Ang 788 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੮੮)

ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਸਭ ਭਵਿ ਥਕੀ ਕਿਨਿ ਕੀਮਤਿ ਹੋਈ ॥jug chaare sabh bhav thakee kin keemat hoiee ||जुग चारे सभ भवि थकी किनि कीमति होई ॥جُگ چارے سبھ بھو تھکیِ کنِ کیِمت هوای ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਏਕੁ ਵਿਖਾਲਿਆ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥satigur ek vikhaaliaa man tan sukh hoiee ||सतिगुरि एकु विखालिआ मनि तनि सुखु होई ॥ستگر اےک وکھالآ منِ تنِ سُکھ هوای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਲਾਹੀਐ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥੭॥gurmukh sadhaa salaaheeaai karataa kare su hoiee ||7||गुरमुखि सदा सलाहीऐ करता करे सु होई ॥७॥گُرمکھ سدا سلاهیِاَے کرتا کرے سُ هوای ۔۔۷۔۔

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥salok mahalaa doojaa ||सलोक महला २ ॥سلوک مهلا ۲ ۔۔

ਜਿਨਾ ਭਉ ਤਿਨੑ ਨਾਹਿ ਭਉ ਮੁਚੁ ਭਉ ਨਿਭਵਿਆਹ ॥jinaa bhau tin(h) naeh bhau much bhau nibhaviaaeh ||जिना भउ तिन्न नाहि भउ मुचु भउ निभविआह ॥جٍنا بھا تنھ ناه بھا مُچ بھا نبھوآه ۔۔

ਨਾਨਕ ਏਹੁ ਪਟੰਤਰਾ ਤਿਤੁ ਦੀਬਾਣਿ ਗਇਆਹ ॥੧॥naanak eh paTa(n)taraa tit dheebaan giaaeh ||1||नानक एहु पटंतरा तितु दीबाणि गइआह ॥१॥نانک اےهُ پٹںترا تت دیِباݨ گایاه ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੨ ॥mahalaa doojaa ||म: २ ॥مÚ ۲ ۔۔

ਤੁਰਦੇ ਕਉ ਤੁਰਦਾ ਮਿਲੈ ਉਡਤੇ ਕਉ ਉਡਤਾ ॥turadhe kau turadhaa milai uddate kau uddataa ||तुरदे कउ तुरदा मिलै उडते कउ उडता ॥تُردے کا تُردا ملَے اُڈتے کا اُڈتا ۔۔

ਜੀਵਤੇ ਕਉ ਜੀਵਤਾ ਮਿਲੈ ਮੂਏ ਕਉ ਮੂਆ ॥jeevate kau jeevataa milai mooe kau mooaa ||जीवते कउ जीवता मिलै मूए कउ मूआ ॥جیِوتے کا جیِوتا ملَے مُواے کا مُوآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਨਿ ਕਾਰਣੁ ਕੀਆ ॥੨॥naanak so saalaaheeaai jin kaaran keeaa ||2||नानक सो सालाहीऐ जिनि कारणु कीआ ॥२॥نانک سو سالاهیِاَے جن کارݨ کیِآ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸੇ ਸਚੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥sach dhiaain se sache gur sabadh veechaaree ||सचु धिआइनि से सचे गुर सबदि वीचारी ॥سچ دھآان سے سچے گُر سبد ویِچاریِ ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਉਰਿ ਧਾਰੀ ॥haumai maar man niramalaa har naam ur dhaaree ||हउमै मारि मनु निरमला हरि नामु उरि धारी ॥هامَے مار من نرملا هر نام اُر دھاریِ ۔۔

ਕੋਠੇ ਮੰਡਪ ਮਾੜੀਆ ਲਗਿ ਪਏ ਗਾਵਾਰੀ ॥koThe ma(n)ddap maaReeaa lag pe gaavaaree ||कोठे मंडप माड़ीआ लगि पए गावारी ॥کوٹھے مںڈپ ماڑیِآ لگ پاے گاواریِ ۔۔

ਜਿਨਿੑ ਕੀਏ ਤਿਸਹਿ ਨ ਜਾਣਨੀ ਮਨਮੁਖਿ ਗੁਬਾਰੀ ॥jini(h) ke'ee tiseh na jaananee manmukh gubaaree ||जिनि्ि कीए तिसहि न जाणनी मनमुखि गुबारी ॥جٍنھ کیِاے تسه ن جاݨنیِ منمکھ گُباریِ ۔۔

ਜਿਸੁ ਬੁਝਾਇਹਿ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਸਚਿਆ ਕਿਆ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰੀ ॥੮॥jis bujhaieh so bujhasee sachiaa kiaa ja(n)t vichaaree ||8||जिसु बुझाइहि सो बुझसी सचिआ किआ जंत विचारी ॥८॥جِس بُجھااه سو بُجھسیِ سچآ کآ جںت وچاریِ ۔۔۸۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਕਾਮਣਿ ਤਉ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰਿ ਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕੰਤੁ ਮਨਾਇ ॥kaaman tau seegaar kar jaa pahilaa(n) ka(n)t manai ||कामणि तउ सीगारु करि जा पहिलाँ कंतु मनाइ ॥کامݨ تا سیِگار کر جا پهِلاں کںت مناا ۔۔

ਮਤੁ ਸੇਜੈ ਕੰਤੁ ਨ ਆਵਈ ਏਵੈ ਬਿਰਥਾ ਜਾਇ ॥mat sejai ka(n)t na aaviee evai birathaa jai ||मतु सेजै कंतु न आवई एवै बिरथा जाइ ॥مت سےجَے کںت ن آوای اےوَے برتھا جاا ۔۔

ਕਾਮਣਿ ਪਿਰ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਤਉ ਬਣਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥kaaman pir man maaniaa tau baniaa seegaar ||कामणि पिर मनु मानिआ तउ बणिआ सीगारु ॥کامݨ پر من مانآ تا بݨآ سیِگار ۔۔

ਕੀਆ ਤਉ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜਾ ਸਹੁ ਧਰੇ ਪਿਆਰੁ ॥keeaa tau paravaan hai jaa sahu dhare piaar ||कीआ तउ परवाणु है जा सहु धरे पिआरु ॥کیِآ تا پرواݨ هَے جا سهُ دھرے پآر ۔۔

ਭਉ ਸੀਗਾਰੁ ਤਬੋਲ ਰਸੁ ਭੋਜਨੁ ਭਾਉ ਕਰੇਇ ॥bhau seegaar tabol ras bhojan bhaau karei ||भउ सीगारु तबोल रसु भोजनु भाउ करेइ ॥بھا سیِگار تبول رس بھوجن بھاا کرےا ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਉਪੇ ਕੰਤ ਕਉ ਤਉ ਨਾਨਕ ਭੋਗੁ ਕਰੇਇ ॥੧॥tan man saupe ka(n)t kau tau naanak bhog karei ||1||तनु मनु सउपे कंत कउ तउ नानक भोगु करेइ ॥१॥تن من ساپے کںت کا تا نانک بھوگ کرےِا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਕਾਜਲ ਫੂਲ ਤੰਬੋਲ ਰਸੁ ਲੇ ਧਨ ਕੀਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥kaajal fool ta(n)bol ras le dhan keeaa seegaar ||काजल फूल तंबोल रसु ले धन कीआ सीगारु ॥کاجل پھُول تںبول رس لے دھن کیِآ سیِگار ۔۔

ਸੇਜੈ ਕੰਤੁ ਨ ਆਇਓ ਏਵੈ ਭਇਆ ਵਿਕਾਰੁ ॥੨॥sejai ka(n)t na aaio evai bhiaa vikaar ||2||सेजै कंतु न आइओ एवै भइआ विकारु ॥२॥سےجَے کںت ن آااو اےوَے بھایا وکار ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਧਨ ਪਿਰੁ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਬਹਨਿ ਇਕਠੇ ਹੋਇ ॥dhan pir eh na aakheean bahan ikaThe hoi ||धन पिरु एहि न आखीअनि बहनि इकठे होइ ॥دھن پر اےه ن آکھیِان بهن اکٹھے هوا ۔۔

ਏਕ ਜੋਤਿ ਦੁਇ ਮੂਰਤੀ ਧਨ ਪਿਰੁ ਕਹੀਐ ਸੋਇ ॥੩॥ek jot dhui mooratee dhan pir kaheeaai soi ||3||एक जोति दुइ मूरती धन पिरु कहीऐ सोइ ॥३॥اےک جوت دُا مُورتیِ دھن پر کهیِاَے سوا ۔۔۳۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਭੈ ਬਿਨੁ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥bhai bin bhagat na hoviee naam na lagai piaar ||भै बिनु भगति न होवई नामि न लगै पिआरु ॥بھَے بن بھگت ن هووای نام ن لگَے پآر ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਭਉ ਊਪਜੈ ਭੈ ਭਾਇ ਰੰਗੁ ਸਵਾਰਿ ॥satigur miliaai bhau uoopajai bhai bhai ra(n)g savaar ||सतिगुरि मिलिऐ भउ ऊपजै भै भाइ रंगु सवारि ॥ستگر ملِاَے بھا اُوپجَے بھَے بھاا رںگ سوار ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਰਤਾ ਰੰਗ ਸਿਉ ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਰਿ ॥tan man rataa ra(n)g siau haumai tirasanaa maar ||तनु मनु रता रंग सिउ हउमै तृसना मारि ॥تن من رتا رںگ سا هامَے ترسنا مار ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਅਤਿ ਸੋਹਣਾ ਭੇਟਿਆ ਕ੍ਰਿਸਨ ਮੁਰਾਰਿ ॥man tan niramal at sohanaa bheTiaa kirasan muraar ||मनु तनु निरमलु अति सोहणा भेटिआ कृसन मुरारि ॥من تن نرمل ات سوهݨا بھےٹآ ک®سن مُرار ۔۔

ਭਉ ਭਾਉ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਸੋ ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥੯॥bhau bhaau sabh tis dhaa so sach varatai sa(n)saar ||9||भउ भाउ सभु तिस दा सो सचु वरतै संसारि ॥९॥بھا بھاا سبھ تس دا سو سچ ورتَے سںسار ۔۔۹۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਵਾਹੁ ਖਸਮ ਤੂ ਵਾਹੁ ਜਿਨਿ ਰਚਿ ਰਚਨਾ ਹਮ ਕੀਏ ॥vaahu khasam too vaahu jin rach rachanaa ham ke'ee ||वाहु खसम तू वाहु जिनि रचि रचना हम कीए ॥واهُ کھسم تُو واهُ جن رچِ رچنا هم کیِاے ۔۔

ਸਾਗਰ ਲਹਰਿ ਸਮੁੰਦ ਸਰ ਵੇਲਿ ਵਰਸ ਵਰਾਹੁ ॥saagar lahar samu(n)dh sar vel varas varaahu ||सागर लहरि समुँद सर वेलि वरस वराहु ॥ساگر لهر سمںد سر وےل ورس وراهُ ۔۔

ਆਪਿ ਖੜੋਵਹਿ ਆਪਿ ਕਰਿ ਆਪੀਣੈ ਆਪਾਹੁ ॥aap khaRoveh aap kar aapeenai aapaahu ||आपि खड़ोवहि आपि करि आपीणै आपाहु ॥آپ کھڑووه آپ کر آپیِݨَے آپاهُ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਾ ਥਾਇ ਪਵੈ ਉਨਮਨਿ ਤਤੁ ਕਮਾਹੁ ॥gurmukh sevaa thai pavai unaman tat kamaahu ||गुरमुखि सेवा थाइ पवै उनमनि ततु कमाहु ॥گُرمکھ سےوا تھاا پوَے اُنمن تت کماهُ ۔۔

ਮਸਕਤਿ ਲਹਹੁ ਮਜੂਰੀਆ ਮੰਗਿ ਮੰਗਿ ਖਸਮ ਦਰਾਹੁ ॥masakat lahahu majooreeaa ma(n)g ma(n)g khasam dharaahu ||मसकति लहहु मजूरीआ मंगि मंगि खसम दराहु ॥مسکت لههُ مجُوریِآ مںگ مںگ کھسم دراهُ ۔۔

ਨਾਨਕ ਪੁਰ ਦਰ ਵੇਪਰਵਾਹ ਤਉ ਦਰਿ ਊਣਾ ਨਾਹਿ ਕੋ ਸਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ॥੧॥naanak pur dhar veparavaeh tau dhar uoonaa naeh ko sachaa veparavaahu ||1||नानक पुर दर वेपरवाह तउ दरि ऊणा नाहि को सचा वेपरवाहु ॥१॥نانک پُر در وےپرواه تا در اُوݨا ناه کو سچا وےپرواهُ ۔۔۱۔۔

ਮਹਲਾ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||महला १ ॥مهلا ۱ ۔۔

ਉਜਲ ਮੋਤੀ ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾ ਨਾਲਿ ਜੁੜੰਨਿ ॥aujal motee sohane ratanaa naal juRa(n)n ||उजल मोती सोहणे रतना नालि जुड़ंनि ॥اُجل موتیِ سوهݨے رتنا نال جُڑنّ ۔۔

ਤਿਨ ਜਰੁ ਵੈਰੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿ ਬੁਢੇ ਥੀਇ ਮਰੰਨਿ ॥੨॥tin jar vairee naanakaa j budde theei mara(n)n ||2||तिन जरु वैरी नानका जि बुढे थीइ मरंनि ॥२॥تٍن جر وَےریِ نانکا ج بُڈھے تھیِا مرنّ ۔۔۲۔۔