Ang 752 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੫੨)

ਲਾਲਿ ਰਤਾ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥੨॥laal rataa man maaniaa gur pooraa paiaa ||2||लालि रता मनु मानिआ गुरु पूरा पाइआ ॥२॥لال رتا من مانآ گُر پُورا پاایا ۔۔۲۔۔

ਹਉ ਜੀਵਾ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ਅੰਤਰਿ ਤੂ ਵਸੈ ॥hau jeevaa gun saar a(n)tar too vasai ||हउ जीवा गुण सारि अंतरि तू वसै ॥ها جیِوا گُݨ سار اںتر تُو وسَے ۔۔

ਤੂੰ ਵਸਹਿ ਮਨ ਮਾਹਿ ਸਹਜੇ ਰਸਿ ਰਸੈ ॥੩॥too(n) vaseh man maeh sahaje ras rasai ||3||तूँ वसहि मन माहि सहजे रसि रसै ॥३॥تُوں وسه من ماه سهجے رس رسَے ۔۔۳۔۔

ਮੂਰਖ ਮਨ ਸਮਝਾਇ ਆਖਉ ਕੇਤੜਾ ॥moorakh man samajhai aakhau ketaRaa ||मूरख मन समझाइ आखउ केतड़ा ॥مُورکھ من سمجھاا آکھا کےتڑا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਰੰਗਿ ਰੰਗੇਤੜਾ ॥੪॥gurmukh har gun gai ra(n)g ra(n)getaRaa ||4||गुरमुखि हरि गुण गाइ रंगि रंगेतड़ा ॥४॥گُرمکھ هر گُݨ گاا رںگ رںگےتڑا ۔۔۴۔۔

ਨਿਤ ਨਿਤ ਰਿਦੈ ਸਮਾਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਆਪਣਾ ॥nit nit ridhai samaal preetam aapanaa ||नित नित रिदै समालि प्रीतमु आपणा ॥نِت نت ردَے سمال پریِتم آپݨا ۔۔

ਜੇ ਚਲਹਿ ਗੁਣ ਨਾਲਿ ਨਾਹੀ ਦੁਖੁ ਸੰਤਾਪਣਾ ॥੫॥je chaleh gun naal naahee dhukh sa(n)taapanaa ||5||जे चलहि गुण नालि नाही दुखु संतापणा ॥५॥جے چله گُݨ نال ناهیِ دُکھ سںتاپݨا ۔۔۵۔۔

ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣਾ ਨਾ ਤਿਸੁ ਰੰਗੁ ਹੈ ॥manmukh bharam bhulaanaa naa tis ra(n)g hai ||मनमुख भरमि भुलाणा ना तिसु रंगु है ॥منمکھ بھرم بھُلاݨا نا تس رںگ هَے ۔۔

ਮਰਸੀ ਹੋਇ ਵਿਡਾਣਾ ਮਨਿ ਤਨਿ ਭੰਗੁ ਹੈ ॥੬॥marasee hoi viddaanaa man tan bha(n)g hai ||6||मरसी होइ विडाणा मनि तनि भंगु है ॥६॥مرسیِ هوا وڈاݨا من تنِ بھںگ هَے ۔۔۶۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ਲਾਹਾ ਘਰਿ ਆਣਿਆ ॥gur kee kaar kamai laahaa ghar aaniaa ||गुर की कार कमाइ लाहा घरि आणिआ ॥گُر کیِ کار کماا لاها گھر آݨآ ۔۔

ਗੁਰਬਾਣੀ ਨਿਰਬਾਣੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣਿਆ ॥੭॥gurbaanee nirabaan sabadh pachhaaniaa ||7||गुरबाणी निरबाणु सबदि पछाणिआ ॥७॥گُرباݨیِ نرباݨ سبد پچھاݨآ ۔۔۷۔۔

ਇਕ ਨਾਨਕ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ਜੇ ਤੁਧੁ ਭਾਵਸੀ ॥eik naanak kee aradhaas je tudh bhaavasee ||इक नानक की अरदासि जे तुधु भावसी ॥ِاک نانک کیِ ارداس جے تُدھ بھاوسیِ ۔۔

ਮੈ ਦੀਜੈ ਨਾਮ ਨਿਵਾਸੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਸੀ ॥੮॥੧॥੩॥mai dheejai naam nivaas har gun gaavasee ||8||1||3||मै दीजै नाम निवासु हरि गुण गावसी ॥८॥१॥३॥مَے دیِجَے نام نواس هر گُݨ گاوسیِ ۔۔۸۔۔۱۔۔۳۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥soohee mahalaa pehilaa ||सूही महला १ ॥سُوهیِ مهلا ۱ ۔۔

ਜਿਉ ਆਰਣਿ ਲੋਹਾ ਪਾਇ ਭੰਨਿ ਘੜਾਈਐ ॥jiau aaran lohaa pai bha(n)n ghaRaieeaai ||जिउ आरणि लोहा पाइ भंनि घड़ाईऐ ॥جِا آرݨ لوها پاا بھنّ گھڑاایاَے ۔۔

ਤਿਉ ਸਾਕਤੁ ਜੋਨੀ ਪਾਇ ਭਵੈ ਭਵਾਈਐ ॥੧॥tiau saakat jonee pai bhavai bhavaieeaai ||1||तिउ साकतु जोनी पाइ भवै भवाईऐ ॥१॥تِا ساکت جونیِ پاا بھوَے بھواایاَے ۔۔۱۔۔

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਦੁਖੁ ਕਮਾਵਣਾ ॥bin boojhe sabh dhukh dhukh kamaavanaa ||बिनु बूझे सभु दुखु दुखु कमावणा ॥بٍن بُوجھے سبھ دُکھ دُکھ کماوݨا ۔۔

ਹਉਮੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਵਣਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥haumai aavai jai bharam bhulaavanaa ||1|| rahaau ||हउमै आवै जाइ भरमि भुलावणा ॥१॥ रहाउ ॥هامَے آوَے جاا بھرم بھُلاوݨا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੂੰ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਖਣਹਾਰੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ॥too(n) gurmukh rakhanahaar har naam dhiaaieeaai ||तूँ गुरमुखि रखणहारु हरि नामु धिआईऐ ॥تُوں گُرمکھ رکھݨهار هر نام دھآایاَے ۔۔

ਮੇਲਹਿ ਤੁਝਹਿ ਰਜਾਇ ਸਬਦੁ ਕਮਾਈਐ ॥੨॥meleh tujheh rajai sabadh kamaieeaai ||2||मेलहि तुझहि रजाइ सबदु कमाईऐ ॥२॥مےله تُجھه رجاا سبد کماایاَے ۔۔۲۔۔

ਤੂੰ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖਹਿ ਆਪਿ ਦੇਹਿ ਸੁ ਪਾਈਐ ॥too(n) kar kar vekheh aap dheh su paieeaai ||तूँ करि करि वेखहि आपि देहि सु पाईऐ ॥تُوں کر کرِ وےکھه آپ دےه سُ پاایاَے ۔۔

ਤੂ ਦੇਖਹਿ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ਦਰਿ ਬੀਨਾਈਐ ॥੩॥too dhekheh thaap uthaap dhar beenaieeaai ||3||तू देखहि थापि उथापि दरि बीनाईऐ ॥३॥تُو دےکھه تھاپ اُتھاپ در بیٍناایاَے ۔۔۳۔۔

ਦੇਹੀ ਹੋਵਗਿ ਖਾਕੁ ਪਵਣੁ ਉਡਾਈਐ ॥dhehee hovag khaak pavan uddaieeaai ||देही होवगि खाकु पवणु उडाईऐ ॥دےهیِ هووگ کھاک پوݨ اُڈاایاَے ۔۔

ਇਹੁ ਕਿਥੈ ਘਰੁ ਅਉਤਾਕੁ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਈਐ ॥੪॥eih kithai ghar aautaak mahal na paieeaai ||4||इहु किथै घरु अउताकु महलु न पाईऐ ॥४॥ِاهُ کتھَے گھر ااتاک مهل ن پاایاَے ۔۔۴۔۔

ਦਿਹੁ ਦੀਵੀ ਅੰਧ ਘੋਰੁ ਘਬੁ ਮੁਹਾਈਐ ॥dhih dheevee a(n)dh ghor ghab muhaieeaai ||दिहु दीवी अंध घोरु घबु मुहाईऐ ॥دِهُ دیِویِ اںدھ گھور گھب مُهاایاَے ۔۔

ਗਰਬਿ ਮੁਸੈ ਘਰੁ ਚੋਰੁ ਕਿਸੁ ਰੂਆਈਐ ॥੫॥garab musai ghar chor kis rooaaieeaai ||5||गरबि मुसै घरु चोरु किसु रूआईऐ ॥५॥گرب مُسَے گھر چور کس رُوآایاَے ۔۔۵۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਚੋਰੁ ਨ ਲਾਗਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਜਗਾਈਐ ॥gurmukh chor na laag har naam jagaieeaai ||गुरमुखि चोरु न लागि हरि नामि जगाईऐ ॥گُرمکھ چور ن لاگ هر نام جگاایاَے ۔۔

ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੀ ਆਗਿ ਜੋਤਿ ਦੀਪਾਈਐ ॥੬॥sabadh nivaaree aag jot dheepaieeaai ||6||सबदि निवारी आगि जोति दीपाईऐ ॥६॥سبد نواریِ آگ جوت دیِپاایاَے ۔۔۶۔۔

ਲਾਲੁ ਰਤਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਗੁਰਿ ਸੁਰਤਿ ਬੁਝਾਈਐ ॥laal ratan har naam gur surat bujhaieeaai ||लालु रतनु हरि नामु गुरि सुरति बुझाईऐ ॥لال رتن هر نام گُر سُرت بُجھاایاَے ۔۔

ਸਦਾ ਰਹੈ ਨਿਹਕਾਮੁ ਜੇ ਗੁਰਮਤਿ ਪਾਈਐ ॥੭॥sadhaa rahai nihakaam je gurmat paieeaai ||7||सदा रहै निहकामु जे गुरमति पाईऐ ॥७॥سدا رهَے نهکام جے گُرمت پاایاَے ۔۔۷۔۔

ਰਾਤਿ ਦਿਹੈ ਹਰਿ ਨਾਉ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈਐ ॥raat dhihai har naau ma(n)n vasaieeaai ||राति दिहै हरि नाउ मंनि वसाईऐ ॥رات دهَے هر ناا منّ وساایاَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ਜੇ ਤੁਧੁ ਭਾਈਐ ॥੮॥੨॥੪॥naanak mel milai je tudh bhaieeaai ||8||2||4||नानक मेलि मिलाइ जे तुधु भाईऐ ॥८॥२॥४॥نانک مےل ملاا جے تُدھ بھاایاَے ۔۔۸۔۔۲۔۔۴۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥soohee mahalaa pehilaa ||सूही महला १ ॥سُوهیِ مهلا ۱ ۔۔

ਮਨਹੁ ਨ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਅਹਿਨਿਸਿ ਧਿਆਈਐ ॥manahu na naam visaar ahinis dhiaaieeaai ||मनहु न नामु विसारि अहिनिसि धिआईऐ ॥منهُ ن نام وسار اهٍنس دھآایاَے ۔۔

ਜਿਉ ਰਾਖਹਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ਤਿਵੈ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ॥੧॥jiau raakheh kirapaa dhaar tivai sukh paieeaai ||1||जिउ राखहि किरपा धारि तिवै सुखु पाईऐ ॥१॥جِا راکھه کرپا دھار توَے سُکھ پاایاَے ۔۔۱۔۔

ਮੈ ਅੰਧੁਲੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਲਕੁਟੀ ਟੋਹਣੀ ॥mai a(n)dhule har naam lakuTee Tohanee ||मै अंधुले हरि नामु लकुटी टोहणी ॥مَے اںدھلے هر نام لکٹیِ ٹوهݨیِ ۔۔

ਰਹਉ ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਟੇਕ ਨ ਮੋਹੈ ਮੋਹਣੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥rahau saahib kee Tek na mohai mohanee ||1|| rahaau ||रहउ साहिब की टेक न मोहै मोहणी ॥१॥ रहाउ ॥رها ساهب کیِ ٹےک ن موهَے موهݨیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਹ ਦੇਖਉ ਤਹ ਨਾਲਿ ਗੁਰਿ ਦੇਖਾਲਿਆ ॥jeh dhekhau teh naal gur dhekhaaliaa ||जह देखउ तह नालि गुरि देखालिआ ॥جه دےکھا ته نال گُر دےکھالآ ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਭਾਲਿ ਸਬਦਿ ਨਿਹਾਲਿਆ ॥੨॥a(n)tar baahar bhaal sabadh nihaaliaa ||2||अंतरि बाहरि भालि सबदि निहालिआ ॥२॥اںتر باهر بھال سبد نهالآ ۔۔۲۔۔

ਸੇਵੀ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨਾ ॥sevee satigur bhai naam nira(n)janaa ||सेवी सतिगुर भाइ नामु निरंजना ॥سےویِ ستگر بھاا نام نرںجنا ۔۔

ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਰਜਾਇ ਭਰਮੁ ਭਉ ਭੰਜਨਾ ॥੩॥tudh bhaavai tivai rajai bharam bhau bha(n)janaa ||3||तुधु भावै तिवै रजाइ भरमु भउ भंजना ॥३॥تُدھ بھاوَے توَے رجاا بھرم بھا بھںجنا ۔۔۳۔۔

ਜਨਮਤ ਹੀ ਦੁਖੁ ਲਾਗੈ ਮਰਣਾ ਆਇ ਕੈ ॥janamat hee dhukh laagai maranaa aai kai ||जनमत ही दुखु लागै मरणा आइ कै ॥جنمت هیِ دُکھ لاگَے مرݨا آا کَے ۔۔

ਜਨਮੁ ਮਰਣੁ ਪਰਵਾਣੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਕੈ ॥੪॥janam maran paravaan har gun gai kai ||4||जनमु मरणु परवाणु हरि गुण गाइ कै ॥४॥جنم مرݨ پرواݨ هر گُݨ گاا کَے ۔۔۴۔۔

ਹਉ ਨਾਹੀ ਤੂ ਹੋਵਹਿ ਤੁਧ ਹੀ ਸਾਜਿਆ ॥hau naahee too hoveh tudh hee saajiaa ||हउ नाही तू होवहि तुध ही साजिआ ॥ها ناهیِ تُو هووه تُدھ هیِ ساجآ ۔۔