Ang 797 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੯੭)

ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣੇ ਸਿ ਮਨਮੁਖ ਕਹੀਅਹਿ ਨਾ ਉਰਵਾਰਿ ਨ ਪਾਰੇ ॥੩॥bharam bhulaane s manmukh kahe'eeh naa uravaar na paare ||3||भरमि भुलाणे सि मनमुख कहीअहि ना उरवारि न पारे ॥३॥بھرم بھُلاݨے س منمکھ کهیِاه نا اُروار ن پارے ۔۔۳۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸਮੑਾਲੇ ॥jis no nadhar kare soiee jan paae gur kaa sabadh sam(h)aale ||जिस नो नदरि करे सोई जनु पाए गुर का सबदु सम्माले ॥جِس نو ندر کرے سوای جن پااے گُر کا سبد سمھالے ۔۔

ਹਰਿ ਜਨ ਮਾਇਆ ਮਾਹਿ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥har jan maiaa maeh nisataare ||हरि जन माइआ माहि निसतारे ॥هر جن مااآ ماه نستارے ۔۔

ਨਾਨਕ ਭਾਗੁ ਹੋਵੈ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਕਾਲਹਿ ਮਾਰਿ ਬਿਦਾਰੇ ॥੪॥੧॥naanak bhaag hovai jis masatak kaaleh maar bidhaare ||4||1||नानक भागु होवै जिसु मसतकि कालहि मारि बिदारे ॥४॥१॥نانک بھاگ هووَے جس مستک کاله مار بدارے ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥bilaaval mahalaa teejaa ||बिलावलु महला ३ ॥بِلاول مهلا ۳ ۔۔

ਅਤੁਲੁ ਕਿਉ ਤੋਲਿਆ ਜਾਇ ॥atul kiau toliaa jai ||अतुलु किउ तोलिआ जाइ ॥اتل کا تولآ جاا ۔۔

ਦੂਜਾ ਹੋਇ ਤ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥dhoojaa hoi ta sojhee pai ||दूजा होइ त सोझी पाइ ॥دُوجا هوا ت سوجھیِ پاا ۔۔

ਤਿਸ ਤੇ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥tis te dhoojaa naahee koi ||तिस ते दूजा नाही कोइ ॥تِس تے دُوجا ناهیِ کوا ۔۔

ਤਿਸ ਦੀ ਕੀਮਤਿ ਕਿਕੂ ਹੋਇ ॥੧॥tis dhee keemat kikoo hoi ||1||तिस दी कीमति किकू होइ ॥१॥تِس دیِ کیِمت ککُو هوا ۔۔۱۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥gur parasaadh vasai man aai ||गुर परसादि वसै मनि आइ ॥گُر پرساد وسَے من آا ۔۔

ਤਾ ਕੋ ਜਾਣੈ ਦੁਬਿਧਾ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥taa ko jaanai dhubidhaa jai ||1|| rahaau ||ता को जाणै दुबिधा जाइ ॥१॥ रहाउ ॥تا کو جاݨَے دُبدھا جاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪਿ ਸਰਾਫੁ ਕਸਵਟੀ ਲਾਏ ॥aap saraaf kasavaTee laae ||आपि सराफु कसवटी लाए ॥آپ سراپھ کسوٹیِ لااے ۔۔

ਆਪੇ ਪਰਖੇ ਆਪਿ ਚਲਾਏ ॥aape parakhe aap chalaae ||आपे परखे आपि चलाए ॥آپے پرکھے آپ چلااے ۔۔

ਆਪੇ ਤੋਲੇ ਪੂਰਾ ਹੋਇ ॥aape tole pooraa hoi ||आपे तोले पूरा होइ ॥آپے تولے پُورا هوا ۔۔

ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਏਕੋ ਸੋਇ ॥੨॥aape jaanai eko soi ||2||आपे जाणै एको सोइ ॥२॥آپے جاݨَے اےکو سوا ۔۔۲۔۔

ਮਾਇਆ ਕਾ ਰੂਪੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਤੇ ਹੋਇ ॥maiaa kaa roop sabh tis te hoi ||माइआ का रूपु सभु तिस ते होइ ॥مااآ کا رُوپ سبھ تس تے هوا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਮੇਲੇ ਸੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥jis no mele su niramal hoi ||जिस नो मेले सु निरमलु होइ ॥جِس نو مےلے سُ نرمل هوا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਲਾਏ ਲਗੈ ਤਿਸੁ ਆਇ ॥jis no laae lagai tis aai ||जिस नो लाए लगै तिसु आइ ॥جِس نو لااے لگَے تس آا ۔۔

ਸਭੁ ਸਚੁ ਦਿਖਾਲੇ ਤਾ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੩॥sabh sach dhikhaale taa sach samai ||3||सभु सचु दिखाले ता सचि समाइ ॥३॥سبھ سچ دکھالے تا سچ سماا ۔۔۳۔۔

ਆਪੇ ਲਿਵ ਧਾਤੁ ਹੈ ਆਪੇ ॥aape liv dhaat hai aape ||आपे लिव धातु है आपे ॥آپے لو دھات هَے آپے ۔۔

ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਆਪੇ ਜਾਪੇ ॥aap bujhaae aape jaape ||आपि बुझाए आपे जापे ॥آپ بُجھااے آپے جاپے ۔۔

ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਬਦੁ ਹੈ ਆਪੇ ॥aape satigur sabadh hai aape ||आपे सतिगुरु सबदु है आपे ॥آپے ستگر سبد هَے آپے ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ਆਪੇ ॥੪॥੨॥naanak aakh sunaae aape ||4||2||नानक आखि सुणाए आपे ॥४॥२॥نانک آکھ سُݨااے آپے ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥bilaaval mahalaa teejaa ||बिलावलु महला ३ ॥بِلاول مهلا ۳ ۔۔

ਸਾਹਿਬ ਤੇ ਸੇਵਕੁ ਸੇਵ ਸਾਹਿਬ ਤੇ ਕਿਆ ਕੋ ਕਹੈ ਬਹਾਨਾ ॥saahib te sevak sev saahib te kiaa ko kahai bahaanaa ||साहिब ते सेवकु सेव साहिब ते किआ को कहै बहाना ॥ساهب تے سےوک سےو ساهب تے کآ کو کهَے بهانا ۔۔

ਐਸਾ ਇਕੁ ਤੇਰਾ ਖੇਲੁ ਬਨਿਆ ਹੈ ਸਭ ਮਹਿ ਏਕੁ ਸਮਾਨਾ ॥੧॥aaisaa ik teraa khel baniaa hai sabh meh ek samaanaa ||1||ऐसा इकु तेरा खेलु बनिआ है सभ महि एकु समाना ॥१॥اَےسا اک تےرا کھےل بنآ هَے سبھ مهِ اےک سمانا ۔۔۱۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਪਰਚੈ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਨਾ ॥ ਜਿਸੁ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਏ ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਗੈ ਸਹਜ ਧਿਆਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satigur parachai har naam samaanaa || jis karam hovai so satigur paae anadhin laagai sahaj dhiaanaa ||1|| rahaau ||सतिगुरि परचै हरि नामि समाना ॥ जिसु करमु होवै सो सतिगुरु पाए अनदिनु लागै सहज धिआना ॥१॥ रहाउ ॥ستگر پرچَے هرِ نام سمانا ۔۔ جس کرم هووَے سو ستِگر پااے اندن لاگَے سهج دھآنا ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਕਿਆ ਕੋਈ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ ਕਿਆ ਕੋ ਕਰੇ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥kiaa koiee teree sevaa kare kiaa ko kare abhimaanaa ||किआ कोई तेरी सेवा करे किआ को करे अभिमाना ॥کِآ کوای تےریِ سےوا کرے کآ کو کرے ابھمانا ۔۔

ਜਬ ਅਪੁਨੀ ਜੋਤਿ ਖਿੰਚਹਿ ਤੂ ਸੁਆਮੀ ਤਬ ਕੋਈ ਕਰਉ ਦਿਖਾ ਵਖਿਆਨਾ ॥੨॥jab apunee jot khi(n)cheh too suaamee tab koiee karau dhikhaa vakhiaanaa ||2||जब अपुनी जोति खिंचहि तू सुआमी तब कोई करउ दिखा वखिआना ॥२॥جب اپنیِ جوت کھںچه تُو سُآمیِ تب کوای کرا دکھا وکھآنا ۔۔۲۔۔

ਆਪੇ ਗੁਰੁ ਚੇਲਾ ਹੈ ਆਪੇ ਆਪੇ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨਾ ॥aape gur chelaa hai aape aape gunee nidhaanaa ||आपे गुरु चेला है आपे आपे गुणी निधाना ॥آپے گُر چےلا هَے آپے آپے گُݨیِ ندھانا ۔۔

ਜਿਉ ਆਪਿ ਚਲਾਏ ਤਿਵੈ ਕੋਈ ਚਾਲੈ ਜਿਉ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਭਗਵਾਨਾ ॥੩॥jiau aap chalaae tivai koiee chaalai jiau har bhaavai bhagavaanaa ||3||जिउ आपि चलाए तिवै कोई चालै जिउ हरि भावै भगवाना ॥३॥جِا آپ چلااے توَے کوای چالَے جا هر بھاوَے بھگوانا ۔۔۳۔۔

ਕਹਤ ਨਾਨਕੁ ਤੂ ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਕਉਣੁ ਜਾਣੈ ਤੇਰੇ ਕਾਮਾਂ ॥kahat naanak too saachaa saahib kaun jaanai tere kaamaa(n) ||कहत नानकु तू साचा साहिबु कउणु जाणै तेरे कामाँ ॥کهت نانک تُو ساچا ساهب کاݨ جاݨَے تےرے کاماں ۔۔

ਇਕਨਾ ਘਰ ਮਹਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਇਕਿ ਭਰਮਿ ਭਵਹਿ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥੪॥੩॥eikanaa ghar meh dhe vaddiaaiee ik bharam bhaveh abhimaanaa ||4||3||इकना घर महि दे वडिआई इकि भरमि भवहि अभिमाना ॥४॥३॥ِاکنا گھر مهِ دے وڈآای اکِ بھرم بھوه ابھِمانا ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥bilaaval mahalaa teejaa ||बिलावलु महला ३ ॥بِلاول مهلا ۳ ۔۔

ਪੂਰਾ ਥਾਟੁ ਬਣਾਇਆ ਪੂਰੈ ਵੇਖਹੁ ਏਕ ਸਮਾਨਾ ॥pooraa thaaT banaiaa poorai vekhahu ek samaanaa ||पूरा थाटु बणाइआ पूरै वेखहु एक समाना ॥پُورا تھاٹ بݨاایا پُورَے وےکھهُ اےک سمانا ۔۔

ਇਸੁ ਪਰਪੰਚ ਮਹਿ ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਮਤੁ ਕੋ ਧਰਹੁ ਗੁਮਾਨਾ ॥੧॥eis parapa(n)ch meh saache naam kee vaddiaaiee mat ko dharahu gumaanaa ||1||इसु परपंच महि साचे नाम की वडिआई मतु को धरहु गुमाना ॥१॥ِاس پرپںچ مهِ ساچے نام کیِ وڈآای مت کو دھرهُ گُمانا ۔۔۱۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਜਿਸ ਨੋ ਮਤਿ ਆਵੈ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥satigur kee jis no mat aavai so satigur maeh samaanaa ||सतिगुर की जिस नो मति आवै सो सतिगुर माहि समाना ॥ستگر کیِ جس نو متِ آوَے سو ستِگر ماه سمانا ۔۔

ਇਹ ਬਾਣੀ ਜੋ ਜੀਅਹੁ ਜਾਣੈ ਤਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਰਵੈ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥eeh baanee jo jeeahu jaanai tis a(n)tar ravai har naamaa ||1|| rahaau ||इह बाणी जो जीअहु जाणै तिसु अंतरि रवै हरि नामा ॥१॥ रहाउ ॥ِاه باݨیِ جو جیِاهُ جاݨَے تس اںتر روَے هر ناما ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਚਹੁ ਜੁਗਾ ਕਾ ਹੁਣਿ ਨਿਬੇੜਾ ਨਰ ਮਨੁਖਾ ਨੋ ਏਕੁ ਨਿਧਾਨਾ ॥chahu jugaa kaa hun nibeRaa nar manukhaa no ek nidhaanaa ||चहु जुगा का हुणि निबेड़ा नर मनुखा नो एकु निधाना ॥چهُ جُگا کا هُݨ نبےڑا نر منکھا نو اےک ندھانا ۔۔

ਜਤੁ ਸੰਜਮ ਤੀਰਥ ਓਨਾ ਜੁਗਾ ਕਾ ਧਰਮੁ ਹੈ ਕਲਿ ਮਹਿ ਕੀਰਤਿ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ॥੨॥jat sa(n)jam teerath onaa jugaa kaa dharam hai kal meh keerat har naamaa ||2||जतु संजम तीरथ ओना जुगा का धरमु है कलि महि कीरति हरि नामा ॥२॥جت سںجم تیِرتھ اونا جُگا کا دھرم هَے کل مهِ کیِرت هرِ ناما ۔۔۲۔۔

ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਆਪੋ ਆਪਣਾ ਧਰਮੁ ਹੈ ਸੋਧਿ ਦੇਖਹੁ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨਾ ॥jug jug aapo aapanaa dharam hai sodh dhekhahu bedh puraanaa ||जुगि जुगि आपो आपणा धरमु है सोधि देखहु बेद पुराना ॥جُگ جُگ آپو آپݨا دھرم هَے سودھ دےکھهُ بےد پُرانا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੀ ਧਿਆਇਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਗਿ ਤੇ ਪੂਰੇ ਪਰਵਾਨਾ ॥੩॥gurmukh jinee dhiaaiaa har har jag te poore paravaanaa ||3||गुरमुखि जिनी धिआइआ हरि हरि जगि ते पूरे परवाना ॥३॥گُرمکھ جنیِ دھآایا هر هرِ جگِ تے پُورے پروانا ۔۔۳۔۔