Ang 802 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੮੦੨)

ਅਗਨਤ ਗੁਣ ਠਾਕੁਰ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੇ ॥aganat gun Thaakur prabh tere ||अगनत गुण ठाकुर प्रभ तेरे ॥اگنت گُݨ ٹھاکر پربھ تےرے ۔۔

ਮੋਹਿ ਅਨਾਥ ਤੁਮਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥moh anaath tumaree saranaiee ||मोहि अनाथ तुमरी सरणाई ॥موه اناتھ تُمریِ سرݨاای ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਹਰਿ ਚਰਨ ਧਿਆਈ ॥੧॥kar kirapaa har charan dhiaaiee ||1||करि किरपा हरि चरन धिआई ॥१॥کر کرپا هرِ چرن دھآای ۔۔۱۔۔

ਦਇਆ ਕਰਹੁ ਬਸਹੁ ਮਨਿ ਆਇ ॥dhiaa karahu basahu man aai ||दइआ करहु बसहु मनि आइ ॥دایا کرهُ بسهُ من آا ۔۔

ਮੋਹਿ ਨਿਰਗੁਨ ਲੀਜੈ ਲੜਿ ਲਾਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥moh niragun leejai laR lai || rahaau ||मोहि निरगुन लीजै लड़ि लाइ ॥ रहाउ ॥موه نرگن لیِجَے لڑ لاا ۔۔ رهاا ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਚਿਤਿ ਆਵੈ ਤਾ ਕੈਸੀ ਭੀੜ ॥prabh chit aavai taa kaisee bheeR ||प्रभु चिति आवै ता कैसी भीड़ ॥پربھ چت آوَے تا کَےسیِ بھیِڑ ۔۔

ਹਰਿ ਸੇਵਕ ਨਾਹੀ ਜਮ ਪੀੜ ॥har sevak naahee jam peeR ||हरि सेवक नाही जम पीड़ ॥هر سےوک ناهیِ جم پیِڑ ۔۔

ਸਰਬ ਦੂਖ ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਨਸੇ ॥sarab dhookh har simarat nase ||सरब दूख हरि सिमरत नसे ॥سرب دُوکھ هر سمرت نسے ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੁ ਬਸੈ ॥੨॥jaa kai sa(n)g sadhaa prabh basai ||2||जा कै संगि सदा प्रभु बसै ॥२॥جا کَے سںگ سدا پربھ بسَے ۔۔۲۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਤਨਿ ਆਧਾਰੁ ॥prabh kaa naam man tan aadhaar ||प्रभ का नामु मनि तनि आधारु ॥پربھ کا نام من تنِ آدھار ۔۔

ਬਿਸਰਤ ਨਾਮੁ ਹੋਵਤ ਤਨੁ ਛਾਰੁ ॥bisarat naam hovat tan chhaar ||बिसरत नामु होवत तनु छारु ॥بِسرت نام هووت تن چھار ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਚਿਤਿ ਆਏ ਪੂਰਨ ਸਭ ਕਾਜ ॥prabh chit aae pooran sabh kaaj ||प्रभ चिति आए पूरन सभ काज ॥پربھ چت آاے پُورن سبھ کاج ۔۔

ਹਰਿ ਬਿਸਰਤ ਸਭ ਕਾ ਮੁਹਤਾਜ ॥੩॥har bisarat sabh kaa muhataaj ||3||हरि बिसरत सभ का मुहताज ॥३॥هر بسرت سبھ کا مُهتاج ۔۔۳۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਸੰਗਿ ਲਾਗੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ॥charan kamal sa(n)g laagee preet ||चरन कमल संगि लागी प्रीति ॥چرن کمل سںگ لاگیِ پریِت ۔۔

ਬਿਸਰਿ ਗਈ ਸਭ ਦੁਰਮਤਿ ਰੀਤਿ ॥bisar giee sabh dhuramat reet ||बिसरि गई सभ दुरमति रीति ॥بِسر گای سبھ دُرمت ریِت ۔۔

ਮਨ ਤਨ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮੰਤ ॥man tan a(n)tar har har ma(n)t ||मन तन अंतरि हरि हरि मंत ॥من تن اںتر هر هرِ مںت ۔۔

ਨਾਨਕ ਭਗਤਨ ਕੈ ਘਰਿ ਸਦਾ ਅਨੰਦ ॥੪॥੩॥naanak bhagatan kai ghar sadhaa ana(n)dh ||4||3||नानक भगतन कै घरि सदा अनंद ॥४॥३॥نانک بھگتن کَے گھر سدا انµد ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਰਾਗੁ ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੨ ਯਾਨੜੀਏ ਕੈ ਘਰਿ ਗਾਵਣਾraag bilaaval mahalaa panjavaa ghar doojaa yaanaRe'e kai ghar gaavanaaरागु बिलावलु महला ५ घरु २ यानड़ीए कै घरि गावणाراگ بلاول مهلا ۵ گھر ۲ ےانڑیِاے کَے گھر گاوݨا

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮੈ ਮਨਿ ਤੇਰੀ ਟੇਕ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਮੈ ਮਨਿ ਤੇਰੀ ਟੇਕ ॥mai man teree Tek mere piaare mai man teree Tek ||मै मनि तेरी टेक मेरे पिआरे मै मनि तेरी टेक ॥مَے من تےریِ ٹےک مےرے پآرے مَے منِ تےریِ ٹےک ۔۔

ਅਵਰ ਸਿਆਣਪਾ ਬਿਰਥੀਆ ਪਿਆਰੇ ਰਾਖਨ ਕਉ ਤੁਮ ਏਕ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥avar siaanapaa biratheeaa piaare raakhan kau tum ek ||1|| rahaau ||अवर सिआणपा बिरथीआ पिआरे राखन कउ तुम एक ॥१॥ रहाउ ॥اور سآݨپا برتھیِآ پآرے راکھن کا تُم اےک ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਜੇ ਮਿਲੈ ਪਿਆਰੇ ਸੋ ਜਨੁ ਹੋਤ ਨਿਹਾਲਾ ॥satigur pooraa je milai piaare so jan hot nihaalaa ||सतिगुरु पूरा जे मिलै पिआरे सो जनु होत निहाला ॥ستگر پُورا جے ملَے پآرے سو جن هوت نهالا ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋ ਕਰੇ ਪਿਆਰੇ ਜਿਸ ਨੋ ਹੋਇ ਦਇਆਲਾ ॥gur kee sevaa so kare piaare jis no hoi dhiaalaa ||गुर की सेवा सो करे पिआरे जिस नो होइ दइआला ॥گُر کیِ سےوا سو کرے پآرے جس نو هوا دایالا ۔۔

ਸਫਲ ਮੂਰਤਿ ਗੁਰਦੇਉ ਸੁਆਮੀ ਸਰਬ ਕਲਾ ਭਰਪੂਰੇ ॥safal moorat gurdheau suaamee sarab kalaa bharapoore ||सफल मूरति गुरदेउ सुआमी सरब कला भरपूरे ॥سپھل مُورت گُردےا سُآمیِ سرب کلا بھرپُورے ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਜੂਰੇ ॥੧॥naanak gur paarabraham paramesar sadhaa sadhaa hajoore ||1||नानक गुरु पारब्रहमु परमेसरु सदा सदा हजूरे ॥१॥نانک گُر پاربرهم پرمےسر سدا سدا هجُورے ۔۔۱۔۔

ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਜੀਵਾ ਸੋਇ ਤਿਨਾ ਕੀ ਜਿਨੑ ਅਪੁਨਾ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ॥sun sun jeevaa soi tinaa kee jin(h) apunaa prabh jaataa ||सुणि सुणि जीवा सोइ तिना की जिन्न अपुना प्रभु जाता ॥سُݨ سُݨ جیِوا سوا تنا کیِ جنھ اپنا پربھ جاتا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਹਿ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਹਿ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਹੀ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ॥har naam araadheh naam vakhaaneh har naame hee man raataa ||हरि नामु अराधहि नामु वखाणहि हरि नामे ही मनु राता ॥هر نام ارادھه نام وکھاݨه هرِ نامے هیِ من راتا ۔۔

ਸੇਵਕੁ ਜਨ ਕੀ ਸੇਵਾ ਮਾਗੈ ਪੂਰੈ ਕਰਮਿ ਕਮਾਵਾ ॥sevak jan kee sevaa maagai poorai karam kamaavaa ||सेवकु जन की सेवा मागै पूरै करमि कमावा ॥سےوک جن کیِ سےوا ماگَے پُورَے کرم کماوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੀ ਬੇਨੰਤੀ ਸੁਆਮੀ ਤੇਰੇ ਜਨ ਦੇਖਣੁ ਪਾਵਾ ॥੨॥naanak kee bena(n)tee suaamee tere jan dhekhan paavaa ||2||नानक की बेनंती सुआमी तेरे जन देखणु पावा ॥२॥نانک کیِ بےنµتیِ سُآمیِ تےرے جن دےکھݨ پاوا ۔۔۲۔۔

ਵਡਭਾਗੀ ਸੇ ਕਾਢੀਅਹਿ ਪਿਆਰੇ ਸੰਤਸੰਗਤਿ ਜਿਨਾ ਵਾਸੋ ॥vaddabhaagee se kaadde'eeh piaare sa(n)tasa(n)gat jinaa vaaso ||वडभागी से काढीअहि पिआरे संतसंगति जिना वासो ॥وڈبھاگیِ سے کاڈھیِاه پآرے سںتسںگت جنا واسو ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧੀਐ ਨਿਰਮਲੁ ਮਨੈ ਹੋਵੈ ਪਰਗਾਸੋ ॥a(n)mirat naam araadheeaai niramal manai hovai paragaaso ||अंमृत नामु अराधीऐ निरमलु मनै होवै परगासो ॥اںمرت نام ارادھیِاَے نرمل منَے هووَے پرگاسو ۔۔

ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਕਾਟੀਐ ਪਿਆਰੇ ਚੂਕੈ ਜਮ ਕੀ ਕਾਣੇ ॥janam maran dhukh kaaTeeaai piaare chookai jam kee kaane ||जनम मरण दुखु काटीऐ पिआरे चूकै जम की काणे ॥جنم مرݨ دُکھ کاٹیِاَے پآرے چُوکَے جم کیِ کاݨے ۔۔

ਤਿਨਾ ਪਰਾਪਤਿ ਦਰਸਨੁ ਨਾਨਕ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਅਪਣੇ ਭਾਣੇ ॥੩॥tinaa paraapat dharasan naanak jo prabh apane bhaane ||3||तिना परापति दरसनु नानक जो प्रभ अपणे भाणे ॥३॥تٍنا پراپت درسن نانک جو پربھ اپݨے بھاݨے ۔۔۳۔۔

ਊਚ ਅਪਾਰ ਬੇਅੰਤ ਸੁਆਮੀ ਕਉਣੁ ਜਾਣੈ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ॥uooch apaar bea(n)t suaamee kaun jaanai gun tere ||ऊच अपार बेअंत सुआमी कउणु जाणै गुण तेरे ॥اُوچ اپار بےاںت سُآمیِ کاݨ جاݨَے گُݨ تےرے ۔۔

ਗਾਵਤੇ ਉਧਰਹਿ ਸੁਣਤੇ ਉਧਰਹਿ ਬਿਨਸਹਿ ਪਾਪ ਘਨੇਰੇ ॥gaavate udhareh sunate udhareh binaseh paap ghanere ||गावते उधरहि सुणते उधरहि बिनसहि पाप घनेरे ॥گاوتے اُدھره سُݨتے اُدھره بنسه پاپ گھنےرے ۔۔

ਪਸੂ ਪਰੇਤ ਮੁਗਧ ਕਉ ਤਾਰੇ ਪਾਹਨ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੈ ॥pasoo paret mugadh kau taare paahan paar utaarai ||पसू परेत मुगध कउ तारे पाहन पारि उतारै ॥پسُو پرےت مُگدھ کا تارے پاهن پار اُتارَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ਸਦਾ ਸਦਾ ਬਲਿਹਾਰੈ ॥੪॥੧॥੪॥naanak dhaas teree saranaiee sadhaa sadhaa balihaarai ||4||1||4||नानक दास तेरी सरणाई सदा सदा बलिहारै ॥४॥१॥४॥نانک داس تےریِ سرݨاای سدا سدا بلهارَے ۔۔۴۔۔۱۔۔۴۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥bilaaval mahalaa panjavaa ||बिलावलु महला ५ ॥بِلاول مهلا ۵ ۔۔

ਬਿਖੈ ਬਨੁ ਫੀਕਾ ਤਿਆਗਿ ਰੀ ਸਖੀਏ ਨਾਮੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਪੀਓ ॥bikhai ban feekaa tiaag ree sakhe'ee naam mahaa ras peeo ||बिखै बनु फीका तिआगि री सखीए नामु महा रसु पीओ ॥بِکھَے بن پھیِکا تآگ ریِ سکھیِاے نام مها رس پیِاو ۔۔

ਬਿਨੁ ਰਸ ਚਾਖੇ ਬੁਡਿ ਗਈ ਸਗਲੀ ਸੁਖੀ ਨ ਹੋਵਤ ਜੀਓ ॥bin ras chaakhe budd giee sagalee sukhee na hovat jeeo ||बिनु रस चाखे बुडि गई सगली सुखी न होवत जीओ ॥بٍن رس چاکھے بُڈ گای سگلیِ سُکھیِ ن هووت جیِاو ۔۔

ਮਾਨੁ ਮਹਤੁ ਨ ਸਕਤਿ ਹੀ ਕਾਈ ਸਾਧਾ ਦਾਸੀ ਥੀਓ ॥maan mahat na sakat hee kaiee saadhaa dhaasee theeo ||मानु महतु न सकति ही काई साधा दासी थीओ ॥مان مهت ن سکت هیِ کاای سادھا داسیِ تھیِاو ۔۔