Ang 779 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੭੯)

ਹੋਇ ਰੇਣ ਸਾਧੂ ਪ੍ਰਭ ਅਰਾਧੂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਾ ॥hoi ren saadhoo prabh araadhoo aapane prabh bhaavaa ||होइ रेण साधू प्रभ अराधू आपणे प्रभ भावा ॥هوا رےݨ سادھُو پربھ ارادھُو آپݨے پربھ بھاوا ۔۔

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕ ਦਇਆ ਧਾਰਹੁ ਸਦਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ॥੨॥binava(n)t naanak dhiaa dhaarahu sadhaa har gun gaavaa ||2||बिनवंति नानक दइआ धारहु सदा हरि गुण गावा ॥२॥بٍنوںت نانک دایا دھارهُ سدا هر گُݨ گاوا ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਸਾਗਰੁ ਤਰਿਆ ॥gur mil saagar tariaa ||गुर मिलि सागरु तरिआ ॥گُر مل ساگر ترِآ ۔۔

ਹਰਿ ਚਰਣ ਜਪਤ ਨਿਸਤਰਿਆ ॥har charan japat nisatariaa ||हरि चरण जपत निसतरिआ ॥هر چرݨ جپت نسترآ ۔۔

ਹਰਿ ਚਰਣ ਧਿਆਏ ਸਭਿ ਫਲ ਪਾਏ ਮਿਟੇ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ॥har charan dhiaae sabh fal paae miTe aavan jaanaa ||हरि चरण धिआए सभि फल पाए मिटे आवण जाणा ॥هر چرݨ دھآاے سبھِ پھل پااے مٹے آوݨ جاݨا ۔۔

ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਸੁਭਾਇ ਹਰਿ ਜਪਿ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਾ ॥bhai bhagat subhai har jap aapane prabh bhaavaa ||भाइ भगति सुभाइ हरि जपि आपणे प्रभ भावा ॥بھاا بھگت سُبھاا هر جپِ آپݨے پربھ بھاوا ۔۔

ਜਪਿ ਏਕੁ ਅਲਖ ਅਪਾਰ ਪੂਰਨ ਤਿਸੁ ਬਿਨਾ ਨਹੀ ਕੋਈ ॥jap ek alakh apaar pooran tis binaa nahee koiee ||जपि एकु अलख अपार पूरन तिसु बिना नही कोई ॥جپ اےک الکھ اپار پُورن تس بنا نهیِ کوای ۔۔

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕ ਗੁਰਿ ਭਰਮੁ ਖੋਇਆ ਜਤ ਦੇਖਾ ਤਤ ਸੋਈ ॥੩॥binava(n)t naanak gur bharam khoiaa jat dhekhaa tat soiee ||3||बिनवंति नानक गुरि भरमु खोइआ जत देखा तत सोई ॥३॥بٍنوںت نانک گُر بھرم کھوایا جت دےکھا تت سوای ۔۔۳۔۔

ਪਤਿਤ ਪਾਵਨ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ॥patit paavan har naamaa ||पतित पावन हरि नामा ॥پتت پاون هرِ ناما ۔۔

ਪੂਰਨ ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੇ ਕਾਮਾ ॥pooran sa(n)t janaa ke kaamaa ||पूरन संत जना के कामा ॥پُورن سںت جنا کے کاما ۔۔

ਗੁਰੁ ਸੰਤੁ ਪਾਇਆ ਪ੍ਰਭੁ ਧਿਆਇਆ ਸਗਲ ਇਛਾ ਪੁੰਨੀਆ ॥gur sa(n)t paiaa prabh dhiaaiaa sagal ichhaa pu(n)neeaa ||गुरु संतु पाइआ प्रभु धिआइआ सगल इछा पुँनीआ ॥گُر سںت پاایا پربھ دھآایا سگل اچھا پُنّیِآ ۔۔

ਹਉ ਤਾਪ ਬਿਨਸੇ ਸਦਾ ਸਰਸੇ ਪ੍ਰਭ ਮਿਲੇ ਚਿਰੀ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ॥hau taap binase sadhaa sarase prabh mile chiree vichhu(n)niaa ||हउ ताप बिनसे सदा सरसे प्रभ मिले चिरी विछुँनिआ ॥ها تاپ بنسے سدا سرسے پربھ ملے چریِ وچھںنآ ۔۔

ਮਨਿ ਸਾਤਿ ਆਈ ਵਜੀ ਵਧਾਈ ਮਨਹੁ ਕਦੇ ਨ ਵੀਸਰੈ ॥man saat aaiee vajee vadhaiee manahu kadhe na veesarai ||मनि साति आई वजी वधाई मनहु कदे न वीसरै ॥من سات آای وجیِ ودھاای منهُ کدے ن ویِسرَے ۔۔

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਸਦਾ ਭਜੁ ਜਗਦੀਸਰੈ ॥੪॥੧॥੩॥binava(n)t naanak satigur dhiraRaiaa sadhaa bhaj jagadheesarai ||4||1||3||बिनवंति नानक सतिगुरि दृड़ाइआ सदा भजु जगदीसरै ॥४॥१॥३॥بٍنوںت نانک ستگر درڑاایا سدا بھج جگدیِسرَے ۔۔۴۔۔۱۔۔۳۔۔

ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਛੰਤ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੩raag soohee chha(n)t mahalaa panjavaa ghar teejaaरागु सूही छंत महला ५ घरु ३راگ سُوهیِ چھںت مهلا ۵ گھر ۳

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਤੂ ਠਾਕੁਰੋ ਬੈਰਾਗਰੋ ਮੈ ਜੇਹੀ ਘਣ ਚੇਰੀ ਰਾਮ ॥too Thaakuro bairaagaro mai jehee ghan cheree raam ||तू ठाकुरो बैरागरो मै जेही घण चेरी राम ॥تُو ٹھاکرو بَےراگرو مَے جےهیِ گھݨ چےریِ رام ۔۔

ਤੂੰ ਸਾਗਰੋ ਰਤਨਾਗਰੋ ਹਉ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਾ ਤੇਰੀ ਰਾਮ ॥too(n) saagaro ratanaagaro hau saar na jaanaa teree raam ||तूँ सागरो रतनागरो हउ सार न जाणा तेरी राम ॥تُوں ساگرو رتناگرو ها سار ن جاݨا تےریِ رام ۔۔

ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਾ ਤੂ ਵਡ ਦਾਣਾ ਕਰਿ ਮਿਹਰੰਮਤਿ ਸਾਂਈ ॥saar na jaanaa too vadd dhaanaa kar mihara(n)mat saa(n)iee ||सार न जाणा तू वड दाणा करि मिहरंमति साँई ॥سار ن جاݨا تُو وڈ داݨا کر مهرںمت ساںای ۔۔

ਕਿਰਪਾ ਕੀਜੈ ਸਾ ਮਤਿ ਦੀਜੈ ਆਠ ਪਹਰ ਤੁਧੁ ਧਿਆਈ ॥kirapaa keejai saa mat dheejai aaTh pahar tudh dhiaaiee ||किरपा कीजै सा मति दीजै आठ पहर तुधु धिआई ॥کِرپا کیِجَے سا مت دیِجَے آٹھ پهر تُدھ دھآای ۔۔

ਗਰਬੁ ਨ ਕੀਜੈ ਰੇਣ ਹੋਵੀਜੈ ਤਾ ਗਤਿ ਜੀਅਰੇ ਤੇਰੀ ॥garab na keejai ren hoveejai taa gat jeeare teree ||गरबु न कीजै रेण होवीजै ता गति जीअरे तेरी ॥گرب ن کیِجَے رےݨ هوویِجَے تا گت جیِارے تےریِ ۔۔

ਸਭ ਊਪਰਿ ਨਾਨਕ ਕਾ ਠਾਕੁਰੁ ਮੈ ਜੇਹੀ ਘਣ ਚੇਰੀ ਰਾਮ ॥੧॥sabh uoopar naanak kaa Thaakur mai jehee ghan cheree raam ||1||सभ ऊपरि नानक का ठाकुरु मै जेही घण चेरी राम ॥१॥سبھ اُوپر نانک کا ٹھاکر مَے جےهیِ گھݨ چےریِ رام ۔۔۱۔۔

ਤੁਮੑ ਗਉਹਰ ਅਤਿ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ਤੁਮ ਪਿਰ ਹਮ ਬਹੁਰੀਆ ਰਾਮ ॥tum(h) gauhar at gahir ga(n)bheeraa tum pir ham bahureeaa raam ||तुम्म गउहर अति गहिर गंभीरा तुम पिर हम बहुरीआ राम ॥تُمھ گاهر ات گهِر گںبھیِرا تُم پر هم بهُریِآ رام ۔۔

ਤੁਮ ਵਡੇ ਵਡੇ ਵਡ ਊਚੇ ਹਉ ਇਤਨੀਕ ਲਹੁਰੀਆ ਰਾਮ ॥tum vadde vadde vadd uooche hau itaneek lahureeaa raam ||तुम वडे वडे वड ऊचे हउ इतनीक लहुरीआ राम ॥تُم وڈے وڈے وڈ اُوچے ها اتنیِک لهُریِآ رام ۔۔

ਹਉ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ਏਕੋ ਤੂਹੈ ਆਪੇ ਆਪਿ ਸੁਜਾਨਾ ॥hau kichh naahee eko toohai aape aap sujaanaa ||हउ किछु नाही एको तूहै आपे आपि सुजाना ॥ها کچھ ناهیِ اےکو تُوهَے آپے آپ سُجانا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਨਿਮਖ ਪ੍ਰਭ ਜੀਵਾ ਸਰਬ ਰੰਗ ਰਸ ਮਾਨਾ ॥a(n)mirat dhirasaT nimakh prabh jeevaa sarab ra(n)g ras maanaa ||अंमृत दृसटि निमख प्रभ जीवा सरब रंग रस माना ॥اںمرت درسٹ نمکھ پربھ جیِوا سرب رںگ رس مانا ۔۔

ਚਰਣਹ ਸਰਨੀ ਦਾਸਹ ਦਾਸੀ ਮਨਿ ਮਉਲੈ ਤਨੁ ਹਰੀਆ ॥charaneh saranee dhaaseh dhaasee man maulai tan hareeaa ||चरणह सरनी दासह दासी मनि मउलै तनु हरीआ ॥چرݨه سرنیِ داسه داسیِ من مالَے تن هریِآ ۔۔

ਨਾਨਕ ਠਾਕੁਰੁ ਸਰਬ ਸਮਾਣਾ ਆਪਨ ਭਾਵਨ ਕਰੀਆ ॥੨॥naanak Thaakur sarab samaanaa aapan bhaavan kareeaa ||2||नानक ठाकुरु सरब समाणा आपन भावन करीआ ॥२॥نانک ٹھاکر سرب سماݨا آپن بھاون کریِآ ۔۔۲۔۔

ਤੁਝੁ ਊਪਰਿ ਮੇਰਾ ਹੈ ਮਾਣਾ ਤੂਹੈ ਮੇਰਾ ਤਾਣਾ ਰਾਮ ॥tujh uoopar meraa hai maanaa toohai meraa taanaa raam ||तुझु ऊपरि मेरा है माणा तूहै मेरा ताणा राम ॥تُجھ اُوپر مےرا هَے ماݨا تُوهَے مےرا تاݨا رام ۔۔

ਸੁਰਤਿ ਮਤਿ ਚਤੁਰਾਈ ਤੇਰੀ ਤੂ ਜਾਣਾਇਹਿ ਜਾਣਾ ਰਾਮ ॥surat mat chaturaiee teree too jaanaieh jaanaa raam ||सुरति मति चतुराई तेरी तू जाणाइहि जाणा राम ॥سُرت مت چتراای تےریِ تُو جاݨااه جاݨا رام ۔۔

ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ਪਛਾਣੈ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਸਿਰੰਦੇ ॥soiee jaanai soiee pachhaanai jaa kau nadhar sira(n)dhe ||सोई जाणै सोई पछाणै जा कउ नदरि सिरंदे ॥سوای جاݨَے سوای پچھاݨَے جا کا ندر سرںدے ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਭੂਲੀ ਬਹੁਤੀ ਰਾਹੀ ਫਾਥੀ ਮਾਇਆ ਫੰਦੇ ॥manmukh bhoolee bahutee raahee faathee maiaa fa(n)dhe ||मनमुखि भूली बहुती राही फाथी माइआ फंदे ॥منمکھ بھُولیِ بهُتیِ راهیِ پھاتھیِ ماایا پھںدے ۔۔

ਠਾਕੁਰ ਭਾਣੀ ਸਾ ਗੁਣਵੰਤੀ ਤਿਨ ਹੀ ਸਭ ਰੰਗ ਮਾਣਾ ॥Thaakur bhaanee saa gunava(n)tee tin hee sabh ra(n)g maanaa ||ठाकुर भाणी सा गुणवंती तिन ही सभ रंग माणा ॥ٹھاکر بھاݨیِ سا گُݨوںتیِ تن هیِ سبھ رںگ ماݨا ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੀ ਧਰ ਤੂਹੈ ਠਾਕੁਰ ਤੂ ਨਾਨਕ ਕਾ ਮਾਣਾ ॥੩॥naanak kee dhar toohai Thaakur too naanak kaa maanaa ||3||नानक की धर तूहै ठाकुर तू नानक का माणा ॥३॥نانک کیِ دھر تُوهَے ٹھاکر تُو نانک کا ماݨا ۔۔۳۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਵੰਞਾ ਘੋਲੀ ਵੰਞਾ ਤੂ ਪਰਬਤੁ ਮੇਰਾ ਓਲੑਾ ਰਾਮ ॥hau vaaree va(n)n(j)aa gholee va(n)n(j)aa too parabat meraa ol(h)aa raam ||हउ वारी वंञा घोली वंञा तू परबतु मेरा ओल्ला राम ॥ها واریِ وںنجا گھولیِ وںنجا تُو پربت مےرا اولھا رام ۔۔

ਹਉ ਬਲਿ ਜਾਈ ਲਖ ਲਖ ਲਖ ਬਰੀਆ ਜਿਨਿ ਭ੍ਰਮੁ ਪਰਦਾ ਖੋਲੑਾ ਰਾਮ ॥hau bal jaiee lakh lakh lakh bareeaa jin bhram paradhaa khol(h)aa raam ||हउ बलि जाई लख लख लख बरीआ जिनि भ्रमु परदा खोल्ला राम ॥ها بل جاای لکھ لکھ لکھ بریِآ جنِ بھرم پردا کھولھا رام ۔۔