Ang 766 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੬੬)

ਸਾਝ ਕਰੀਜੈ ਗੁਣਹ ਕੇਰੀ ਛੋਡਿ ਅਵਗਣ ਚਲੀਐ ॥saajh kareejai guneh keree chhodd avagan chaleeaai ||साझ करीजै गुणह केरी छोडि अवगण चलीऐ ॥ساجھ کریِجَے گُݨه کےریِ چھوڈ اوگݨ چلیِاَے ۔۔

ਪਹਿਰੇ ਪਟੰਬਰ ਕਰਿ ਅਡੰਬਰ ਆਪਣਾ ਪਿੜੁ ਮਲੀਐ ॥pahire paTa(n)bar kar adda(n)bar aapanaa piR maleeaai ||पहिरे पटंबर करि अडंबर आपणा पिड़ु मलीऐ ॥پهِرے پٹںبر کر اڈںبر آپݨا پڑ ملیِاَے ۔۔

ਜਿਥੈ ਜਾਇ ਬਹੀਐ ਭਲਾ ਕਹੀਐ ਝੋਲਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਜੈ ॥jithai jai baheeaai bhalaa kaheeaai jhol a(n)mrit peejai ||जिथै जाइ बहीऐ भला कहीऐ झोलि अंमृतु पीजै ॥جِتھَے جاا بهیِاَے بھلا کهیِاَے جھول اںمرت پیِجَے ۔۔

ਗੁਣਾ ਕਾ ਹੋਵੈ ਵਾਸੁਲਾ ਕਢਿ ਵਾਸੁ ਲਈਜੈ ॥੩॥gunaa kaa hovai vaasulaa kadd vaas lieejai ||3||गुणा का होवै वासुला कढि वासु लईजै ॥३॥گُݨا کا هووَے واسلا کڈھ واس لایجَے ۔۔۳۔۔

ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਹੋਰੁ ਕਰੇ ਨ ਕੋਈ ॥aap kare kis aakheeaai hor kare na koiee ||आपि करे किसु आखीऐ होरु करे न कोई ॥آپ کرے کس آکھیِاَے هور کرے ن کوای ۔۔

ਆਖਣ ਤਾ ਕਉ ਜਾਈਐ ਜੇ ਭੂਲੜਾ ਹੋਈ ॥aakhan taa kau jaieeaai je bhoolaRaa hoiee ||आखण ता कउ जाईऐ जे भूलड़ा होई ॥آکھݨ تا کا جاایاَے جے بھُولڑا هوای ۔۔

ਜੇ ਹੋਇ ਭੂਲਾ ਜਾਇ ਕਹੀਐ ਆਪਿ ਕਰਤਾ ਕਿਉ ਭੁਲੈ ॥je hoi bhoolaa jai kaheeaai aap karataa kiau bhulai ||जे होइ भूला जाइ कहीऐ आपि करता किउ भुलै ॥جے هوا بھُولا جاا کهیِاَے آپ کرتا کا بھُلَے ۔۔

ਸੁਣੇ ਦੇਖੇ ਬਾਝੁ ਕਹਿਐ ਦਾਨੁ ਅਣਮੰਗਿਆ ਦਿਵੈ ॥sune dhekhe baajh kahiaai dhaan anama(n)giaa dhivai ||सुणे देखे बाझु कहिऐ दानु अणमंगिआ दिवै ॥سُݨے دےکھے باجھ کهِاَے دان اݨمںگآ دوَے ۔۔

ਦਾਨੁ ਦੇਇ ਦਾਤਾ ਜਗਿ ਬਿਧਾਤਾ ਨਾਨਕਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥dhaan dhei dhaataa jag bidhaataa naanakaa sach soiee ||दानु देइ दाता जगि बिधाता नानका सचु सोई ॥دان دےا داتا جگ بدھاتا نانکا سچ سوای ۔۔

ਆਪਿ ਕਰੇ ਕਿਸੁ ਆਖੀਐ ਹੋਰੁ ਕਰੇ ਨ ਕੋਈ ॥੪॥੧॥੪॥aap kare kis aakheeaai hor kare na koiee ||4||1||4||आपि करे किसु आखीऐ होरु करे न कोई ॥४॥१॥४॥آپ کرے کس آکھیِاَے هور کرے ن کوای ۔۔۴۔۔۱۔۔۴۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥soohee mahalaa pehilaa ||सूही महला १ ॥سُوهیِ مهلا ۱ ۔۔

ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਗੁਣ ਰਵੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ॥meraa man raataa gun ravai man bhaavai soiee ||मेरा मनु राता गुण रवै मनि भावै सोई ॥مےرا من راتا گُݨ روَے من بھاوَے سوای ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਪਉੜੀ ਸਾਚ ਕੀ ਸਾਚਾ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥gur kee pauRee saach kee saachaa sukh hoiee ||गुर की पउड़ी साच की साचा सुखु होई ॥گُر کیِ پاڑیِ ساچ کیِ ساچا سُکھ هوای ۔۔

ਸੁਖਿ ਸਹਜਿ ਆਵੈ ਸਾਚ ਭਾਵੈ ਸਾਚ ਕੀ ਮਤਿ ਕਿਉ ਟਲੈ ॥sukh sahaj aavai saach bhaavai saach kee mat kiau Talai ||सुखि सहजि आवै साच भावै साच की मति किउ टलै ॥سُکھ سهج آوَے ساچ بھاوَے ساچ کیِ متِ کا ٹلَے ۔۔

ਇਸਨਾਨੁ ਦਾਨੁ ਸੁਗਿਆਨੁ ਮਜਨੁ ਆਪਿ ਅਛਲਿਓ ਕਿਉ ਛਲੈ ॥eisanaan dhaan sugiaan majan aap achhalio kiau chhalai ||इसनानु दानु सुगिआनु मजनु आपि अछलिओ किउ छलै ॥ِاسنان دان سُگآن مجن آپ اچھلاو کاُ چھلَے ۔۔

ਪਰਪੰਚ ਮੋਹ ਬਿਕਾਰ ਥਾਕੇ ਕੂੜੁ ਕਪਟੁ ਨ ਦੋਈ ॥parapa(n)ch moh bikaar thaake kooR kapaT na dhoiee ||परपंच मोह बिकार थाके कूड़ु कपटु न दोई ॥پرپںچ موه بکار تھاکے کُوڑ کپٹ ن دوای ۔۔

ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਗੁਣ ਰਵੈ ਮਨਿ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ॥੧॥meraa man raataa gun ravai man bhaavai soiee ||1||मेरा मनु राता गुण रवै मनि भावै सोई ॥१॥مےرا من راتا گُݨ روَے من بھاوَے سوای ۔۔۱۔۔

ਸਾਹਿਬੁ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਨਿ ਕਾਰਣੁ ਕੀਆ ॥saahib so saalaaheeaai jin kaaran keeaa ||साहिबु सो सालाहीऐ जिनि कारणु कीआ ॥ساهب سو سالاهیِاَے جن کارݨ کیِآ ۔۔

ਮੈਲੁ ਲਾਗੀ ਮਨਿ ਮੈਲਿਐ ਕਿਨੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ॥mail laagee man mailiaai kinai a(n)mrit peeaa ||मैलु लागी मनि मैलिऐ किनै अंमृतु पीआ ॥مَےل لاگیِ من مَےلاَے کنَے اںمرت پیِآ ۔۔

ਮਥਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆ ਇਹੁ ਮਨੁ ਦੀਆ ਗੁਰ ਪਹਿ ਮੋਲੁ ਕਰਾਇਆ ॥math a(n)mrit peeaa ih man dheeaa gur peh mol karaiaa ||मथि अंमृतु पीआ इहु मनु दीआ गुर पहि मोलु कराइआ ॥متھ اںمرت پیِآ اهُ من دیِآ گُر پهِ مول کراایا ۔۔

ਆਪਨੜਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਹਜਿ ਪਛਾਤਾ ਜਾ ਮਨੁ ਸਾਚੈ ਲਾਇਆ ॥aapanaRaa prabh sahaj pachhaataa jaa man saachai laiaa ||आपनड़ा प्रभु सहजि पछाता जा मनु साचै लाइआ ॥آپنڑا پربھ سهج پچھاتا جا من ساچَے لاایا ۔۔

ਤਿਸੁ ਨਾਲਿ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਜੇ ਤਿਸੁ ਭਾਵਾ ਕਿਉ ਮਿਲੈ ਹੋਇ ਪਰਾਇਆ ॥tis naal gun gaavaa je tis bhaavaa kiau milai hoi paraiaa ||तिसु नालि गुण गावा जे तिसु भावा किउ मिलै होइ पराइआ ॥تِس نال گُݨ گاوا جے تس بھاوا کا ملَے هوِا پراایا ۔۔

ਸਾਹਿਬੁ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਨਿ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥੨॥saahib so saalaaheeaai jin jagat upaiaa ||2||साहिबु सो सालाहीऐ जिनि जगतु उपाइआ ॥२॥ساهب سو سالاهیِاَے جن جگت اُپاایا ۔۔۲۔۔

ਆਇ ਗਇਆ ਕੀ ਨ ਆਇਓ ਕਿਉ ਆਵੈ ਜਾਤਾ ॥aai giaa kee na aaio kiau aavai jaataa ||आइ गइआ की न आइओ किउ आवै जाता ॥آا گایا کیِ ن آااو کا آوَے جاتا ۔۔

ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਿਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਰਾਤਾ ॥preetam siau man maaniaa har setee raataa ||प्रीतम सिउ मनु मानिआ हरि सेती राता ॥پریِتم سا من مانآ هر سےتیِ راتا ۔۔

ਸਾਹਿਬ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਸਚ ਕੀ ਬਾਤਾ ਜਿਨਿ ਬਿੰਬ ਕਾ ਕੋਟੁ ਉਸਾਰਿਆ ॥saahib ra(n)g raataa sach kee baataa jin bi(n)b kaa koT usaariaa ||साहिब रंगि राता सच की बाता जिनि बिंब का कोटु उसारिआ ॥ساهب رںگ راتا سچ کیِ باتا جن بںب کا کوٹ اُسارآ ۔۔

ਪੰਚ ਭੂ ਨਾਇਕੋ ਆਪਿ ਸਿਰੰਦਾ ਜਿਨਿ ਸਚ ਕਾ ਪਿੰਡੁ ਸਵਾਰਿਆ ॥pa(n)ch bhoo naiko aap sira(n)dhaa jin sach kaa pi(n)dd savaariaa ||पंच भू नाइको आपि सिरंदा जिनि सच का पिंडु सवारिआ ॥پںچ بھُو نااکو آپ سرںدا جن سچ کا پںڈ سوارآ ۔۔

ਹਮ ਅਵਗਣਿਆਰੇ ਤੂ ਸੁਣਿ ਪਿਆਰੇ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥ham avaganiaare too sun piaare tudh bhaavai sach soiee ||हम अवगणिआरे तू सुणि पिआरे तुधु भावै सचु सोई ॥هم اوگݨآرے تُو سُݨ پآرے تُدھ بھاوَے سچ سوای ۔۔

ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਨਾ ਥੀਐ ਸਾਚੀ ਮਤਿ ਹੋਈ ॥੩॥aavan jaanaa naa theeaai saachee mat hoiee ||3||आवण जाणा ना थीऐ साची मति होई ॥३॥آوݨ جاݨا نا تھیِاَے ساچیِ مت هوای ۔۔۳۔۔

ਅੰਜਨੁ ਤੈਸਾ ਅੰਜੀਐ ਜੈਸਾ ਪਿਰ ਭਾਵੈ ॥a(n)jan taisaa a(n)jeeaai jaisaa pir bhaavai ||अंजनु तैसा अंजीऐ जैसा पिर भावै ॥اںجن تَےسا اںجیِاَے جَےسا پر بھاوَے ۔۔

ਸਮਝੈ ਸੂਝੈ ਜਾਣੀਐ ਜੇ ਆਪਿ ਜਾਣਾਵੈ ॥samajhai soojhai jaaneeaai je aap jaanaavai ||समझै सूझै जाणीऐ जे आपि जाणावै ॥سمجھَے سُوجھَے جاݨیِاَے جے آپ جاݨاوَے ۔۔

ਆਪਿ ਜਾਣਾਵੈ ਮਾਰਗਿ ਪਾਵੈ ਆਪੇ ਮਨੂਆ ਲੇਵਏ ॥aap jaanaavai maarag paavai aape manooaa leve ||आपि जाणावै मारगि पावै आपे मनूआ लेवए ॥آپ جاݨاوَے مارگ پاوَے آپے منُوآ لےواے ۔۔

ਕਰਮ ਸੁਕਰਮ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਕੀਮਤਿ ਕਉਣ ਅਭੇਵਏ ॥karam sukaram karaae aape keemat kaun abheve ||करम सुकरम कराए आपे कीमति कउण अभेवए ॥کرم سُکرم کرااے آپے کیِمت کاݨ ابھےواے ۔۔

ਤੰਤੁ ਮੰਤੁ ਪਾਖੰਡੁ ਨ ਜਾਣਾ ਰਾਮੁ ਰਿਦੈ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥ta(n)t ma(n)t paakha(n)dd na jaanaa raam ridhai man maaniaa ||तंतु मंतु पाखंडु न जाणा रामु रिदै मनु मानिआ ॥تںت مںت پاکھںڈ ن جاݨا رام ردَے من مانآ ۔۔

ਅੰਜਨੁ ਨਾਮੁ ਤਿਸੈ ਤੇ ਸੂਝੈ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਚੁ ਜਾਨਿਆ ॥੪॥a(n)jan naam tisai te soojhai gur sabadhee sach jaaniaa ||4||अंजनु नामु तिसै ते सूझै गुर सबदी सचु जानिआ ॥४॥اںجن نام تسَے تے سُوجھَے گُر سبدیِ سچ جانآ ۔۔۴۔۔

ਸਾਜਨ ਹੋਵਨਿ ਆਪਣੇ ਕਿਉ ਪਰ ਘਰ ਜਾਹੀ ॥saajan hovan aapane kiau par ghar jaahee ||साजन होवनि आपणे किउ पर घर जाही ॥ساجن هوون آپݨے کا پر گھر جاهیِ ۔۔

ਸਾਜਨ ਰਾਤੇ ਸਚ ਕੇ ਸੰਗੇ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥saajan raate sach ke sa(n)ge man maahee ||साजन राते सच के संगे मन माही ॥ساجن راتے سچ کے سںگے من ماهیِ ۔۔

ਮਨ ਮਾਹਿ ਸਾਜਨ ਕਰਹਿ ਰਲੀਆ ਕਰਮ ਧਰਮ ਸਬਾਇਆ ॥ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਪੁੰਨ ਪੂਜਾ ਨਾਮੁ ਸਾਚਾ ਭਾਇਆ ॥man maeh saajan kareh raleeaa karam dharam sabaiaa || aThasaTh teerath pu(n)n poojaa naam saachaa bhaiaa ||मन माहि साजन करहि रलीआ करम धरम सबाइआ ॥ अठसठि तीरथ पुँन पूजा नामु साचा भाइआ ॥من ماه ساجن کره رلیِآ کرم دھرم سباایا ۔۔ اٹھسٹھ تیِرتھ پُنّ پُوجا نام ساچا بھاایا ۔۔