Ang 796 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੯੬)

ਐਸਾ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਦੇਉ ॥aaisaa naam nira(n)jan dheau ||ऐसा नामु निरंजन देउ ॥اَےسا نام نرںجن دےا ۔۔

ਹਉ ਜਾਚਿਕੁ ਤੂ ਅਲਖ ਅਭੇਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hau jaachik too alakh abheau ||1|| rahaau ||हउ जाचिकु तू अलख अभेउ ॥१॥ रहाउ ॥ها جاچک تُو الکھ ابھےا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਧਰਕਟੀ ਨਾਰਿ ॥ ਭੂੰਡੀ ਕਾਮਣਿ ਕਾਮਣਿਆਰਿ ॥maiaa moh dharakaTee naar || bhoo(n)ddee kaaman kaamaniaar ||माइआ मोहु धरकटी नारि ॥ भूँडी कामणि कामणिआरि ॥مااآ موهُ دھرکٹیِ نار ۔۔ بھُوںڈیِ کامݨ کامݨآر ۔۔

ਰਾਜੁ ਰੂਪੁ ਝੂਠਾ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ॥raaj roop jhooThaa dhin chaar ||राजु रूपु झूठा दिन चारि ॥راج رُوپ جھُوٹھا دن چار ۔۔

ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਚਾਨਣੁ ਅੰਧਿਆਰਿ ॥੨॥naam milai chaanan a(n)dhiaar ||2||नामु मिलै चानणु अंधिआरि ॥२॥نام ملَے چانݨ اںدھآر ۔۔۲۔۔

ਚਖਿ ਛੋਡੀ ਸਹਸਾ ਨਹੀ ਕੋਇ ॥chakh chhoddee sahasaa nahee koi ||चखि छोडी सहसा नही कोइ ॥چکھ چھوڈیِ سهسا نهیِ کوا ۔۔

ਬਾਪੁ ਦਿਸੈ ਵੇਜਾਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥baap dhisai vejaat na hoi ||बापु दिसै वेजाति न होइ ॥باپ دسَے وےجات ن هوا ۔۔

ਏਕੇ ਕਉ ਨਾਹੀ ਭਉ ਕੋਇ ॥eke kau naahee bhau koi ||एके कउ नाही भउ कोइ ॥اےکے کا ناهیِ بھا کوا ۔۔

ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਕਰਾਵੈ ਸੋਇ ॥੩॥karataa kare karaavai soi ||3||करता करे करावै सोइ ॥३॥کرتا کرے کراوَے سوا ۔۔۳۔۔

ਸਬਦਿ ਮੁਏ ਮਨੁ ਮਨ ਤੇ ਮਾਰਿਆ ॥sabadh mue man man te maariaa ||सबदि मुए मनु मन ते मारिआ ॥سبد مُاے من من تے مارآ ۔۔

ਠਾਕਿ ਰਹੇ ਮਨੁ ਸਾਚੈ ਧਾਰਿਆ ॥Thaak rahe man saachai dhaariaa ||ठाकि रहे मनु साचै धारिआ ॥ٹھاک رهے من ساچَے دھارآ ۔۔

ਅਵਰੁ ਨ ਸੂਝੈ ਗੁਰ ਕਉ ਵਾਰਿਆ ॥avar na soojhai gur kau vaariaa ||अवरु न सूझै गुर कउ वारिआ ॥اور ن سُوجھَے گُر کا وارآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਨਿਸਤਾਰਿਆ ॥੪॥੩॥naanak naam rate nisataariaa ||4||3||नानक नामि रते निसतारिआ ॥४॥३॥نانک نام رتے نستارآ ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥bilaaval mahalaa pehilaa ||बिलावलु महला १ ॥بِلاول مهلا ۱ ۔۔

ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਮਨੁ ਸਹਜ ਧਿਆਨੇ ॥gur bachanee man sahaj dhiaane ||गुर बचनी मनु सहज धिआने ॥گُر بچنیِ من سهج دھآنے ۔۔

ਹਰਿ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਤਾ ਮਨੁ ਮਾਨੇ ॥har kai ra(n)g rataa man maane ||हरि कै रंगि रता मनु माने ॥هر کَے رںگ رتا من مانے ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਿ ਭੁਲੇ ਬਉਰਾਨੇ ॥manmukh bharam bhule bauraane ||मनमुख भरमि भुले बउराने ॥منمکھ بھرم بھُلے بارانے ۔۔

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਰਹੀਐ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਪਛਾਨੇ ॥੧॥har bin kiau raheeaai gur sabadh pachhaane ||1||हरि बिनु किउ रहीऐ गुर सबदि पछाने ॥१॥هر بن کا رهیِاَے گُر سبد پچھانے ۔۔۱۔۔

ਬਿਨੁ ਦਰਸਨ ਕੈਸੇ ਜੀਵਉ ਮੇਰੀ ਮਾਈ ॥bin dharasan kaise jeevau meree maiee ||बिनु दरसन कैसे जीवउ मेरी माई ॥بٍن درسن کَےسے جیِوا مےریِ ماای ۔۔

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਜੀਅਰਾ ਰਹਿ ਨ ਸਕੈ ਖਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har bin jeearaa reh na sakai khin satigur boojh bujhaiee ||1|| rahaau ||हरि बिनु जीअरा रहि न सकै खिनु सतिगुरि बूझ बुझाई ॥१॥ रहाउ ॥هر بن جیِارا رهِ ن سکَے کھن ستِگر بُوجھ بُجھاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਬਿਸਰੈ ਹਉ ਮਰਉ ਦੁਖਾਲੀ ॥meraa prabh bisarai hau marau dhukhaalee ||मेरा प्रभु बिसरै हउ मरउ दुखाली ॥مےرا پربھ بسرَے ها مرا دُکھالیِ ۔۔

ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਜਪਉ ਅਪੁਨੇ ਹਰਿ ਭਾਲੀ ॥saas giraas japau apune har bhaalee ||सासि गिरासि जपउ अपुने हरि भाली ॥ساس گراس جپا اپنے هر بھالیِ ۔۔

ਸਦ ਬੈਰਾਗਨਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਹਾਲੀ ॥sadh bairaagan har naam nihaalee ||सद बैरागनि हरि नामु निहाली ॥سد بَےراگن هر نام نهالیِ ۔۔

ਅਬ ਜਾਨੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਲੀ ॥੨॥ab jaane gurmukh har naalee ||2||अब जाने गुरमुखि हरि नाली ॥२॥اب جانے گُرمکھ هر نالیِ ۔۔۲۔۔

ਅਕਥ ਕਥਾ ਕਹੀਐ ਗੁਰ ਭਾਇ ॥akath kathaa kaheeaai gur bhai ||अकथ कथा कहीऐ गुर भाइ ॥اکتھ کتھا کهیِاَے گُر بھاا ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਦੇਇ ਦਿਖਾਇ ॥prabh agam agochar dhei dhikhai ||प्रभु अगम अगोचरु देइ दिखाइ ॥پربھ اگم اگوچر دےا دکھاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਰਣੀ ਕਿਆ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥bin gur karanee kiaa kaar kamai ||बिनु गुर करणी किआ कार कमाइ ॥بٍن گُر کرݨیِ کآ کار کماا ۔۔

ਹਉਮੈ ਮੇਟਿ ਚਲੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥੩॥haumai meT chalai gur sabadh samai ||3||हउमै मेटि चलै गुर सबदि समाइ ॥३॥هامَے مےٹ چلَے گُر سبد سماا ۔۔۳۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਵਿਛੁੜੈ ਖੋਟੀ ਰਾਸਿ ॥manmukh vichhuRai khoTee raas ||मनमुखु विछुड़ै खोटी रासि ॥منمکھ وچھڑَے کھوٹیِ راس ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਸਾਬਾਸਿ ॥gurmukh naam milai saabaas ||गुरमुखि नामि मिलै साबासि ॥گُرمکھ نام ملَے ساباس ۔۔

ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸ ॥har kirapaa dhaaree dhaasan dhaas ||हरि किरपा धारी दासनि दास ॥هر کرپا دھاریِ داسن داس ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਨਾਮ ਧਨੁ ਰਾਸਿ ॥੪॥੪॥jan naanak har naam dhan raas ||4||4||जन नानक हरि नाम धनु रासि ॥४॥४॥جن نانک هر نام دھن راس ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧bilaaval mahalaa teejaa ghar pehilaaबिलावलु महला ३ घरु १بِلاول مهلا ۳ گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਖਾਇਆ ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਸੋਇਆ ਧ੍ਰਿਗੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਕਾਪੜੁ ਅੰਗਿ ਚੜਾਇਆ ॥dhirag dhirag khaiaa dhirag dhirag soiaa dhirag dhirag kaapaR a(n)g chaRaiaa ||धृगु धृगु खाइआ धृगु धृगु सोइआ धृगु धृगु कापड़ु अंगि चड़ाइआ ॥دھِرگ دھرگ کھاایا دھرگ دھرگ سوایا دھرگ دھرگ کاپڑ اںگ چڑاایا ۔۔

ਧ੍ਰਿਗੁ ਸਰੀਰੁ ਕੁਟੰਬ ਸਹਿਤ ਸਿਉ ਜਿਤੁ ਹੁਣਿ ਖਸਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥dhirag sareer kuTa(n)b sahit siau jit hun khasam na paiaa ||धृगु सरीरु कुटंब सहित सिउ जितु हुणि खसमु न पाइआ ॥دھِرگ سریِر کُٹںب سهِت سا جت هُݨ کھسم ن پاایا ۔۔

ਪਉੜੀ ਛੁੜਕੀ ਫਿਰਿ ਹਾਥਿ ਨ ਆਵੈ ਅਹਿਲਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੧॥pauRee chhuRakee fir haath na aavai ahilaa janam gavaiaa ||1||पउड़ी छुड़की फिरि हाथि न आवै अहिला जनमु गवाइआ ॥१॥پاڑیِ چھُڑکیِ پھر هاتھ ن آوَے اهِلا جنم گواایا ۔۔۱۔۔

ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਨ ਦੇਈ ਲਿਵ ਲਾਗਣਿ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਣ ਵਿਸਾਰੇ ॥dhoojaa bhaau na dheiee liv laagan jin har ke charan visaare ||दूजा भाउ न देई लिव लागणि जिनि हरि के चरण विसारे ॥دُوجا بھاا ن دےای لو لاگݨ جن هرِ کے چرݨ وسارے ۔۔

ਜਗਜੀਵਨ ਦਾਤਾ ਜਨ ਸੇਵਕ ਤੇਰੇ ਤਿਨ ਕੇ ਤੈ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jagajeevan dhaataa jan sevak tere tin ke tai dhookh nivaare ||1|| rahaau ||जगजीवन दाता जन सेवक तेरे तिन के तै दूख निवारे ॥१॥ रहाउ ॥جگجیِون داتا جن سےوک تےرے تن کے تَے دُوکھ نوارے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੂ ਦਇਆਲੁ ਦਇਆਪਤਿ ਦਾਤਾ ਕਿਆ ਏਹਿ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰੇ ॥too dhiaal dhiaapat dhaataa kiaa eh ja(n)t vichaare ||तू दइआलु दइआपति दाता किआ एहि जंत विचारे ॥تُو دایال دایاپت داتا کآ اےه جںت وچارے ۔۔

ਮੁਕਤ ਬੰਧ ਸਭਿ ਤੁਝ ਤੇ ਹੋਏ ਐਸਾ ਆਖਿ ਵਖਾਣੇ ॥mukat ba(n)dh sabh tujh te hoe aaisaa aakh vakhaane ||मुकत बंध सभि तुझ ते होए ऐसा आखि वखाणे ॥مُکت بںدھ سبھ تُجھ تے هواے اَےسا آکھ وکھاݨے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਮੁਕਤੁ ਕਹੀਐ ਮਨਮੁਖ ਬੰਧ ਵਿਚਾਰੇ ॥੨॥gurmukh hovai so mukat kaheeaai manmukh ba(n)dh vichaare ||2||गुरमुखि होवै सो मुकतु कहीऐ मनमुख बंध विचारे ॥२॥گُرمکھ هووَے سو مُکت کهیِاَے منمکھ بںدھ وچارے ۔۔۲۔۔

ਸੋ ਜਨੁ ਮੁਕਤੁ ਜਿਸੁ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਸਦਾ ਰਹੈ ਹਰਿ ਨਾਲੇ ॥so jan mukat jis ek liv laagee sadhaa rahai har naale ||सो जनु मुकतु जिसु एक लिव लागी सदा रहै हरि नाले ॥سو جن مُکت جس اےک لو لاگیِ سدا رهَے هر نالے ۔۔

ਤਿਨ ਕੀ ਗਹਣ ਗਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਈ ਸਚੈ ਆਪਿ ਸਵਾਰੇ ॥tin kee gahan gat kahee na jaiee sachai aap savaare ||तिन की गहण गति कही न जाई सचै आपि सवारे ॥تٍن کیِ گهݨ گت کهیِ ن جاای سچَے آپ سوارے ۔۔