Ang 754 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੫੪)

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਸਤਿ ਕਰਿ ਜਾਣੈ ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੇ ॥har kaa naam sat kar jaanai gur kai bhai piaare ||हरि का नामु सति करि जाणै गुर कै भाइ पिआरे ॥هر کا نام ستِ کرِ جاݨَے گُر کَے بھاا پآرے ۔۔

ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਈ ਸਚੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰੇ ॥sachee vaddiaaiee gur te paiee sachai nai piaare ||सची वडिआई गुर ते पाई सचै नाइ पिआरे ॥سچیِ وڈآای گُر تے پاای سچَے ناا پآرے ۔۔

ਏਕੋ ਸਚਾ ਸਭ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਵਿਰਲਾ ਕੋ ਵੀਚਾਰੇ ॥eko sachaa sabh meh varatai viralaa ko veechaare ||एको सचा सभ महि वरतै विरला को वीचारे ॥اےکو سچا سبھ مهِ ورتَے ورلا کو ویِچارے ۔۔

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਤਾ ਬਖਸੇ ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਸਵਾਰੇ ॥੭॥aape mel le taa bakhase sachee bhagat savaare ||7||आपे मेलि लए ता बखसे सची भगति सवारे ॥७॥آپے مےل لاے تا بکھسے سچیِ بھگت سوارے ۔۔۷۔۔

ਸਭੋ ਸਚੁ ਸਚੁ ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋਈ ਜਾਣੈ ॥sabho sach sach sach varatai gurmukh koiee jaanai ||सभो सचु सचु सचु वरतै गुरमुखि कोई जाणै ॥سبھو سچ سچ سچ ورتَے گُرمکھ کوای جاݨَے ۔۔

ਜੰਮਣ ਮਰਣਾ ਹੁਕਮੋ ਵਰਤੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ॥ja(n)man maranaa hukamo varatai gurmukh aap pachhaanai ||जंमण मरणा हुकमो वरतै गुरमुखि आपु पछाणै ॥جںمݨ مرݨا هُکمو ورتَے گُرمکھ آپ پچھاݨَے ۔۔

ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭਾਏ ਜੋ ਇਛੈ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥naam dhiaae taa satigur bhaae jo ichhai so fal paae ||नामु धिआए ता सतिगुरु भाए जो इछै सो फलु पाए ॥نام دھآاے تا ستگر بھااے جو اچھَے سو پھل پااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਸ ਦਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਵੈ ਜਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥੮॥੧॥naanak tis dhaa sabh kichh hovai j vichahu aap gavaae ||8||1||नानक तिस दा सभु किछु होवै जि विचहु आपु गवाए ॥८॥१॥نانک تس دا سبھ کچھ هووَے ج وچهُ آپ گوااے ۔۔۸۔۔۱۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥soohee mahalaa teejaa ||सूही महला ३ ॥سُوهیِ مهلا ۳ ۔۔

ਕਾਇਆ ਕਾਮਣਿ ਅਤਿ ਸੁਆਲਿੑਉ ਪਿਰੁ ਵਸੈ ਜਿਸੁ ਨਾਲੇ ॥kaiaa kaaman at suaali(h)au pir vasai jis naale ||काइआ कामणि अति सुआलि्िउ पिरु वसै जिसु नाले ॥کااآ کامݨ ات سُآلھا پر وسَے جس نالے ۔۔

ਪਿਰ ਸਚੇ ਤੇ ਸਦਾ ਸੁਹਾਗਣਿ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸਮੑਾਲੇ ॥pir sache te sadhaa suhaagan gur kaa sabadh sam(h)aale ||पिर सचे ते सदा सुहागणि गुर का सबदु सम्माले ॥پِر سچے تے سدا سُهاگݨ گُر کا سبد سمھالے ۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਭਗਤਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਲੇ ॥੧॥har kee bhagat sadhaa ra(n)g raataa haumai vichahu jaale ||1||हरि की भगति सदा रंगि राता हउमै विचहु जाले ॥१॥هر کیِ بھگت سدا رںگ راتا هامَے وچهُ جالے ۔۔۱۔۔

ਵਾਹੁ ਵਾਹੁ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ॥vaahu vaahu poore gur kee baanee ||वाहु वाहु पूरे गुर की बाणी ॥واهُ واهُ پُورے گُر کیِ باݨیِ ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਉਪਜੀ ਸਾਚਿ ਸਮਾਣੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥poore gur te upajee saach samaanee ||1|| rahaau ||पूरे गुर ते उपजी साचि समाणी ॥१॥ रहाउ ॥پُورے گُر تے اُپجیِ ساچ سماݨیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਵਸੈ ਖੰਡ ਮੰਡਲ ਪਾਤਾਲਾ ॥kaiaa a(n)dhar sabh kichh vasai kha(n)dd ma(n)ddal paataalaa ||काइआ अंदरि सभु किछु वसै खंड मंडल पाताला ॥کااآ اںدر سبھ کچھ وسَے کھںڈ مںڈل پاتالا ۔۔

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਜਗਜੀਵਨ ਦਾਤਾ ਵਸੈ ਸਭਨਾ ਕਰੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥kaiaa a(n)dhar jagajeevan dhaataa vasai sabhanaa kare pratipaalaa ||काइआ अंदरि जगजीवन दाता वसै सभना करे प्रतिपाला ॥کااآ اںدر جگجیِون داتا وسَے سبھنا کرے پرتپالا ۔۔

ਕਾਇਆ ਕਾਮਣਿ ਸਦਾ ਸੁਹੇਲੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਮੑਾਲਾ ॥੨॥kaiaa kaaman sadhaa suhelee gurmukh naam sam(h)aalaa ||2||काइआ कामणि सदा सुहेली गुरमुखि नामु सम्माला ॥२॥کااآ کامݨ سدا سُهےلیِ گُرمکھ نام سمھالا ۔۔۲۔۔

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਆਪੇ ਵਸੈ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖਿਆ ਜਾਈ ॥kaiaa a(n)dhar aape vasai alakh na lakhiaa jaiee ||काइआ अंदरि आपे वसै अलखु न लखिआ जाई ॥کااآ اںدر آپے وسَے الکھ ن لکھآ جاای ۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਮੁਗਧੁ ਬੂਝੈ ਨਾਹੀ ਬਾਹਰਿ ਭਾਲਣਿ ਜਾਈ ॥manmukh mugadh boojhai naahee baahar bhaalan jaiee ||मनमुखु मुगधु बूझै नाही बाहरि भालणि जाई ॥منمکھ مُگدھ بُوجھَے ناهیِ باهر بھالݨ جاای ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਸਤਿਗੁਰਿ ਅਲਖੁ ਦਿਤਾ ਲਖਾਈ ॥੩॥satigur seve sadhaa sukh paae satigur alakh dhitaa lakhaiee ||3||सतिगुरु सेवे सदा सुखु पाए सतिगुरि अलखु दिता लखाई ॥३॥ستگر سےوے سدا سُکھ پااے ستِگر الکھ دتا لکھاای ۔۔۳۔۔

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥kaiaa a(n)dhar ratan padhaarath bhagat bhare bha(n)ddaaraa ||काइआ अंदरि रतन पदारथ भगति भरे भंडारा ॥کااآ اںدر رتن پدارتھ بھگت بھرے بھںڈارا ۔۔

ਇਸੁ ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਨਉਖੰਡ ਪ੍ਰਿਥਮੀ ਹਾਟ ਪਟਣ ਬਾਜਾਰਾ ॥eis kaiaa a(n)dhar naukha(n)dd pirathamee haaT paTan baajaaraa ||इसु काइआ अंदरि नउखंड पृथमी हाट पटण बाजारा ॥ِاس کاایا اںدر ناکھںڈ پرتھمیِ هاٹ پٹݨ باجارا ۔۔

ਇਸੁ ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਨਾਮੁ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥੪॥eis kaiaa a(n)dhar naam nau nidh paieeaai gur kai sabadh veechaaraa ||4||इसु काइआ अंदरि नामु नउ निधि पाईऐ गुर कै सबदि वीचारा ॥४॥ِاس کاایا اںدر نام نا ندھ پاایاَے گُر کَے سبد ویِچارا ۔۔۴۔۔

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਤੋਲਿ ਤੁਲਾਵੈ ਆਪੇ ਤੋਲਣਹਾਰਾ ॥kaiaa a(n)dhar tol tulaavai aape tolanahaaraa ||काइआ अंदरि तोलि तुलावै आपे तोलणहारा ॥کااآ اںدر تول تُلاوَے آپے تولݨهارا ۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਰਤਨੁ ਜਵਾਹਰ ਮਾਣਕੁ ਤਿਸ ਕਾ ਮੋਲੁ ਅਫਾਰਾ ॥eih man ratan javaahar maanak tis kaa mol afaaraa ||इहु मनु रतनु जवाहर माणकु तिस का मोलु अफारा ॥ِاهُ من رتن جواهر ماݨک تس کا مول اپھارا ۔۔

ਮੋਲਿ ਕਿਤ ਹੀ ਨਾਮੁ ਪਾਈਐ ਨਾਹੀ ਨਾਮੁ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਬੀਚਾਰਾ ॥੫॥mol kit hee naam paieeaai naahee naam paieeaai gur beechaaraa ||5||मोलि कित ही नामु पाईऐ नाही नामु पाईऐ गुर बीचारा ॥५॥مول کت هیِ نام پاایاَے ناهیِ نام پاایاَے گُر بیِچارا ۔۔۵۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਕਾਇਆ ਖੋਜੈ ਹੋਰ ਸਭ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਈ ॥gurmukh hovai su kaiaa khojai hor sabh bharam bhulaiee ||गुरमुखि होवै सु काइआ खोजै होर सभ भरमि भुलाई ॥گُرمکھ هووَے سُ کاایا کھوجَے هور سبھ بھرم بھُلاای ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਵੈ ਹੋਰ ਕਿਆ ਕੋ ਕਰੇ ਚਤੁਰਾਈ ॥jis no dhei soiee jan paavai hor kiaa ko kare chaturaiee ||जिस नो देइ सोई जनु पावै होर किआ को करे चतुराई ॥جِس نو دےا سوای جن پاوَے هور کآ کو کرے چتراای ۔۔

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਭਉ ਭਾਉ ਵਸੈ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਈ ॥੬॥kaiaa a(n)dhar bhau bhaau vasai gur parasaadhee paiee ||6||काइआ अंदरि भउ भाउ वसै गुर परसादी पाई ॥६॥کااآ اںدر بھا بھاا وسَے گُر پرسادیِ پاای ۔۔۶۔۔

ਕਾਇਆ ਅੰਦਰਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸਾ ਸਭ ਓਪਤਿ ਜਿਤੁ ਸੰਸਾਰਾ ॥kaiaa a(n)dhar brahamaa bisan mahesaa sabh opat jit sa(n)saaraa ||काइआ अंदरि ब्रहमा बिसनु महेसा सभ ओपति जितु संसारा ॥کااآ اںدر برهما بسن مهےسا سبھ اوپت جت سںسارا ۔۔

ਸਚੈ ਆਪਣਾ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਪਾਸਾਰਾ ॥sachai aapanaa khel rachaiaa aavaa gaun paasaaraa ||सचै आपणा खेलु रचाइआ आवा गउणु पासारा ॥سچَے آپݨا کھےل رچاایا آوا گاݨ پاسارا ۔۔

ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਆਪਿ ਦਿਖਾਇਆ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੭॥poorai satigur aap dhikhaiaa sach naam nisataaraa ||7||पूरै सतिगुरि आपि दिखाइआ सचि नामि निसतारा ॥७॥پُورَے ستگر آپ دکھاایا سچِ نام نستارا ۔۔۷۔۔

ਸਾ ਕਾਇਆ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ਸਚੈ ਆਪਿ ਸਵਾਰੀ ॥saa kaiaa jo satigur sevai sachai aap savaaree ||सा काइआ जो सतिगुरु सेवै सचै आपि सवारी ॥سا کااآ جو ستگر سےوَے سچَے آپ سواریِ ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਦਰਿ ਢੋਈ ਨਾਹੀ ਤਾ ਜਮੁ ਕਰੇ ਖੁਆਰੀ ॥vin naavai dhar ddoiee naahee taa jam kare khuaaree ||विणु नावै दरि ढोई नाही ता जमु करे खुआरी ॥وِݨ ناوَے در ڈھوای ناهیِ تا جم کرے کھُآریِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਵਡਿਆਈ ਪਾਏ ਜਿਸ ਨੋ ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥੮॥੨॥naanak sach vaddiaaiee paae jis no har kirapaa dhaaree ||8||2||नानक सचु वडिआई पाए जिस नो हरि किरपा धारी ॥८॥२॥نانک سچ وڈآای پااے جس نو هرِ کرپا دھاریِ ۔۔۸۔۔۲۔۔