Ang 77 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੭)

ਇਹੁ ਧਨੁ ਸੰਪੈ ਮਾਇਆ ਝੂਠੀ ਅੰਤਿ ਛੋਡਿ ਚਲਿਆ ਪਛੁਤਾਈ ॥eih dhan sa(n)pai maiaa jhooThee a(n)t chhodd chaliaa pachhutaiee ||इहु धनु संपै माइआ झूठी अंति छोडि चलिआ पछुताई ॥ِاهُ دھن سمپَے ماایا جھُوٹھیِ اںت چھوڈ چلآ پچھتاای ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਸੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥jis no kirapaa kare gur mele so har har naam samaal ||जिस नो किरपा करे गुरु मेले सो हरि हरि नामु समालि ॥جِس نو کرپا کرے گُر مےلے سو هر هرِ نام سمال ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤੀਜੈ ਪਹਰੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਸੇ ਜਾਇ ਮਿਲੇ ਹਰਿ ਨਾਲਿ ॥੩॥kahu naanak teejai paharai praanee se jai mile har naal ||3||कहु नानक तीजै पहरै प्राणी से जाइ मिले हरि नालि ॥३॥کهُ نانک تیِجَے پهرَے پراݨیِ سے جاا ملے هر نال ۔۔۳۔۔

ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਹਰਿ ਚਲਣ ਵੇਲਾ ਆਦੀ ॥chauthai paharai rain kai vanajaariaa mitraa har chalan velaa aadhee ||चउथै पहरै रैणि कै वणजारिआ मित्रा हरि चलण वेला आदी ॥چاتھَے پهرَے رَےݨ کَے وݨجارآ مترا هر چلݨ وےلا آدیِ ۔۔

ਕਰਿ ਸੇਵਹੁ ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਸਭ ਚਲੀ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਦੀ ॥kar sevahu pooraa satiguroo vanajaariaa mitraa sabh chalee rain vihaadhee ||करि सेवहु पूरा सतिगुरू वणजारिआ मित्रा सभ चली रैणि विहादी ॥کر سےوهُ پُورا ستِگرُو وݨجارآ مترا سبھ چلیِ رَےݨ وهادیِ ۔۔

ਹਰਿ ਸੇਵਹੁ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਢਿਲ ਮੂਲਿ ਨ ਕਰਿਹੁ ਜਿਤੁ ਅਸਥਿਰੁ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਹੋਵਹੁ ॥har sevahu khin khin ddil mool na karih jit asathir jug jug hovahu ||हरि सेवहु खिनु खिनु ढिल मूलि न करिहु जितु असथिरु जुगु जुगु होवहु ॥هر سےوهُ کھن کھن ڈھل مُول ن کرِهُ جت استھر جُگ جُگ هووهُ ۔۔

ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਸਦ ਮਾਣਹੁ ਰਲੀਆ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖ ਖੋਵਹੁ ॥har setee sadh maanahu raleeaa janam maran dhukh khovahu ||हरि सेती सद माणहु रलीआ जनम मरण दुख खोवहु ॥هر سےتیِ سد ماݨهُ رلیِآ جنم مرݨ دُکھ کھووهُ ۔۔

ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਸੁਆਮੀ ਭੇਦੁ ਨ ਜਾਣਹੁ ਜਿਤੁ ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਸੁਖਾਂਦੀ ॥gur satigur suaamee bhedh na jaanahu jit mil har bhagat sukhaa(n)dhee ||गुर सतिगुर सुआमी भेदु न जाणहु जितु मिलि हरि भगति सुखाँदी ॥گُر ستگر سُآمیِ بھےد ن جاݨهُ جت ملِ هرِ بھگت سُکھاںدیِ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਸਫਲਿਓੁ ਰੈਣਿ ਭਗਤਾ ਦੀ ॥੪॥੧॥੩॥kahu naanak praanee chauthai paharai safalio rain bhagataa dhee ||4||1||3||कहु नानक प्राणी चउथै पहरै सफलिओु रैणि भगता दी ॥४॥१॥३॥کهُ نانک پراݨیِ چاتھَے پهرَے سپھلاو رَےݨ بھگتا دیِ ۔۔۴۔۔۱۔۔۳۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥sireeraag mahalaa panjavaa ||सिरीरागु महला ५ ॥سِریِراگ مهلا ۵ ۔۔

ਪਹਿਲੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਧਰਿ ਪਾਇਤਾ ਉਦਰੈ ਮਾਹਿ ॥pahilai paharai rain kai vanajaariaa mitraa dhar paitaa udharai maeh ||पहिलै पहरै रैणि कै वणजारिआ मित्रा धरि पाइता उदरै माहि ॥پهِلَے پهرَے رَےݨ کَے وݨجارآ مترا دھر پااتا اُدرَے ماه ۔۔

ਦਸੀ ਮਾਸੀ ਮਾਨਸੁ ਕੀਆ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਕਰਿ ਮੁਹਲਤਿ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥dhasee maasee maanas keeaa vanajaariaa mitraa kar muhalat karam kamaeh ||दसी मासी मानसु कीआ वणजारिआ मित्रा करि मुहलति करम कमाहि ॥دسیِ ماسیِ مانس کیِآ وݨجارآ مترا کر مُهلت کرم کماه ۔۔

ਮੁਹਲਤਿ ਕਰਿ ਦੀਨੀ ਕਰਮ ਕਮਾਣੇ ਜੈਸਾ ਲਿਖਤੁ ਧੁਰਿ ਪਾਇਆ ॥muhalat kar dheenee karam kamaane jaisaa likhat dhur paiaa ||मुहलति करि दीनी करम कमाणे जैसा लिखतु धुरि पाइआ ॥مُهلت کر دیٍنیِ کرم کماݨے جَےسا لکھت دھُر پاایا ۔۔

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਭਾਈ ਸੁਤ ਬਨਿਤਾ ਤਿਨ ਭੀਤਰਿ ਪ੍ਰਭੂ ਸੰਜੋਇਆ ॥maat pitaa bhaiee sut banitaa tin bheetar prabhoo sa(n)joiaa ||मात पिता भाई सुत बनिता तिन भीतरि प्रभू संजोइआ ॥مات پتا بھاای سُت بنتا تن بھیِتر پربھُو سںجوایا ۔۔

ਕਰਮ ਸੁਕਰਮ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਇਸੁ ਜੰਤੈ ਵਸਿ ਕਿਛੁ ਨਾਹਿ ॥karam sukaram karaae aape is ja(n)tai vas kichh naeh ||करम सुकरम कराए आपे इसु जंतै वसि किछु नाहि ॥کرم سُکرم کرااے آپے اس جںتَے وس کچھ ناه ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਪਹਿਲੈ ਪਹਰੈ ਧਰਿ ਪਾਇਤਾ ਉਦਰੈ ਮਾਹਿ ॥੧॥kahu naanak praanee pahilai paharai dhar paitaa udharai maeh ||1||कहु नानक प्राणी पहिलै पहरै धरि पाइता उदरै माहि ॥१॥کهُ نانک پراݨیِ پهِلَے پهرَے دھر پااتا اُدرَے ماه ۔۔۱۔۔

ਦੂਜੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਭਰਿ ਜੁਆਨੀ ਲਹਰੀ ਦੇਇ ॥dhoojai paharai rain kai vanajaariaa mitraa bhar juaanee laharee dhei ||दूजै पहरै रैणि कै वणजारिआ मित्रा भरि जुआनी लहरी देइ ॥دُوجَے پهرَے رَےݨ کَے وݨجارآ مترا بھر جُآنیِ لهریِ دےا ۔۔

ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਨ ਪਛਾਣਈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਮਨੁ ਮਤਾ ਅਹੰਮੇਇ ॥buraa bhalaa na pachhaaniee vanajaariaa mitraa man mataa aha(n)mei ||बुरा भला न पछाणई वणजारिआ मित्रा मनु मता अहंमेइ ॥بُرا بھلا ن پچھاݨای وݨجارآ مترا من متا اهںمےا ۔۔

ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਨ ਪਛਾਣੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਆਗੈ ਪੰਥੁ ਕਰਾਰਾ ॥buraa bhalaa na pachhaanai praanee aagai pa(n)th karaaraa ||बुरा भला न पछाणै प्राणी आगै पंथु करारा ॥بُرا بھلا ن پچھاݨَے پراݨیِ آگَے پںتھ کرارا ۔۔

ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਕਬਹੂੰ ਨ ਸੇਵਿਆ ਸਿਰਿ ਠਾਢੇ ਜਮ ਜੰਦਾਰਾ ॥pooraa satigur kabahoo(n) na seviaa sir Thaadde jam ja(n)dhaaraa ||पूरा सतिगुरु कबहूँ न सेविआ सिरि ठाढे जम जंदारा ॥پُورا ستگر کبهُوں ن سےوآ سرِ ٹھاڈھے جم جںدارا ۔۔

ਧਰਮ ਰਾਇ ਜਬ ਪਕਰਸਿ ਬਵਰੇ ਤਬ ਕਿਆ ਜਬਾਬੁ ਕਰੇਇ ॥dharam rai jab pakaras bavare tab kiaa jabaab karei ||धरम राइ जब पकरसि बवरे तब किआ जबाबु करेइ ॥دھرم راا جب پکرس بورے تب کآ جباب کرےا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਦੂਜੈ ਪਹਰੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਭਰਿ ਜੋਬਨੁ ਲਹਰੀ ਦੇਇ ॥੨॥kahu naanak dhoojai paharai praanee bhar joban laharee dhei ||2||कहु नानक दूजै पहरै प्राणी भरि जोबनु लहरी देइ ॥२॥کهُ نانک دُوجَے پهرَے پراݨیِ بھر جوبن لهریِ دےا ۔۔۲۔۔

ਤੀਜੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਬਿਖੁ ਸੰਚੈ ਅੰਧੁ ਅਗਿਆਨੁ ॥teejai paharai rain kai vanajaariaa mitraa bikh sa(n)chai a(n)dh agiaan ||तीजै पहरै रैणि कै वणजारिआ मित्रा बिखु संचै अंधु अगिआनु ॥تیِجَے پهرَے رَےݨ کَے وݨجارآ مترا بکھ سںچَے اںدھ اگآن ۔۔

ਪੁਤ੍ਰਿ ਕਲਤ੍ਰਿ ਮੋਹਿ ਲਪਟਿਆ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਅੰਤਰਿ ਲਹਰਿ ਲੋਭਾਨੁ ॥putr kalatr moh lapaTiaa vanajaariaa mitraa a(n)tar lahar lobhaan ||पुतृ कलतृ मोहि लपटिआ वणजारिआ मित्रा अंतरि लहरि लोभानु ॥پُتر کلتر موه لپٹآ وݨجارآ مترا اںتر لهر لوبھان ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਲਹਰਿ ਲੋਭਾਨੁ ਪਰਾਨੀ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ॥a(n)tar lahar lobhaan paraanee so prabh chit na aavai ||अंतरि लहरि लोभानु परानी सो प्रभु चिति न आवै ॥اںتر لهر لوبھان پرانیِ سو پربھ چتِ ن آوَے ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਸਿਉ ਸੰਗੁ ਨ ਕੀਆ ਬਹੁ ਜੋਨੀ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥saadhasa(n)gat siau sa(n)g na keeaa bahu jonee dhukh paavai ||साधसंगति सिउ संगु न कीआ बहु जोनी दुखु पावै ॥سادھسںگت سا سںگ ن کیِآ بهُ جونیِ دُکھ پاوَے ۔۔

ਸਿਰਜਨਹਾਰੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸੁਆਮੀ ਇਕ ਨਿਮਖ ਨ ਲਗੋ ਧਿਆਨੁ ॥sirajanahaar visaariaa suaamee ik nimakh na lago dhiaan ||सिरजनहारु विसारिआ सुआमी इक निमख न लगो धिआनु ॥سِرجنهار وسارآ سُآمیِ اک نمکھ ن لگو دھآن ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤੀਜੈ ਪਹਰੈ ਬਿਖੁ ਸੰਚੇ ਅੰਧੁ ਅਗਿਆਨੁ ॥੩॥kahu naanak praanee teejai paharai bikh sa(n)che a(n)dh agiaan ||3||कहु नानक प्राणी तीजै पहरै बिखु संचे अंधु अगिआनु ॥३॥کهُ نانک پراݨیِ تیِجَے پهرَے بکھ سںچے اںدھ اگآن ۔۔۳۔۔

ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਦਿਨੁ ਨੇੜੈ ਆਇਆ ਸੋਇ ॥chauthai paharai rain kai vanajaariaa mitraa dhin neRai aaiaa soi ||चउथै पहरै रैणि कै वणजारिआ मित्रा दिनु नेड़ै आइआ सोइ ॥چاتھَے پهرَے رَےݨ کَے وݨجارآ مترا دن نےڑَے آایا سوِا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਤੂੰ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਤੇਰਾ ਦਰਗਹ ਬੇਲੀ ਹੋਇ ॥gurmukh naam samaal too(n) vanajaariaa mitraa teraa dharageh belee hoi ||गुरमुखि नामु समालि तूँ वणजारिआ मित्रा तेरा दरगह बेली होइ ॥گُرمکھ نام سمال تُوں وݨجارآ مترا تےرا درگه بےلیِ هوِا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ਪਰਾਣੀ ਅੰਤੇ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥gurmukh naam samaal paraanee a(n)te hoi sakhaiee ||गुरमुखि नामु समालि पराणी अंते होइ सखाई ॥گُرمکھ نام سمال پراݨیِ اںتے هوا سکھاای ۔۔