Ang 812 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੧੨)

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਸ੍ਰਵਨੀ ਸੁਨਉ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰੇ ਠਾਕੁਰ ਜਸੁ ਗਾਵਉ ॥sravanee sunau har har hare Thaakur jas gaavau ||स्रवनी सुनउ हरि हरि हरे ठाकुर जसु गावउ ॥سرونیِ سُنا هر هرِ هرے ٹھاکر جس گاوا ۔۔

ਸੰਤ ਚਰਣ ਕਰ ਸੀਸੁ ਧਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਉ ॥੧॥sa(n)t charan kar sees dhar har naam dhiaavau ||1||संत चरण कर सीसु धरि हरि नामु धिआवउ ॥१॥سںت چرݨ کر سیِس دھر هرِ نام دھآوا ۔۔۱۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਦਇਆਲ ਪ੍ਰਭ ਇਹ ਨਿਧਿ ਸਿਧਿ ਪਾਵਉ ॥kar kirapaa dhiaal prabh ieh nidh sidh paavau ||करि किरपा दइआल प्रभ इह निधि सिधि पावउ ॥کر کرپا دایال پربھ اه ندھِ سدھِ پاوا ۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਰੇਣੁਕਾ ਲੈ ਮਾਥੈ ਲਾਵਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sa(n)t janaa kee renukaa lai maathai laavau ||1|| rahaau ||संत जना की रेणुका लै माथै लावउ ॥१॥ रहाउ ॥سںت جنا کیِ رےݨکا لَے ماتھَے لاوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨੀਚ ਤੇ ਨੀਚੁ ਅਤਿ ਨੀਚੁ ਹੋਇ ਕਰਿ ਬਿਨਉ ਬੁਲਾਵਉ ॥neech te neech at neech hoi kar binau bulaavau ||नीच ते नीचु अति नीचु होइ करि बिनउ बुलावउ ॥نیِچ تے نیِچ ات نیِچ هوا کرِ بنا بُلاوا ۔۔

ਪਾਵ ਮਲੋਵਾ ਆਪੁ ਤਿਆਗਿ ਸੰਤਸੰਗਿ ਸਮਾਵਉ ॥੨॥paav malovaa aap tiaag sa(n)tasa(n)g samaavau ||2||पाव मलोवा आपु तिआगि संतसंगि समावउ ॥२॥پاو ملووا آپ تآگ سںتسںگ سماوا ۔۔۲۔۔

ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਨਹ ਵੀਸਰੈ ਅਨ ਕਤਹਿ ਨ ਧਾਵਉ ॥saas saas neh veesarai an kateh na dhaavau ||सासि सासि नह वीसरै अन कतहि न धावउ ॥ساس ساس نه ویِسرَے ان کته ن دھاوا ۔۔

ਸਫਲ ਦਰਸਨ ਗੁਰੁ ਭੇਟੀਐ ਮਾਨੁ ਮੋਹੁ ਮਿਟਾਵਉ ॥੩॥safal dharasan gur bheTeeaai maan moh miTaavau ||3||सफल दरसन गुरु भेटीऐ मानु मोहु मिटावउ ॥३॥سپھل درسن گُر بھےٹیِاَے مان موهُ مٹاوا ۔۔۳۔۔

ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਦਇਆ ਧਰਮੁ ਸੀਗਾਰੁ ਬਨਾਵਉ ॥sat sa(n)tokh dhiaa dharam seegaar banaavau ||सतु संतोखु दइआ धरमु सीगारु बनावउ ॥ست سںتوکھ دایا دھرم سیِگار بناوا ۔۔

ਸਫਲ ਸੁਹਾਗਣਿ ਨਾਨਕਾ ਅਪੁਨੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਉ ॥੪॥੧੫॥੪੫॥safal suhaagan naanakaa apune prabh bhaavau ||4||15||45||सफल सुहागणि नानका अपुने प्रभ भावउ ॥४॥१५॥४५॥سپھل سُهاگݨ نانکا اپنے پربھ بھاوا ۔۔۴۔۔۱۵۔۔۴۵۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਅਟਲ ਬਚਨ ਸਾਧੂ ਜਨਾ ਸਭ ਮਹਿ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ ॥aTal bachan saadhoo janaa sabh meh pragaTaiaa ||अटल बचन साधू जना सभ महि प्रगटाइआ ॥اٹل بچن سادھُو جنا سبھ مهِ پرگٹااآ ۔۔

ਜਿਸੁ ਜਨ ਹੋਆ ਸਾਧਸੰਗੁ ਤਿਸੁ ਭੇਟੈ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥੧॥jis jan hoaa saadhasa(n)g tis bheTai har raiaa ||1||जिसु जन होआ साधसंगु तिसु भेटै हरि राइआ ॥१॥جِس جن هوآ سادھسںگ تس بھےٹَے هر راایا ۔۔۱۔۔

ਇਹ ਪਰਤੀਤਿ ਗੋਵਿੰਦ ਕੀ ਜਪਿ ਹਰਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥eeh parateet govi(n)dh kee jap har sukh paiaa ||इह परतीति गोविंद की जपि हरि सुखु पाइआ ॥ِاه پرتیِت گووںد کیِ جپ هرِ سُکھ پاایا ۔۔

ਅਨਿਕ ਬਾਤਾ ਸਭਿ ਕਰਿ ਰਹੇ ਗੁਰੁ ਘਰਿ ਲੈ ਆਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥anik baataa sabh kar rahe gur ghar lai aaiaa ||1|| rahaau ||अनिक बाता सभि करि रहे गुरु घरि लै आइआ ॥१॥ रहाउ ॥انک باتا سبھِ کرِ رهے گُر گھرِ لَے آایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਰਣਿ ਪਰੇ ਕੀ ਰਾਖਤਾ ਨਾਹੀ ਸਹਸਾਇਆ ॥saran pare kee raakhataa naahee sahasaiaa ||सरणि परे की राखता नाही सहसाइआ ॥سرݨ پرے کیِ راکھتا ناهیِ سهساایا ۔۔

ਕਰਮ ਭੂਮਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਬੋਇ ਅਉਸਰੁ ਦੁਲਭਾਇਆ ॥੨॥karam bhoom har naam boi aausar dhulabhaiaa ||2||करम भूमि हरि नामु बोइ अउसरु दुलभाइआ ॥२॥کرم بھُوم هر نام بوا ااسر دُلبھاایا ۔۔۲۔۔

ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਆਪਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸਭ ਕਰੇ ਕਰਾਇਆ ॥a(n)tarajaamee aap prabh sabh kare karaiaa ||अंतरजामी आपि प्रभु सभ करे कराइआ ॥اںترجامیِ آپ پربھ سبھ کرے کراایا ۔۔

ਪਤਿਤ ਪੁਨੀਤ ਘਣੇ ਕਰੇ ਠਾਕੁਰ ਬਿਰਦਾਇਆ ॥੩॥patit puneet ghane kare Thaakur biradhaiaa ||3||पतित पुनीत घणे करे ठाकुर बिरदाइआ ॥३॥پتت پُنیِت گھݨے کرے ٹھاکر برداایا ۔۔۳۔۔

ਮਤ ਭੂਲਹੁ ਮਾਨੁਖ ਜਨ ਮਾਇਆ ਭਰਮਾਇਆ ॥mat bhoolahu maanukh jan maiaa bharamaiaa ||मत भूलहु मानुख जन माइआ भरमाइआ ॥مت بھُولهُ مانکھ جن ماایا بھرماایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਪਤਿ ਰਾਖਸੀ ਜੋ ਪ੍ਰਭਿ ਪਹਿਰਾਇਆ ॥੪॥੧੬॥੪੬॥naanak tis pat raakhasee jo prabh pahiraiaa ||4||16||46||नानक तिसु पति राखसी जो प्रभि पहिराइआ ॥४॥१६॥४६॥نانک تس پت راکھسیِ جو پربھ پهِراایا ۔۔۴۔۔۱۶۔۔۴۶۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਮਾਟੀ ਤੇ ਜਿਨਿ ਸਾਜਿਆ ਕਰਿ ਦੁਰਲਭ ਦੇਹ ॥maaTee te jin saajiaa kar dhuralabh dheh ||माटी ते जिनि साजिआ करि दुरलभ देह ॥ماٹیِ تے جن ساجآ کرِ دُرلبھ دےه ۔۔

ਅਨਿਕ ਛਿਦ੍ਰ ਮਨ ਮਹਿ ਢਕੇ ਨਿਰਮਲ ਦ੍ਰਿਸਟੇਹ ॥੧॥anik chhidhr man meh ddake niramal dhirasaTeh ||1||अनिक छिद्र मन महि ढके निरमल दृसटेह ॥१॥انک چھدر من مهِ ڈھکے نرمل درسٹےه ۔۔۱۔۔

ਕਿਉ ਬਿਸਰੈ ਪ੍ਰਭੁ ਮਨੈ ਤੇ ਜਿਸ ਕੇ ਗੁਣ ਏਹ ॥kiau bisarai prabh manai te jis ke gun eh ||किउ बिसरै प्रभु मनै ते जिस के गुण एह ॥کِا بسرَے پربھ منَے تے جس کے گُݨ اےه ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਤਜਿ ਰਚੇ ਜਿ ਆਨ ਸਿਉ ਸੋ ਰਲੀਐ ਖੇਹ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥prabh taj rache j aan siau so raleeaai kheh ||1|| rahaau ||प्रभ तजि रचे जि आन सिउ सो रलीऐ खेह ॥१॥ रहाउ ॥پربھ تج رچے ج آن سا سو رلیِاَے کھےه ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਿਮਰਹੁ ਸਿਮਰਹੁ ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਮਤ ਬਿਲਮ ਕਰੇਹ ॥simarahu simarahu saas saas mat bilam kareh ||सिमरहु सिमरहु सासि सासि मत बिलम करेह ॥سِمرهُ سمرهُ ساس ساس مت بلم کرےه ۔۔

ਛੋਡਿ ਪ੍ਰਪੰਚੁ ਪ੍ਰਭ ਸਿਉ ਰਚਹੁ ਤਜਿ ਕੂੜੇ ਨੇਹ ॥੨॥chhodd prapa(n)ch prabh siau rachahu taj kooRe neh ||2||छोडि प्रपंचु प्रभ सिउ रचहु तजि कूड़े नेह ॥२॥چھوڈ پرپںچ پربھ سا رچهُ تج کُوڑے نےه ۔۔۲۔۔

ਜਿਨਿ ਅਨਿਕ ਏਕ ਬਹੁ ਰੰਗ ਕੀਏ ਹੈ ਹੋਸੀ ਏਹ ॥jin anik ek bahu ra(n)g ke'ee hai hosee eh ||जिनि अनिक एक बहु रंग कीए है होसी एह ॥جٍن انک اےک بهُ رںگ کیِاے هَے هوسیِ اےه ۔۔

ਕਰਿ ਸੇਵਾ ਤਿਸੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਗੁਰ ਤੇ ਮਤਿ ਲੇਹ ॥੩॥kar sevaa tis paarabraham gur te mat leh ||3||करि सेवा तिसु पारब्रहम गुर ते मति लेह ॥३॥کر سےوا تس پاربرهم گُر تے متِ لےه ۔۔۳۔۔

ਊਚੇ ਤੇ ਊਚਾ ਵਡਾ ਸਭ ਸੰਗਿ ਬਰਨੇਹ ॥uooche te uoochaa vaddaa sabh sa(n)g baraneh ||ऊचे ते ऊचा वडा सभ संगि बरनेह ॥اُوچے تے اُوچا وڈا سبھ سںگ برنےه ۔۔

ਦਾਸ ਦਾਸ ਕੋ ਦਾਸਰਾ ਨਾਨਕ ਕਰਿ ਲੇਹ ॥੪॥੧੭॥੪੭॥dhaas dhaas ko dhaasaraa naanak kar leh ||4||17||47||दास दास को दासरा नानक करि लेह ॥४॥१७॥४७॥داس داس کو داسرا نانک کر لےه ۔۔۴۔۔۱۷۔۔۴۷۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਏਕ ਟੇਕ ਗੋਵਿੰਦ ਕੀ ਤਿਆਗੀ ਅਨ ਆਸ ॥ek Tek govi(n)dh kee tiaagee an aas ||एक टेक गोविंद की तिआगी अन आस ॥اےک ٹےک گووںد کیِ تآگیِ ان آس ۔۔

ਸਭ ਊਪਰਿ ਸਮਰਥ ਪ੍ਰਭ ਪੂਰਨ ਗੁਣਤਾਸ ॥੧॥sabh uoopar samarath prabh pooran gunataas ||1||सभ ऊपरि समरथ प्रभ पूरन गुणतास ॥१॥سبھ اُوپر سمرتھ پربھ پُورن گُݨتاس ۔۔۱۔۔

ਜਨ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ਹੈ ਪ੍ਰਭ ਸਰਣੀ ਪਾਹਿ ॥jan kaa naam adhaar hai prabh saranee paeh ||जन का नामु अधारु है प्रभ सरणी पाहि ॥جن کا نام ادھار هَے پربھ سرݨیِ پاه ۔۔

ਪਰਮੇਸਰ ਕਾ ਆਸਰਾ ਸੰਤਨ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥paramesar kaa aasaraa sa(n)tan man maeh ||1|| rahaau ||परमेसर का आसरा संतन मन माहि ॥१॥ रहाउ ॥پرمےسر کا آسرا سںتن من ماه ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪਿ ਰਖੈ ਆਪਿ ਦੇਵਸੀ ਆਪੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰੈ ॥aap rakhai aap dhevasee aape pratipaarai ||आपि रखै आपि देवसी आपे प्रतिपारै ॥آپ رکھَے آپ دےوسیِ آپے پرتپارَے ۔۔