Ang 757 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੫੭)

ਹਉ ਤਿਨ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਮਨਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਦਾ ਰਵੰਨਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hau tin kai balihaaranai man har gun sadhaa rava(n)n ||1|| rahaau ||हउ तिन कै बलिहारणै मनि हरि गुण सदा रवंनि ॥१॥ रहाउ ॥ها تن کَے بلهارݨَے منِ هرِ گُݨ سدا رونّ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰੁ ਸਰਵਰੁ ਮਾਨ ਸਰੋਵਰੁ ਹੈ ਵਡਭਾਗੀ ਪੁਰਖ ਲਹੰਨਿੑ ॥gur saravar maan sarovar hai vaddabhaagee purakh laha(n)ni(h) ||गुरु सरवरु मान सरोवरु है वडभागी पुरख लहंनि्ि ॥گُر سرور مان سروور هَے وڈبھاگیِ پُرکھ لهنّھ ۔۔

ਸੇਵਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਿਆ ਸੇ ਹੰਸੁਲੇ ਨਾਮੁ ਲਹੰਨਿ ॥੨॥sevak gurmukh khojiaa se ha(n)sule naam laha(n)n ||2||सेवक गुरमुखि खोजिआ से हंसुले नामु लहंनि ॥२॥سےوک گُرمکھ کھوجآ سے هںسلے نام لهںن ۔۔۲۔۔

ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਨਿੑ ਰੰਗ ਸਿਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਲਗੰਨਿੑ ॥naam dhiaaini(h) ra(n)g siau gurmukh naam laga(n)ni(h) ||नामु धिआइनि्ि रंग सिउ गुरमुखि नामि लगंनि्ि ॥نام دھآانھ رںگ سا گُرمکھ نام لگںنھ ۔۔

ਧੁਰਿ ਪੂਰਬਿ ਹੋਵੈ ਲਿਖਿਆ ਗੁਰ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਲਏਨਿੑ ॥੩॥dhur poorab hovai likhiaa gur bhaanaa ma(n)n leni(h) ||3||धुरि पूरबि होवै लिखिआ गुर भाणा मंनि लएनि्ि ॥३॥دھُر پُورب هووَے لکھآ گُر بھاݨا منّ لاےنھ ۔۔۳۔۔

ਵਡਭਾਗੀ ਘਰੁ ਖੋਜਿਆ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ॥vaddabhaagee ghar khojiaa paiaa naam nidhaan ||वडभागी घरु खोजिआ पाइआ नामु निधानु ॥وڈبھاگیِ گھر کھوجآ پاایا نام ندھان ۔۔

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਵੇਖਾਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਨੁ ॥੪॥gur poorai vekhaaliaa prabh aatam raam pachhaan ||4||गुरि पूरै वेखालिआ प्रभु आतम रामु पछानु ॥४॥گُر پُورَے وےکھالآ پربھ آتم رام پچھان ۔۔۴۔۔

ਸਭਨਾ ਕਾ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ਹੈ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥sabhanaa kaa prabh ek hai dhoojaa avar na koi ||सभना का प्रभु एकु है दूजा अवरु न कोइ ॥سبھنا کا پربھ اےک هَے دُوجا اور ن کوا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਿਤੁ ਘਟਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੫॥gur parasaadhee man vasai tit ghaT paragaT hoi ||5||गुर परसादी मनि वसै तितु घटि परगटु होइ ॥५॥گُر پرسادیِ من وسَے تت گھٹِ پرگٹ هوا ۔۔۵۔۔

ਸਭੁ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਬ੍ਰਹਮੁ ਹੈ ਬ੍ਰਹਮੁ ਵਸੈ ਸਭ ਥਾਇ ॥sabh a(n)tarajaamee braham hai braham vasai sabh thai ||सभु अंतरजामी ब्रहमु है ब्रहमु वसै सभ थाइ ॥سبھ اںترجامیِ برهم هَے برهم وسَے سبھ تھاا ۔۔

ਮੰਦਾ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਸਬਦਿ ਵੇਖਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੬॥ma(n)dhaa kis no aakheeaai sabadh vekhahu liv lai ||6||मंदा किस नो आखीऐ सबदि वेखहु लिव लाइ ॥६॥مںدا کس نو آکھیِاَے سبد وےکھهُ لو لاا ۔۔۶۔۔

ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਤਿਚਰੁ ਆਖਦਾ ਜਿਚਰੁ ਹੈ ਦੁਹੁ ਮਾਹਿ ॥buraa bhalaa tichar aakhadhaa jichar hai dhuh maeh ||बुरा भला तिचरु आखदा जिचरु है दुहु माहि ॥بُرا بھلا تچر آکھدا جچر هَے دُهُ ماه ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਬੁਝਿਆ ਏਕਸੁ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇ ॥੭॥gurmukh eko bujhiaa ekas maeh samai ||7||गुरमुखि एको बुझिआ एकसु माहि समाइ ॥७॥گُرمکھ اےکو بُجھآ اےکس ماه سماا ۔۔۷۔۔

ਸੇਵਾ ਸਾ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਸੀ ਜੋ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਏ ਥਾਇ ॥sevaa saa prabh bhaavasee jo prabh paae thai ||सेवा सा प्रभ भावसी जो प्रभु पाए थाइ ॥سےوا سا پربھ بھاوسیِ جو پربھ پااے تھاا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਆਰਾਧਿਆ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥੮॥੨॥੪॥੯॥jan naanak har aaraadhiaa gur charanee chit lai ||8||2||4||9||जन नानक हरि आराधिआ गुर चरणी चितु लाइ ॥८॥२॥४॥९॥جن نانک هر آرادھآ گُر چرݨیِ چت لاا ۔۔۸۔۔۲۔۔۴۔۔۹۔۔

ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਅਸਟਪਦੀਆ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੨raag soohee asaTapadheeaa mahalaa chauthhaa ghar doojaaरागु सूही असटपदीआ महला ४ घरु २راگ سُوهیِ اسٹپدیِآ مهلا ۴ گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਕੋਈ ਆਣਿ ਮਿਲਾਵੈ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਪਿਆਰਾ ਹਉ ਤਿਸੁ ਪਹਿ ਆਪੁ ਵੇਚਾਈ ॥੧॥koiee aan milaavai meraa preetam piaaraa hau tis peh aap vechaiee ||1||कोई आणि मिलावै मेरा प्रीतमु पिआरा हउ तिसु पहि आपु वेचाई ॥१॥کوای آݨ ملاوَے مےرا پریِتم پآرا ها تس پهِ آپ وےچاای ۔۔۱۔۔

ਦਰਸਨੁ ਹਰਿ ਦੇਖਣ ਕੈ ਤਾਈ ॥dharasan har dhekhan kai taiee ||दरसनु हरि देखण कै ताई ॥درسن هر دےکھݨ کَے تاای ۔۔

ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹਿ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਹਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kirapaa kareh taa satigur meleh har har naam dhiaaiee ||1|| rahaau ||कृपा करहि ता सतिगुरु मेलहि हरि हरि नामु धिआई ॥१॥ रहाउ ॥کِ®پا کره تا ستگر مےله هرِ هرِ نام دھآای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੇ ਸੁਖੁ ਦੇਹਿ ਤ ਤੁਝਹਿ ਅਰਾਧੀ ਦੁਖਿ ਭੀ ਤੁਝੈ ਧਿਆਈ ॥੨॥je sukh dheh ta tujheh araadhee dhukh bhee tujhai dhiaaiee ||2||जे सुखु देहि त तुझहि अराधी दुखि भी तुझै धिआई ॥२॥جے سُکھ دےه ت تُجھه ارادھیِ دُکھ بھیِ تُجھَے دھآای ۔۔۲۔۔

ਜੇ ਭੁਖ ਦੇਹਿ ਤ ਇਤ ਹੀ ਰਾਜਾ ਦੁਖ ਵਿਚਿ ਸੂਖ ਮਨਾਈ ॥੩॥je bhukh dheh ta it hee raajaa dhukh vich sookh manaiee ||3||जे भुख देहि त इत ही राजा दुख विचि सूख मनाई ॥३॥جے بھُکھ دےه ت ات هیِ راجا دُکھ وچ سُوکھ مناای ۔۔۳۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਕਾਟਿ ਕਾਟਿ ਸਭੁ ਅਰਪੀ ਵਿਚਿ ਅਗਨੀ ਆਪੁ ਜਲਾਈ ॥੪॥tan man kaaT kaaT sabh arapee vich aganee aap jalaiee ||4||तनु मनु काटि काटि सभु अरपी विचि अगनी आपु जलाई ॥४॥تن من کاٹ کاٹ سبھ ارپیِ وچ اگنیِ آپ جلاای ۔۔۴۔۔

ਪਖਾ ਫੇਰੀ ਪਾਣੀ ਢੋਵਾ ਜੋ ਦੇਵਹਿ ਸੋ ਖਾਈ ॥੫॥pakhaa feree paanee ddovaa jo dheveh so khaiee ||5||पखा फेरी पाणी ढोवा जो देवहि सो खाई ॥५॥پکھا پھےریِ پاݨیِ ڈھووا جو دےوه سو کھاای ۔۔۵۔۔

ਨਾਨਕੁ ਗਰੀਬੁ ਢਹਿ ਪਇਆ ਦੁਆਰੈ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਲੈਹੁ ਵਡਿਆਈ ॥੬॥naanak gareeb ddeh piaa dhuaarai har mel laih vaddiaaiee ||6||नानकु गरीबु ढहि पइआ दुआरै हरि मेलि लैहु वडिआई ॥६॥نانک گریِب ڈھهِ پایا دُآرَے هر مےل لَےهُ وڈِآای ۔۔۶۔۔

ਅਖੀ ਕਾਢਿ ਧਰੀ ਚਰਣਾ ਤਲਿ ਸਭ ਧਰਤੀ ਫਿਰਿ ਮਤ ਪਾਈ ॥੭॥akhee kaadd dharee charanaa tal sabh dharatee fir mat paiee ||7||अखी काढि धरी चरणा तलि सभ धरती फिरि मत पाई ॥७॥اکھیِ کاڈھ دھریِ چرݨا تل سبھ دھرتیِ پھرِ مت پاای ۔۔۷۔۔

ਜੇ ਪਾਸਿ ਬਹਾਲਹਿ ਤਾ ਤੁਝਹਿ ਅਰਾਧੀ ਜੇ ਮਾਰਿ ਕਢਹਿ ਭੀ ਧਿਆਈ ॥੮॥je paas bahaaleh taa tujheh araadhee je maar kaddeh bhee dhiaaiee ||8||जे पासि बहालहि ता तुझहि अराधी जे मारि कढहि भी धिआई ॥८॥جے پاس بهاله تا تُجھه ارادھیِ جے مار کڈھه بھیِ دھآای ۔۔۸۔۔

ਜੇ ਲੋਕੁ ਸਲਾਹੇ ਤਾ ਤੇਰੀ ਉਪਮਾ ਜੇ ਨਿੰਦੈ ਤ ਛੋਡਿ ਨ ਜਾਈ ॥੯॥je lok salaahe taa teree upamaa je ni(n)dhai ta chhodd na jaiee ||9||जे लोकु सलाहे ता तेरी उपमा जे निंदै त छोडि न जाई ॥९॥جے لوک سلاهے تا تےریِ اُپما جے نںدَے ت چھوڈ ن جاای ۔۔۹۔۔

ਜੇ ਤੁਧੁ ਵਲਿ ਰਹੈ ਤਾ ਕੋਈ ਕਿਹੁ ਆਖਉ ਤੁਧੁ ਵਿਸਰਿਐ ਮਰਿ ਜਾਈ ॥੧੦॥je tudh val rahai taa koiee kih aakhau tudh visariaai mar jaiee ||10||जे तुधु वलि रहै ता कोई किहु आखउ तुधु विसरिऐ मरि जाई ॥१०॥جے تُدھ ول رهَے تا کوای کهُ آکھا تُدھ وسراَے مرِ جاای ۔۔۱۰۔۔

ਵਾਰਿ ਵਾਰਿ ਜਾਈ ਗੁਰ ਊਪਰਿ ਪੈ ਪੈਰੀ ਸੰਤ ਮਨਾਈ ॥੧੧॥vaar vaar jaiee gur uoopar pai pairee sa(n)t manaiee ||11||वारि वारि जाई गुर ऊपरि पै पैरी संत मनाई ॥११॥وار وار جاای گُر اُوپر پَے پَےریِ سںت مناای ۔۔۱۱۔۔

ਨਾਨਕੁ ਵਿਚਾਰਾ ਭਇਆ ਦਿਵਾਨਾ ਹਰਿ ਤਉ ਦਰਸਨ ਕੈ ਤਾਈ ॥੧੨॥naanak vichaaraa bhiaa dhivaanaa har tau dharasan kai taiee ||12||नानकु विचारा भइआ दिवाना हरि तउ दरसन कै ताई ॥१२॥نانک وچارا بھایا دوانا هر تا درسن کَے تاای ۔۔۱۲۔۔

ਝਖੜੁ ਝਾਗੀ ਮੀਹੁ ਵਰਸੈ ਭੀ ਗੁਰੁ ਦੇਖਣ ਜਾਈ ॥੧੩॥jhakhaR jhaagee meeh varasai bhee gur dhekhan jaiee ||13||झखड़ु झागी मीहु वरसै भी गुरु देखण जाई ॥१३॥جھکھڑ جھاگیِ میِهُ ورسَے بھیِ گُر دےکھݨ جاای ۔۔۱۳۔۔

ਸਮੁੰਦੁ ਸਾਗਰੁ ਹੋਵੈ ਬਹੁ ਖਾਰਾ ਗੁਰਸਿਖੁ ਲੰਘਿ ਗੁਰ ਪਹਿ ਜਾਈ ॥੧੪॥samu(n)dh saagar hovai bahu khaaraa gursikh la(n)gh gur peh jaiee ||14||समुँदु सागरु होवै बहु खारा गुरसिखु लंघि गुर पहि जाई ॥१४॥سمںد ساگر هووَے بهُ کھارا گُرسکھ لµگھ گُر پهِ جاای ۔۔۱۴۔۔

ਜਿਉ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜਲ ਬਿਨੁ ਹੈ ਮਰਤਾ ਤਿਉ ਸਿਖੁ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਮਰਿ ਜਾਈ ॥੧੫॥jiau praanee jal bin hai marataa tiau sikh gur bin mar jaiee ||15||जिउ प्राणी जल बिनु है मरता तिउ सिखु गुर बिनु मरि जाई ॥१५॥جِا پراݨیِ جل بن هَے مرتا تا سکھ گُر بن مر جاای ۔۔۱۵۔۔