Ang 809 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੦੯)

ਪਾਵਉ ਧੂਰਿ ਤੇਰੇ ਦਾਸ ਕੀ ਨਾਨਕ ਕੁਰਬਾਣੀ ॥੪॥੩॥੩੩॥paavau dhoor tere dhaas kee naanak kurabaanee ||4||3||33||पावउ धूरि तेरे दास की नानक कुरबाणी ॥४॥३॥३३॥پاوا دھُور تےرے داس کیِ نانک کُرباݨیِ ۔۔۴۔۔۳۔۔۳۳۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਰਾਖਹੁ ਅਪਨੀ ਸਰਣਿ ਪ੍ਰਭ ਮੋਹਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੇ ॥raakhahu apanee saran prabh moh kirapaa dhaare ||राखहु अपनी सरणि प्रभ मोहि किरपा धारे ॥راکھهُ اپنیِ سرݨ پربھ موه کرپا دھارے ۔۔

ਸੇਵਾ ਕਛੂ ਨ ਜਾਨਊ ਨੀਚੁ ਮੂਰਖਾਰੇ ॥੧॥sevaa kachhoo na jaanuoo neech moorakhaare ||1||सेवा कछू न जानऊ नीचु मूरखारे ॥१॥سےوا کچھُو ن جاناُو نیِچ مُورکھارے ۔۔۱۔۔

ਮਾਨੁ ਕਰਉ ਤੁਧੁ ਊਪਰੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪਿਆਰੇ ॥maan karau tudh uoopare mere preetam piaare ||मानु करउ तुधु ऊपरे मेरे प्रीतम पिआरे ॥مان کرا تُدھ اُوپرے مےرے پریِتم پآرے ۔۔

ਹਮ ਅਪਰਾਧੀ ਸਦ ਭੂਲਤੇ ਤੁਮੑ ਬਖਸਨਹਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ham aparaadhee sadh bhoolate tum(h) bakhasanahaare ||1|| rahaau ||हम अपराधी सद भूलते तुम्म बखसनहारे ॥१॥ रहाउ ॥هم اپرادھیِ سد بھُولتے تُمھ بکھسنهارے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਮ ਅਵਗਨ ਕਰਹ ਅਸੰਖ ਨੀਤਿ ਤੁਮੑ ਨਿਰਗੁਨ ਦਾਤਾਰੇ ॥ham avagan kareh asa(n)kh neet tum(h) niragun dhaataare ||हम अवगन करह असंख नीति तुम्म निरगुन दातारे ॥هم اوگن کره اسںکھ نیِت تُمھ نرگن داتارے ۔۔

ਦਾਸੀ ਸੰਗਤਿ ਪ੍ਰਭੂ ਤਿਆਗਿ ਏ ਕਰਮ ਹਮਾਰੇ ॥੨॥dhaasee sa(n)gat prabhoo tiaag e karam hamaare ||2||दासी संगति प्रभू तिआगि ए करम हमारे ॥२॥داسیِ سںگت پربھُو تآگ اے کرم همارے ۔۔۲۔۔

ਤੁਮੑ ਦੇਵਹੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਦਇਆ ਧਾਰਿ ਹਮ ਅਕਿਰਤਘਨਾਰੇ ॥tum(h) dhevahu sabh kichh dhiaa dhaar ham akirataghanaare ||तुम्म देवहु सभु किछु दइआ धारि हम अकिरतघनारे ॥تُمھ دےوهُ سبھ کچھ دایا دھار هم اکرتگھنارے ۔۔

ਲਾਗਿ ਪਰੇ ਤੇਰੇ ਦਾਨ ਸਿਉ ਨਹ ਚਿਤਿ ਖਸਮਾਰੇ ॥੩॥laag pare tere dhaan siau neh chit khasamaare ||3||लागि परे तेरे दान सिउ नह चिति खसमारे ॥३॥لاگ پرے تےرے دان سا نه چت کھسمارے ۔۔۳۔۔

ਤੁਝ ਤੇ ਬਾਹਰਿ ਕਿਛੁ ਨਹੀ ਭਵ ਕਾਟਨਹਾਰੇ ॥tujh te baahar kichh nahee bhav kaaTanahaare ||तुझ ते बाहरि किछु नही भव काटनहारे ॥تُجھ تے باهر کچھ نهیِ بھو کاٹنهارے ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਦਇਆਲ ਗੁਰ ਲੇਹੁ ਮੁਗਧ ਉਧਾਰੇ ॥੪॥੪॥੩੪॥kahu naanak saran dhiaal gur leh mugadh udhaare ||4||4||34||कहु नानक सरणि दइआल गुर लेहु मुगध उधारे ॥४॥४॥३४॥کهُ نانک سرݨ دایال گُر لےهُ مُگدھ اُدھارے ۔۔۴۔۔۴۔۔۳۴۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਦੋਸੁ ਨ ਕਾਹੂ ਦੀਜੀਐ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਨਾ ਧਿਆਈਐ ॥dhos na kaahoo dheejeeaai prabh apanaa dhiaaieeaai ||दोसु न काहू दीजीऐ प्रभु अपना धिआईऐ ॥دوس ن کاهُو دیِجیِاَے پربھ اپنا دھآایاَے ۔۔

ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ਘਨਾ ਮਨ ਸੋਈ ਗਾਈਐ ॥੧॥jit seviaai sukh hoi ghanaa man soiee gaieeaai ||1||जितु सेविऐ सुखु होइ घना मन सोई गाईऐ ॥१॥جِت سےواَے سُکھ هوا گھنا من سوای گاایاَے ۔۔۱۔۔

ਕਹੀਐ ਕਾਇ ਪਿਆਰੇ ਤੁਝੁ ਬਿਨਾ ॥kaheeaai kai piaare tujh binaa ||कहीऐ काइ पिआरे तुझु बिना ॥کهیِاَے کاا پآرے تُجھ بنا ۔۔

ਤੁਮੑ ਦਇਆਲ ਸੁਆਮੀ ਸਭ ਅਵਗਨ ਹਮਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tum(h) dhiaal suaamee sabh avagan hamaa ||1|| rahaau ||तुम्म दइआल सुआमी सभ अवगन हमा ॥१॥ रहाउ ॥تُمھ دایال سُآمیِ سبھ اوگن هما ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਉ ਤੁਮੑ ਰਾਖਹੁ ਤਿਉ ਰਹਾ ਅਵਰੁ ਨਹੀ ਚਾਰਾ ॥jiau tum(h) raakhahu tiau rahaa avar nahee chaaraa ||जिउ तुम्म राखहु तिउ रहा अवरु नही चारा ॥جِا تُمھ راکھهُ تا رها اور نهیِ چارا ۔۔

ਨੀਧਰਿਆ ਧਰ ਤੇਰੀਆ ਇਕ ਨਾਮ ਅਧਾਰਾ ॥੨॥needhariaa dhar tereeaa ik naam adhaaraa ||2||नीधरिआ धर तेरीआ इक नाम अधारा ॥२॥نیِدھرآ دھر تےریِآ اک نام ادھارا ۔۔۲۔۔

ਜੋ ਤੁਮੑ ਕਰਹੁ ਸੋਈ ਭਲਾ ਮਨਿ ਲੇਤਾ ਮੁਕਤਾ ॥jo tum(h) karahu soiee bhalaa man letaa mukataa ||जो तुम्म करहु सोई भला मनि लेता मुकता ॥جو تُمھ کرهُ سوای بھلا من لےتا مُکتا ۔۔

ਸਗਲ ਸਮਗ੍ਰੀ ਤੇਰੀਆ ਸਭ ਤੇਰੀ ਜੁਗਤਾ ॥੩॥sagal samagree tereeaa sabh teree jugataa ||3||सगल समग्री तेरीआ सभ तेरी जुगता ॥३॥سگل سمگریِ تےریِآ سبھ تےریِ جُگتا ۔۔۳۔۔

ਚਰਨ ਪਖਾਰਉ ਕਰਿ ਸੇਵਾ ਜੇ ਠਾਕੁਰ ਭਾਵੈ ॥charan pakhaarau kar sevaa je Thaakur bhaavai ||चरन पखारउ करि सेवा जे ठाकुर भावै ॥چرن پکھارا کر سےوا جے ٹھاکر بھاوَے ۔۔

ਹੋਹੁ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਦਇਆਲ ਪ੍ਰਭ ਨਾਨਕੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੪॥੫॥੩੫॥hoh kirapaal dhiaal prabh naanak gun gaavai ||4||5||35||होहु कृपाल दइआल प्रभ नानकु गुण गावै ॥४॥५॥३५॥هوهُ ک®پال دایال پربھ نانک گُݨ گاوَے ۔۔۴۔۔۵۔۔۳۵۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਮਿਰਤੁ ਹਸੈ ਸਿਰ ਊਪਰੇ ਪਸੂਆ ਨਹੀ ਬੂਝੈ ॥mrit hasai sir uoopare pasooaa nahee boojhai ||मिरतु हसै सिर ऊपरे पसूआ नही बूझै ॥مِرت هسَے سر اُوپرے پسُوآ نهیِ بُوجھَے ۔۔

ਬਾਦ ਸਾਦ ਅਹੰਕਾਰ ਮਹਿ ਮਰਣਾ ਨਹੀ ਸੂਝੈ ॥੧॥baadh saadh aha(n)kaar meh maranaa nahee soojhai ||1||बाद साद अहंकार महि मरणा नही सूझै ॥१॥باد ساد اهںکار مهِ مرݨا نهیِ سُوجھَے ۔۔۱۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹੁ ਆਪਨਾ ਕਾਹੇ ਫਿਰਹੁ ਅਭਾਗੇ ॥satigur sevahu aapanaa kaahe firahu abhaage ||सतिगुरु सेवहु आपना काहे फिरहु अभागे ॥ستگر سےوهُ آپنا کاهے پھرهُ ابھاگے ۔۔

ਦੇਖਿ ਕਸੁੰਭਾ ਰੰਗੁਲਾ ਕਾਹੇ ਭੂਲਿ ਲਾਗੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhekh kasu(n)bhaa ra(n)gulaa kaahe bhool laage ||1|| rahaau ||देखि कसुँभा रंगुला काहे भूलि लागे ॥१॥ रहाउ ॥دےکھ کسںبھا رںگلا کاهے بھُول لاگے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਰਿ ਕਰਿ ਪਾਪ ਦਰਬੁ ਕੀਆ ਵਰਤਣ ਕੈ ਤਾਈ ॥kar kar paap dharab keeaa varatan kai taiee ||करि करि पाप दरबु कीआ वरतण कै ताई ॥کر کرِ پاپ درب کیِآ ورتݨ کَے تاای ۔۔

ਮਾਟੀ ਸਿਉ ਮਾਟੀ ਰਲੀ ਨਾਗਾ ਉਠਿ ਜਾਈ ॥੨॥maaTee siau maaTee ralee naagaa uTh jaiee ||2||माटी सिउ माटी रली नागा उठि जाई ॥२॥ماٹیِ سا ماٹیِ رلیِ ناگا اُٹھ جاای ۔۔۲۔۔

ਜਾ ਕੈ ਕੀਐ ਸ੍ਰਮੁ ਕਰੈ ਤੇ ਬੈਰ ਬਿਰੋਧੀ ॥jaa kai keeaai sram karai te bair birodhee ||जा कै कीऐ स्रमु करै ते बैर बिरोधी ॥جا کَے کیِاَے سرم کرَے تے بَےر برودھیِ ۔۔

ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਭਜਿ ਜਾਹਿਗੇ ਕਾਹੇ ਜਲਹੁ ਕਰੋਧੀ ॥੩॥a(n)t kaal bhaj jaahige kaahe jalahu karodhee ||3||अंत कालि भजि जाहिगे काहे जलहु करोधी ॥३॥اںت کال بھج جاهگے کاهے جلهُ کرودھیِ ۔۔۳۔۔

ਦਾਸ ਰੇਣੁ ਸੋਈ ਹੋਆ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਕਰਮਾ ॥dhaas ren soiee hoaa jis masatak karamaa ||दास रेणु सोई होआ जिसु मसतकि करमा ॥داس رےݨ سوای هوآ جس مستک کرما ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਬੰਧਨ ਛੁਟੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਰਨਾ ॥੪॥੬॥੩੬॥kahu naanak ba(n)dhan chhuTe satigur kee saranaa ||4||6||36||कहु नानक बंधन छुटे सतिगुर की सरना ॥४॥६॥३६॥کهُ نانک بںدھن چھُٹے ستگر کیِ سرنا ۔۔۴۔۔۶۔۔۳۶۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਪਿੰਗੁਲ ਪਰਬਤ ਪਾਰਿ ਪਰੇ ਖਲ ਚਤੁਰ ਬਕੀਤਾ ॥pi(n)gul parabat paar pare khal chatur bakeetaa ||पिंगुल परबत पारि परे खल चतुर बकीता ॥پِںگل پربت پار پرے کھل چتر بکیِتا ۔۔

ਅੰਧੁਲੇ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੂਝਿਆ ਗੁਰ ਭੇਟਿ ਪੁਨੀਤਾ ॥੧॥a(n)dhule tirabhavan soojhiaa gur bheT puneetaa ||1||अंधुले तृभवण सूझिआ गुर भेटि पुनीता ॥१॥اںدھلے تربھوݨ سُوجھآ گُر بھےٹ پُنیِتا ۔۔۱۔۔

ਮਹਿਮਾ ਸਾਧੂ ਸੰਗ ਕੀ ਸੁਨਹੁ ਮੇਰੇ ਮੀਤਾ ॥mahimaa saadhoo sa(n)g kee sunahu mere meetaa ||महिमा साधू संग की सुनहु मेरे मीता ॥مهِما سادھُو سںگ کیِ سُنهُ مےرے میِتا ۔۔

ਮੈਲੁ ਖੋਈ ਕੋਟਿ ਅਘ ਹਰੇ ਨਿਰਮਲ ਭਏ ਚੀਤਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥mail khoiee koT agh hare niramal bhe cheetaa ||1|| rahaau ||मैलु खोई कोटि अघ हरे निरमल भए चीता ॥१॥ रहाउ ॥مَےل کھوای کوٹ اگھ هرے نرمل بھاے چیِتا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਐਸੀ ਭਗਤਿ ਗੋਵਿੰਦ ਕੀ ਕੀਟਿ ਹਸਤੀ ਜੀਤਾ ॥aaisee bhagat govi(n)dh kee keeT hasatee jeetaa ||ऐसी भगति गोविंद की कीटि हसती जीता ॥اَےسیِ بھگت گووںد کیِ کیِٹ هستیِ جیِتا ۔۔

ਜੋ ਜੋ ਕੀਨੋ ਆਪਨੋ ਤਿਸੁ ਅਭੈ ਦਾਨੁ ਦੀਤਾ ॥੨॥jo jo keeno aapano tis abhai dhaan dheetaa ||2||जो जो कीनो आपनो तिसु अभै दानु दीता ॥२॥جو جو کیٍنو آپنو تس ابھَے دان دیِتا ۔۔۲۔۔

ਸਿੰਘੁ ਬਿਲਾਈ ਹੋਇ ਗਇਓ ਤ੍ਰਿਣੁ ਮੇਰੁ ਦਿਖੀਤਾ ॥si(n)gh bilaiee hoi gio tiran mer dhikheetaa ||सिंघु बिलाई होइ गइओ तृणु मेरु दिखीता ॥سِںگھ بلاای هوا گِااو ترݨ مےر دکھیِتا ۔۔