Ang 753 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੫੩)

ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਜਿਆ ॥੫॥aape thaap uthaap sabadh nivaajiaa ||5||आपे थापि उथापि सबदि निवाजिआ ॥५॥آپے تھاپ اُتھاپ سبد نواجآ ۔۔۵۔۔

ਦੇਹੀ ਭਸਮ ਰੁਲਾਇ ਨ ਜਾਪੀ ਕਹ ਗਇਆ ॥dhehee bhasam rulai na jaapee keh giaa ||देही भसम रुलाइ न जापी कह गइआ ॥دےهیِ بھسم رُلاا ن جاپیِ که گایا ۔۔

ਆਪੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ਸੋ ਵਿਸਮਾਦੁ ਭਇਆ ॥੬॥aape rahiaa samai so visamaadh bhiaa ||6||आपे रहिआ समाइ सो विसमादु भइआ ॥६॥آپے رهِآ سماا سو وسماد بھایا ۔۔۶۔۔

ਤੂੰ ਨਾਹੀ ਪ੍ਰਭ ਦੂਰਿ ਜਾਣਹਿ ਸਭ ਤੂ ਹੈ ॥too(n) naahee prabh dhoor jaaneh sabh too hai ||तूँ नाही प्रभ दूरि जाणहि सभ तू है ॥تُوں ناهیِ پربھ دُور جاݨه سبھ تُو هَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵੇਖਿ ਹਦੂਰਿ ਅੰਤਰਿ ਭੀ ਤੂ ਹੈ ॥੭॥gurmukh vekh hadhoor a(n)tar bhee too hai ||7||गुरमुखि वेखि हदूरि अंतरि भी तू है ॥७॥گُرمکھ وےکھ هدُور اںتر بھیِ تُو هَے ۔۔۷۔۔

ਮੈ ਦੀਜੈ ਨਾਮ ਨਿਵਾਸੁ ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਹੋਇ ॥mai dheejai naam nivaas a(n)tar saa(n)t hoi ||मै दीजै नाम निवासु अंतरि साँति होइ ॥مَے دیِجَے نام نواس اںتر ساںت هوا ۔۔

ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਤਿ ਦੇਇ ॥੮॥੩॥੫॥gun gaavai naanak dhaas satigur mat dhei ||8||3||5||गुण गावै नानक दासु सतिगुरु मति देइ ॥८॥३॥५॥گُݨ گاوَے نانک داس ستگر متِ دےا ۔۔۸۔۔۳۔۔۵۔۔

ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ਅਸਟਪਦੀਆraag soohee mahalaa teejaa ghar pehilaa asaTapadheeaaरागु सूही महला ३ घरु १ असटपदीआراگ سُوهیِ مهلا ۳ گھر ۱ اسٹپدیِآ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਨਾਮੈ ਹੀ ਤੇ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਆ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਮੁ ਨ ਜਾਪੈ ॥naamai hee te sabh kichh hoaa bin satigur naam na jaapai ||नामै ही ते सभु किछु होआ बिनु सतिगुर नामु न जापै ॥نامَے هیِ تے سبھ کچھ هوآ بن ستگر نام ن جاپَے ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਮੀਠਾ ਬਿਨੁ ਚਾਖੇ ਸਾਦੁ ਨ ਜਾਪੈ ॥gur kaa sabadh mahaa ras meeThaa bin chaakhe saadh na jaapai ||गुर का सबदु महा रसु मीठा बिनु चाखे सादु न जापै ॥گُر کا سبد مها رس میِٹھا بن چاکھے ساد ن جاپَے ۔۔

ਕਉਡੀ ਬਦਲੈ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਚੀਨਸਿ ਨਾਹੀ ਆਪੈ ॥kauddee badhalai janam gavaiaa cheenas naahee aapai ||कउडी बदलै जनमु गवाइआ चीनसि नाही आपै ॥کاڈیِ بدلَے جنم گواایا چیٍنس ناهیِ آپَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਤਾ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ਹਉਮੈ ਦੁਖੁ ਨ ਸੰਤਾਪੈ ॥੧॥gurmukh hovai taa eko jaanai haumai dhukh na sa(n)taapai ||1||गुरमुखि होवै ता एको जाणै हउमै दुखु न संतापै ॥१॥گُرمکھ هووَے تا اےکو جاݨَے هامَے دُکھ ن سںتاپَے ۔۔۱۔۔

ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਅਪਣੇ ਵਿਟਹੁ ਜਿਨਿ ਸਾਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥balihaaree gur apane viTahu jin saache siau liv laiee ||बलिहारी गुर अपणे विटहु जिनि साचे सिउ लिव लाई ॥بلهاریِ گُر اپݨے وٹهُ جنِ ساچے سا لو لاای ۔۔

ਸਬਦੁ ਚੀਨਿੑ ਆਤਮੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਸਹਜੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sabadh cheeni(h) aatam paragaasiaa sahaje rahiaa samaiee ||1|| rahaau ||सबदु चीनि्ि आतमु परगासिआ सहजे रहिआ समाई ॥१॥ रहाउ ॥سبد چیٍنھ آتم پرگاسآ سهجے رهِآ سماای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਾਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥gurmukh gaavai gurmukh boojhai gurmukh sabadh beechaare ||गुरमुखि गावै गुरमुखि बूझै गुरमुखि सबदु बीचारे ॥گُرمکھ گاوَے گُرمکھ بُوجھَے گُرمکھ سبد بیِچارے ۔۔

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਗੁਰ ਤੇ ਉਪਜੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰਜ ਸਵਾਰੇ ॥jeeau pi(n)dd sabh gur te upajai gurmukh kaaraj savaare ||जीउ पिंडु सभु गुर ते उपजै गुरमुखि कारज सवारे ॥جیِا پںڈ سبھ گُر تے اُپجَے گُرمکھ کارج سوارے ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਵੈ ਬਿਖੁ ਖਟੇ ਸੰਸਾਰੇ ॥manmukh a(n)dhaa a(n)dh kamaavai bikh khaTe sa(n)saare ||मनमुखि अंधा अंधु कमावै बिखु खटे संसारे ॥منمکھ اںدھا اںدھ کماوَے بکھ کھٹے سںسارے ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ ॥੨॥maiaa moh sadhaa dhukh paae bin gur at piaare ||2||माइआ मोहि सदा दुखु पाए बिनु गुर अति पिआरे ॥२॥مااآ موه سدا دُکھ پااے بن گُر ات پآرے ۔۔۲۔۔

ਸੋਈ ਸੇਵਕੁ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਚਾਲੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਏ ॥soiee sevak je satigur seve chaalai satigur bhaae ||सोई सेवकु जे सतिगुर सेवे चालै सतिगुर भाए ॥سوای سےوک جے ستگر سےوے چالَے ستِگر بھااے ۔۔

ਸਾਚਾ ਸਬਦੁ ਸਿਫਤਿ ਹੈ ਸਾਚੀ ਸਾਚਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥saachaa sabadh sifat hai saachee saachaa ma(n)n vasaae ||साचा सबदु सिफति है साची साचा मंनि वसाए ॥ساچا سبد سپھت هَے ساچیِ ساچا منّ وسااے ۔۔

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਖੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਏ ॥sachee baanee gurmukh aakhai haumai vichahu jaae ||सची बाणी गुरमुखि आखै हउमै विचहु जाए ॥سچیِ باݨیِ گُرمکھ آکھَے هامَے وچهُ جااے ۔۔

ਆਪੇ ਦਾਤਾ ਕਰਮੁ ਹੈ ਸਾਚਾ ਸਾਚਾ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਏ ॥੩॥aape dhaataa karam hai saachaa saachaa sabadh sunaae ||3||आपे दाता करमु है साचा साचा सबदु सुणाए ॥३॥آپے داتا کرم هَے ساچا ساچا سبد سُݨااے ۔۔۳۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਘਾਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਖਟੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਜਪਾਏ ॥gurmukh ghaale gurmukh khaTe gurmukh naam japaae ||गुरमुखि घाले गुरमुखि खटे गुरमुखि नामु जपाए ॥گُرمکھ گھالے گُرمکھ کھٹے گُرمکھ نام جپااے ۔۔

ਸਦਾ ਅਲਿਪਤੁ ਸਾਚੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥sadhaa alipat saachai ra(n)g raataa gur kai sahaj subhaae ||सदा अलिपतु साचै रंगि राता गुर कै सहजि सुभाए ॥سدا الپت ساچَے رںگ راتا گُر کَے سهجِ سُبھااے ۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਸਦ ਹੀ ਕੂੜੋ ਬੋਲੈ ਬਿਖੁ ਬੀਜੈ ਬਿਖੁ ਖਾਏ ॥manmukh sadh hee kooRo bolai bikh beejai bikh khaae ||मनमुखु सद ही कूड़ो बोलै बिखु बीजै बिखु खाए ॥منمکھ سد هیِ کُوڑو بولَے بکھ بیِجَے بکھ کھااے ۔۔

ਜਮਕਾਲਿ ਬਾਧਾ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਦਾਧਾ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਕਵਣੁ ਛਡਾਏ ॥੪॥jamakaal baadhaa tirasanaa dhaadhaa bin gur kavan chhaddaae ||4||जमकालि बाधा तृसना दाधा बिनु गुर कवणु छडाए ॥४॥جمکال بادھا ترسنا دادھا بن گُر کوݨ چھڈااے ۔۔۴۔۔

ਸਚਾ ਤੀਰਥੁ ਜਿਤੁ ਸਤ ਸਰਿ ਨਾਵਣੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ॥sachaa teerath jit sat sar naavan gurmukh aap bujhaae ||सचा तीरथु जितु सत सरि नावणु गुरमुखि आपि बुझाए ॥سچا تیِرتھ جت ست سر ناوݨ گُرمکھ آپ بُجھااے ۔۔

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਦਿਖਾਏ ਤਿਤੁ ਨਾਤੈ ਮਲੁ ਜਾਏ ॥aThasaTh teerath gur sabadh dhikhaae tit naatai mal jaae ||अठसठि तीरथ गुर सबदि दिखाए तितु नातै मलु जाए ॥اٹھسٹھ تیِرتھ گُر سبد دکھااے تت ناتَے مل جااے ۔۔

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਚਾ ਹੈ ਨਿਰਮਲੁ ਨਾ ਮਲੁ ਲਗੈ ਨ ਲਾਏ ॥sachaa sabadh sachaa hai niramal naa mal lagai na laae ||सचा सबदु सचा है निरमलु ना मलु लगै न लाए ॥سچا سبد سچا هَے نرمل نا مل لگَے ن لااے ۔۔

ਸਚੀ ਸਿਫਤਿ ਸਚੀ ਸਾਲਾਹ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਪਾਏ ॥੫॥sachee sifat sachee saalaeh poore gur te paae ||5||सची सिफति सची सालाह पूरे गुर ते पाए ॥५॥سچیِ سپھت سچیِ سالاه پُورے گُر تے پااے ۔۔۵۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹਰਿ ਤਿਸੁ ਕੇਰਾ ਦੁਰਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਏ ॥tan man sabh kichh har tis keraa dhuramat kahan na jaae ||तनु मनु सभु किछु हरि तिसु केरा दुरमति कहणु न जाए ॥تن من سبھ کچھ هر تس کےرا دُرمت کهݨ ن جااے ۔۔

ਹੁਕਮੁ ਹੋਵੈ ਤਾ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਏ ॥hukam hovai taa niramal hovai haumai vichahu jaae ||हुकमु होवै ता निरमलु होवै हउमै विचहु जाए ॥هُکم هووَے تا نرمل هووَے هامَے وچهُ جااے ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸਾਖੀ ਸਹਜੇ ਚਾਖੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਏ ॥gur kee saakhee sahaje chaakhee tirasanaa agan bujhaae ||गुर की साखी सहजे चाखी तृसना अगनि बुझाए ॥گُر کیِ ساکھیِ سهجے چاکھیِ ترسنا اگن بُجھااے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਰਾਤਾ ਸਹਜੇ ਮਾਤਾ ਸਹਜੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਏ ॥੬॥gur kai sabadh raataa sahaje maataa sahaje rahiaa samaae ||6||गुर कै सबदि राता सहजे माता सहजे रहिआ समाए ॥६॥گُر کَے سبد راتا سهجے ماتا سهجے رهِآ سمااے ۔۔۶۔۔