Ang 749 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੪੯)

ਭਾਗਠੜੇ ਹਰਿ ਸੰਤ ਤੁਮੑਾਰੇ ਜਿਨੑ ਘਰਿ ਧਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ॥bhaagaThaRe har sa(n)t tum(h)aare jin(h) ghar dhan har naamaa ||भागठड़े हरि संत तुम्मारे जिन्न घरि धनु हरि नामा ॥بھاگٹھڑے هر سںت تُمھارے جنھ گھرِ دھن هرِ ناما ۔۔

ਪਰਵਾਣੁ ਗਣੀ ਸੇਈ ਇਹ ਆਏ ਸਫਲ ਤਿਨਾ ਕੇ ਕਾਮਾ ॥੧॥paravaan ganee seiee ieh aae safal tinaa ke kaamaa ||1||परवाणु गणी सेई इह आए सफल तिना के कामा ॥१॥پرواݨ گݨیِ سےای اه آاے سپھل تنا کے کاما ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਹਰਿ ਜਨ ਕੈ ਹਉ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥mere raam har jan kai hau bal jaiee ||मेरे राम हरि जन कै हउ बलि जाई ॥مےرے رام هر جن کَے ها بلِ جاای ۔۔

ਕੇਸਾ ਕਾ ਕਰਿ ਚਵਰੁ ਢੁਲਾਵਾ ਚਰਣ ਧੂੜਿ ਮੁਖਿ ਲਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kesaa kaa kar chavar ddulaavaa charan dhooR mukh laiee ||1|| rahaau ||केसा का करि चवरु ढुलावा चरण धूड़ि मुखि लाई ॥१॥ रहाउ ॥کےسا کا کر چور ڈھُلاوا چرݨ دھُوڑ مُکھ لاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਹਹੂ ਮਹਿ ਨਾਹੀ ਜਨ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਆਏ ॥janam maran dhuhahoo meh naahee jan paraupakaaree aae ||जनम मरण दुहहू महि नाही जन परउपकारी आए ॥جنم مرݨ دُههُو مهِ ناهیِ جن پراپکاریِ آاے ۔۔

ਜੀਅ ਦਾਨੁ ਦੇ ਭਗਤੀ ਲਾਇਨਿ ਹਰਿ ਸਿਉ ਲੈਨਿ ਮਿਲਾਏ ॥੨॥jeea dhaan dhe bhagatee lain har siau lain milaae ||2||जीअ दानु दे भगती लाइनि हरि सिउ लैनि मिलाए ॥२॥جیِا دان دے بھگتیِ لاان هر سا لَےن ملااے ۔۔۲۔۔

ਸਚਾ ਅਮਰੁ ਸਚੀ ਪਾਤਿਸਾਹੀ ਸਚੇ ਸੇਤੀ ਰਾਤੇ ॥sachaa amar sachee paatisaahee sache setee raate ||सचा अमरु सची पातिसाही सचे सेती राते ॥سچا امر سچیِ پاتساهیِ سچے سےتیِ راتے ۔۔

ਸਚਾ ਸੁਖੁ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ਜਿਸ ਕੇ ਸੇ ਤਿਨਿ ਜਾਤੇ ॥੩॥sachaa sukh sachee vaddiaaiee jis ke se tin jaate ||3||सचा सुखु सची वडिआई जिस के से तिनि जाते ॥३॥سچا سُکھ سچیِ وڈآای جس کے سے تنِ جاتے ۔۔۳۔۔

ਪਖਾ ਫੇਰੀ ਪਾਣੀ ਢੋਵਾ ਹਰਿ ਜਨ ਕੈ ਪੀਸਣੁ ਪੀਸਿ ਕਮਾਵਾ ॥pakhaa feree paanee ddovaa har jan kai peesan pees kamaavaa ||पखा फेरी पाणी ढोवा हरि जन कै पीसणु पीसि कमावा ॥پکھا پھےریِ پاݨیِ ڈھووا هر جن کَے پیِسݨ پیِس کماوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੀ ਪ੍ਰਭ ਪਾਸਿ ਬੇਨੰਤੀ ਤੇਰੇ ਜਨ ਦੇਖਣੁ ਪਾਵਾ ॥੪॥੭॥੫੪॥naanak kee prabh paas bena(n)tee tere jan dhekhan paavaa ||4||7||54||नानक की प्रभ पासि बेनंती तेरे जन देखणु पावा ॥४॥७॥५४॥نانک کیِ پربھ پاس بےنµتیِ تےرے جن دےکھݨ پاوا ۔۔۴۔۔۷۔۔۵۴۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥soohee mahalaa panjavaa ||सूही महला ५ ॥سُوهیِ مهلا ۵ ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪਰਮੇਸਰ ਸਤਿਗੁਰ ਆਪੇ ਕਰਣੈਹਾਰਾ ॥paarabraham paramesar satigur aape karanaihaaraa ||पारब्रहम परमेसर सतिगुर आपे करणैहारा ॥پاربرهم پرمےسر ستگر آپے کرݨَےهارا ۔۔

ਚਰਣ ਧੂੜਿ ਤੇਰੀ ਸੇਵਕੁ ਮਾਗੈ ਤੇਰੇ ਦਰਸਨ ਕਉ ਬਲਿਹਾਰਾ ॥੧॥charan dhooR teree sevak maagai tere dharasan kau balihaaraa ||1||चरण धूड़ि तेरी सेवकु मागै तेरे दरसन कउ बलिहारा ॥१॥چرݨ دھُوڑ تےریِ سےوک ماگَے تےرے درسن کا بلهارا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਰਾਇ ਜਿਉ ਰਾਖਹਿ ਤਿਉ ਰਹੀਐ ॥mere raam rai jiau raakheh tiau raheeaai ||मेरे राम राइ जिउ राखहि तिउ रहीऐ ॥مےرے رام راا جا راکھه تا رهیِاَے ۔۔

ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਨਾਮੁ ਜਪਾਵਹਿ ਸੁਖੁ ਤੇਰਾ ਦਿਤਾ ਲਹੀਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tudh bhaavai taa naam japaaveh sukh teraa dhitaa laheeaai ||1|| rahaau ||तुधु भावै ता नामु जपावहि सुखु तेरा दिता लहीऐ ॥१॥ रहाउ ॥تُدھ بھاوَے تا نام جپاوه سُکھ تےرا دتا لهیِاَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੁਕਤਿ ਭੁਗਤਿ ਜੁਗਤਿ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਆਪਿ ਕਰਾਇਹਿ ॥mukat bhugat jugat teree sevaa jis too(n) aap karaieh ||मुकति भुगति जुगति तेरी सेवा जिसु तूँ आपि कराइहि ॥مُکت بھُگت جُگت تےریِ سےوا جس تُوں آپ کراِاه ۔۔

ਤਹਾ ਬੈਕੁੰਠੁ ਜਹ ਕੀਰਤਨੁ ਤੇਰਾ ਤੂੰ ਆਪੇ ਸਰਧਾ ਲਾਇਹਿ ॥੨॥tahaa baiku(n)Th jeh keeratan teraa too(n) aape saradhaa laieh ||2||तहा बैकुँठु जह कीरतनु तेरा तूँ आपे सरधा लाइहि ॥२॥تها بَےکںٹھ جه کیِرتن تےرا تُوں آپے سردھا لااه ۔۔۲۔۔

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਨਾਮੁ ਜੀਵਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਹੋਇ ਨਿਹਾਲਾ ॥simar simar simar naam jeevaa tan man hoi nihaalaa ||सिमरि सिमरि सिमरि नामु जीवा तनु मनु होइ निहाला ॥سِمر سمر سمر نام جیِوا تن من هوِا نهالا ۔۔

ਚਰਣ ਕਮਲ ਤੇਰੇ ਧੋਇ ਧੋਇ ਪੀਵਾ ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਦੀਨ ਦਇਆਲਾ ॥੩॥charan kamal tere dhoi dhoi peevaa mere satigur dheen dhiaalaa ||3||चरण कमल तेरे धोइ धोइ पीवा मेरे सतिगुर दीन दइआला ॥३॥چرݨ کمل تےرے دھوا دھوا پیِوا مےرے ستگر دیٍن دایالا ۔۔۳۔۔

ਕੁਰਬਾਣੁ ਜਾਈ ਉਸੁ ਵੇਲਾ ਸੁਹਾਵੀ ਜਿਤੁ ਤੁਮਰੈ ਦੁਆਰੈ ਆਇਆ ॥kurabaan jaiee us velaa suhaavee jit tumarai dhuaarai aaiaa ||कुरबाणु जाई उसु वेला सुहावी जितु तुमरै दुआरै आइआ ॥کُرباݨ جاای اُس وےلا سُهاویِ جت تُمرَے دُآرَے آایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਭਏ ਕ੍ਰਿਪਾਲਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥੪॥੮॥੫੫॥naanak kau prabh bhe kirapaalaa satigur pooraa paiaa ||4||8||55||नानक कउ प्रभ भए कृपाला सतिगुरु पूरा पाइआ ॥४॥८॥५५॥نانک کا پربھ بھاے ک®پالا ستگر پُورا پاایا ۔۔۴۔۔۸۔۔۵۵۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥soohee mahalaa panjavaa ||सूही महला ५ ॥سُوهیِ مهلا ۵ ۔۔

ਤੁਧੁ ਚਿਤਿ ਆਏ ਮਹਾ ਅਨੰਦਾ ਜਿਸੁ ਵਿਸਰਹਿ ਸੋ ਮਰਿ ਜਾਏ ॥tudh chit aae mahaa ana(n)dhaa jis visareh so mar jaae ||तुधु चिति आए महा अनंदा जिसु विसरहि सो मरि जाए ॥تُدھ چت آاے مها انµدا جس وسره سو مرِ جااے ۔۔

ਦਇਆਲੁ ਹੋਵਹਿ ਜਿਸੁ ਊਪਰਿ ਕਰਤੇ ਸੋ ਤੁਧੁ ਸਦਾ ਧਿਆਏ ॥੧॥dhiaal hoveh jis uoopar karate so tudh sadhaa dhiaae ||1||दइआलु होवहि जिसु ऊपरि करते सो तुधु सदा धिआए ॥१॥دایال هووه جس اُوپر کرتے سو تُدھ سدا دھآاے ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬ ਤੂੰ ਮੈ ਮਾਣੁ ਨਿਮਾਣੀ ॥mere saahib too(n) mai maan nimaanee ||मेरे साहिब तूँ मै माणु निमाणी ॥مےرے ساهب تُوں مَے ماݨ نماݨیِ ۔۔

ਅਰਦਾਸਿ ਕਰੀ ਪ੍ਰਭ ਅਪਨੇ ਆਗੈ ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਜੀਵਾ ਤੇਰੀ ਬਾਣੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aradhaas karee prabh apane aagai sun sun jeevaa teree baanee ||1|| rahaau ||अरदासि करी प्रभ अपने आगै सुणि सुणि जीवा तेरी बाणी ॥१॥ रहाउ ॥ارداس کریِ پربھ اپنے آگَے سُݨ سُݨ جیِوا تےریِ باݨیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਚਰਣ ਧੂੜਿ ਤੇਰੇ ਜਨ ਕੀ ਹੋਵਾ ਤੇਰੇ ਦਰਸਨ ਕਉ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥charan dhooR tere jan kee hovaa tere dharasan kau bal jaiee ||चरण धूड़ि तेरे जन की होवा तेरे दरसन कउ बलि जाई ॥چرݨ دھُوڑ تےرے جن کیِ هووا تےرے درسن کا بل جاای ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਚਨ ਰਿਦੈ ਉਰਿ ਧਾਰੀ ਤਉ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸੰਗੁ ਪਾਈ ॥੨॥a(n)mirat bachan ridhai ur dhaaree tau kirapaa te sa(n)g paiee ||2||अंमृत बचन रिदै उरि धारी तउ किरपा ते संगु पाई ॥२॥اںمرت بچن ردَے اُر دھاریِ تا کرپا تے سںگ پاای ۔۔۲۔۔

ਅੰਤਰ ਕੀ ਗਤਿ ਤੁਧੁ ਪਹਿ ਸਾਰੀ ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥a(n)tar kee gat tudh peh saaree tudh jevadd avar na koiee ||अंतर की गति तुधु पहि सारी तुधु जेवडु अवरु न कोई ॥اںتر کیِ گت تُدھ پهِ ساریِ تُدھ جےوڈ اور ن کوای ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਲਾਇ ਲੈਹਿ ਸੋ ਲਾਗੈ ਭਗਤੁ ਤੁਹਾਰਾ ਸੋਈ ॥੩॥jis no lai laih so laagai bhagat tuhaaraa soiee ||3||जिस नो लाइ लैहि सो लागै भगतु तुहारा सोई ॥३॥جِس نو لاا لَےه سو لاگَے بھگت تُهارا سوای ۔۔۳۔۔

ਦੁਇ ਕਰ ਜੋੜਿ ਮਾਗਉ ਇਕੁ ਦਾਨਾ ਸਾਹਿਬਿ ਤੁਠੈ ਪਾਵਾ ॥dhui kar joR maagau ik dhaanaa saahib tuThai paavaa ||दुइ कर जोड़ि मागउ इकु दाना साहिबि तुठै पावा ॥دُا کر جوڑ ماگا اک دانا ساهب تُٹھَے پاوا ۔۔

ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਨਾਨਕੁ ਆਰਾਧੇ ਆਠ ਪਹਰ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ॥੪॥੯॥੫੬॥saas saas naanak aaraadhe aaTh pahar gun gaavaa ||4||9||56||सासि सासि नानकु आराधे आठ पहर गुण गावा ॥४॥९॥५६॥ساس ساس نانک آرادھے آٹھ پهر گُݨ گاوا ۔۔۴۔۔۹۔۔۵۶۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥soohee mahalaa panjavaa ||सूही महला ५ ॥سُوهیِ مهلا ۵ ۔۔

ਜਿਸ ਕੇ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਤੂੰ ਸੁਆਮੀ ਸੋ ਦੁਖੁ ਕੈਸਾ ਪਾਵੈ ॥jis ke sir uoopar too(n) suaamee so dhukh kaisaa paavai ||जिस के सिर ऊपरि तूँ सुआमी सो दुखु कैसा पावै ॥جِس کے سر اُوپر تُوں سُآمیِ سو دُکھ کَےسا پاوَے ۔۔

ਬੋਲਿ ਨ ਜਾਣੈ ਮਾਇਆ ਮਦਿ ਮਾਤਾ ਮਰਣਾ ਚੀਤਿ ਨ ਆਵੈ ॥੧॥bol na jaanai maiaa madh maataa maranaa cheet na aavai ||1||बोलि न जाणै माइआ मदि माता मरणा चीति न आवै ॥१॥بول ن جاݨَے ماایا مد ماتا مرݨا چیِت ن آوَے ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਰਾਮ ਰਾਇ ਤੂੰ ਸੰਤਾ ਕਾ ਸੰਤ ਤੇਰੇ ॥mere raam rai too(n) sa(n)taa kaa sa(n)t tere ||मेरे राम राइ तूँ संता का संत तेरे ॥مےرے رام راا تُوں سںتا کا سںت تےرے ۔۔