Ang 790 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੯੦)

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਚੋਰਾ ਜਾਰਾ ਰੰਡੀਆ ਕੁਟਣੀਆ ਦੀਬਾਣੁ ॥ ਵੇਦੀਨਾ ਕੀ ਦੋਸਤੀ ਵੇਦੀਨਾ ਕਾ ਖਾਣੁ ॥choraa jaaraa ra(n)ddeeaa kuTaneeaa dheebaan || vedheenaa kee dhosatee vedheenaa kaa khaan ||चोरा जारा रंडीआ कुटणीआ दीबाणु ॥ वेदीना की दोसती वेदीना का खाणु ॥چورا جارا رںڈیِآ کُٹݨیِآ دیِباݨ ۔۔ وےدیٍنا کیِ دوستیِ وےدیٍنا کا کھاݨ ۔۔

ਸਿਫਤੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਸਦਾ ਵਸੈ ਸੈਤਾਨੁ ॥sifatee saar na jaananee sadhaa vasai saitaan ||सिफती सार न जाणनी सदा वसै सैतानु ॥سِپھتیِ سار ن جاݨنیِ سدا وسَے سَےتان ۔۔

ਗਦਹੁ ਚੰਦਨਿ ਖਉਲੀਐ ਭੀ ਸਾਹੂ ਸਿਉ ਪਾਣੁ ॥gadhahu cha(n)dhan khauleeaai bhee saahoo siau paan ||गदहु चंदनि खउलीऐ भी साहू सिउ पाणु ॥گدهُ چںدن کھالیِاَے بھیِ ساهُو سا پاݨ ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੂੜੈ ਕਤਿਐ ਕੂੜਾ ਤਣੀਐ ਤਾਣੁ ॥naanak kooRai katiaai kooRaa taneeaai taan ||नानक कूड़ै कतिऐ कूड़ा तणीऐ ताणु ॥نانک کُوڑَے کتاَے کُوڑا تݨیِاَے تاݨ ۔۔

ਕੂੜਾ ਕਪੜੁ ਕਛੀਐ ਕੂੜਾ ਪੈਨਣੁ ਮਾਣੁ ॥੧॥kooRaa kapaR kachheeaai kooRaa painan maan ||1||कूड़ा कपड़ु कछीऐ कूड़ा पैनणु माणु ॥१॥کُوڑا کپڑ کچھیِاَے کُوڑا پَےنݨ ماݨ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਬਾਂਗਾ ਬੁਰਗੂ ਸਿੰਙੀਆ ਨਾਲੇ ਮਿਲੀ ਕਲਾਣ ॥baa(n)gaa buragoo si(n)n(g)eeaa naale milee kalaan ||बाँगा बुरगू सिंङीआ नाले मिली कलाण ॥باںگا بُرگُو سںنگیِآ نالے ملیِ کلاݨ ۔۔

ਇਕਿ ਦਾਤੇ ਇਕਿ ਮੰਗਤੇ ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਪਰਵਾਣੁ ॥eik dhaate ik ma(n)gate naam teraa paravaan ||इकि दाते इकि मंगते नामु तेरा परवाणु ॥ِاک داتے اک مںگتے نام تےرا پرواݨ ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਨੑੀ ਸੁਣਿ ਕੈ ਮੰਨਿਆ ਹਉ ਤਿਨਾ ਵਿਟਹੁ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੨॥naanak jin(h)ee sun kai ma(n)niaa hau tinaa viTahu kurabaan ||2||नानक जिन्नी सुणि कै मंनिआ हउ तिना विटहु कुरबाणु ॥२॥نانک جنھیِ سُݨ کَے منّآ ها تنا وٹهُ کُرباݨ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਕੂੜੁ ਹੈ ਕੂੜੋ ਹੋਇ ਗਇਆ ॥maiaa moh sabh kooR hai kooRo hoi giaa ||माइआ मोहु सभु कूड़ु है कूड़ो होइ गइआ ॥مااآ موهُ سبھ کُوڑ هَے کُوڑو هوا گایا ۔۔

ਹਉਮੈ ਝਗੜਾ ਪਾਇਓਨੁ ਝਗੜੈ ਜਗੁ ਮੁਇਆ ॥haumai jhagaRaa paion jhagaRai jag muiaa ||हउमै झगड़ा पाइओनु झगड़ै जगु मुइआ ॥هامَے جھگڑا پاااون جھگڑَے جگ مُایا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਝਗੜੁ ਚੁਕਾਇਓਨੁ ਇਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ॥gurmukh jhagaR chukaion iko rav rahiaa ||गुरमुखि झगड़ु चुकाइओनु इको रवि रहिआ ॥گُرمکھ جھگڑ چُکاااون اکو رو رهِآ ۔۔

ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਭਉਜਲੁ ਤਰਿ ਗਇਆ ॥sabh aatam raam pachhaaniaa bhaujal tar giaa ||सभु आतम रामु पछाणिआ भउजलु तरि गइआ ॥سبھ آتم رام پچھاݨآ بھاجل تر گایا ۔۔

ਜੋਤਿ ਸਮਾਣੀ ਜੋਤਿ ਵਿਚਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਇਆ ॥੧੪॥jot samaanee jot vich har naam samiaa ||14||जोति समाणी जोति विचि हरि नामि समइआ ॥१४॥جوت سماݨیِ جوت وچ هرِ نام سمایا ۔۔۱۴۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਭੀਖਿਆ ਦੇਹਿ ਮੈ ਤੂੰ ਸੰਮ੍ਰਥੁ ਦਾਤਾਰੁ ॥satigur bheekhiaa dheh mai too(n) sa(n)mrath dhaataar ||सतिगुर भीखिआ देहि मै तूँ संम्रथु दातारु ॥ستگر بھیِکھآ دےه مَے تُوں سںمرتھ داتار ۔۔

ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਨਿਵਾਰੀਐ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥haumai garab nivaareeaai kaam karodh aha(n)kaar ||हउमै गरबु निवारीऐ कामु क्रोधु अहंकारु ॥هامَے گرب نواریِاَے کام ک®ودھ اهںکار ۔۔

ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਪਰਜਾਲੀਐ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਆਧਾਰੁ ॥lab lobh parajaaleeaai naam milai aadhaar ||लबु लोभु परजालीऐ नामु मिलै आधारु ॥لب لوبھ پرجالیِاَے نام ملَے آدھار ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਵਤਨ ਨਿਰਮਲਾ ਮੈਲਾ ਕਬਹੂੰ ਨ ਹੋਇ ॥ahinis navatan niramalaa mailaa kabahoo(n) na hoi ||अहिनिसि नवतन निरमला मैला कबहूँ न होइ ॥اهٍنس نوتن نرملا مَےلا کبهُوں ن هوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਇਹ ਬਿਧਿ ਛੁਟੀਐ ਨਦਰਿ ਤੇਰੀ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੧॥naanak ieh bidh chhuTeeaai nadhar teree sukh hoi ||1||नानक इह बिधि छुटीऐ नदरि तेरी सुखु होइ ॥१॥نانک اه بدھ چھُٹیِاَے ندر تےریِ سُکھ هوا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਇਕੋ ਕੰਤੁ ਸਬਾਈਆ ਜਿਤੀ ਦਰਿ ਖੜੀਆਹ ॥eiko ka(n)t sabaieeaa jitee dhar khaReeaaeh ||इको कंतु सबाईआ जिती दरि खड़ीआह ॥ِاکو کںت سباایآ جتیِ در کھڑیِآه ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੰਤੈ ਰਤੀਆ ਪੁਛਹਿ ਬਾਤੜੀਆਹ ॥੨॥naanak ka(n)tai rateeaa puchheh baataReeaaeh ||2||नानक कंतै रतीआ पुछहि बातड़ीआह ॥२॥نانک کںتَے رتیِآ پُچھه باتڑیِآه ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਸਭੇ ਕੰਤੈ ਰਤੀਆ ਮੈ ਦੋਹਾਗਣਿ ਕਿਤੁ ॥sabhe ka(n)tai rateeaa mai dhohaagan kit ||सभे कंतै रतीआ मै दोहागणि कितु ॥سبھے کںتَے رتیِآ مَے دوهاگݨ کت ۔۔

ਮੈ ਤਨਿ ਅਵਗਣ ਏਤੜੇ ਖਸਮੁ ਨ ਫੇਰੇ ਚਿਤੁ ॥੩॥mai tan avagan etaRe khasam na fere chit ||3||मै तनि अवगण एतड़े खसमु न फेरे चितु ॥३॥مَے تن اوگݨ اےتڑے کھسم ن پھےرے چت ۔۔۳۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਕਉ ਸਿਫਤਿ ਜਿਨਾ ਦੈ ਵਾਤਿ ॥hau balihaaree tin kau sifat jinaa dhai vaat ||हउ बलिहारी तिन कउ सिफति जिना दै वाति ॥ها بلهاریِ تن کا سپھت جنا دَے وات ۔۔

ਸਭਿ ਰਾਤੀ ਸੋਹਾਗਣੀ ਇਕ ਮੈ ਦੋਹਾਗਣਿ ਰਾਤਿ ॥੪॥sabh raatee sohaaganee ik mai dhohaagan raat ||4||सभि राती सोहागणी इक मै दोहागणि राति ॥४॥سبھ راتیِ سوهاگݨیِ اک مَے دوهاگݨ رات ۔۔۴۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਦਰਿ ਮੰਗਤੁ ਜਾਚੈ ਦਾਨੁ ਹਰਿ ਦੀਜੈ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ॥dhar ma(n)gat jaachai dhaan har dheejai kirapaa kar ||दरि मंगतु जाचै दानु हरि दीजै कृपा करि ॥در مںگت جاچَے دان هرِ دیِجَے ک®پا کرِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੇਹੁ ਮਿਲਾਇ ਜਨੁ ਪਾਵੈ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ॥gurmukh leh milai jan paavai naam har ||गुरमुखि लेहु मिलाइ जनु पावै नामु हरि ॥گُرمکھ لےهُ ملاا جن پاوَے نام هر ۔۔

ਅਨਹਦ ਸਬਦੁ ਵਜਾਇ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਧਰਿ ॥anahadh sabadh vajai jotee jot dhar ||अनहद सबदु वजाइ जोती जोति धरि ॥انهد سبد وجاا جوتیِ جوت دھر ۔۔

ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਜੈ ਜੈ ਸਬਦੁ ਹਰਿ ॥hiradhai har gun gai jai jai sabadh har ||हिरदै हरि गुण गाइ जै जै सबदु हरि ॥هِردَے هر گُݨ گاا جَے جَے سبد هرِ ۔۔

ਜਗ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਆਪਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ॥੧੫॥jag meh varatai aap har setee preet kar ||15||जग महि वरतै आपि हरि सेती प्रीति करि ॥१५॥جگ مهِ ورتَے آپ هر سےتیِ پریِت کرِ ۔۔۱۵۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਜਿਨੀ ਨ ਪਾਇਓ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸੁ ਕੰਤ ਨ ਪਾਇਓ ਸਾਉ ॥jinee na paio prem ras ka(n)t na paio saau ||जिनी न पाइओ प्रेम रसु कंत न पाइओ साउ ॥جٍنیِ ن پاااو پرےم رس کںت ن پاااو ساا ۔۔

ਸੁੰਞੇ ਘਰ ਕਾ ਪਾਹੁਣਾ ਜਿਉ ਆਇਆ ਤਿਉ ਜਾਉ ॥੧॥su(n)n(j)e ghar kaa paahunaa jiau aaiaa tiau jaau ||1||सुँञे घर का पाहुणा जिउ आइआ तिउ जाउ ॥१॥سُںنجے گھر کا پاهُݨا جا آایا تا جاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਸਉ ਓਲਾਮੑੇ ਦਿਨੈ ਕੇ ਰਾਤੀ ਮਿਲਨਿੑ ਸਹੰਸ ॥sau olaam(h)e dhinai ke raatee milani(h) saha(n)s ||सउ ओलाम्मे दिनै के राती मिलनि्ि सहंस ॥سا اولامھے دنَے کے راتیِ ملنھ سهںس ۔۔

ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹਣੁ ਛਡਿ ਕੈ ਕਰੰਗੀ ਲਗਾ ਹੰਸੁ ॥sifat salaahan chhadd kai kara(n)gee lagaa ha(n)s ||सिफति सलाहणु छडि कै करंगी लगा हंसु ॥سِپھت سلاهݨ چھڈ کَے کرںگیِ لگا هںس ۔۔

ਫਿਟੁ ਇਵੇਹਾ ਜੀਵਿਆ ਜਿਤੁ ਖਾਇ ਵਧਾਇਆ ਪੇਟੁ ॥fiT ivehaa jeeviaa jit khai vadhaiaa peT ||फिटु इवेहा जीविआ जितु खाइ वधाइआ पेटु ॥پھِٹ اوےها جیِوآ جت کھاا ودھاایا پےٹ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਸਭੋ ਦੁਸਮਨੁ ਹੇਤੁ ॥੨॥naanak sache naam vin sabho dhusaman het ||2||नानक सचे नाम विणु सभो दुसमनु हेतु ॥२॥نانک سچے نام وݨ سبھو دُسمن هےت ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਢਾਢੀ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਿਤ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਿਆ ॥ddaaddee gun gaavai nit janam savaariaa ||ढाढी गुण गावै नित जनमु सवारिआ ॥ڈھاڈھیِ گُݨ گاوَے نت جنم سوارآ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਿ ਸਲਾਹਿ ਸਚਾ ਉਰ ਧਾਰਿਆ ॥gurmukh sev salaeh sachaa ur dhaariaa ||गुरमुखि सेवि सलाहि सचा उर धारिआ ॥گُرمکھ سےو سلاه سچا اُر دھارآ ۔۔