Ang 792 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੯੨)

ਕਿਉ ਨ ਮਰੀਜੈ ਰੋਇ ਜਾ ਲਗੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਹੀ ॥੧॥kiau na mareejai roi jaa lag chit na aavahee ||1||किउ न मरीजै रोइ जा लगु चिति न आवही ॥१॥کِا ن مریِجَے روا جا لگ چت ن آوهیِ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੨ ॥mahalaa doojaa ||म: २ ॥مÚ ۲ ۔۔

ਜਾਂ ਸੁਖੁ ਤਾ ਸਹੁ ਰਾਵਿਓ ਦੁਖਿ ਭੀ ਸੰਮੑਾਲਿਓਇ ॥jaa(n) sukh taa sahu raavio dhukh bhee sa(n)m(h)aalioi ||जाँ सुखु ता सहु राविओ दुखि भी संम्मालिओइ ॥جاں سُکھ تا سهُ راواو دُکھ بھیِ سںمھالاوا ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸਿਆਣੀਏ ਇਉ ਕੰਤ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥naanak kahai siaane'ee iau ka(n)t milaavaa hoi ||2||नानकु कहै सिआणीए इउ कंत मिलावा होइ ॥२॥نانک کهَے سآݨیِاے اا کںت ملاوا هوا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਉ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀ ਕਿਰਮ ਜੰਤੁ ਵਡੀ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥hau kiaa saalaahee kiram ja(n)t vaddee teree vaddiaaiee ||हउ किआ सालाही किरम जंतु वडी तेरी वडिआई ॥ها کآ سالاهیِ کرم جںت وڈیِ تےریِ وڈآای ۔۔

ਤੂ ਅਗਮ ਦਇਆਲੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਆਪਿ ਲੈਹਿ ਮਿਲਾਈ ॥too agam dhiaal aga(n)m hai aap laih milaiee ||तू अगम दइआलु अगंमु है आपि लैहि मिलाई ॥تُو اگم دایال اگںم هَے آپ لَےه ملاای ۔۔

ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਬੇਲੀ ਕੋ ਨਹੀ ਤੂ ਅੰਤਿ ਸਖਾਈ ॥mai tujh bin belee ko nahee too a(n)t sakhaiee ||मै तुझ बिनु बेली को नही तू अंति सखाई ॥مَے تُجھ بن بےلیِ کو نهیِ تُو اںت سکھاای ۔۔

ਜੋ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਗਤੀ ਤਿਨ ਲੈਹਿ ਛਡਾਈ ॥jo teree saranaagatee tin laih chhaddaiee ||जो तेरी सरणागती तिन लैहि छडाई ॥جو تےریِ سرݨاگتیِ تن لَےه چھڈاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਹੈ ਤਿਸੁ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਈ ॥੨੦॥੧॥naanak veparavaahu hai tis til na tamaiee ||20||1||नानक वेपरवाहु है तिसु तिलु न तमाई ॥२०॥१॥نانک وےپرواهُ هَے تس تل ن تماای ۔۔۲۰۔۔۱۔۔

ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਬਾਣੀ ਸ੍ਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਤਥਾ ਸਭਨਾ ਭਗਤਾ ਕੀ ॥raag soohee baanee sree kabeer jeeau tathaa sabhanaa bhagataa kee ||रागु सूही बाणी स्री कबीर जीउ तथा सभना भगता की ॥راگ سُوهیِ باݨیِ سریِ کبیِر جیِا تتھا سبھنا بھگتا کیِ ۔۔

ਕਬੀਰ ਕੇkabeer keकबीर केکبیِر کے

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਅਵਤਰਿ ਆਇ ਕਹਾ ਤੁਮ ਕੀਨਾ ॥avatar aai kahaa tum keenaa ||अवतरि आइ कहा तुम कीना ॥اوتر آا کها تُم کیٍنا ۔۔

ਰਾਮ ਕੋ ਨਾਮੁ ਨ ਕਬਹੂ ਲੀਨਾ ॥੧॥raam ko naam na kabahoo leenaa ||1||राम को नामु न कबहू लीना ॥१॥رام کو نام ن کبهُو لیٍنا ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਨ ਜਪਹੁ ਕਵਨ ਮਤਿ ਲਾਗੇ ॥raam na japahu kavan mat laage ||राम न जपहु कवन मति लागे ॥رام ن جپهُ کون مت لاگے ۔۔

ਮਰਿ ਜਇਬੇ ਕਉ ਕਿਆ ਕਰਹੁ ਅਭਾਗੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥mar jibe kau kiaa karahu abhaage ||1|| rahaau ||मरि जइबे कउ किआ करहु अभागे ॥१॥ रहाउ ॥مر جِابے کا کآ کرهُ ابھاگے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਦੁਖ ਸੁਖ ਕਰਿ ਕੈ ਕੁਟੰਬੁ ਜੀਵਾਇਆ ॥dhukh sukh kar kai kuTa(n)b jeevaiaa ||दुख सुख करि कै कुटंबु जीवाइआ ॥دُکھ سُکھ کر کَے کُٹںب جیِواایا ۔۔

ਮਰਤੀ ਬਾਰ ਇਕਸਰ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥maratee baar ikasar dhukh paiaa ||2||मरती बार इकसर दुखु पाइआ ॥२॥مرتیِ بار اکسر دُکھ پاایا ۔۔۲۔۔

ਕੰਠ ਗਹਨ ਤਬ ਕਰਨ ਪੁਕਾਰਾ ॥ka(n)Th gahan tab karan pukaaraa ||कंठ गहन तब करन पुकारा ॥کںٹھ گهن تب کرن پُکارا ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਆਗੇ ਤੇ ਨ ਸੰਮੑਾਰਾ ॥੩॥੧॥keh kabeer aage te na sa(n)m(h)aaraa ||3||1||कहि कबीर आगे ते न संम्मारा ॥३॥१॥کهِ کبیِر آگے تے ن سںمھارا ۔۔۳۔۔۱۔۔

ਸੂਹੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥soohee kabeer jee ||सूही कबीर जी ॥سُوهیِ کبیِر جیِ ۔۔

ਥਰਹਰ ਕੰਪੈ ਬਾਲਾ ਜੀਉ ॥tharahar ka(n)pai baalaa jeeau ||थरहर कंपै बाला जीउ ॥تھرهر کمپَے بالا جیِا ۔۔

ਨਾ ਜਾਨਉ ਕਿਆ ਕਰਸੀ ਪੀਉ ॥੧॥naa jaanau kiaa karasee peeau ||1||ना जानउ किआ करसी पीउ ॥१॥نا جانا کآ کرسیِ پیِا ۔۔۱۔۔

ਰੈਨਿ ਗਈ ਮਤ ਦਿਨੁ ਭੀ ਜਾਇ ॥rain giee mat dhin bhee jai ||रैनि गई मत दिनु भी जाइ ॥رَےن گای مت دن بھیِ جاا ۔۔

ਭਵਰ ਗਏ ਬਗ ਬੈਠੇ ਆਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bhavar ge bag baiThe aai ||1|| rahaau ||भवर गए बग बैठे आइ ॥१॥ रहाउ ॥بھور گاے بگ بَےٹھے آا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਚੈ ਕਰਵੈ ਰਹੈ ਨ ਪਾਨੀ ॥kaachai karavai rahai na paanee ||काचै करवै रहै न पानी ॥کاچَے کروَے رهَے ن پانیِ ۔۔

ਹੰਸੁ ਚਲਿਆ ਕਾਇਆ ਕੁਮਲਾਨੀ ॥੨॥ha(n)s chaliaa kaiaa kumalaanee ||2||हंसु चलिआ काइआ कुमलानी ॥२॥هںس چلآ کاایا کُملانیِ ۔۔۲۔۔

ਕੁਆਰ ਕੰਨਿਆ ਜੈਸੇ ਕਰਤ ਸੀਗਾਰਾ ॥kuaar ka(n)niaa jaise karat seegaaraa ||कुआर कंनिआ जैसे करत सीगारा ॥کُآر کنّآ جَےسے کرت سیِگارا ۔۔

ਕਿਉ ਰਲੀਆ ਮਾਨੈ ਬਾਝੁ ਭਤਾਰਾ ॥੩॥kiau raleeaa maanai baajh bhataaraa ||3||किउ रलीआ मानै बाझु भतारा ॥३॥کِا رلیِآ مانَے باجھ بھتارا ۔۔۳۔۔

ਕਾਗ ਉਡਾਵਤ ਭੁਜਾ ਪਿਰਾਨੀ ॥kaag uddaavat bhujaa piraanee ||काग उडावत भुजा पिरानी ॥کاگ اُڈاوت بھُجا پرانیِ ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਇਹ ਕਥਾ ਸਿਰਾਨੀ ॥੪॥੨॥keh kabeer ieh kathaa siraanee ||4||2||कहि कबीर इह कथा सिरानी ॥४॥२॥کهِ کبیِر اه کتھا سرانیِ ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਸੂਹੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ॥soohee kabeer jeeau ||सूही कबीर जीउ ॥سُوهیِ کبیِر جیِا ۔۔

ਅਮਲੁ ਸਿਰਾਨੋ ਲੇਖਾ ਦੇਨਾ ॥amal siraano lekhaa dhenaa ||अमलु सिरानो लेखा देना ॥امل سرانو لےکھا دےنا ۔۔

ਆਏ ਕਠਿਨ ਦੂਤ ਜਮ ਲੇਨਾ ॥aae kaThin dhoot jam lenaa ||आए कठिन दूत जम लेना ॥آاے کٹھن دُوت جم لےنا ۔۔

ਕਿਆ ਤੈ ਖਟਿਆ ਕਹਾ ਗਵਾਇਆ ॥kiaa tai khaTiaa kahaa gavaiaa ||किआ तै खटिआ कहा गवाइआ ॥کِآ تَے کھٹآ کها گوااآ ۔۔

ਚਲਹੁ ਸਿਤਾਬ ਦੀਬਾਨਿ ਬੁਲਾਇਆ ॥੧॥chalahu sitaab dheebaan bulaiaa ||1||चलहु सिताब दीबानि बुलाइआ ॥१॥چلهُ ستاب دیِبان بُلاایا ۔۔۱۔۔

ਚਲੁ ਦਰਹਾਲੁ ਦੀਵਾਨਿ ਬੁਲਾਇਆ ॥chal dharahaal dheevaan bulaiaa ||चलु दरहालु दीवानि बुलाइआ ॥چل درهال دیِوان بُلاایا ۔۔

ਹਰਿ ਫੁਰਮਾਨੁ ਦਰਗਹ ਕਾ ਆਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har furamaan dharageh kaa aaiaa ||1|| rahaau ||हरि फुरमानु दरगह का आइआ ॥१॥ रहाउ ॥هر پھُرمان درگه کا آایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਰਉ ਅਰਦਾਸਿ ਗਾਵ ਕਿਛੁ ਬਾਕੀ ॥karau aradhaas gaav kichh baakee ||करउ अरदासि गाव किछु बाकी ॥کرا ارداس گاو کچھ باکیِ ۔۔

ਲੇਉ ਨਿਬੇਰਿ ਆਜੁ ਕੀ ਰਾਤੀ ॥leau niber aaj kee raatee ||लेउ निबेरि आजु की राती ॥لےا نبےر آج کیِ راتیِ ۔۔

ਕਿਛੁ ਭੀ ਖਰਚੁ ਤੁਮੑਾਰਾ ਸਾਰਉ ॥kichh bhee kharach tum(h)aaraa saarau ||किछु भी खरचु तुम्मारा सारउ ॥کِچھ بھیِ کھرچ تُمھارا سارا ۔۔

ਸੁਬਹ ਨਿਵਾਜ ਸਰਾਇ ਗੁਜਾਰਉ ॥੨॥subeh nivaaj sarai gujaarau ||2||सुबह निवाज सराइ गुजारउ ॥२॥سُبه نواج سراا گُجارا ۔۔۲۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਜਾ ਕਉ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਲਾਗਾ ॥ ਧਨੁ ਧਨੁ ਸੋ ਜਨੁ ਪੁਰਖੁ ਸਭਾਗਾ ॥saadhasa(n)g jaa kau har ra(n)g laagaa || dhan dhan so jan purakh sabhaagaa ||साधसंगि जा कउ हरि रंगु लागा ॥ धनु धनु सो जनु पुरखु सभागा ॥سادھسںگ جا کا هر رںگ لاگا ۔۔ دھن دھن سو جن پُرکھ سبھاگا ۔۔

ਈਤ ਊਤ ਜਨ ਸਦਾ ਸੁਹੇਲੇ ॥e'eet uoot jan sadhaa suhele ||ईत ऊत जन सदा सुहेले ॥ایت اُوت جن سدا سُهےلے ۔۔

ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਜੀਤਿ ਅਮੋਲੇ ॥੩॥janam padhaarath jeet amole ||3||जनमु पदारथु जीति अमोले ॥३॥جنم پدارتھ جیِت امولے ۔۔۳۔۔

ਜਾਗਤੁ ਸੋਇਆ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥jaagat soiaa janam gavaiaa ||जागतु सोइआ जनमु गवाइआ ॥جاگت سوایا جنم گواایا ۔۔

ਮਾਲੁ ਧਨੁ ਜੋਰਿਆ ਭਇਆ ਪਰਾਇਆ ॥maal dhan joriaa bhiaa paraiaa ||मालु धनु जोरिआ भइआ पराइआ ॥مال دھن جورآ بھایا پراایا ۔۔

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਤੇਈ ਨਰ ਭੂਲੇ ॥kahu kabeer teiee nar bhoole ||कहु कबीर तेई नर भूले ॥کهُ کبیِر تےای نر بھُولے ۔۔

ਖਸਮੁ ਬਿਸਾਰਿ ਮਾਟੀ ਸੰਗਿ ਰੂਲੇ ॥੪॥੩॥khasam bisaar maaTee sa(n)g roole ||4||3||खसमु बिसारि माटी संगि रूले ॥४॥३॥کھسم بسار ماٹیِ سںگ رُولے ۔۔۴۔۔۳۔۔