Ang 770 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੭੦)

ਨਿਹਚਲੁ ਰਾਜੁ ਸਦਾ ਹਰਿ ਕੇਰਾ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਰਾਮ ॥nihachal raaj sadhaa har keraa tis bin avar na koiee raam ||निहचलु राजु सदा हरि केरा तिसु बिनु अवरु न कोई राम ॥نِهچل راج سدا هر کےرا تس بن اور ن کوای رام ۔۔

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਣਿਆ ॥tis bin avar na koiee sadhaa sach soiee gurmukh eko jaaniaa ||तिसु बिनु अवरु न कोई सदा सचु सोई गुरमुखि एको जाणिआ ॥تِس بن اور ن کوای سدا سچ سوای گُرمکھ اےکو جاݨآ ۔۔

ਧਨ ਪਿਰ ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਆ ਗੁਰਮਤੀ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥dhan pir melaavaa hoaa gurmatee man maaniaa ||धन पिर मेलावा होआ गुरमती मनु मानिआ ॥دھن پر مےلاوا هوآ گُرمتیِ من مانآ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਤਾ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥satigur miliaa taa har paiaa bin har naavai mukat na hoiee ||सतिगुरु मिलिआ ता हरि पाइआ बिनु हरि नावै मुकति न होई ॥ستگر ملِآ تا هرِ پاایا بن هرِ ناوَے مُکت ن هوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਕੰਤੈ ਰਾਵੇ ਮਨਿ ਮਾਨਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥੧॥naanak kaaman ka(n)tai raave man maaniaai sukh hoiee ||1||नानक कामणि कंतै रावे मनि मानिऐ सुखु होई ॥१॥نانک کامݨ کںتَے راوے من ماناَے سُکھ هوای ۔۔۱۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਧਨ ਬਾਲੜੀਏ ਹਰਿ ਵਰੁ ਪਾਵਹਿ ਸੋਈ ਰਾਮ ॥satigur sev dhan baalaRe'e har var paaveh soiee raam ||सतिगुरु सेवि धन बालड़ीए हरि वरु पावहि सोई राम ॥ستگر سےو دھن بالڑیِاے هرِ ور پاوه سوای رام ۔۔

ਸਦਾ ਹੋਵਹਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਫਿਰਿ ਮੈਲਾ ਵੇਸੁ ਨ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥sadhaa hoveh sohaaganee fir mailaa ves na hoiee raam ||सदा होवहि सोहागणी फिरि मैला वेसु न होई राम ॥سدا هووه سوهاگݨیِ پھر مَےلا وےس ن هوای رام ۔۔

ਫਿਰਿ ਮੈਲਾ ਵੇਸੁ ਨ ਹੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਪਛਾਣਿਆ ॥fir mailaa ves na hoiee gurmukh boojhai koiee haumai maar pachhaaniaa ||फिरि मैला वेसु न होई गुरमुखि बूझै कोई हउमै मारि पछाणिआ ॥پھِر مَےلا وےس ن هوای گُرمکھ بُوجھَے کوای هامَے مار پچھاݨآ ۔۔

ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਵੈ ਅੰਤਰਿ ਏਕੋ ਜਾਣਿਆ ॥karanee kaar kamaavai sabadh samaavai a(n)tar eko jaaniaa ||करणी कार कमावै सबदि समावै अंतरि एको जाणिआ ॥کرݨیِ کار کماوَے سبد سماوَے اںتر اےکو جاݨآ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਭੁ ਰਾਵੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਆਪਣਾ ਸਾਚੀ ਸੋਭਾ ਹੋਈ ॥gurmukh prabh raave dhin raatee aapanaa saachee sobhaa hoiee ||गुरमुखि प्रभु रावे दिनु राती आपणा साची सोभा होई ॥گُرمکھ پربھ راوے دن راتیِ آپݨا ساچیِ سوبھا هوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਾਮਣਿ ਪਿਰੁ ਰਾਵੇ ਆਪਣਾ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ॥੨॥naanak kaaman pir raave aapanaa rav rahiaa prabh soiee ||2||नानक कामणि पिरु रावे आपणा रवि रहिआ प्रभु सोई ॥२॥نانک کامݨ پر راوے آپݨا رو رهِآ پربھ سوای ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਰੇ ਧਨ ਬਾਲੜੀਏ ਹਰਿ ਵਰੁ ਦੇਇ ਮਿਲਾਏ ਰਾਮ ॥gur kee kaar kare dhan baalaRe'e har var dhei milaae raam ||गुर की कार करे धन बालड़ीए हरि वरु देइ मिलाए राम ॥گُر کیِ کار کرے دھن بالڑیِاے هر ور دےا ملااے رام ۔۔

ਹਰਿ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਤੀ ਹੈ ਕਾਮਣਿ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਰਾਮ ॥har kai ra(n)g ratee hai kaaman mil preetam sukh paae raam ||हरि कै रंगि रती है कामणि मिलि प्रीतम सुखु पाए राम ॥هر کَے رںگ رتیِ هَے کامݨ ملِ پریِتم سُکھ پااے رام ۔۔

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਸਚਿ ਸਮਾਏ ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਸਭ ਥਾਈ ॥mil preetam sukh paae sach samaae sach varatai sabh thaiee ||मिलि प्रीतम सुखु पाए सचि समाए सचु वरतै सभ थाई ॥مِل پریِتم سُکھ پااے سچ سمااے سچ ورتَے سبھ تھاای ۔۔

ਸਚਾ ਸੀਗਾਰੁ ਕਰੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਕਾਮਣਿ ਸਚਿ ਸਮਾਈ ॥sachaa seegaar kare dhin raatee kaaman sach samaiee ||सचा सीगारु करे दिनु राती कामणि सचि समाई ॥سچا سیِگار کرے دن راتیِ کامݨ سچ سماای ۔۔

ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਕਾਮਣਿ ਲਇਆ ਕੰਠਿ ਲਾਏ ॥har sukhadhaataa sabadh pachhaataa kaaman liaa ka(n)Th laae ||हरि सुखदाता सबदि पछाता कामणि लइआ कंठि लाए ॥هر سُکھداتا سبد پچھاتا کامݨ لایا کںٹھ لااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਹਲੀ ਮਹਲੁ ਪਛਾਣੈ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਪਾਏ ॥੩॥naanak mahalee mahal pachhaanai gurmatee har paae ||3||नानक महली महलु पछाणै गुरमती हरि पाए ॥३॥نانک مهلیِ مهل پچھاݨَے گُرمتیِ هر پااے ۔۔۳۔۔

ਸਾ ਧਨ ਬਾਲੀ ਧੁਰਿ ਮੇਲੀ ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਈ ਰਾਮ ॥saa dhan baalee dhur melee merai prabh aap milaiee raam ||सा धन बाली धुरि मेली मेरै प्रभि आपि मिलाई राम ॥سا دھن بالیِ دھُر مےلیِ مےرَے پربھ آپ ملاای رام ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਘਟਿ ਚਾਨਣੁ ਹੋਆ ਪ੍ਰਭੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਥਾਈ ਰਾਮ ॥gurmatee ghaT chaanan hoaa prabh rav rahiaa sabh thaiee raam ||गुरमती घटि चानणु होआ प्रभु रवि रहिआ सभ थाई राम ॥گُرمتیِ گھٹ چانݨ هوآ پربھ روِ رهِآ سبھ تھاای رام ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਥਾਈ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਇਆ ॥prabh rav rahiaa sabh thaiee ma(n)n vasaiee poorab likhiaa paiaa ||प्रभु रवि रहिआ सभ थाई मंनि वसाई पूरबि लिखिआ पाइआ ॥پربھ رو رهِآ سبھ تھاای منّ وساای پُورب لکھِآ پاایا ۔۔

ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਣੀ ਸਚੁ ਸੀਗਾਰੁ ਬਣਾਇਆ ॥sej sukhaalee mere prabh bhaanee sach seegaar banaiaa ||सेज सुखाली मेरे प्रभ भाणी सचु सीगारु बणाइआ ॥سےج سُکھالیِ مےرے پربھ بھاݨیِ سچ سیِگار بݨاایا ۔۔

ਕਾਮਣਿ ਨਿਰਮਲ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਖੋਈ ਗੁਰਮਤਿ ਸਚਿ ਸਮਾਈ ॥kaaman niramal haumai mal khoiee gurmat sach samaiee ||कामणि निरमल हउमै मलु खोई गुरमति सचि समाई ॥کامݨ نرمل هامَے مل کھوای گُرمت سچ سماای ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਮਿਲਾਈ ਕਰਤੈ ਨਾਮੁ ਨਵੈ ਨਿਧਿ ਪਾਈ ॥੪॥੩॥੪॥naanak aap milaiee karatai naam navai nidh paiee ||4||3||4||नानक आपि मिलाई करतै नामु नवै निधि पाई ॥४॥३॥४॥نانک آپ ملاای کرتَے نام نوَے ندھ پاای ۔۔۴۔۔۳۔۔۴۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥soohee mahalaa teejaa ||सूही महला ३ ॥سُوهیِ مهلا ۳ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹੁ ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖੇ ਪਾਏ ਰਾਮ ॥har hare har gun gaavahu har gurmukhe paae raam ||हरि हरे हरि गुण गावहु हरि गुरमुखे पाए राम ॥هر هرے هرِ گُݨ گاوهُ هرِ گُرمکھے پااے رام ۔۔

ਅਨਦਿਨੋ ਸਬਦਿ ਰਵਹੁ ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਵਜਾਏ ਰਾਮ ॥anadhino sabadh ravahu anahadh sabadh vajaae raam ||अनदिनो सबदि रवहु अनहद सबद वजाए राम ॥اندنو سبد روهُ انهد سبد وجااے رام ۔۔

ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਵਜਾਏ ਹਰਿ ਜੀਉ ਘਰਿ ਆਏ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹੁ ਨਾਰੀ ॥anahadh sabadh vajaae har jeeau ghar aae har gun gaavahu naaree ||अनहद सबद वजाए हरि जीउ घरि आए हरि गुण गावहु नारी ॥انهد سبد وجااے هر جیِا گھرِ آاے هرِ گُݨ گاوهُ ناریِ ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਗੁਰ ਆਗੈ ਸਾ ਧਨ ਕੰਤ ਪਿਆਰੀ ॥anadhin bhagat kareh gur aagai saa dhan ka(n)t piaaree ||अनदिनु भगति करहि गुर आगै सा धन कंत पिआरी ॥اندن بھگت کره گُر آگَے سا دھن کںت پآریِ ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸੇ ਜਨ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥gur kaa sabadh vasiaa ghaT a(n)tar se jan sabadh suhaae ||गुर का सबदु वसिआ घट अंतरि से जन सबदि सुहाए ॥گُر کا سبد وسآ گھٹ اںتر سے جن سبد سُهااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਘਰਿ ਸਦ ਹੀ ਸੋਹਿਲਾ ਹਰਿ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਘਰਿ ਆਏ ॥੧॥naanak tin ghar sadh hee sohilaa har kar kirapaa ghar aae ||1||नानक तिन घरि सद ही सोहिला हरि करि किरपा घरि आए ॥१॥نانک تن گھر سد هیِ سوهلا هرِ کرِ کرپا گھرِ آاے ۔۔۱۔۔

ਭਗਤਾ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ਭਇਆ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਏ ਰਾਮ ॥bhagataa man aana(n)dh bhiaa har naam rahe liv laae raam ||भगता मनि आनंदु भइआ हरि नामि रहे लिव लाए राम ॥بھگتا من آنµد بھایا هرِ نام رهے لو لااے رام ۔۔

ਗੁਰਮੁਖੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਆ ਨਿਰਮਲ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ਰਾਮ ॥gurmukhe man niramal hoaa niramal har gun gaae raam ||गुरमुखे मनु निरमलु होआ निरमल हरि गुण गाए राम ॥گُرمکھے من نرمل هوآ نرمل هر گُݨ گااے رام ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਗੁਣ ਗਾਏ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ਹਰਿ ਕੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ॥niramal gun gaae naam ma(n)n vasaae har kee a(n)mirat baanee ||निरमल गुण गाए नामु मंनि वसाए हरि की अंमृत बाणी ॥نِرمل گُݨ گااے نام منّ وسااے هر کیِ اںمرت باݨیِ ۔۔

ਜਿਨੑ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੇਈ ਜਨ ਨਿਸਤਰੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਣੀ ॥jin(h) man vasiaa seiee jan nisatare ghaT ghaT sabadh samaanee ||जिन्न मनि वसिआ सेई जन निसतरे घटि घटि सबदि समाणी ॥جٍنھ من وسِآ سےای جن نسترے گھٹِ گھٹِ سبد سماݨیِ ۔۔