Ang 739 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੩੯)

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਮੋਹਿ ਸਾਧਸੰਗੁ ਦੀਜੈ ॥੪॥kar kirapaa moh saadhasa(n)g dheejai ||4||करि किरपा मोहि साधसंगु दीजै ॥४॥کر کرپا موه سادھسںگ دیِجَے ۔۔۴۔۔

ਤਉ ਕਿਛੁ ਪਾਈਐ ਜਉ ਹੋਈਐ ਰੇਨਾ ॥tau kichh paieeaai jau hoieeaai renaa ||तउ किछु पाईऐ जउ होईऐ रेना ॥تا کچھ پاایاَے جا هوایاَے رےنا ۔۔

ਜਿਸਹਿ ਬੁਝਾਏ ਤਿਸੁ ਨਾਮੁ ਲੈਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥੨॥੮॥jiseh bujhaae tis naam lainaa ||1|| rahaau ||2||8||जिसहि बुझाए तिसु नामु लैना ॥१॥ रहाउ ॥२॥८॥جِسه بُجھااے تس نام لَےنا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔۲۔۔۸۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥soohee mahalaa panjavaa ||सूही महला ५ ॥سُوهیِ مهلا ۵ ۔۔

ਘਰ ਮਹਿ ਠਾਕੁਰੁ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵੈ ॥ghar meh Thaakur nadhar na aavai ||घर महि ठाकुरु नदरि न आवै ॥گھر مهِ ٹھاکر ندر ن آوَے ۔۔

ਗਲ ਮਹਿ ਪਾਹਣੁ ਲੈ ਲਟਕਾਵੈ ॥੧॥gal meh paahan lai laTakaavai ||1||गल महि पाहणु लै लटकावै ॥१॥گل مهِ پاهݨ لَے لٹکاوَے ۔۔۱۔۔

ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਸਾਕਤੁ ਫਿਰਤਾ ॥bharame bhoolaa saakat firataa ||भरमे भूला साकतु फिरता ॥بھرمے بھُولا ساکت پھرتا ۔۔

ਨੀਰੁ ਬਿਰੋਲੈ ਖਪਿ ਖਪਿ ਮਰਤਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥neer birolai khap khap marataa ||1|| rahaau ||नीरु बिरोलै खपि खपि मरता ॥१॥ रहाउ ॥نیِر برولَے کھپ کھپِ مرتا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਸੁ ਪਾਹਣ ਕਉ ਠਾਕੁਰੁ ਕਹਤਾ ॥jis paahan kau Thaakur kahataa ||जिसु पाहण कउ ठाकुरु कहता ॥جِس پاهݨ کا ٹھاکر کهتا ۔۔

ਓਹੁ ਪਾਹਣੁ ਲੈ ਉਸ ਕਉ ਡੁਬਤਾ ॥੨॥oh paahan lai us kau ddubataa ||2||ओहु पाहणु लै उस कउ डुबता ॥२॥اوهُ پاهݨ لَے اُس کا ڈُبتا ۔۔۲۔۔

ਗੁਨਹਗਾਰ ਲੂਣ ਹਰਾਮੀ ॥gunahagaar loon haraamee ||गुनहगार लूण हरामी ॥گُنهگار لُوݨ هرامیِ ۔۔

ਪਾਹਣ ਨਾਵ ਨ ਪਾਰਗਿਰਾਮੀ ॥੩॥paahan naav na paaragiraamee ||3||पाहण नाव न पारगिरामी ॥३॥پاهݨ ناو ن پارگرامیِ ۔۔۳۔۔

ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਨਾਨਕ ਠਾਕੁਰੁ ਜਾਤਾ ॥gur mil naanak Thaakur jaataa ||गुर मिलि नानक ठाकुरु जाता ॥گُر مل نانک ٹھاکر جاتا ۔۔

ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਪੂਰਨ ਬਿਧਾਤਾ ॥੪॥੩॥੯॥jal thal maheeal pooran bidhaataa ||4||3||9||जलि थलि महीअलि पूरन बिधाता ॥४॥३॥९॥جل تھلِ مهیِال پُورن بدھاتا ۔۔۴۔۔۳۔۔۹۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥soohee mahalaa panjavaa ||सूही महला ५ ॥سُوهیِ مهلا ۵ ۔۔

ਲਾਲਨੁ ਰਾਵਿਆ ਕਵਨ ਗਤੀ ਰੀ ॥laalan raaviaa kavan gatee ree ||लालनु राविआ कवन गती री ॥لالن راوآ کون گتیِ ریِ ۔۔

ਸਖੀ ਬਤਾਵਹੁ ਮੁਝਹਿ ਮਤੀ ਰੀ ॥੧॥sakhee bataavahu mujheh matee ree ||1||सखी बतावहु मुझहि मती री ॥१॥سکھیِ بتاوهُ مُجھه متیِ ریِ ۔۔۱۔۔

ਸੂਹਬ ਸੂਹਬ ਸੂਹਵੀ ॥ ਅਪਨੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਤੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥soohab soohab soohavee || apane preetam kai ra(n)g ratee ||1|| rahaau ||सूहब सूहब सूहवी ॥ अपने प्रीतम कै रंगि रती ॥१॥ रहाउ ॥سُوهب سُوهب سُوهویِ ۔۔ اپنے پریِتم کَے رںگ رتیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪਾਵ ਮਲੋਵਉ ਸੰਗਿ ਨੈਨ ਭਤੀਰੀ ॥paav malovau sa(n)g nain bhateeree ||पाव मलोवउ संगि नैन भतीरी ॥پاو ملووا سںگ نَےن بھتیِریِ ۔۔

ਜਹਾ ਪਠਾਵਹੁ ਜਾਂਉ ਤਤੀ ਰੀ ॥੨॥jahaa paThaavahu jaa(n)au tatee ree ||2||जहा पठावहु जाँउ तती री ॥२॥جها پٹھاوهُ جاںا تتیِ ریِ ۔۔۲۔۔

ਜਪ ਤਪ ਸੰਜਮ ਦੇਉ ਜਤੀ ਰੀ ॥jap tap sa(n)jam dheau jatee ree ||जप तप संजम देउ जती री ॥جپ تپ سںجم دےا جتیِ ریِ ۔۔

ਇਕ ਨਿਮਖ ਮਿਲਾਵਹੁ ਮੋਹਿ ਪ੍ਰਾਨਪਤੀ ਰੀ ॥੩॥eik nimakh milaavahu moh praanapatee ree ||3||इक निमख मिलावहु मोहि प्रानपती री ॥३॥ِاک نمکھ ملاوهُ موه پرانپتیِ ریِ ۔۔۳۔۔

ਮਾਣੁ ਤਾਣੁ ਅਹੰਬੁਧਿ ਹਤੀ ਰੀ ॥maan taan aha(n)budh hatee ree ||माणु ताणु अहंबुधि हती री ॥ماݨ تاݨ اهںبدھ هتیِ ریِ ۔۔

ਸਾ ਨਾਨਕ ਸੋਹਾਗਵਤੀ ਰੀ ॥੪॥੪॥੧੦॥saa naanak sohaagavatee ree ||4||4||10||सा नानक सोहागवती री ॥४॥४॥१०॥سا نانک سوهاگوتیِ ریِ ۔۔۴۔۔۴۔۔۱۰۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥soohee mahalaa panjavaa ||सूही महला ५ ॥سُوهیِ مهلا ۵ ۔۔

ਤੂੰ ਜੀਵਨੁ ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰਾ ॥too(n) jeevan too(n) praan adhaaraa ||तूँ जीवनु तूँ प्रान अधारा ॥تُوں جیِون تُوں پران ادھارا ۔۔

ਤੁਝ ਹੀ ਪੇਖਿ ਪੇਖਿ ਮਨੁ ਸਾਧਾਰਾ ॥੧॥tujh hee pekh pekh man saadhaaraa ||1||तुझ ही पेखि पेखि मनु साधारा ॥१॥تُجھ هیِ پےکھ پےکھ من سادھارا ۔۔۱۔۔

ਤੂੰ ਸਾਜਨੁ ਤੂੰ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਮੇਰਾ ॥too(n) saajan too(n) preetam meraa ||तूँ साजनु तूँ प्रीतमु मेरा ॥تُوں ساجن تُوں پریِتم مےرا ۔۔

ਚਿਤਹਿ ਨ ਬਿਸਰਹਿ ਕਾਹੂ ਬੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥chiteh na bisareh kaahoo beraa ||1|| rahaau ||चितहि न बिसरहि काहू बेरा ॥१॥ रहाउ ॥چِته ن بسره کاهُو بےرا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬੈ ਖਰੀਦੁ ਹਉ ਦਾਸਰੋ ਤੇਰਾ ॥bai khareedh hau dhaasaro teraa ||बै खरीदु हउ दासरो तेरा ॥بَے کھریِد ها داسرو تےرا ۔۔

ਤੂੰ ਭਾਰੋ ਠਾਕੁਰੁ ਗੁਣੀ ਗਹੇਰਾ ॥੨॥too(n) bhaaro Thaakur gunee gaheraa ||2||तूँ भारो ठाकुरु गुणी गहेरा ॥२॥تُوں بھارو ٹھاکر گُݨیِ گهےرا ۔۔۲۔۔

ਕੋਟਿ ਦਾਸ ਜਾ ਕੈ ਦਰਬਾਰੇ ॥koT dhaas jaa kai dharabaare ||कोटि दास जा कै दरबारे ॥کوٹ داس جا کَے دربارے ۔۔

ਨਿਮਖ ਨਿਮਖ ਵਸੈ ਤਿਨੑ ਨਾਲੇ ॥੩॥nimakh nimakh vasai tin(h) naale ||3||निमख निमख वसै तिन्न नाले ॥३॥نِمکھ نمکھ وسَے تنھ نالے ۔۔۳۔۔

ਹਉ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੇਰਾ ॥hau kichh naahee sabh kichh teraa ||हउ किछु नाही सभु किछु तेरा ॥ها کچھ ناهیِ سبھ کچھ تےرا ۔۔

ਓਤਿ ਪੋਤਿ ਨਾਨਕ ਸੰਗਿ ਬਸੇਰਾ ॥੪॥੫॥੧੧॥ot pot naanak sa(n)g baseraa ||4||5||11||ओति पोति नानक संगि बसेरा ॥४॥५॥११॥اوت پوت نانک سںگ بسےرا ۔۔۴۔۔۵۔۔۱۱۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥soohee mahalaa panjavaa ||सूही महला ५ ॥سُوهیِ مهلا ۵ ۔۔

ਸੂਖ ਮਹਲ ਜਾ ਕੇ ਊਚ ਦੁਆਰੇ ॥sookh mahal jaa ke uooch dhuaare ||सूख महल जा के ऊच दुआरे ॥سُوکھ مهل جا کے اُوچ دُآرے ۔۔

ਤਾ ਮਹਿ ਵਾਸਹਿ ਭਗਤ ਪਿਆਰੇ ॥੧॥taa meh vaaseh bhagat piaare ||1||ता महि वासहि भगत पिआरे ॥१॥تا مهِ واسه بھگت پآرے ۔۔۱۔۔

ਸਹਜ ਕਥਾ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਅਤਿ ਮੀਠੀ ॥sahaj kathaa prabh kee at meeThee ||सहज कथा प्रभ की अति मीठी ॥سهج کتھا پربھ کیِ ات میِٹھیِ ۔۔

ਵਿਰਲੈ ਕਾਹੂ ਨੇਤ੍ਰਹੁ ਡੀਠੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥viralai kaahoo netrahu ddeeThee ||1|| rahaau ||विरलै काहू नेत्रहु डीठी ॥१॥ रहाउ ॥وِرلَے کاهُو نےترهُ ڈیِٹھیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤਹ ਗੀਤ ਨਾਦ ਅਖਾਰੇ ਸੰਗਾ ॥teh geet naadh akhaare sa(n)gaa ||तह गीत नाद अखारे संगा ॥ته گیِت ناد اکھارے سںگا ۔۔

ਊਹਾ ਸੰਤ ਕਰਹਿ ਹਰਿ ਰੰਗਾ ॥੨॥uoohaa sa(n)t kareh har ra(n)gaa ||2||ऊहा संत करहि हरि रंगा ॥२॥اُوها سںت کره هر رںگا ۔۔۲۔۔

ਤਹ ਮਰਣੁ ਨ ਜੀਵਣੁ ਸੋਗੁ ਨ ਹਰਖਾ ॥teh maran na jeevan sog na harakhaa ||तह मरणु न जीवणु सोगु न हरखा ॥ته مرݨ ن جیِوݨ سوگ ن هرکھا ۔۔

ਸਾਚ ਨਾਮ ਕੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਖਾ ॥੩॥saach naam kee a(n)mirat varakhaa ||3||साच नाम की अंमृत वरखा ॥३॥ساچ نام کیِ اںمرت ورکھا ۔۔۳۔۔

ਗੁਹਜ ਕਥਾ ਇਹ ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਣੀ ॥guhaj kathaa ieh gur te jaanee ||गुहज कथा इह गुर ते जाणी ॥گُهج کتھا اه گُر تے جاݨیِ ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਬੋਲੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਬਾਣੀ ॥੪॥੬॥੧੨॥naanak bolai har har baanee ||4||6||12||नानकु बोलै हरि हरि बाणी ॥४॥६॥१२॥نانک بولَے هر هرِ باݨیِ ۔۔۴۔۔۶۔۔۱۲۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥soohee mahalaa panjavaa ||सूही महला ५ ॥سُوهیِ مهلا ۵ ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਦਰਸਿ ਪਾਪ ਕੋਟਿ ਉਤਾਰੇ ॥jaa kai dharas paap koT utaare ||जा कै दरसि पाप कोटि उतारे ॥جا کَے درس پاپ کوٹ اُتارے ۔۔

ਭੇਟਤ ਸੰਗਿ ਇਹੁ ਭਵਜਲੁ ਤਾਰੇ ॥੧॥bheTat sa(n)g ih bhavajal taare ||1||भेटत संगि इहु भवजलु तारे ॥१॥بھےٹت سںگ اهُ بھوجل تارے ۔۔۱۔۔

ਓਇ ਸਾਜਨ ਓਇ ਮੀਤ ਪਿਆਰੇ ॥oi saajan oi meet piaare ||ओइ साजन ओइ मीत पिआरे ॥اوِا ساجن اوِا میِت پآرے ۔۔

ਜੋ ਹਮ ਕਉ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਚਿਤਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jo ham kau har naam chitaare ||1|| rahaau ||जो हम कउ हरि नामु चितारे ॥१॥ रहाउ ॥جو هم کا هر نام چتارے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਾ ਕਾ ਸਬਦੁ ਸੁਨਤ ਸੁਖ ਸਾਰੇ ॥jaa kaa sabadh sunat sukh saare ||जा का सबदु सुनत सुख सारे ॥جا کا سبد سُنت سُکھ سارے ۔۔

ਜਾ ਕੀ ਟਹਲ ਜਮਦੂਤ ਬਿਦਾਰੇ ॥੨॥jaa kee Tahal jamadhoot bidhaare ||2||जा की टहल जमदूत बिदारे ॥२॥جا کیِ ٹهل جمدُوت بدارے ۔۔۲۔۔

ਜਾ ਕੀ ਧੀਰਕ ਇਸੁ ਮਨਹਿ ਸਧਾਰੇ ॥jaa kee dheerak is maneh sadhaare ||जा की धीरक इसु मनहि सधारे ॥جا کیِ دھیِرک اس منه سدھارے ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਸਿਮਰਣਿ ਮੁਖ ਉਜਲਾਰੇ ॥੩॥jaa kai simaran mukh ujalaare ||3||जा कै सिमरणि मुख उजलारे ॥३॥جا کَے سمرݨ مُکھ اُجلارے ۔۔۳۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਸੇਵਕ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਸਵਾਰੇ ॥prabh ke sevak prabh aap savaare ||प्रभ के सेवक प्रभि आपि सवारे ॥پربھ کے سےوک پربھ آپ سوارے ۔۔

ਸਰਣਿ ਨਾਨਕ ਤਿਨੑ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੇ ॥੪॥੭॥੧੩॥saran naanak tin(h) sadh balihaare ||4||7||13||सरणि नानक तिन्न सद बलिहारे ॥४॥७॥१३॥سرݨ نانک تنھ سد بلهارے ۔۔۴۔۔۷۔۔۱۳۔۔