Ang 791 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੯੧)

ਘਰੁ ਦਰੁ ਪਾਵੈ ਮਹਲੁ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਿਆ ॥ghar dhar paavai mahal naam piaariaa ||घरु दरु पावै महलु नामु पिआरिआ ॥گھر در پاوَے مهل نام پآرآ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਹਉ ਗੁਰ ਕਉ ਵਾਰਿਆ ॥gurmukh paiaa naam hau gur kau vaariaa ||गुरमुखि पाइआ नामु हउ गुर कउ वारिआ ॥گُرمکھ پاایا نام ها گُر کا وارآ ۔۔

ਤੂ ਆਪਿ ਸਵਾਰਹਿ ਆਪਿ ਸਿਰਜਨਹਾਰਿਆ ॥੧੬॥too aap savaareh aap sirajanahaariaa ||16||तू आपि सवारहि आपि सिरजनहारिआ ॥१६॥تُو آپ سواره آپ سرجنهارآ ۔۔۱۶۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਦੀਵਾ ਬਲੈ ਅੰਧੇਰਾ ਜਾਇ ॥dheevaa balai a(n)dheraa jai ||दीवा बलै अंधेरा जाइ ॥دیِوا بلَے اںدھےرا جاا ۔۔

ਬੇਦ ਪਾਠ ਮਤਿ ਪਾਪਾ ਖਾਇ ॥bedh paaTh mat paapaa khai ||बेद पाठ मति पापा खाइ ॥بےد پاٹھ مت پاپا کھاا ۔۔

ਉਗਵੈ ਸੂਰੁ ਨ ਜਾਪੈ ਚੰਦੁ ॥augavai soor na jaapai cha(n)dh ||उगवै सूरु न जापै चंदु ॥اُگوَے سُور ن جاپَے چںد ۔۔

ਜਹ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਅਗਿਆਨੁ ਮਿਟੰਤੁ ॥jeh giaan pragaas agiaan miTa(n)t ||जह गिआन प्रगासु अगिआनु मिटंतु ॥جه گآن پرگاس اگآن مٹںت ۔۔

ਬੇਦ ਪਾਠ ਸੰਸਾਰ ਕੀ ਕਾਰ ॥bedh paaTh sa(n)saar kee kaar ||बेद पाठ संसार की कार ॥بےد پاٹھ سںسار کیِ کار ۔۔

ਪੜਿੑ ਪੜਿੑ ਪੰਡਿਤ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰ ॥paRi(h) paRi(h) pa(n)ddit kareh beechaar ||पड़ि्ि पड़ि्ि पंडित करहि बीचार ॥پڑھ پڑِھ پںڈت کره بیِچار ۔۔

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਸਭ ਹੋਇ ਖੁਆਰ ॥bin boojhe sabh hoi khuaar ||बिनु बूझे सभ होइ खुआर ॥بٍن بُوجھے سبھ هوا کھُآر ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰਿ ॥੧॥naanak gurmukh utaras paar ||1||नानक गुरमुखि उतरसि पारि ॥१॥نانک گُرمکھ اُترس پار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਇਓ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੋ ਪਿਆਰੁ ॥sabadhai saadh na aaio naam na lago piaar ||सबदै सादु न आइओ नामि न लगो पिआरु ॥سبدَے ساد ن آااو نام ن لگو پآر ۔۔

ਰਸਨਾ ਫਿਕਾ ਬੋਲਣਾ ਨਿਤ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥rasanaa fikaa bolanaa nit nit hoi khuaar ||रसना फिका बोलणा नित नित होइ खुआरु ॥رسنا پھکا بولݨا نت نت هوا کھُآر ۔۔

ਨਾਨਕ ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੨॥naanak piaai kirat kamaavanaa koi na meTanahaar ||2||नानक पइऐ किरति कमावणा कोइ न मेटणहारु ॥२॥نانک پِااَے کرت کماوݨا کوا ن مےٹݨهار ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਲਾਹੇ ਆਪਣਾ ਸੋ ਸੋਭਾ ਪਾਏ ॥j prabh saalaahe aapanaa so sobhaa paae ||जि प्रभु सालाहे आपणा सो सोभा पाए ॥جِ پربھ سالاهے آپݨا سو سوبھا پااے ۔۔

ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਦੂਰਿ ਕਰਿ ਸਚੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥haumai vichahu dhoor kar sach ma(n)n vasaae ||हउमै विचहु दूरि करि सचु मंनि वसाए ॥هامَے وچهُ دُور کر سچ منّ وسااے ۔۔

ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਗੁਣ ਉਚਰੈ ਸਚਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥sach baanee gun ucharai sachaa sukh paae ||सचु बाणी गुण उचरै सचा सुखु पाए ॥سچ باݨیِ گُݨ اُچرَے سچا سُکھ پااے ۔۔

ਮੇਲੁ ਭਇਆ ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ਗੁਰ ਪੁਰਖਿ ਮਿਲਾਏ ॥mel bhiaa chiree vichhu(n)niaa gur purakh milaae ||मेलु भइआ चिरी विछुँनिआ गुर पुरखि मिलाए ॥مےل بھایا چریِ وچھنّآ گُر پُرکھ ملااے ۔۔

ਮਨੁ ਮੈਲਾ ਇਵ ਸੁਧੁ ਹੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥੧੭॥man mailaa iv sudh hai har naam dhiaae ||17||मनु मैला इव सुधु है हरि नामु धिआए ॥१७॥من مَےلا او سُدھ هَے هر نام دھآاے ۔۔۱۷۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਕਾਇਆ ਕੂਮਲ ਫੁਲ ਗੁਣ ਨਾਨਕ ਗੁਪਸਿ ਮਾਲ ॥kaiaa koomal ful gun naanak gupas maal ||काइआ कूमल फुल गुण नानक गुपसि माल ॥کااآ کُومل پھُل گُݨ نانک گُپس مال ۔۔

ਏਨੀ ਫੁਲੀ ਰਉ ਕਰੇ ਅਵਰ ਕਿ ਚੁਣੀਅਹਿ ਡਾਲ ॥੧॥enee fulee rau kare avar k chune'eeh ddaal ||1||एनी फुली रउ करे अवर कि चुणीअहि डाल ॥१॥اےنیِ پھُلیِ را کرے اور ک چُݨیِاه ڈال ۔۔۱۔۔

ਮਹਲਾ ੨ ॥mahalaa doojaa ||महला २ ॥مهلا ۲ ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਨਾ ਬਸੰਤੁ ਹੈ ਜਿਨੑ ਘਰਿ ਵਸਿਆ ਕੰਤੁ ॥naanak tinaa basa(n)t hai jin(h) ghar vasiaa ka(n)t ||नानक तिना बसंतु है जिन्न घरि वसिआ कंतु ॥نانک تنا بسںت هَے جنھ گھر وسِآ کںت ۔۔

ਜਿਨ ਕੇ ਕੰਤ ਦਿਸਾਪੁਰੀ ਸੇ ਅਹਿਨਿਸਿ ਫਿਰਹਿ ਜਲੰਤ ॥੨॥jin ke ka(n)t dhisaapuree se ahinis fireh jala(n)t ||2||जिन के कंत दिसापुरी से अहिनिसि फिरहि जलंत ॥२॥جٍن کے کںت دساپریِ سے اهٍنس پھره جلµت ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਦਇਆ ਕਰਿ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਬਚਨੀ ॥aape bakhase dhiaa kar gur satigur bachanee ||आपे बखसे दइआ करि गुर सतिगुर बचनी ॥آپے بکھسے دایا کر گُر ستِگر بچنیِ ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਸੇਵੀ ਗੁਣ ਰਵਾ ਮਨੁ ਸਚੈ ਰਚਨੀ ॥anadhin sevee gun ravaa man sachai rachanee ||अनदिनु सेवी गुण रवा मनु सचै रचनी ॥اندن سےویِ گُݨ روا من سچَے رچنیِ ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਬੇਅੰਤੁ ਹੈ ਅੰਤੁ ਕਿਨੈ ਨ ਲਖਨੀ ॥prabh meraa bea(n)t hai a(n)t kinai na lakhanee ||प्रभु मेरा बेअंतु है अंतु किनै न लखनी ॥پربھ مےرا بےاںت هَے اںت کنَے ن لکھنیِ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣੀ ਲਗਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨਿਤ ਜਪਨੀ ॥satigur charanee lagiaa har naam nit japanee ||सतिगुर चरणी लगिआ हरि नामु नित जपनी ॥ستگر چرݨیِ لگِآ هرِ نام نت جپنیِ ۔۔

ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਸੀ ਸਭਿ ਘਰੈ ਵਿਚਿ ਜਚਨੀ ॥੧੮॥jo ichhai so fal paisee sabh gharai vich jachanee ||18||जो इछै सो फलु पाइसी सभि घरै विचि जचनी ॥१८॥جو اچھَے سو پھل پااسیِ سبھ گھرَے وچِ جچنیِ ۔۔۱۸۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਪਹਿਲ ਬਸੰਤੈ ਆਗਮਨਿ ਪਹਿਲਾ ਮਉਲਿਓ ਸੋਇ ॥pahil basa(n)tai aagaman pahilaa maulio soi ||पहिल बसंतै आगमनि पहिला मउलिओ सोइ ॥پهِل بسںتَے آگمن پهِلا مالاو سوا ۔۔

ਜਿਤੁ ਮਉਲਿਐ ਸਭ ਮਉਲੀਐ ਤਿਸਹਿ ਨ ਮਉਲਿਹੁ ਕੋਇ ॥੧॥jit mauliaai sabh mauleeaai tiseh na maulih koi ||1||जितु मउलिऐ सभ मउलीऐ तिसहि न मउलिहु कोइ ॥१॥جِت مالاَے سبھ مالیِاَے تسه ن مالهُ کوِا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੨ ॥mahalaa doojaa ||म: २ ॥مÚ ۲ ۔۔

ਪਹਿਲ ਬਸੰਤੈ ਆਗਮਨਿ ਤਿਸ ਕਾ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥pahil basa(n)tai aagaman tis kaa karahu beechaar ||पहिल बसंतै आगमनि तिस का करहु बीचारु ॥پهِل بسںتَے آگمن تس کا کرهُ بیِچار ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਸਭਸੈ ਦੇ ਆਧਾਰੁ ॥੨॥naanak so saalaaheeaai j sabhasai dhe aadhaar ||2||नानक सो सालाहीऐ जि सभसै दे आधारु ॥२॥نانک سو سالاهیِاَے ج سبھسَے دے آدھار ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੨ ॥mahalaa doojaa ||म: २ ॥مÚ ۲ ۔۔

ਮਿਲਿਐ ਮਿਲਿਆ ਨਾ ਮਿਲੈ ਮਿਲੈ ਮਿਲਿਆ ਜੇ ਹੋਇ ॥miliaai miliaa naa milai milai miliaa je hoi ||मिलिऐ मिलिआ ना मिलै मिलै मिलिआ जे होइ ॥مِلاَے ملآ نا ملَے ملَے ملِآ جے هوا ۔۔

ਅੰਤਰ ਆਤਮੈ ਜੋ ਮਿਲੈ ਮਿਲਿਆ ਕਹੀਐ ਸੋਇ ॥੩॥a(n)tar aatamai jo milai miliaa kaheeaai soi ||3||अंतर आतमै जो मिलै मिलिआ कहीऐ सोइ ॥३॥اںتر آتمَے جو ملَے ملآ کهیِاَے سوا ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੀਐ ਸਚੁ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥har har naam salaaheeaai sach kaar kamaavai ||हरि हरि नामु सलाहीऐ सचु कार कमावै ॥هر هرِ نام سلاهیِاَے سچ کار کماوَے ۔۔

ਦੂਜੀ ਕਾਰੈ ਲਗਿਆ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਪਾਵੈ ॥dhoojee kaarai lagiaa fir jonee paavai ||दूजी कारै लगिआ फिरि जोनी पावै ॥دُوجیِ کارَے لگآ پھرِ جونیِ پاوَے ۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤਿਆ ਨਾਮੁ ਪਾਈਐ ਨਾਮੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥naam ratiaa naam paieeaai naame gun gaavai ||नामि रतिआ नामु पाईऐ नामे गुण गावै ॥نام رتآ نام پاایاَے نامے گُݨ گاوَے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀਐ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥gur kai sabadh salaaheeaai har naam samaavai ||गुर कै सबदि सलाहीऐ हरि नामि समावै ॥گُر کَے سبد سلاهیِاَے هر نام سماوَے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਸਫਲ ਹੈ ਸੇਵਿਐ ਫਲ ਪਾਵੈ ॥੧੯॥satigur sevaa safal hai seviaai fal paavai ||19||सतिगुर सेवा सफल है सेविऐ फल पावै ॥१९॥ستگر سےوا سپھل هَے سےواَے پھل پاوَے ۔۔۱۹۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥salok mahalaa doojaa ||सलोक म: २ ॥سلوک مÚ ۲ ۔۔

ਕਿਸ ਹੀ ਕੋਈ ਕੋਇ ਮੰਞੁ ਨਿਮਾਣੀ ਇਕੁ ਤੂ ॥kis hee koiee koi ma(n)n(j) nimaanee ik too ||किस ही कोई कोइ मंञु निमाणी इकु तू ॥کِس هیِ کوای کوا مںنج نماݨیِ اک تُو ۔۔