Ang 798 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੯੮)

ਕਹਤ ਨਾਨਕੁ ਸਚੇ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਏ ਚੂਕੈ ਮਨਿ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥kahat naanak sache siau preet laae chookai man abhimaanaa ||कहत नानकु सचे सिउ प्रीति लाए चूकै मनि अभिमाना ॥کهت نانک سچے سا پریِت لااے چُوکَے من ابھِمانا ۔۔

ਕਹਤ ਸੁਣਤ ਸਭੇ ਸੁਖ ਪਾਵਹਿ ਮਾਨਤ ਪਾਹਿ ਨਿਧਾਨਾ ॥੪॥੪॥kahat sunat sabhe sukh paaveh maanat paeh nidhaanaa ||4||4||कहत सुणत सभे सुख पावहि मानत पाहि निधाना ॥४॥४॥کهت سُݨت سبھے سُکھ پاوه مانت پاه ندھانا ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥bilaaval mahalaa teejaa ||बिलावलु महला ३ ॥بِلاول مهلا ۳ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਲਾਏ ॥gurmukh preet jis no aape laae ||गुरमुखि प्रीति जिस नो आपे लाए ॥گُرمکھ پریِت جس نو آپے لااے ۔۔

ਤਿਤੁ ਘਰਿ ਬਿਲਾਵਲੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥tit ghar bilaaval gur sabadh suhaae ||तितु घरि बिलावलु गुर सबदि सुहाए ॥تِت گھر بلاول گُر سبد سُهااے ۔۔

ਮੰਗਲੁ ਨਾਰੀ ਗਾਵਹਿ ਆਏ ॥ma(n)gal naaree gaaveh aae ||मंगलु नारी गावहि आए ॥مںگل ناریِ گاوه آاے ۔۔

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥੧॥mil preetam sadhaa sukh paae ||1||मिलि प्रीतम सदा सुखु पाए ॥१॥مِل پریِتم سدا سُکھ پااے ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਿਨੑ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥hau tin balihaarai jin(h) har ma(n)n vasaae ||हउ तिन बलिहारै जिन्न हरि मंनि वसाए ॥ها تن بلهارَے جنھ هرِ منّ وسااے ۔۔

ਹਰਿ ਜਨ ਕਉ ਮਿਲਿਆ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har jan kau miliaa sukh paieeaai har gun gaavai sahaj subhaae ||1|| rahaau ||हरि जन कउ मिलिआ सुखु पाईऐ हरि गुण गावै सहजि सुभाए ॥१॥ रहाउ ॥هر جن کا ملِآ سُکھ پاایاَے هرِ گُݨ گاوَے سهجِ سُبھااے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਤੇਰੈ ਚਾਏ ॥sadhaa ra(n)g raate terai chaae ||सदा रंगि राते तेरै चाए ॥سدا رںگ راتے تےرَے چااے ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਆਪਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਏ ॥har jeeau aap vasai man aae ||हरि जीउ आपि वसै मनि आए ॥هر جیِا آپ وسَے منِ آاے ۔۔

ਆਪੇ ਸੋਭਾ ਸਦ ਹੀ ਪਾਏ ॥aape sobhaa sadh hee paae ||आपे सोभा सद ही पाए ॥آپے سوبھا سد هیِ پااے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲੈ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥੨॥gurmukh melai mel milaae ||2||गुरमुखि मेलै मेलि मिलाए ॥२॥گُرمکھ مےلَے مےل ملااے ۔۔۲۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਾਤੇ ਸਬਦਿ ਰੰਗਾਏ ॥gurmukh raate sabadh ra(n)gaae ||गुरमुखि राते सबदि रंगाए ॥گُرمکھ راتے سبد رںگااے ۔۔

ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥nij ghar vaasaa har gun gaae ||निज घरि वासा हरि गुण गाए ॥نِج گھر واسا هرِ گُݨ گااے ۔۔

ਰੰਗਿ ਚਲੂਲੈ ਹਰਿ ਰਸਿ ਭਾਏ ॥ra(n)g chaloolai har ras bhaae ||रंगि चलूलै हरि रसि भाए ॥رںگ چلُولَے هر رسِ بھااے ۔۔

ਇਹੁ ਰੰਗੁ ਕਦੇ ਨ ਉਤਰੈ ਸਾਚਿ ਸਮਾਏ ॥੩॥eih ra(n)g kadhe na utarai saach samaae ||3||इहु रंगु कदे न उतरै साचि समाए ॥३॥ِاهُ رںگ کدے ن اُترَے ساچ سمااے ۔۔۳۔۔

ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਮਿਟਿਆ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰਾ ॥a(n)tar sabadh miTiaa agiaan a(n)dheraa ||अंतरि सबदु मिटिआ अगिआनु अंधेरा ॥اںتر سبد مٹآ اگِآن اںدھےرا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮੇਰਾ ॥satigur giaan miliaa preetam meraa ||सतिगुर गिआनु मिलिआ प्रीतमु मेरा ॥ستگر گآن ملِآ پریِتم مےرا ۔۔

ਜੋ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਤਿਨ ਬਹੁੜਿ ਨ ਫੇਰਾ ॥jo sach raate tin bahuR na feraa ||जो सचि राते तिन बहुड़ि न फेरा ॥جو سچ راتے تن بهُڑ ن پھےرا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ਪੂਰਾ ਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ॥੪॥੫॥naanak naam dhiraRaae pooraa gur meraa ||4||5||नानक नामु दृड़ाए पूरा गुरु मेरा ॥४॥५॥نانک نام درڑااے پُورا گُر مےرا ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥bilaaval mahalaa teejaa ||बिलावलु महला ३ ॥بِلاول مهلا ۳ ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਪਾਈ ॥poore gur te vaddiaaiee paiee ||पूरे गुर ते वडिआई पाई ॥پُورے گُر تے وڈآای پاای ۔۔

ਅਚਿੰਤ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਈ ॥achi(n)t naam vasiaa man aaiee ||अचिंत नामु वसिआ मनि आई ॥اچںت نام وسِآ منِ آای ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਸਬਦਿ ਜਲਾਈ ॥haumai maiaa sabadh jalaiee ||हउमै माइआ सबदि जलाई ॥هامَے ماایا سبد جلاای ۔۔

ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਗੁਰ ਤੇ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ॥੧॥dhar saachai gur te sobhaa paiee ||1||दरि साचै गुर ते सोभा पाई ॥१॥در ساچَے گُر تے سوبھا پاای ۔۔۱۔۔

ਜਗਦੀਸ ਸੇਵਉ ਮੈ ਅਵਰੁ ਨ ਕਾਜਾ ॥jagadhees sevau mai avar na kaajaa ||जगदीस सेवउ मै अवरु न काजा ॥جگدیِس سےوا مَے اور ن کاجا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਅਨਦੁ ਹੋਵੈ ਮਨਿ ਮੇਰੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਾਗਉ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਨਿਵਾਜਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥anadhin anadh hovai man merai gurmukh maagau teraa naam nivaajaa ||1|| rahaau ||अनदिनु अनदु होवै मनि मेरै गुरमुखि मागउ तेरा नामु निवाजा ॥१॥ रहाउ ॥اندن اند هووَے من مےرَے گُرمکھ ماگا تےرا نام نواجا ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਮਨ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ਮਨ ਤੇ ਪਾਈ ॥man kee parateet man te paiee ||मन की परतीति मन ते पाई ॥من کیِ پرتیِت من تے پاای ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ॥poore gur te sabadh bujhaiee ||पूरे गुर ते सबदि बुझाई ॥پُورے گُر تے سبد بُجھاای ۔۔

ਜੀਵਣ ਮਰਣੁ ਕੋ ਸਮਸਰਿ ਵੇਖੈ ॥jeevan maran ko samasar vekhai ||जीवण मरणु को समसरि वेखै ॥جیِوݨ مرݨ کو سمسر وےکھَے ۔۔

ਬਹੁੜਿ ਨ ਮਰੈ ਨਾ ਜਮੁ ਪੇਖੈ ॥੨॥bahuR na marai naa jam pekhai ||2||बहुड़ि न मरै ना जमु पेखै ॥२॥بهُڑ ن مرَے نا جم پےکھَے ۔۔۲۔۔

ਘਰ ਹੀ ਮਹਿ ਸਭਿ ਕੋਟ ਨਿਧਾਨ ॥ghar hee meh sabh koT nidhaan ||घर ही महि सभि कोट निधान ॥گھر هیِ مهِ سبھ کوٹ ندھان ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਦਿਖਾਏ ਗਇਆ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥satigur dhikhaae giaa abhimaan ||सतिगुरि दिखाए गइआ अभिमानु ॥ستگر دکھااے گایا ابھِمان ۔۔

ਸਦ ਹੀ ਲਾਗਾ ਸਹਜਿ ਧਿਆਨ ॥sadh hee laagaa sahaj dhiaan ||सद ही लागा सहजि धिआन ॥سد هیِ لاگا سهج دھآن ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਗਾਵੈ ਏਕੋ ਨਾਮ ॥੩॥anadhin gaavai eko naam ||3||अनदिनु गावै एको नाम ॥३॥اندن گاوَے اےکو نام ۔۔۳۔۔

ਇਸੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਵਡਿਆਈ ਪਾਈ ॥eis jug meh vaddiaaiee paiee ||इसु जुग महि वडिआई पाई ॥ِاس جُگ مهِ وڈآای پاای ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ॥poore gur te naam dhiaaiee ||पूरे गुर ते नामु धिआई ॥پُورے گُر تے نام دھآای ۔۔

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥jeh dhekhaa teh rahiaa samaiee ||जह देखा तह रहिआ समाई ॥جه دےکھا ته رهِآ سماای ۔۔

ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥੪॥sadhaa sukhadhaataa keemat nahee paiee ||4||सदा सुखदाता कीमति नही पाई ॥४॥سدا سُکھداتا کیِمت نهیِ پاای ۔۔۴۔۔

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥poorai bhaag gur pooraa paiaa ||पूरै भागि गुरु पूरा पाइआ ॥پُورَے بھاگ گُر پُورا پاایا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥a(n)tar naam nidhaan dhikhaiaa ||अंतरि नामु निधानु दिखाइआ ॥اںتر نام ندھان دکھاایا ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅਤਿ ਮੀਠਾ ਲਾਇਆ ॥gur kaa sabadh at meeThaa laiaa ||गुर का सबदु अति मीठा लाइआ ॥گُر کا سبد ات میِٹھا لاایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਤ੍ਰਿਸਨ ਬੁਝੀ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੫॥੬॥੪॥੬॥੧੦॥naanak tirasan bujhee man tan sukh paiaa ||5||6||4||6||10||नानक तृसन बुझी मनि तनि सुखु पाइआ ॥५॥६॥४॥६॥१०॥نانک ترسن بُجھیِ من تنِ سُکھ پاایا ۔۔۵۔۔۶۔۔۴۔۔۶۔۔۱۰۔۔

ਰਾਗੁ ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੩raag bilaaval mahalaa chauthhaa ghar teejaaरागु बिलावलु महला ४ घरु ३راگ بلاول مهلا ۴ گھر ۳

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਉਦਮ ਮਤਿ ਪ੍ਰਭ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਜਿਉ ਪ੍ਰੇਰੇ ਤਿਉ ਕਰਨਾ ॥audham mat prabh a(n)tarajaamee jiau prere tiau karanaa ||उदम मति प्रभ अंतरजामी जिउ प्रेरे तिउ करना ॥اُدم مت پربھ اںترجامیِ جا پرےرے تا کرنا ۔۔

ਜਿਉ ਨਟੂਆ ਤੰਤੁ ਵਜਾਏ ਤੰਤੀ ਤਿਉ ਵਾਜਹਿ ਜੰਤ ਜਨਾ ॥੧॥jiau naTooaa ta(n)t vajaae ta(n)tee tiau vaajeh ja(n)t janaa ||1||जिउ नटूआ तंतु वजाए तंती तिउ वाजहि जंत जना ॥१॥جِا نٹُوآ تںت وجااے تںتیِ تا واجه جںت جنا ۔۔۱۔۔