ਸਮਰਥ ਗੁਰਿ ਬਸਿਆ ਮਨਿ ਨਾਮ ॥੩॥dhiaa karee samarath gur basiaa man naam ||3||दइआ करी समरथ गुरि बसिआ मनि नाम ॥३॥دایا کریِ سمرتھ گُر بسآ منِ نام ۔۔۳۔۔

ਨਾਨਕ ਕੀ ਤੂ ਟੇਕ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰਾ ਆਧਾਰ ॥naanak kee too Tek prabh teraa aadhaar ||नानक की तू टेक प्रभ तेरा आधार ॥نانک کیِ تُو ٹےک پربھ تےرا آدھار ۔۔

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥ ਪ੍ਰਭ ਹਰਿ ਅਗਮ ਅਪਾਰ ॥੪॥੧੯॥੪੯॥karan kaaran samarath prabh har agam apaar ||4||19||49||करण कारण समरथ प्रभ हरि अगम अपार ॥४॥१९॥४९॥کرݨ کارݨ سمرتھ پربھ هر اگم اپار ۔۔۴۔۔۱۹۔۔۴۹۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਸੋਈ ਮਲੀਨੁ ਦੀਨੁ ਹੀਨੁ ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਭੁ ਬਿਸਰਾਨਾ ॥soiee maleen dheen heen jis prabh bisaraanaa ||सोई मलीनु दीनु हीनु जिसु प्रभु बिसराना ॥سوای ملیٍن دیٍن هیٍن جس پربھ بسرانا ۔۔

ਕਰਨੈਹਾਰੁ ਨ ਬੂਝਈ ਆਪੁ ਗਨੈ ਬਿਗਾਨਾ ॥੧॥karanaihaar na boojhiee aap ganai bigaanaa ||1||करनैहारु न बूझई आपु गनै बिगाना ॥१॥کرنَےهار ن بُوجھای آپ گنَے بگانا ۔۔۱۔۔

ਦੂਖੁ ਤਦੇ ਜਦਿ ਵੀਸਰੈ ਸੁਖੁ ਪ੍ਰਭ ਚਿਤਿ ਆਏ ॥dhookh tadhe jadh veesarai sukh prabh chit aae ||दूखु तदे जदि वीसरै सुखु प्रभ चिति आए ॥دُوکھ تدے جد ویِسرَے سُکھ پربھ چتِ آاے ۔۔

ਸੰਤਨ ਕੈ ਆਨੰਦੁ ਏਹੁ ਨਿਤ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sa(n)tan kai aana(n)dh eh nit har gun gaae ||1|| rahaau ||संतन कै आनंदु एहु नित हरि गुण गाए ॥१॥ रहाउ ॥سںتن کَے آنµد اےهُ نت هر گُݨ گااے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਊਚੇ ਤੇ ਨੀਚਾ ਕਰੈ ਨੀਚ ਖਿਨ ਮਹਿ ਥਾਪੈ ॥uooche te neechaa karai neech khin meh thaapai ||ऊचे ते नीचा करै नीच खिन महि थापै ॥اُوچے تے نیِچا کرَے نیِچ کھن مهِ تھاپَے ۔۔

ਕੀਮਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਈਐ ਠਾਕੁਰ ਪਰਤਾਪੈ ॥੨॥keemat kahee na jaieeaai Thaakur parataapai ||2||कीमति कही न जाईऐ ठाकुर परतापै ॥२॥کیِمت کهیِ ن جاایاَے ٹھاکر پرتاپَے ۔۔۲۔۔

ਪੇਖਤ ਲੀਲਾ ਰੰਗ ਰੂਪ ਚਲਨੈ ਦਿਨੁ ਆਇਆ ॥pekhat leelaa ra(n)g roop chalanai dhin aaiaa ||पेखत लीला रंग रूप चलनै दिनु आइआ ॥پےکھت لیِلا رںگ رُوپ چلنَے دن آایا ۔۔

ਸੁਪਨੇ ਕਾ ਸੁਪਨਾ ਭਇਆ ਸੰਗਿ ਚਲਿਆ ਕਮਾਇਆ ॥੩॥supane kaa supanaa bhiaa sa(n)g chaliaa kamaiaa ||3||सुपने का सुपना भइआ संगि चलिआ कमाइआ ॥३॥سُپنے کا سُپنا بھایا سںگ چلآ کماایا ۔۔۳۔۔

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥karan kaaran samarath prabh teree saranaiee ||करण कारण समरथ प्रभ तेरी सरणाई ॥کرݨ کارݨ سمرتھ پربھ تےریِ سرݨاای ۔۔

ਹਰਿ ਦਿਨਸੁ ਰੈਣਿ ਨਾਨਕੁ ਜਪੈ ਸਦ ਸਦ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥੪॥੨੦॥੫੦॥har dhinas rain naanak japai sadh sadh bal jaiee ||4||20||50||हरि दिनसु रैणि नानकु जपै सद सद बलि जाई ॥४॥२०॥५०॥هر دنس رَےݨ نانک جپَے سد سد بلِ جاای ۔۔۴۔۔۲۰۔۔۵۰۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਜਲੁ ਢੋਵਉ ਇਹ ਸੀਸ ਕਰਿ ਕਰ ਪਗ ਪਖਲਾਵਉ ॥jal ddovau ieh sees kar kar pag pakhalaavau ||जलु ढोवउ इह सीस करि कर पग पखलावउ ॥جل ڈھووا اه سیِس کر کر پگ پکھلاوا ۔۔

ਬਾਰਿ ਜਾਉ ਲਖ ਬੇਰੀਆ ਦਰਸੁ ਪੇਖਿ ਜੀਵਾਵਉ ॥੧॥baar jaau lakh bereeaa dharas pekh jeevaavau ||1||बारि जाउ लख बेरीआ दरसु पेखि जीवावउ ॥१॥بار جاا لکھ بےریِآ درس پےکھ جیِواوا ۔۔۱۔۔

ਕਰਉ ਮਨੋਰਥ ਮਨੈ ਮਾਹਿ ਅਪਨੇ ਪ੍ਰਭ ਤੇ ਪਾਵਉ ॥karau manorath manai maeh apane prabh te paavau ||करउ मनोरथ मनै माहि अपने प्रभ ते पावउ ॥کرا منورتھ منَے ماه اپنے پربھ تے پاوا ۔۔

ਦੇਉ ਸੂਹਨੀ ਸਾਧ ਕੈ ਬੀਜਨੁ ਢੋਲਾਵਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dheau soohanee saadh kai beejan ddolaavau ||1|| rahaau ||देउ सूहनी साध कै बीजनु ढोलावउ ॥१॥ रहाउ ॥دےا سُوهنیِ سادھ کَے بیِجن ڈھولاوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਗੁਣ ਸੰਤ ਬੋਲਤੇ ਸੁਣਿ ਮਨਹਿ ਪੀਲਾਵਉ ॥a(n)mirat gun sa(n)t bolate sun maneh peelaavau ||अंमृत गुण संत बोलते सुणि मनहि पीलावउ ॥اںمرت گُݨ سںت بولتے سُݨ منه پیِلاوا ۔۔

ਉਆ ਰਸ ਮਹਿ ਸਾਂਤਿ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਹੋਇ ਬਿਖੈ ਜਲਨਿ ਬੁਝਾਵਉ ॥੨॥auaa ras meh saa(n)t tirapat hoi bikhai jalan bujhaavau ||2||उआ रस महि साँति तृपति होइ बिखै जलनि बुझावउ ॥२॥اُآ رس مهِ ساںت ترپت هوا بکھَے جلن بُجھاوا ۔۔۲۔۔

ਜਬ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਸੰਤ ਮੰਡਲੀ ਤਿਨੑ ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਗਾਵਉ ॥jab bhagat kareh sa(n)t ma(n)ddalee tin(h) mil har gaavau ||जब भगति करहि संत मंडली तिन्न मिलि हरि गावउ ॥جب بھگت کره سںت مںڈلیِ تنھ مل هرِ گاوا ۔۔

ਕਰਉ ਨਮਸਕਾਰ ਭਗਤ ਜਨ ਧੂਰਿ ਮੁਖਿ ਲਾਵਉ ॥੩॥karau namasakaar bhagat jan dhoor mukh laavau ||3||करउ नमसकार भगत जन धूरि मुखि लावउ ॥३॥کرا نمسکار بھگت جن دھُور مُکھ لاوا ۔۔۳۔۔

ਊਠਤ ਬੈਠਤ ਜਪਉ ਨਾਮੁ ਇਹੁ ਕਰਮੁ ਕਮਾਵਉ ॥uooThat baiThat japau naam ih karam kamaavau ||ऊठत बैठत जपउ नामु इहु करमु कमावउ ॥اُوٹھت بَےٹھت جپا نام اهُ کرم کماوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੀ ਪ੍ਰਭ ਬੇਨਤੀ ਹਰਿ ਸਰਨਿ ਸਮਾਵਉ ॥੪॥੨੧॥੫੧॥naanak kee prabh benatee har saran samaavau ||4||21||51||नानक की प्रभ बेनती हरि सरनि समावउ ॥४॥२१॥५१॥نانک کیِ پربھ بےنتیِ هر سرن سماوا ۔۔۴۔۔۲۱۔۔۵۱۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਇਹੁ ਸਾਗਰੁ ਸੋਈ ਤਰੈ ਜੋ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥eih saagar soiee tarai jo har gun gaae ||इहु सागरु सोई तरै जो हरि गुण गाए ॥ِاهُ ساگر سوای ترَے جو هر گُݨ گااے ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਕੈ ਸੰਗਿ ਵਸੈ ਵਡਭਾਗੀ ਪਾਏ ॥੧॥saadhasa(n)gat kai sa(n)g vasai vaddabhaagee paae ||1||साधसंगति कै संगि वसै वडभागी पाए ॥१॥سادھسںگت کَے سںگ وسَے وڈبھاگیِ پااے ۔۔۱۔۔