Ang 769 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੬੯)

ਕੋਟਿ ਮਧੇ ਕਿਨੈ ਪਛਾਣਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥koT madhe kinai pachhaaniaa har naamaa sach soiee ||कोटि मधे किनै पछाणिआ हरि नामा सचु सोई ॥کوٹ مدھے کنَے پچھاݨآ هر ناما سچ سوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥੩॥naanak naam milai vaddiaaiee dhoojai bhai pat khoiee ||3||नानक नामि मिलै वडिआई दूजै भाइ पति खोई ॥३॥نانک نام ملَے وڈآای دُوجَے بھاا پتِ کھوای ۔۔۳۔۔

ਭਗਤਾ ਕੈ ਘਰਿ ਕਾਰਜੁ ਸਾਚਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਦਾ ਵਖਾਣੇ ਰਾਮ ॥bhagataa kai ghar kaaraj saachaa har gun sadhaa vakhaane raam ||भगता कै घरि कारजु साचा हरि गुण सदा वखाणे राम ॥بھگتا کَے گھر کارج ساچا هرِ گُݨ سدا وکھاݨے رام ۔۔

ਭਗਤਿ ਖਜਾਨਾ ਆਪੇ ਦੀਆ ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿ ਸਮਾਣੇ ਰਾਮ ॥bhagat khajaanaa aape dheeaa kaal ka(n)Tak maar samaane raam ||भगति खजाना आपे दीआ कालु कंटकु मारि समाणे राम ॥بھگت کھجانا آپے دیِآ کال کںٹک مار سماݨے رام ۔۔

ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿ ਸਮਾਣੇ ਹਰਿ ਮਨਿ ਭਾਣੇ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ॥kaal ka(n)Tak maar samaane har man bhaane naam nidhaan sach paiaa ||कालु कंटकु मारि समाणे हरि मनि भाणे नामु निधानु सचु पाइआ ॥کال کںٹک مار سماݨے هر منِ بھاݨے نام ندھان سچ پاایا ۔۔

ਸਦਾ ਅਖੁਟੁ ਕਦੇ ਨ ਨਿਖੁਟੈ ਹਰਿ ਦੀਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇਆ ॥sadhaa akhuT kadhe na nikhuTai har dheeaa sahaj subhaiaa ||सदा अखुटु कदे न निखुटै हरि दीआ सहजि सुभाइआ ॥سدا اکھٹ کدے ن نکھٹَے هر دیِآ سهجِ سُبھاایا ۔۔

ਹਰਿ ਜਨ ਊਚੇ ਸਦ ਹੀ ਊਚੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥har jan uooche sadh hee uooche gur kai sabadh suhaiaa ||हरि जन ऊचे सद ही ऊचे गुर कै सबदि सुहाइआ ॥هر جن اُوچے سد هیِ اُوچے گُر کَے سبد سُهاایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਏ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸੋਭਾ ਪਾਇਆ ॥੪॥੧॥੨॥naanak aape bakhas milaae jug jug sobhaa paiaa ||4||1||2||नानक आपे बखसि मिलाए जुगि जुगि सोभा पाइआ ॥४॥१॥२॥نانک آپے بکھس ملااے جُگ جُگ سوبھا پاایا ۔۔۴۔۔۱۔۔۲۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥soohee mahalaa teejaa ||सूही महला ३ ॥سُوهیِ مهلا ۳ ۔۔

ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਸਚੁ ਸੋਹਿਲਾ ਜਿਥੈ ਸਚੇ ਕਾ ਹੋਇ ਵੀਚਾਰੋ ਰਾਮ ॥sabadh sachai sach sohilaa jithai sache kaa hoi veechaaro raam ||सबदि सचै सचु सोहिला जिथै सचे का होइ वीचारो राम ॥سبد سچَے سچ سوهلا جتھَے سچے کا هوا ویِچارو رام ۔۔

ਹਉਮੈ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਕਾਟੇ ਸਾਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ਰਾਮ ॥haumai sabh kilavikh kaaTe saach rakhiaa ur dhaare raam ||हउमै सभि किलविख काटे साचु रखिआ उरि धारे राम ॥هامَے سبھ کلوکھ کاٹے ساچ رکھِآ اُر دھارے رام ۔۔

ਸਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰੇ ਦੁਤਰੁ ਤਾਰੇ ਫਿਰਿ ਭਵਜਲੁ ਤਰਣੁ ਨ ਹੋਈ ॥sach rakhiaa ur dhaare dhutar taare fir bhavajal taran na hoiee ||सचु रखिआ उर धारे दुतरु तारे फिरि भवजलु तरणु न होई ॥سچ رکھآ اُر دھارے دُتر تارے پھرِ بھوجل ترݨ ن هوای ۔۔

ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਵਿਖਾਲਿਆ ਸੋਈ ॥sachaa satigur sachee baanee jin sach vikhaaliaa soiee ||सचा सतिगुरु सची बाणी जिनि सचु विखालिआ सोई ॥سچا ستگر سچیِ باݨیِ جنِ سچ وکھالآ سوای ۔۔

ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ਸਚੁ ਵੇਖੈ ਸਭੁ ਸੋਈ ॥saache gun gaavai sach samaavai sach vekhai sabh soiee ||साचे गुण गावै सचि समावै सचु वेखै सभु सोई ॥ساچے گُݨ گاوَے سچ سماوَے سچ وےکھَے سبھ سوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਾਚੀ ਨਾਈ ਸਚੁ ਨਿਸਤਾਰਾ ਹੋਈ ॥੧॥naanak saachaa saahib saachee naiee sach nisataaraa hoiee ||1||नानक साचा साहिबु साची नाई सचु निसतारा होई ॥१॥نانک ساچا ساهب ساچیِ ناای سچ نستارا هوای ۔۔۱۔۔

ਸਾਚੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਾਚੁ ਬੁਝਾਇਆ ਪਤਿ ਰਾਖੈ ਸਚੁ ਸੋਈ ਰਾਮ ॥saachai satigur saach bujhaiaa pat raakhai sach soiee raam ||साचै सतिगुरि साचु बुझाइआ पति राखै सचु सोई राम ॥ساچَے ستگر ساچ بُجھاایا پتِ راکھَے سچ سوای رام ۔۔

ਸਚਾ ਭੋਜਨੁ ਭਾਉ ਸਚਾ ਹੈ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥sachaa bhojan bhaau sachaa hai sachai naam sukh hoiee raam ||सचा भोजनु भाउ सचा है सचै नामि सुखु होई राम ॥سچا بھوجن بھاا سچا هَے سچَے نام سُکھ هوای رام ۔۔

ਸਾਚੈ ਨਾਮਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ਮਰੈ ਨ ਕੋਈ ਗਰਭਿ ਨ ਜੂਨੀ ਵਾਸਾ ॥saachai naam sukh hoiee marai na koiee garabh na joonee vaasaa ||साचै नामि सुखु होई मरै न कोई गरभि न जूनी वासा ॥ساچَے نام سُکھ هوای مرَے ن کوای گربھ ن جٌیِ واسا ۔۔

ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈ ਸਚਿ ਸਮਾਈ ਸਚਿ ਨਾਇ ਪਰਗਾਸਾ ॥jotee jot milaiee sach samaiee sach nai paragaasaa ||जोती जोति मिलाई सचि समाई सचि नाइ परगासा ॥جوتیِ جوت ملاای سچ سماای سچِ ناا پرگاسا ۔۔

ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਜਾਤਾ ਸੇ ਸਚੇ ਹੋਏ ਅਨਦਿਨੁ ਸਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ॥jinee sach jaataa se sache hoe anadhin sach dhiaain ||जिनी सचु जाता से सचे होए अनदिनु सचु धिआइनि ॥جٍنیِ سچ جاتا سے سچے هواے اندن سچ دھآان ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਜਿਨ ਹਿਰਦੈ ਵਸਿਆ ਨਾ ਵੀਛੁੜਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇਨਿ ॥੨॥naanak sach naam jin hiradhai vasiaa naa veechhuR dhukh pain ||2||नानक सचु नामु जिन हिरदै वसिआ ना वीछुड़ि दुखु पाइनि ॥२॥نانک سچ نام جن هردَے وسآ نا ویِچھڑ دُکھ پاِان ۔۔۲۔۔

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਤਿਤੁ ਘਰਿ ਸੋਹਿਲਾ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥sachee baanee sache gun gaaveh tit ghar sohilaa hoiee raam ||सची बाणी सचे गुण गावहि तितु घरि सोहिला होई राम ॥سچیِ باݨیِ سچے گُݨ گاوه تت گھر سوهلا هوای رام ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਗੁਣ ਸਾਚੇ ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਾਚਾ ਵਿਚਿ ਸਾਚਾ ਪੁਰਖੁ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ਰਾਮ ॥niramal gun saache tan man saachaa vich saachaa purakh prabh soiee raam ||निरमल गुण साचे तनु मनु साचा विचि साचा पुरखु प्रभु सोई राम ॥نِرمل گُݨ ساچے تن من ساچا وچ ساچا پُرکھ پربھ سوای رام ۔۔

ਸਭੁ ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਸਚੋ ਬੋਲੈ ਜੋ ਸਚੁ ਕਰੈ ਸੁ ਹੋਈ ॥sabh sach varatai sacho bolai jo sach karai su hoiee ||सभु सचु वरतै सचो बोलै जो सचु करै सु होई ॥سبھ سچ ورتَے سچو بولَے جو سچ کرَے سُ هوای ۔۔

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਸਚੁ ਪਸਰਿਆ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ॥jeh dhekhaa teh sach pasariaa avar na dhoojaa koiee ||जह देखा तह सचु पसरिआ अवरु न दूजा कोई ॥جه دےکھا ته سچ پسرآ اور ن دُوجا کوای ۔۔

ਸਚੇ ਉਪਜੈ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਦੂਜਾ ਹੋਈ ॥sache upajai sach samaavai mar janamai dhoojaa hoiee ||सचे उपजै सचि समावै मरि जनमै दूजा होई ॥سچے اُپجَے سچ سماوَے مرِ جنمَے دُوجا هوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਕਰਾਵੈ ਸੋਈ ॥੩॥naanak sabh kichh aape karataa aap karaavai soiee ||3||नानक सभु किछु आपे करता आपि करावै सोई ॥३॥نانک سبھ کچھ آپے کرتا آپ کراوَے سوای ۔۔۳۔۔

ਸਚੇ ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਦਰਵਾਰੇ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਖਾਣੇ ਰਾਮ ॥sache bhagat soheh dharavaare sacho sach vakhaane raam ||सचे भगत सोहहि दरवारे सचो सचु वखाणे राम ॥سچے بھگت سوههِ دروارے سچو سچ وکھاݨے رام ۔۔

ਘਟ ਅੰਤਰੇ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਾਚੋ ਆਪਿ ਪਛਾਣੇ ਰਾਮ ॥ghaT a(n)tare saachee baanee saacho aap pachhaane raam ||घट अंतरे साची बाणी साचो आपि पछाणे राम ॥گھٹ اںترے ساچیِ باݨیِ ساچو آپ پچھاݨے رام ۔۔

ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ਤਾ ਸਚੁ ਜਾਣਹਿ ਸਾਚੇ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ॥aap pachhaaneh taa sach jaaneh saache sojhee hoiee ||आपु पछाणहि ता सचु जाणहि साचे सोझी होई ॥آپ پچھاݨه تا سچ جاݨه ساچے سوجھیِ هوای ۔۔

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਚੀ ਹੈ ਸੋਭਾ ਸਾਚੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥sachaa sabadh sachee hai sobhaa saache hee sukh hoiee ||सचा सबदु सची है सोभा साचे ही सुखु होई ॥سچا سبد سچیِ هَے سوبھا ساچے هیِ سُکھ هوای ۔۔

ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਭਗਤ ਇਕ ਰੰਗੀ ਦੂਜਾ ਰੰਗੁ ਨ ਕੋਈ ॥saach rate bhagat ik ra(n)gee dhoojaa ra(n)g na koiee ||साचि रते भगत इक रंगी दूजा रंगु न कोई ॥ساچ رتے بھگت اک رںگیِ دُوجا رںگ ن کوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਕਉ ਮਸਤਕਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਸੁ ਸਚੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਈ ॥੪॥੨॥੩॥naanak jis kau masatak likhiaa tis sach paraapat hoiee ||4||2||3||नानक जिस कउ मसतकि लिखिआ तिसु सचु परापति होई ॥४॥२॥३॥نانک جس کا مستک لکھآ تس سچ پراپت هوای ۔۔۴۔۔۲۔۔۳۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥soohee mahalaa teejaa ||सूही महला ३ ॥سُوهیِ مهلا ۳ ۔۔

ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਧਨ ਜੇ ਭਵੈ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੋਹਾਗੁ ਨ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥jug chaare dhan je bhavai bin satigur sohaag na hoiee raam ||जुग चारे धन जे भवै बिनु सतिगुर सोहागु न होई राम ॥جُگ چارے دھن جے بھوَے بن ستگر سوهاگ ن هوای رام ۔۔