Ang 76 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੬)

ਅੰਤਿ ਕਾਲਿ ਪਛੁਤਾਸੀ ਅੰਧੁਲੇ ਜਾ ਜਮਿ ਪਕੜਿ ਚਲਾਇਆ ॥a(n)t kaal pachhutaasee a(n)dhule jaa jam pakaR chalaiaa ||अंति कालि पछुतासी अंधुले जा जमि पकड़ि चलाइआ ॥اںت کال پچھتاسیِ اںدھلے جا جم پکڑ چلاایا ۔۔

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਅਪੁਨਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਰਾਖਿਆ ਖਿਨ ਮਹਿ ਭਇਆ ਪਰਾਇਆ ॥sabh kichh apunaa kar kar raakhiaa khin meh bhiaa paraiaa ||सभु किछु अपुना करि करि राखिआ खिन महि भइआ पराइआ ॥سبھ کچھ اپنا کر کرِ راکھآ کھن مهِ بھایا پراایا ۔۔

ਬੁਧਿ ਵਿਸਰਜੀ ਗਈ ਸਿਆਣਪ ਕਰਿ ਅਵਗਣ ਪਛੁਤਾਇ ॥budh visarajee giee siaanap kar avagan pachhutai ||बुधि विसरजी गई सिआणप करि अवगण पछुताइ ॥بُدھ وسرجیِ گای سآݨپ کر اوگݨ پچھتاا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤੀਜੈ ਪਹਰੈ ਪ੍ਰਭੁ ਚੇਤਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੩॥kahu naanak praanee teejai paharai prabh chetahu liv lai ||3||कहु नानक प्राणी तीजै पहरै प्रभु चेतहु लिव लाइ ॥३॥کهُ نانک پراݨیِ تیِجَے پهرَے پربھ چےتهُ لو لاا ۔۔۳۔۔

ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਬਿਰਧਿ ਭਇਆ ਤਨੁ ਖੀਣੁ ॥chauthai paharai rain kai vanajaariaa mitraa biradh bhiaa tan kheen ||चउथै पहरै रैणि कै वणजारिआ मित्रा बिरधि भइआ तनु खीणु ॥چاتھَے پهرَے رَےݨ کَے وݨجارآ مترا بردھ بھایا تن کھیِݨ ۔۔

ਅਖੀ ਅੰਧੁ ਨ ਦੀਸਈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਕੰਨੀ ਸੁਣੈ ਨ ਵੈਣ ॥akhee a(n)dh na dheesiee vanajaariaa mitraa ka(n)nee sunai na vain ||अखी अंधु न दीसई वणजारिआ मित्रा कंनी सुणै न वैण ॥اکھیِ اںدھ ن دیِسای وݨجارآ مترا کنّیِ سُݨَے ن وَےݨ ۔۔

ਅਖੀ ਅੰਧੁ ਜੀਭ ਰਸੁ ਨਾਹੀ ਰਹੇ ਪਰਾਕਉ ਤਾਣਾ ॥akhee a(n)dh jeebh ras naahee rahe paraakau taanaa ||अखी अंधु जीभ रसु नाही रहे पराकउ ताणा ॥اکھیِ اںدھ جیِبھ رس ناهیِ رهے پراکا تاݨا ۔۔

ਗੁਣ ਅੰਤਰਿ ਨਾਹੀ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਮਨਮੁਖ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ॥gun a(n)tar naahee kiau sukh paavai manmukh aavan jaanaa ||गुण अंतरि नाही किउ सुखु पावै मनमुख आवण जाणा ॥گُݨ اںتر ناهیِ کا سُکھ پاوَے منمکھ آوݨ جاݨا ۔۔

ਖੜੁ ਪਕੀ ਕੁੜਿ ਭਜੈ ਬਿਨਸੈ ਆਇ ਚਲੈ ਕਿਆ ਮਾਣੁ ॥khaR pakee kuR bhajai binasai aai chalai kiaa maan ||खड़ु पकी कुड़ि भजै बिनसै आइ चलै किआ माणु ॥کھڑ پکیِ کُڑ بھجَے بنسَے آا چلَے کآ ماݨ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਚਉਥੈ ਪਹਰੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੁ ॥੪॥kahu naanak praanee chauthai paharai gurmukh sabadh pachhaan ||4||कहु नानक प्राणी चउथै पहरै गुरमुखि सबदु पछाणु ॥४॥کهُ نانک پراݨیِ چاتھَے پهرَے گُرمکھ سبد پچھاݨ ۔۔۴۔۔

ਓੜਕੁ ਆਇਆ ਤਿਨ ਸਾਹਿਆ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਜਰੁ ਜਰਵਾਣਾ ਕੰਨਿ ॥oRak aaiaa tin saahiaa vanajaariaa mitraa jar jaravaanaa ka(n)n ||ओड़कु आइआ तिन साहिआ वणजारिआ मित्रा जरु जरवाणा कंनि ॥اوڑک آایا تن ساهآ وݨجارآ مترا جر جرواݨا کںن ۔۔

ਇਕ ਰਤੀ ਗੁਣ ਨ ਸਮਾਣਿਆ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਅਵਗਣ ਖੜਸਨਿ ਬੰਨਿ ॥eik ratee gun na samaaniaa vanajaariaa mitraa avagan khaRasan ba(n)n ||इक रती गुण न समाणिआ वणजारिआ मित्रा अवगण खड़सनि बंनि ॥ِاک رتیِ گُݨ ن سماݨآ وݨجارآ مترا اوگݨ کھڑسن بنّ ۔۔

ਗੁਣ ਸੰਜਮਿ ਜਾਵੈ ਚੋਟ ਨ ਖਾਵੈ ਨਾ ਤਿਸੁ ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ॥gun sa(n)jam jaavai choT na khaavai naa tis ja(n)man maranaa ||गुण संजमि जावै चोट न खावै ना तिसु जंमणु मरणा ॥گُݨ سںجم جاوَے چوٹ ن کھاوَے نا تس جںمݨ مرݨا ۔۔

ਕਾਲੁ ਜਾਲੁ ਜਮੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਾਕੈ ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਭੈ ਤਰਣਾ ॥kaal jaal jam joh na saakai bhai bhagat bhai taranaa ||कालु जालु जमु जोहि न साकै भाइ भगति भै तरणा ॥کال جال جم جوه ن ساکَے بھاا بھگت بھَے ترݨا ۔۔

ਪਤਿ ਸੇਤੀ ਜਾਵੈ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਮਿਟਾਵੈ ॥pat setee jaavai sahaj samaavai sagale dhookh miTaavai ||पति सेती जावै सहजि समावै सगले दूख मिटावै ॥پت سےتیِ جاوَے سهجِ سماوَے سگلے دُوکھ مٹاوَے ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਛੂਟੈ ਸਾਚੇ ਤੇ ਪਤਿ ਪਾਵੈ ॥੫॥੨॥kahu naanak praanee gurmukh chhooTai saache te pat paavai ||5||2||कहु नानक प्राणी गुरमुखि छूटै साचे ते पति पावै ॥५॥२॥کهُ نانک پراݨیِ گُرمکھ چھُوٹَے ساچے تے پت پاوَے ۔۔۵۔۔۲۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੪ ॥sireeraag mahalaa chauthhaa ||सिरीरागु महला ४ ॥سِریِراگ مهلا ۴ ۔۔

ਪਹਿਲੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਉਦਰ ਮੰਝਾਰਿ ॥pahilai paharai rain kai vanajaariaa mitraa har paiaa udhar ma(n)jhaar ||पहिलै पहरै रैणि कै वणजारिआ मित्रा हरि पाइआ उदर मंझारि ॥پهِلَے پهرَے رَےݨ کَے وݨجارآ مترا هر پاایا اُدر مںجھار ۔۔

ਹਰਿ ਧਿਆਵੈ ਹਰਿ ਉਚਰੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਰਿ ॥har dhiaavai har ucharai vanajaariaa mitraa har har naam samaar ||हरि धिआवै हरि उचरै वणजारिआ मित्रा हरि हरि नामु समारि ॥هر دھآوَے هرِ اُچرَے وݨجارآ مترا هرِ هرِ نام سمار ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੇ ਆਰਾਧੇ ਵਿਚਿ ਅਗਨੀ ਹਰਿ ਜਪਿ ਜੀਵਿਆ ॥har har naam jape aaraadhe vich aganee har jap jeeviaa ||हरि हरि नामु जपे आराधे विचि अगनी हरि जपि जीविआ ॥هر هرِ نام جپے آرادھے وچِ اگنیِ هرِ جپِ جیِوآ ۔۔

ਬਾਹਰਿ ਜਨਮੁ ਭਇਆ ਮੁਖਿ ਲਾਗਾ ਸਰਸੇ ਪਿਤਾ ਮਾਤ ਥੀਵਿਆ ॥baahar janam bhiaa mukh laagaa sarase pitaa maat theeviaa ||बाहरि जनमु भइआ मुखि लागा सरसे पिता मात थीविआ ॥باهر جنم بھایا مُکھ لاگا سرسے پتا مات تھیِوآ ۔۔

ਜਿਸ ਕੀ ਵਸਤੁ ਤਿਸੁ ਚੇਤਹੁ ਪ੍ਰਾਣੀ ਕਰਿ ਹਿਰਦੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੀਚਾਰਿ ॥jis kee vasat tis chetahu praanee kar hiradhai gurmukh beechaar ||जिस की वसतु तिसु चेतहु प्राणी करि हिरदै गुरमुखि बीचारि ॥جِس کیِ وست تس چےتهُ پراݨیِ کر هردَے گُرمکھ بیِچار ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਪਹਿਲੈ ਪਹਰੈ ਹਰਿ ਜਪੀਐ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥੧॥kahu naanak praanee pahilai paharai har japeeaai kirapaa dhaar ||1||कहु नानक प्राणी पहिलै पहरै हरि जपीऐ किरपा धारि ॥१॥کهُ نانک پراݨیِ پهِلَے پهرَے هر جپیِاَے کرپا دھار ۔۔۱۔۔

ਦੂਜੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਮਨੁ ਲਾਗਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥dhoojai paharai rain kai vanajaariaa mitraa man laagaa dhoojai bhai ||दूजै पहरै रैणि कै वणजारिआ मित्रा मनु लागा दूजै भाइ ॥دُوجَے پهرَے رَےݨ کَے وݨجارآ مترا من لاگا دُوجَے بھاا ۔۔

ਮੇਰਾ ਮੇਰਾ ਕਰਿ ਪਾਲੀਐ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਲੇ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਗਲਿ ਲਾਇ ॥meraa meraa kar paaleeaai vanajaariaa mitraa le maat pitaa gal lai ||मेरा मेरा करि पालीऐ वणजारिआ मित्रा ले मात पिता गलि लाइ ॥مےرا مےرا کر پالیِاَے وݨجارآ مترا لے مات پتا گلِ لاا ۔۔

ਲਾਵੈ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸਦਾ ਗਲ ਸੇਤੀ ਮਨਿ ਜਾਣੈ ਖਟਿ ਖਵਾਏ ॥laavai maat pitaa sadhaa gal setee man jaanai khaT khavaae ||लावै मात पिता सदा गल सेती मनि जाणै खटि खवाए ॥لاوَے مات پتا سدا گل سےتیِ من جاݨَے کھٹِ کھوااے ۔۔

ਜੋ ਦੇਵੈ ਤਿਸੈ ਨ ਜਾਣੈ ਮੂੜਾ ਦਿਤੇ ਨੋ ਲਪਟਾਏ ॥jo dhevai tisai na jaanai mooRaa dhite no lapaTaae ||जो देवै तिसै न जाणै मूड़ा दिते नो लपटाए ॥جو دےوَے تسَے ن جاݨَے مُوڑا دتے نو لپٹااے ۔۔

ਕੋਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਕਰੈ ਵੀਚਾਰੁ ਹਰਿ ਧਿਆਵੈ ਮਨਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥koiee gurmukh hovai su karai veechaar har dhiaavai man liv lai ||कोई गुरमुखि होवै सु करै वीचारु हरि धिआवै मनि लिव लाइ ॥کوای گُرمکھ هووَے سُ کرَے ویِچار هر دھآوَے منِ لو لاا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਦੂਜੈ ਪਹਰੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤਿਸੁ ਕਾਲੁ ਨ ਕਬਹੂੰ ਖਾਇ ॥੨॥kahu naanak dhoojai paharai praanee tis kaal na kabahoo(n) khai ||2||कहु नानक दूजै पहरै प्राणी तिसु कालु न कबहूँ खाइ ॥२॥کهُ نانک دُوجَے پهرَے پراݨیِ تس کال ن کبهُوں کھاا ۔۔۲۔۔

ਤੀਜੈ ਪਹਰੈ ਰੈਣਿ ਕੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਮਨੁ ਲਗਾ ਆਲਿ ਜੰਜਾਲਿ ॥teejai paharai rain kai vanajaariaa mitraa man lagaa aal ja(n)jaal ||तीजै पहरै रैणि कै वणजारिआ मित्रा मनु लगा आलि जंजालि ॥تیِجَے پهرَے رَےݨ کَے وݨجارآ مترا من لگا آل جںجال ۔۔

ਧਨੁ ਚਿਤਵੈ ਧਨੁ ਸੰਚਵੈ ਵਣਜਾਰਿਆ ਮਿਤ੍ਰਾ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਹਰਿ ਨ ਸਮਾਲਿ ॥dhan chitavai dhan sa(n)chavai vanajaariaa mitraa har naamaa har na samaal ||धनु चितवै धनु संचवै वणजारिआ मित्रा हरि नामा हरि न समालि ॥دھن چتوَے دھن سںچوَے وݨجارآ مترا هر ناما هرِ ن سمال ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਦੇ ਨ ਸਮਾਲੈ ਜਿ ਹੋਵੈ ਅੰਤਿ ਸਖਾਈ ॥har naamaa har har kadhe na samaalai j hovai a(n)t sakhaiee ||हरि नामा हरि हरि कदे न समालै जि होवै अंति सखाई ॥هر ناما هرِ هرِ کدے ن سمالَے ج هووَے اںت سکھاای ۔۔