Ang 767 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੬੭)

ਆਪਿ ਸਾਜੇ ਥਾਪਿ ਵੇਖੈ ਤਿਸੈ ਭਾਣਾ ਭਾਇਆ ॥aap saaje thaap vekhai tisai bhaanaa bhaiaa ||आपि साजे थापि वेखै तिसै भाणा भाइआ ॥آپ ساجے تھاپ وےکھَے تسَے بھاݨا بھاایا ۔۔

ਸਾਜਨ ਰਾਂਗਿ ਰੰਗੀਲੜੇ ਰੰਗੁ ਲਾਲੁ ਬਣਾਇਆ ॥੫॥saajan raa(n)g ra(n)geelaRe ra(n)g laal banaiaa ||5||साजन राँगि रंगीलड़े रंगु लालु बणाइआ ॥५॥ساجن راںگ رںگیِلڑے رںگ لال بݨاایا ۔۔۵۔۔

ਅੰਧਾ ਆਗੂ ਜੇ ਥੀਐ ਕਿਉ ਪਾਧਰੁ ਜਾਣੈ ॥a(n)dhaa aagoo je theeaai kiau paadhar jaanai ||अंधा आगू जे थीऐ किउ पाधरु जाणै ॥اںدھا آگُو جے تھیِاَے کا پادھر جاݨَے ۔۔

ਆਪਿ ਮੁਸੈ ਮਤਿ ਹੋਛੀਐ ਕਿਉ ਰਾਹੁ ਪਛਾਣੈ ॥aap musai mat hochheeaai kiau raahu pachhaanai ||आपि मुसै मति होछीऐ किउ राहु पछाणै ॥آپ مُسَے مت هوچھیِاَے کا راهُ پچھاݨَے ۔۔

ਕਿਉ ਰਾਹਿ ਜਾਵੈ ਮਹਲੁ ਪਾਵੈ ਅੰਧ ਕੀ ਮਤਿ ਅੰਧਲੀ ॥kiau raeh jaavai mahal paavai a(n)dh kee mat a(n)dhalee ||किउ राहि जावै महलु पावै अंध की मति अंधली ॥کِا راه جاوَے مهل پاوَے اںدھ کیِ مت اںدھلیِ ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਮ ਹਰਿ ਕੇ ਕਛੁ ਨ ਸੂਝੈ ਅੰਧੁ ਬੂਡੌ ਧੰਧਲੀ ॥vin naam har ke kachh na soojhai a(n)dh booddau dha(n)dhalee ||विणु नाम हरि के कछु न सूझै अंधु बूडौ धंधली ॥وِݨ نام هر کے کچھ ن سُوجھَے اںدھ بُوڈَو دھںدھلیِ ۔۔

ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਚਾਨਣੁ ਚਾਉ ਉਪਜੈ ਸਬਦੁ ਗੁਰ ਕਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ॥dhin raat chaanan chaau upajai sabadh gur kaa man vasai ||दिनु राति चानणु चाउ उपजै सबदु गुर का मनि वसै ॥دٍن رات چانݨ چاا اُپجَے سبد گُر کا من وسَے ۔۔

ਕਰ ਜੋੜਿ ਗੁਰ ਪਹਿ ਕਰਿ ਬਿਨੰਤੀ ਰਾਹੁ ਪਾਧਰੁ ਗੁਰੁ ਦਸੈ ॥੬॥kar joR gur peh kar bina(n)tee raahu paadhar gur dhasai ||6||कर जोड़ि गुर पहि करि बिनंती राहु पाधरु गुरु दसै ॥६॥کر جوڑ گُر پهِ کر بنµتیِ راهُ پادھر گُر دسَے ۔۔۶۔۔

ਮਨੁ ਪਰਦੇਸੀ ਜੇ ਥੀਐ ਸਭੁ ਦੇਸੁ ਪਰਾਇਆ ॥man paradhesee je theeaai sabh dhes paraiaa ||मनु परदेसी जे थीऐ सभु देसु पराइआ ॥من پردےسیِ جے تھیِاَے سبھ دےس پراایا ۔۔

ਕਿਸੁ ਪਹਿ ਖੋਲੑਉ ਗੰਠੜੀ ਦੂਖੀ ਭਰਿ ਆਇਆ ॥kis peh khol(h)au ga(n)ThaRee dhookhee bhar aaiaa ||किसु पहि खोल्लउ गंठड़ी दूखी भरि आइआ ॥کِس پهِ کھولھا گںٹھڑیِ دُوکھیِ بھر آایا ۔۔

ਦੂਖੀ ਭਰਿ ਆਇਆ ਜਗਤੁ ਸਬਾਇਆ ਕਉਣੁ ਜਾਣੈ ਬਿਧਿ ਮੇਰੀਆ ॥dhookhee bhar aaiaa jagat sabaiaa kaun jaanai bidh mereeaa ||दूखी भरि आइआ जगतु सबाइआ कउणु जाणै बिधि मेरीआ ॥دُوکھیِ بھر آاآ جگت سباایا کاݨ جاݨَے بدھِ مےریِآ ۔۔

ਆਵਣੇ ਜਾਵਣੇ ਖਰੇ ਡਰਾਵਣੇ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ਫੇਰੀਆ ॥aavane jaavane khare ddaraavane toT na aavai fereeaa ||आवणे जावणे खरे डरावणे तोटि न आवै फेरीआ ॥آوݨے جاوݨے کھرے ڈراوݨے توٹ ن آوَے پھےریِآ ۔۔

ਨਾਮ ਵਿਹੂਣੇ ਊਣੇ ਝੂਣੇ ਨਾ ਗੁਰਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ ॥naam vihoone uoone jhoone naa gur sabadh sunaiaa ||नाम विहूणे ऊणे झूणे ना गुरि सबदु सुणाइआ ॥نام وهُوݨے اُوݨے جھُوݨے نا گُر سبد سُݨاایا ۔۔

ਮਨੁ ਪਰਦੇਸੀ ਜੇ ਥੀਐ ਸਭੁ ਦੇਸੁ ਪਰਾਇਆ ॥੭॥man paradhesee je theeaai sabh dhes paraiaa ||7||मनु परदेसी जे थीऐ सभु देसु पराइआ ॥७॥من پردےسیِ جے تھیِاَے سبھ دےس پراایا ۔۔۷۔۔

ਗੁਰ ਮਹਲੀ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਸੋ ਭਰਪੁਰਿ ਲੀਣਾ ॥gur mahalee ghar aapanai so bharapur leenaa ||गुर महली घरि आपणै सो भरपुरि लीणा ॥گُر مهلیِ گھر آپݨَے سو بھرپر لیِݨا ۔۔

ਸੇਵਕੁ ਸੇਵਾ ਤਾਂ ਕਰੇ ਸਚ ਸਬਦਿ ਪਤੀਣਾ ॥sevak sevaa taa(n) kare sach sabadh pateenaa ||सेवकु सेवा ताँ करे सच सबदि पतीणा ॥سےوک سےوا تاں کرے سچ سبد پتیِݨا ۔۔

ਸਬਦੇ ਪਤੀਜੈ ਅੰਕੁ ਭੀਜੈ ਸੁ ਮਹਲੁ ਮਹਲਾ ਅੰਤਰੇ ॥sabadhe pateejai a(n)k bheejai su mahal mahalaa a(n)tare ||सबदे पतीजै अंकु भीजै सु महलु महला अंतरे ॥سبدے پتیِجَے اںک بھیِجَے سُ مهل مهلا اںترے ۔۔

ਆਪਿ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੋਈ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ਅੰਤਿ ਨਿਰੰਤਰੇ ॥aap karataa kare soiee prabh aap a(n)t nira(n)tare ||आपि करता करे सोई प्रभु आपि अंति निरंतरे ॥آپ کرتا کرے سوای پربھ آپ اںت نرںترے ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਮੇਲਾ ਤਾਂ ਸੁਹੇਲਾ ਬਾਜੰਤ ਅਨਹਦ ਬੀਣਾ ॥gur sabadh melaa taa(n) suhelaa baaja(n)t anahadh beenaa ||गुर सबदि मेला ताँ सुहेला बाजंत अनहद बीणा ॥گُر سبد مےلا تاں سُهےلا باجںت انهد بیِݨا ۔۔

ਗੁਰ ਮਹਲੀ ਘਰਿ ਆਪਣੈ ਸੋ ਭਰਿਪੁਰਿ ਲੀਣਾ ॥੮॥gur mahalee ghar aapanai so bharipur leenaa ||8||गुर महली घरि आपणै सो भरिपुरि लीणा ॥८॥گُر مهلیِ گھر آپݨَے سو بھرِپر لیِݨا ۔۔۸۔۔

ਕੀਤਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀਐ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਸੋਈ ॥keetaa kiaa saalaaheeaai kar vekhai soiee ||कीता किआ सालाहीऐ करि वेखै सोई ॥کیِتا کآ سالاهیِاَے کر وےکھَے سوای ۔۔

ਤਾ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਨ ਪਵੈ ਜੇ ਲੋਚੈ ਕੋਈ ॥taa kee keemat na pavai je lochai koiee ||ता की कीमति न पवै जे लोचै कोई ॥تا کیِ کیِمت ن پوَے جے لوچَے کوای ۔۔

ਕੀਮਤਿ ਸੋ ਪਾਵੈ ਆਪਿ ਜਾਣਾਵੈ ਆਪਿ ਅਭੁਲੁ ਨ ਭੁਲਏ ॥keemat so paavai aap jaanaavai aap abhul na bhule ||कीमति सो पावै आपि जाणावै आपि अभुलु न भुलए ॥کیِمت سو پاوَے آپ جاݨاوَے آپ ابھل ن بھُلاے ۔۔

ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ ਕਰਹਿ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਅਮੁਲਏ ॥jai jai kaar kareh tudh bhaaveh gur kai sabadh amule ||जै जै कारु करहि तुधु भावहि गुर कै सबदि अमुलए ॥جَے جَے کار کره تُدھ بھاوه گُر کَے سبد املاے ۔۔

ਹੀਣਉ ਨੀਚੁ ਕਰਉ ਬੇਨੰਤੀ ਸਾਚੁ ਨ ਛੋਡਉ ਭਾਈ ॥heenau neech karau bena(n)tee saach na chhoddau bhaiee ||हीणउ नीचु करउ बेनंती साचु न छोडउ भाई ॥هیِݨا نیِچ کرا بےنµتیِ ساچ ن چھوڈا بھاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਨਿ ਕਰਿ ਦੇਖਿਆ ਦੇਵੈ ਮਤਿ ਸਾਈ ॥੯॥੨॥੫॥naanak jin kar dhekhiaa dhevai mat saiee ||9||2||5||नानक जिनि करि देखिआ देवै मति साई ॥९॥२॥५॥نانک جن کرِ دےکھآ دےوَے متِ ساای ۔۔۹۔۔۲۔۔۵۔۔

ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਛੰਤ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੨raag soohee chha(n)t mahalaa teejaa ghar doojaaरागु सूही छंत महला ३ घरु २راگ سُوهیِ چھںت مهلا ۳ گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸੁਖ ਸੋਹਿਲੜਾ ਹਰਿ ਧਿਆਵਹੁ ॥sukh sohilaRaa har dhiaavahu ||सुख सोहिलड़ा हरि धिआवहु ॥سُکھ سوهلڑا هر دھآوهُ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਫਲੁ ਪਾਵਹੁ ॥gurmukh har fal paavahu ||गुरमुखि हरि फलु पावहु ॥گُرمکھ هر پھل پاوهُ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਫਲੁ ਪਾਵਹੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹੁ ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰੇ ॥gurmukh fal paavahu har naam dhiaavahu janam janam ke dhookh nivaare ||गुरमुखि फलु पावहु हरि नामु धिआवहु जनम जनम के दूख निवारे ॥گُرمکھ پھل پاوهُ هر نام دھآوهُ جنم جنم کے دُوکھ نوارے ۔۔

ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਅਪਣੇ ਵਿਟਹੁ ਜਿਨਿ ਕਾਰਜ ਸਭਿ ਸਵਾਰੇ ॥balihaaree gur apane viTahu jin kaaraj sabh savaare ||बलिहारी गुर अपणे विटहु जिनि कारज सभि सवारे ॥بلهاریِ گُر اپݨے وٹهُ جنِ کارج سبھِ سوارے ۔۔

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਹਰਿ ਜਾਪਹੁ ਸੁਖ ਫਲ ਹਰਿ ਜਨ ਪਾਵਹੁ ॥har prabh kirapaa kare har jaapahu sukh fal har jan paavahu ||हरि प्रभु कृपा करे हरि जापहु सुख फल हरि जन पावहु ॥هر پربھ ک®پا کرے هرِ جاپهُ سُکھ پھل هرِ جن پاوهُ ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸੁਣਹੁ ਜਨ ਭਾਈ ਸੁਖ ਸੋਹਿਲੜਾ ਹਰਿ ਧਿਆਵਹੁ ॥੧॥naanak kahai sunahu jan bhaiee sukh sohilaRaa har dhiaavahu ||1||नानकु कहै सुणहु जन भाई सुख सोहिलड़ा हरि धिआवहु ॥१॥نانک کهَے سُݨهُ جن بھاای سُکھ سوهلڑا هر دھآوهُ ۔۔۱۔۔

ਸੁਣਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਭੀਨੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥sun har gun bheene sahaj subhaae ||सुणि हरि गुण भीने सहजि सुभाए ॥سُݨ هر گُݨ بھیٍنے سهجِ سُبھااے ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਸਹਜੇ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ॥gurmat sahaje naam dhiaae ||गुरमति सहजे नामु धिआए ॥گُرمت سهجے نام دھآاے ۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨ ਗੁਰੁ ਮਿਲਿਆ ਤਿਨ ਜਨਮ ਮਰਣ ਭਉ ਭਾਗਾ ॥jin kau dhur likhiaa tin gur miliaa tin janam maran bhau bhaagaa ||जिन कउ धुरि लिखिआ तिन गुरु मिलिआ तिन जनम मरण भउ भागा ॥جٍن کا دھُر لکھآ تن گُر ملِآ تن جنم مرݨ بھاُ بھاگا ۔۔